“ใกล้จะเข้าค่ายฤดูร้อนแล้ว ลุ้นจริงๆจะได้ทำกิจกรรมกับคนที่เราแอบชอบ ตื่นเต้นจัง” คำพูดแบบนี้ซากุระได้ยินั้แ่เช้าดังกลบเชนไดไปหมด ทุกคนพูดคุยกันถึงเื่เดทเลยไปยันเข้าค่ายฤดูร้อน ซากุระนั่งเท้าคางอยู่ในห้องไม่สนใจโลกรอบข้างที่กำลังคึกคักจับกลุ่มคุยกันภายในห้อง เนเนะเดินเข้ามาในห้องพร้อมดูดนมกล่องแล้ววางไว้ตรงหน้าเธอที่เงยหน้ามอง
“ไม่ดีใจหรือไงจะได้เข้าค่ายฤดูร้อน งานนี้โดดไม่ได้แฮะกว่าปีสามจะได้ไปก็ราวเดือนหน้า”
“ไม่เห็นจะน่าตื่นเต้นตรงไหน ฉันเกลียดการเข้าค่ายที่สุดเลย น่าจะไปห้องเดียว”
“ไม่แน่นะตอนทำกิจกรรมพิชิตความกลัวเธออาจได้คู่ประธาน”
“ว้าย แบบนั้นยิ่งไม่เอาใหญ่เลย เลือกคู่เองไม่ได้หรอหรือคู่กับผู้หญิง”
“ไม่ได้หรอกกิจกรรมเนี้ยหัวหน้าห้องคิงเสนอมาให้มีการจับฉลากคู่ เฮ้อ เหนื่อยกับกิจกรรมงี่เง่า” เนเนะกอดอกพิงโต๊ะของซากุระที่ฟุบหน้าลงบนโต๊ะ
หมับ!
ความไวปานสายฟ้าโผล่มาแทบไม่ทันตั้งตัว รินจับแขนเนเนะอย่างตื่นตระหนกก่อนจะแอบหลบหลังมุดลงข้างโต๊ะ ซากุระเงยหน้าเหล่มองผู้หญิงปีหนึ่งห้องเอที่วิ่งเข้ามาแล้วออกไปกับเพื่อน รินถอนหายใจยาวโผล่ออกมาจากที่แอบ
“โดนพวกนั้นไล่ตบมาหรือไง” เนเนะกอดอกเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจ
“ไม่ใช่ค่ะ พวกเธอจะให้ฉันช่วยสอนจูบ อย่าหาว่าใสเลยนะยังไม่เคยกับเื่แบบนี้เหมือนกันค่ะ” รินจับชุดให้เข้าที่
“สอนจูบเนี้ยนะ บ้าไปแล้ว เื่งี่เง่า”
“เื่แบบนี้ทำไมไม่จ้างโฮสต์” ซากุระเท้าคางเสนอ
“มันเป็จูบแรกค่ะ เธออยากดื่มด่ำกับคนรักของเธอ เธอปฏิเสธคนรักมาตลอด มันคงถึงเวลาที่เธออยากจูบเขา”
“บ้าไปใหญ่ไม่ให้ตัวไปเลยละ”
“ใช่ๆๆ หัวหน้าพูดถูก” ซากุระยกนิ้วโป้งพยักหน้า
“ฉันก็ไม่รู้สิคะ เื่แบบนี้ไม่ถนัดจริงๆ ” รินผ่อนลมหายใจยาวมองหน้าซากุระกับเนเนะก่อนส่ายหน้าไปมาเหลือบมองอามาโนะเดินเหงื่อแตกลุกลนเข้ามาจูงมือซากุระวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว เนเนะเลิกคิ้วมองหน้ากับรินอย่างงุนงง
“แฮก แฮก ให้เวลาหอบบ้างสิอามาโนะ รีบไปไหนไม่ใช่นักวิ่งนะปอดขยายไม่ทัน” ซากุระยืนหอบเมื่ออามาโนะปล่อยมืออยู่ที่บันไดหน้าห้องผู้อำนวยการโดยมีมินามิยืนนาบหูฟังก่อนจะถอยออกเมื่อประตูเปิด มินามิดึงซากุระกับอามาโนะหลบไปหันหลังเข้าผนังก่อนจะหมุนตัวกลับมองผู้อำนวยการเดินไปส่งชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐานมาพร้อมเลขาส่วนตัว ซากุระเบิกตาโตยืนอึ้งชี้มือไปทางด้านหน้า
“นั่นมัน...มัน”
“ประธานกรุ๊ปสังกัดใหญ่ ลงมาดูสถานที่เองเลยหรอ” มินามิขมวดคิ้วนิ่งคิด
“เห็นวงการเกริ่นๆ มาเหมือนกันค่ะจะมีโปรรวมนักคอสไอดอลที่น่าติดตามนี่อาจจะเป็สถานที่ที่ประธานกรุ๊ปเลือกก็ได้นะคะ”
“แย่แน่ถ้าพวกเราเป็หนึ่งในนั้น” ซากุระมองหน้าเพื่อนทั้งสอง
“งานนี้ปฏิเสธไม่ได้ ต้นสังกัดเชียวนะยังไงเราสามคนโดนแน่”
“ความดังก็ไม่ดีแฮะระดับแนวหน้าซะด้วย” ซากุระเอามือกุมหน้าส่ายไปมา มินามิมองผู้อำนวยการโรงเรียนเชนไดเดินเข้ามานั่งหน้าระรื่นพอเห็นสามคนก็หน้าบานหนักกว่าเดิมผายมือเชิญเข้าห้องทันที มินามิปิดม่านลงเช่นเดียวกับอามาโนะที่ล็อคประตู ซากุระนั่งลงตรงหน้าผู้อำนวยการที่ยิ้มกว้างให้สามคน
“ประธานกรุ๊ปมาขออนุญาตเอาสถานที่ใช่ไหมครับลุง” มินามิเท้าโต๊ะถามผู้อำนวยการอย่างสนิทสนม
“ใช่ ลุงเห็นว่าเป็การดี พอดีเลย หลานสามคนอยู่ที่นี่ เชนไดได้ลงนิตยสารโปรโมทโรงเรียนไปในตัว”
“แต่นักเรียนที่นี่ไม่มีใครรู้นะคะว่าพวกเราเป็ใคร” อามาโนะเดินมายืนข้างๆ ซากุระที่นวดขมับหัวหมุน
“เอ้า งั้นหรือลุงนึกว่าทุกคนรู้หมดแล้วเห็นว่าสนิทกับพวกประธาน”
“เป็การจับผิดมากกว่าสิคะ”
“อืม ทุกคนรู้ความจริงก็ดีนะ” ผู้อำนวยการยิ้มระรื่น
“ไม่ได้เลยค่ะ พวกเราอยากอยู่แบบธรรมดา อยากพึ่งพาตัวเองมากกว่า” ซากุระยกมือขัดทันที
“ใช่ครับ ถ้าทุกคนรู้ว่าผมเป็หลานผู้อำนวยการใช้เส้นเข้าโรงเรียนกลางคัน ใบประกาศชมรมดนตรีมันจะได้แบบไม่ภูมิใจนะลุง”
“อย่ารีบแตกตื่นต้นสังกัดอาจไม่ได้เรียกเกสแนวหน้าก็ได้”
“แต่คิดว่าไม่เหลือแน่นอนค่ะ” อามาโนะยิ้มแหยๆ
ติ้ด ติ้ด
ติ้ด ติ้ด
ติ้ด ติ้ด
ทั้งสามสะดุ้งพร้อมกันเมื่อมีข้อความเข้า ซากุระฟุบลงเอาหน้าผากโขกโต๊ะโดยไม่ต้องเปิดอ่านหรือหยิบขึ้นมาดู
“เข้าพร้อมกันแบบนี้แน่นอนเลย” มินามิเม้มปากก่อนหยิบมือถือเปิดอ่านเช่นเดียวกับอามาโนะ
“เย็นนี้ประชุมสังกัดด่วน รายชื่อเกสร่วมงามหกคน ซากุระ มินามิ ชองโกว อามาโนะ นิบบอนและคุรุมิ โอ้โหแต่ละคน โรงเรียนแตกแน่” อามาโนะปิดมือถือกลืนน้ำลายลงคอ
“ชองโกวถูกเชิญด้วยหรอ อยากเจอมานานแล้ว” ซากุระผงะหน้าขึ้นกุมมือตาเป็ประกาย
“พี่คุรุมิมาร่วมโปรด้วย มินามิกับนิบบอนโดนแกล้งแน่เลยค่ะ” อามาโนะทำท่านึกฉีกยิ้มทำมินามิห่อเหี่ยวใจทันทีเมื่อได้ยินชื่อคุรุมิ
“นั่นสิ ว้าว โปรใหญ่เลยนะเนี้ย น่าสนุก” ซากุระตื่นเต้นยกใหญ่
“เธอลืมไปหรือเปล่าว่าเราเรียนที่นี่อยู่” มินามิขัดอารมณ์เพื่อนสาว
“อ่าาา ลืมไปเลย เฮ้อ” ซากุระฟุบลงเอาหัวโขกโต๊ะ
“หืม พอจะนึกอะไรดีๆ ออก งานนี้ลุงต้องช่วยแล้วล่ะ” มินามิเอามือลูบคางยิ้มมุมปากเ้าเล่ห์มองหน้าซากุระกับอามาโนะอย่างมีแผนก่อนมองหน้าผู้อำนวยการช้าๆ
ข่าวเริ่มแพร่กระจายไปทั่วเชนไดทำนักเรียนที่ชื่นชอบไอดอลต่างรอคอยใจจดใจจ่อตื่นเต้นโดยเฉพาะยูมิที่วิ่งเข้ามาในห้องปีสามห้องซีพร้อมโปสเตอร์แผ่นใหญ่กางออกให้เนเนะดูด้วยหน้าตาระรื่น ซากุระเบิกตาโตมองรูปคอสเพลย์สวมบิกินี่กางเกงยีนจากการ์ตูนเื่หนึ่งโพสท่าตวัดน้ำอยู่กลางน้ำ
“รุ่นพี่งานนี้ยูมิจะได้เจอคุณซากุระตัวเป็ๆ ว้าว ข่าวออกทางเว็บแล้วนะคะ สุดยอดไปเลยนักคอสระดับโลกทั้งหกคนมารวมตัวกัน ดีใจที่สุดเลย”
“ทำอย่างกับจะได้ใกล้ชิดอย่างนั้นแหละ” เนเนะเท้าคางมองหน้ายูมิ
“ห้องยูมิยกเลิกการสอนเพราะคุณครูจะไปดูเหมือนกันค่ะ เย้ เย้”
“บ้าทั้งห้อง วันไหน”
“พรุ่งนี้ค่ะ ยูมิเตรียมของแล้ว ทั้งป้ายไฟ โปสเตอร์ พร้อม”
“แค่มาถ่ายรูปลงนิตยสารไม่ใช่คอนเสิร์ตนะยูมิ” เนเนะทำหน้าไม่สบอารมณ์
“คลั่งแรงนะยูมิจัง” ซากุระฉีกยิ้มชอบใจ
“โดดละกัน”
“ไม่ได้นะหัวหน้าใกล้สอบแล้วห้ามโดดเด็ดขาด” ซากุระเสียงแข็งดุใส่เนเนะ
“เฮ้อ น่าเบื่อ” เนเนะทำหน้าบูด ยูมิยืนยิ้มกอดรูปโปสเตอร์หมุนไปหมุนมา
ห้องกรรมการนักเรียน หลังเลิกเรียนเหล่ากรรมการเคลียร์งานอยู่ที่โต๊ะยกเว้นประธานที่เพิ่งเดินเข้าห้องถอดปลอกแขนสีแดงวางไว้บนโต๊ะประจำตำแหน่งปลดเนกไทลงเล็กน้อย
“พรุ่งนี้จะได้รู้กันสักทีว่าคนเดียวกันหรือเปล่า” เรย์กะขยับแว่นเก็บของลงลิ้นชักเหลือบมองเคลวินที่หมุนตัวกอดอกพิงโต๊ะยิ้มมุมปาก
“มันคงไม่ง่ายแบบนั้นหรอก” เจมิกส์หมุนเก้าอี้มองหน้าเรย์กะ
“นั่นสิ” เคลวินนิ่งแต่แสยะยิ้ม
“พรุ่งนี้ว่างเดี๋ยวประกบให้เอง” แฮมเมอร์ยิ้มเ้าเล่ห์รับอาสา
“อย่าให้พลาดละ” โชหันมาแซวพร้อมยักคิ้วเหล่มองเคลวินที่เงยหน้าเดินยิ้มมุมปากออกจากห้อง โรสมองตามก่อนลุกขึ้นมาจับมือเจมิกส์เดินออกไปพร้อมกัน
เช้าวันต่อมานักเรียนต่างคึกคักเป็พิเศษเตรียมอุปกรณ์มากันพร้อมทั้งโปสเตอร์ทุกสิ่งทุกอย่างรวมทั้งชุดบาสของตัวละครในการ์ตูน งานนี้ผู้อำนวยการเปิดไฟเขียวให้ทุกคน ทีมงานสิบกว่าคนจัดเตรียมสถานที่สำรวจโรงเรียน ช่างภาพมืออาชีพดังๆ สามสี่คนกำลังเตรียมความพร้อม ซากุระสวมหูแมวบนหัวเดินยิ้มร่าเดินเข้าแถวรวมชั้นอยู่ในโรงยิม พวกกรรมการนักเรียนยืนอยู่ด้านหลังเวทีรอผู้อำนวยการขึ้นเวทีโดยเหล่าครูเดินตามผู้อำนวยการขึ้นเวทีด้วย
“หึ หืม สวัสดีนักเรียนทุกคนนานแล้วที่ผมไม่ได้มายืนคุยกับนักเรียน วันนี้เป็วันดีเป็วันยกระดับเชนไดให้สูงขึ้นก็ว่าได้ มันเป็ปรากฏการณ์ครั้งแรกที่ได้รับกรรมสิทธิ์แบบนี้ ขอให้ทุกคนรักษามารยาทกันด้วย ยิ่งคนที่คลั่งไคล้อย่ากินไปจนไม่สบาย”
กรี๊ดดดดดด
“และวันนี้ผมให้ทุกคนพักผ่อนยกเลิกการสอนทุกรายการมีข่าวแว่วๆ ทางสังกัดการถ่ายว่าหลังถ่ายเสร็จจะจัดมีตติ้งให้แฟนคลับเป็การตอบแทนสำหรับสถานที่ด้วย”
เฮ กรี๊ดดดด
เสียงดังสนั่นชอบใจอย่างออกนอกหน้าสำหรับพวกที่เป็สาวกอย่างน้อยก็ครึ่งโรงเรียน ซากุระหมุนผมเล่นสบตากับเคลวินที่จ้องจับผิดยิ้มมุมปาก
“อืม เงียบก่อนฟังอีกนิด เชนไดมีชื่อเสียงทางด้านดูดีทุกอย่าง แต่ทว่ามีอยู่หนึ่งคนที่ไม่เข้าพวกคนภายนอกจะว่าเชนไดได้ เพราะเช่นนั้นนักเรียนใหม่ปีสามห้องซีอยู่ไหน” ผู้อำนวยการกล่าวต่ออย่างเคร่งเครียด ซากุระทำทีสะดุ้งโหยงอ้าปากค้างค่อยๆ ยกมือขึ้นเดินออกมาด้านหน้า ทุกคนจับตามองพร้อมเสียงนินทา เนเนะขมวดคิ้วมองตาม ครูฮินาโกะเดินลงมายืนข้างซากุระ
“เดี๋ยวครูฮินาโกะพาเด็กคนนี้ไปไว้ในห้องผมนะ โทษทีนะงานนี้เดินเล่นไม่ได้”
“แง้” ซากุระร้องลั่นบีบน้ำตา
“ผมขออยู่เป็เพื่อนเธอครับยังไงเธอก็เป็เพื่อนผม เป็เด็กใหม่เหมือนกัน” มินามิยกมือขึ้นเสนอตัวก่อนเดินไปยืนหน้าแถว
“ด้วยค่ะ ไม่มีทางทิ้งเพื่อนแน่” อามาโนะยกมือเดินออกมาจากแถวอีกคน
“ฉันด้วย” เนเนะยกมือขึ้นอย่างมาดมั่น ซากุระเบิกตาโตหันขวับ มินามิกับอามาโนะเหลียวมองก่อนมองหน้ากันแล้วส่งซิกไปทางผู้อำนวยการ
“เอาละ เอาละ ไม่ต้องออกตัวแทนกัน ให้เด็กใหม่อยู่ด้วยกัน มีฮินาโกะไม่เป็ไรหรอก”
“ให้ผมคุมให้ก็ได้นะครับ ยังไงผมก็เป็ประธาน” เคลวินแย้งขึ้นจ้องหน้าซากุระที่หรี่ตามองกัดริมฝีปาก
“ไม่ได้ประธานสำคัญต้องไปต้อนรับ งานนี้ยกหน้าที่ให้พวกกรรมการนักเรียน หวังว่าพวกเธอคงไม่ได้เป็แฟนคลับใครนะ เอาละ ตกลงตามนี้แยกย้ายได้รักษาความสงบด้วย” ผู้อำนวยการตัดบททันทีทำให้เคลวินจำใจปล่อยไปยืนขมวดคิ้วมองหน้ากันกับเหล่ากรรมการ ฮินาโกะเดินนำซากุระกับอามาโนะและมินามิตรงไปทางห้องผู้อำนวยการ นักเรียนทั้งหมดแยกย้าย ยูมิคว้ามือเนเนะไปสวมหูแมวอย่างรื่นเริง โชเดินไปที่ห้องกระจายเสียงเปิดเพลงสร้างความคึกคักให้เชนได
เวลาผ่านไปไม่นานนักเรียนส่วนใหญ่ยืนรออยู่หน้าลานน้ำพุรวมทั้งผู้อำนวยการและเหล่ากรรมการนักเรียนยืนรอรับจนรถตู้คันขาวมาจอดเทียบต่อจากรถเก๋งสีเงิน
“โอ้โหนักเรียนเยอะแยะเลย หนุ่มหล่อสาวสวยจริงๆ ขอบคุณสถานที่มากๆ ครับ” ผู้จัดเ้าของนิตยสารชื่อดังอย่างโซโลเดินลงจากรถเก๋งพร้อมคนดูแลเหล่าไอดอลสามคนเดินไปเปิดประตูรถตู้สีขาว
“ทางเราก็เป็เกียรติจริงๆ ครับ ยินดีอย่างยิ่ง” ผู้อำนวยการจับมือโซโล
กรี๊ดดดดด นิบบอนนนนน
ยังไม่ทันได้สงบเหล่าสาวกผู้คลั่งไคล้ร้องเรียกหนุ่มหน้าคมสูงยาวเข่าดีสวมหมวกแก๊ปกับแว่นตาลงจากรถคนแรกอมยิ้มโบกมือให้กลุ่มแฟนคลับที่โชว์รูปโปสเตอร์ของตน
ชองโกววววว!!! คุรุมิ!!!!
เสียงตอบรับผู้ชายก็มีเหมือนกันเมื่อสาวหน้าใสผมสั้นประบ่าตัวเล็กน่ารักฉีกยิ้มโบกมือทักทายและดูเหมือนเสียงจะหนักไปทางหญิงที่ชื่อชองโกว เสียงกรี๊ดดังเป็ระลอกไม่แพ้ใคร สาวหล่อมาดเท่ผมสั้นเรี่ยคอตัวสูงโปร่งสวมแว่นกันแดดโบกมือทักทาย
เอี๊ยดดดดดด
เสียงเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ โดยแกนนำอย่างยูมิเมื่อมีรถตู้คันดำเข้ามาจอดรั้งท้ายเปิดออกอัตโนมัติเหล่ากรรมการจับตามองเป็ตาเดียว สาวผมยาวหน้าใสสวมวิกสีชมพูในชุดนักเรียนที่ต้องคอสถ่ายวันนี้ลงมาอย่างเต็มตัว
กรี๊ดดดด อามาโนะ!! มินามิ!!!
ความดังมีอย่างต่อเนื่องเมื่อหนุ่มผมทองในชุดบาสสีน้ำเงินร่างสูงโปร่งหน้าหวานสวยได้รูปลงมายืนยิ้มทักทายทุกคนก่อนจะ…
กรี๊ดดดดด ซากุระ!!!
ซากุระ!!!! ซากุระ!!!
ดังสนั่นทวีคูณเมื่อสาวน่ารักผมยาวตรงสีแดงเดินลงมาในชุดบาสสีขาวแทบดำมองทุกคนก่อนหยุดลงที่พวกกรรมการช้าๆ แล้วเลี่ยงไปยืนรวมกลุ่มตีคู่กับชองโกวเดินตามโซโลไปที่โรงยิม เคลวินยืนนิ่งอย่างจับผิด
“น่ารักจังสมแล้วที่เป็ไอดอล” โรสฉีกยิ้มซบไหล่เจมิกส์
“เตรียมจับแกะกันได้แล้ว” เคลวินกอดอกทำหน้านิ่งเหล่มองไปทางห้องผู้อำนวยการ
ที่โรงยิมในระหว่างการเตรียมตัวรอนางแบบนายแบบที่กำลังจัดแจงตัวเอง โซโลตรวจไฟและอุปกรณ์อย่างละเอียด ยูมิชูป้ายไฟเมื่อซากุระขยับวิกสีฟ้าหลังแต่งหน้าเสร็จยืนอยู่ข้างชองโกวที่ส่องกระจกดูวิกสีแดงของตนเองในชุดบาสเหมือนกับชุดที่ซากุระสวมใส่อยู่แล้วหันมาช่วยซากุระจัดวิก
กรี๊ดดดด
ยูมิดิ้นด้วยความชอบใจกดถ่ายรูปรัว ซากุระจุ๊ปากมองชองโกวที่หัวเราะชอบใจ ทุกการกระทำของซากุระจะมีสายตาของเคลวินคอยจับตาดูอยู่
หมับ…บ
คุรุมิในชุดโค้ชหญิงผมสั้นสีน้ำตาลมีนกหวีดห้อยคอเดินเข้ามาจับก้นนิบบอนที่แต่งหน้าเข้มสวมวิกสีน้ำเงินเอียงหน้ามองเช่นเดียวกับมินามิที่แทบจะเดินหนีแต่โดนล็อคแขนไว้ อามาโนะฉีกยิ้มหยิบมือถือมากดถ่ายรูปคุรุมิที่ดึงสองหนุ่มมาถ่ายด้วย แฮมเมอร์เบิกบาสโยนให้ทีมงานกลางสนามบาสช่างภาพยืนคนละจุดเตรียมพร้อมเริ่มถ่ายเดียวทีละคน เริ่มจากอามาโนะ คุรุมิ ซากุระ นิบบอน ชองโกวและมินามิ การถ่ายเป็ไปอย่างสนุกสนานเล่นบ้างแกล้งกันบ้างจริงจังบ้างทำแฟนคลับยิ่งชอบใจใหญ่
อีกด้านที่ห้องผู้อำนวยการแฮมเมอร์กับเรย์กะเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องโดยไม่มีใครป้วนเปี้ยนแถวนั้นนอกจาก
“พวกนายมาทำอะไรที่นี่” เนเนะโผล่มาทางด้านหลังกอดอกจ้องหน้าคนที่ยืนอยู่
“มาตรวจความเรียบร้อย” เรย์กะหันมาตอบเธอพลางขยับแว่น เนเนะหันหน้าหนีทำหน้ายู่ผ่อนลมหายใจ
แง้...ง้
(ชูวไม่ร้องนะจ๊ะอีกแป๊บเดียวก็ได้ออก ทนอีกหน่อยนะ โอ๋) เสียงฮินาโกะดังแว่วออกมาก่อนผลักประตูออกมายืนมองอึ้ง แฮมเมอร์หันกลับมองหน้ากับเรย์กะที่กำลังคิด
“มาทำอะไรกันหรอจ๊ะ อืม เนเนะจังช่วยไปซื้อขนมให้เพื่อนหน่อยสิ เพื่อนงอแงเบื่อใหญ่แล้ว”
“ก็ได้” เนเนะพยักหน้ารับเดินออกไป
อยากออกไป!!
เสียงซากุระดังลั่นออกมาจากช่องลอดประตู ฮินาโกะยิ้มแห้งๆ เดินกลับเข้าประตูล็อคปิดสนิท แฮมเมอร์กับเรย์กะยืนงงมองหน้ากันก่อนจะโทรหาคนต้นเื่
เคลวินรับสายก่อนกำหมัดแน่นลดมือถือนั่งอยู่บนอัศจรรย์กับโรส เจมิกส์และโชมองดูการถ่าย ซากุระนอนหนุนตักอามาโนะกลางสนามบาสเช่นเดียวกับคุรุมิที่กำลังทำท่าดุใส่ชองโกวแยกอีกฝั่ง นิบบอนเข้าฉากกับอามาโนะให้ซากุระพักกินน้ำเหล่มองมินามินั่งพักพัดไปมาแล้วยักคิ้วเหล่มองแก๊งประธาน หลังการถ่ายเสร็จก็ถึงเวลาที่แฟนคลับรอคอยทั้งหกคนนั่งห้อยขาอยู่บนเวทีให้แฟนคลับต่อคิวมาถ่ายรูปด้วย ยูมิกางโปสเตอร์ยื่นให้ซากุระแล้วขอกอดอย่างบ้าคลั่งจบลงที่ถ่ายรูป ยูมิกรี๊ดลั่นส่งท้ายถ่ายรูปหมู่ก่อนมีการพูดคุยกับไอดอลบนเวที คุรุมิกับมินามิอาสาเป็พิธีกรจำเป็เรียกเสียงกรี๊ดลั่นโรงยิม
“วันนี้คุรุมิกับมินามิขอเป็พิธีกรตัวแทนแฟนคลับ เมื่อกี้รวบรวมคำถามมาได้เยอะมากทั้งในโซเชียลและสอบถามสดๆ เมื่อกี้เลย” คุรุมิสีหน้าจริงจังทำนักเรียนเฮยกใหญ่
“รู้สึกคุณคุรุมิเก็บรายละเอียดเร็วมาก” มินามิถือไมค์เลิกคิ้วมองคุรุมิ
“แน่นอนค่ะคุณมินามิทำการบ้านมาดี คำถามแรกเลยละกันแฟนๆ คงรู้ว่าคุณซากุระกับคุณมินามิชอบถ่ายคู่กัน ไม่ได้เกิดประเด็นว่าเป็แฟนกันจริงหรือเปล่าแต่จะถามว่าจะสลับเพศถ่ายกันอีกนานไหม” คุรุมิยิงลูกตรงมาทางซากุระกับมินามิ
กรี๊ดดดด
ซากุระมองหน้ากับมินามิยืนอยู่ตรงกลางทำหน้าเหวอก่อนหัวเราะชอบใจทางทีมงานเริ่มอัดวิดีโอ
“ก็ไม่เข้าใจใช่ไหมคะว่าจะสลับเพศกันทำไม” คุรุมิทำทีกระซิบกระซาบกับแฟนๆ ด้านล่างที่หัวเราะชอบใจปนกรี๊ด
“ถ้าถ่ายคอสผู้ชายเขาหาว่าตุ้งติ้ง ไม่ได้เลย” มินามิส่ายหน้าไปมาตอบกลับ
“แหม แต่กระแสนี่ไม่เท่ากระแสสาวโอ๊ยสาวน่ารัก ถึงไม่เคยร่วมงานกันแต่เจอกันตามงานนอกก็กุ๊กกิ๊กนะคะ มีใครเห็นฉากหวานเมื่อสักครู่มีใครเห็นคนขยับวิกให้กันไหมคะ ยังไงเนี้ย” คุรุมิเปลี่ยนเป้าหมายมาที่ชองโกวกับซากุระที่มองหน้ากันอย่างขัดเขิน
กรี๊ดดดด
แฟนคลับส่งเสียงเชียร์ลั่นโรงยิม ซากุระจับแก้มที่แดงระเรื่อส่ายหน้าไปมาหลบหน้าชองโกวที่ขยับมองตามก่อนจับมือซากุระลดลงแล้วมองสบตากัน
กรี๊ดดด
ยูมิแกนนำกรี๊ดลั่นโรงยิมแทบแตก คุรุมิะโลุ้นชอบใจจับแก้มเขินแทน ชองโกวหัวเราะชอบใจปล่อยมือออกจากซากุระรับไมค์จากมินามิ
“ว่าจะหาโอกาสถ่ายด้วยกันเหมือนกันนะแต่พอจะจับโปรทีต้องคิดหนักกลัวจะเป็มือที่สาม” ชองโกวตอบเรียกเสียงกรี๊ดเพิ่มมากขึ้น
“เดี๋ยวนะมือที่สามนี้คือวายใช่ไหม โอ๊ย สลับกันมัวไปหมด” คุรุมิเบรกกุมหมับคัดค้านพาทุกคนขบขัน
“อ้าวอย่างนี้ผมขอเป็มือที่สี่ได้ไหมครับ เล่นสามคนไม่สนุกต้องเล่นเป็คู่วางปุ๊บกินเรียบ” นิบบอนรับไมค์พูดแทรก
“เดี๋ยวๆๆๆ อันนั้นไม่ใช่แล้ว” คุรุมิเบรกเท้าเอวมองหน้านิบบอน
“อ้าวพูดผิด โทษทีๆๆ ” นิบบอนทำทียกมือขอโทษฉีกยิ้มแหย่ยื่นไมค์กลับทำให้คุรุมิมองค้อน ซากุระหัวเราะชอบอกชอบใจ
“หลายคนคงอยากคุยกับสุดยอดไอดอล เธอค่อนข้างพูดน้อยค่ะ” คุรุมิจับมือซากุระมายืนด้านหน้ามองแฟนๆ ที่กรี๊ดลั่น
กรี๊ดด ซากุระ!
“พูดอะไรดี” ซากุระอมยิ้มมองเหล่าแฟนๆ ของตัวเองที่กรี๊ดไม่หยุด
กรี๊ดดดดด ซากุระ ซากุระ ซากุระ
“พอดีกว่านะให้คุณซากุระพูดกว่าจะจบ สงสารแฟนๆ เสียงจะไม่มีเอา” มินามิดึงซากุระกลับมา
“ชูวฟังก่อนนะใกล้หมดเวลาแล้วเดี๋ยวให้คุณซากุระทิ้งท้ายเป็ตัวแทนพวกเรา” คุรุมิผายมือให้ซากุระถือไมค์มองทุกคนที่พร้อมใจกันเงียบพอซากุระฉีกยิ้มทุกคนก็เริ่มส่งเสียงกรี๊ดลั่นอีกครั้ง มินามิหัวเราะชอบใจกับอามาโนะ
“อืม ขอบคุณทุกคน ขอบคุณสถานที่ดีๆ ทุกคนน่ารักมากฝากติดตามผลงานพวกเราด้วยนะคะ ขอบคุณจริงๆ ค่ะแล้วก็เชนไดเป็สถานที่เยี่ยมมากสมคำร่ำลือมีแต่คนหน้าตาดี”
กรี๊ดดด
“เดี๋ยวๆๆ ขอปิดท้ายลาทุกคนต้องชอบแน่” คุรุมิคว้าตัวซากุระดึงไว้อยู่หน้าเวที
“โดนแล้วๆ ” มินามิกระตุ้นแซว
“ใครอยากเห็นผลงานคุณชองโกวกับคุณซากุระร่วมกันบ้างคะ”
กรี๊ดดดด
ชองโกวส่ายหน้าไปมายิ้มร่าถูกดันให้มายืนข้างซากุระที่ยิ้มกว้างเอามือปิดหน้า มินามิสนับสนุนยกมือเรียกเสียงกรี๊ดให้ดังต่อเนื่องจนนิบบอนกับอามาโนะต้องเอามือปิดหู
“เอาแบบนี้สัญญาต่อหน้าแฟนๆ เลยจะร่วมงานกันในโปรต่อไป อ่า ว่าไงถ้าไม่สัญญาห้ามลงนะ” คุรุมิหันมาพยักหน้ากับแฟนคลับ
กรี๊ดดดด สัญญา! สัญญา!
“โอ้โหเล่นแบบนี้ถอนตัวไม่ขึ้นเลย” ซากุระส่ายหน้าไปมาแก้เขินอย่างคิดจริงจัง
“อะ อะ สัญญา โปรเจคหน้าได้เห็นเราลงโฟโต้บุ๊คคู่กันแน่” สิ้นเสียงตอบรับของชองโกวทำทุกคนกรี๊ดลั่นโรงยิม
“สุดยอดไปเลย และนี่เวลาหมดแล้วเจอกันตามงานนะคะ บ่ายบาย” คุรุมิแกนนำสรุปยกมือลาพร้อมทุกคนแล้วพากันลงไปพร้อมทีมงานที่คอยกันแฟนคลับส่งขึ้นรถ ทั้งหกคนโบกมือส่งท้ายก่อนที่จะขับออกไป เคลวินเดินนำทีมกรรมการนักเรียนไปหน้าห้องผู้อำนวยการทันที
แกร็ก
ฮินาโกะเดินออกมาด้านนอกพร้อมปิดประตูชะเง้อมองรถคันสุดท้ายที่ออกไปจนลับตาเหลือเพียงนักเรียนเชนไดที่ยืนคุยกันโหวกเหวกก่อนชะงักเมื่อหันมาเจอแก๊งประธาน
“มีธุระอะไรกันหรือจ๊ะ กลับไปหมดแล้วสินะ” ฮินาโกะฉีกยิ้ม
“ผมจะมาดูว่าเด็กใหม่อยู่ครบหรือเปล่า” เคลวินตอบเสียงเข้มก่อนจะเอื้อมมือเปิดประตูแต่ดันมีคนเปิดออกมาก่อน
ผลัก!
ซากุระพรวดพราดออกมามองค้อนทุกคนในสภาพปกติก่อนมินามิกับอามาโนะเดินตามออกมาพร้อมกันต่างคนต่างปาดเหงื่อ ซากุระยืนมองหน้าเคลวินที่จับผิดั้แ่หัวยันเท้า
“ขังฉันไว้ไม่พอใจหรือไงจะมาจับผิดอีก ฉันไม่ใช่นักโทษนะ เลิกเรียนแล้วกลับบ้านกัน” ซากุระเชิดใส่เดินออกมาลานน้ำพุโดยมีมินามิกับอามาโนะเดินประกบคู่ พวกกรรมการมองตามอย่างงุนงง ซากุระยิ้มมุมปากหยิบเครื่องอัดเสียงส่งให้อามาโนะกับมินามิที่ยิ้มเ้าเล่ห์ชอบใจเดินออกนอกโรงเรียน