“มอบพลัง…ให้ผม?”
เชนรำพึงอย่างมึนงง ราวกับยังตามเื่ราวตรงหน้าตนเองไม่ทัน
“...ถูกต้อง...”
กลุ่มพลังงานในร่างชายวัยกลางคนกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
เชนขมวดคิ้ว ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสน
“ตะ...แต่ทำไมล่ะครับ? ผมก็แค่...มนุษย์ธรรมดา แถมพื้นฐานปราณของผมก็...”
เชนพูดมาถึงตรงนี้ก็เงียบไป…
เขาไม่เข้าใจในความคิดของกลุ่มพลังงานปริศนาเบื้องหน้า แม้ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็ใครหรือมีตัวตนอันใดกันแน่ แต่ด้วยสัญชาตญาณของเขา กลุ่มพลังงานนี้ย่อมต้องเป็ตัวตนที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้แน่นอน
บุคคลเช่นนี้...หาก้ามอบพลังให้ใครสักคน ย่อมสามารถหาผู้ที่แข็งแกร่งและเหมาะสมกว่าตนเองได้โดยง่าย
แล้วทำไมถึง...
ทันใดนั้นเอง
“...ตัวข้ามีชีวิตมายาวนาน ได้เห็นโลกมามากมายนับไม่ถ้วน พบเจอสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย อาจไม่ทั้งหมดในห้วงท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว...แต่ก็ไม่ห่างไกลจากทั้งหมดมากนัก”
กลุ่มพลังงานกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่เต็มไปด้วยความลึกซึ้ง…
เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยจังหวะช้าๆ คล้ายกำลังนึกย้อนถึงอดีตกาลอันไกลโพ้น...
“...เ้าอาจไม่ใช่คนแรกที่มีจิตใจกล้าหาญที่ข้าเคยพบ แต่จากชีวิตอันยาวนานของข้า คนเช่นเ้า...น้อยครั้งนักที่จะได้พานพบ...น้อยมากจริงๆ...”
เชนเงียบฟังโดยไม่กล่าวแทรก ความรู้สึกบางอย่างแล่นผ่านไปทั่วทั้งร่างกายของเขาจนรู้สึกขนลุกเกรียว
“และการพบกันของเราครั้งนี้ อาจเป็โชคชะตาอย่างหนึ่ง…”
กลุ่มพลังงานอันเร้นลับเงียบไป ราวกับกำลังดำดิ่งสู่ห้วงความคิดอบางอย่างของตนเอง
จนสุดท้าย…
“…สักวัน…เมื่อเ้าแข็งแกร่งมากเพียงพอ…เพียงพอจนสามารถไปยัง “ที่แห่งนั้น” ได้...เ้าจะเข้าใจทุกสิ่ง...”
เชนไม่อาจเอื้อนเอ่ยคำใดออกมา เพราะจากน้ำเสียงและเื่ราวที่ราวกับมีเื้ัอันลึกล้ำนั้น มันช่างเกินกว่าที่เขาในเวลานี้จะทำความเข้าใจใดๆ...
ถ้อยคำของบุคคลตรงหน้าราวกับมีมนตร์สะกด เมื่อเสียงนั้นดังขึ้นในห้วงจิตของเขา เชนกลับรู้สึกราวกับได้เห็นภาพโลกมากมายนับไม่ถ้วน…
สิ่งมีชีวิตนับล้านๆ เผ่าพันธุ์…
และกาลเวลาที่ทอดยาวราวกับไร้ที่สิ้นสุดของตัวตนอันสูงส่งนี้…
“...เอาล่ะ...”
กลุ่มพลังงานกล่าวขึ้นในที่สุด
“…เ้าเพียงแค่ตอบ ตกลง หรือ ไม่ตกลง”
เผชิญกับคำถามชี้ขาดนี้ เชนเงยหน้าขึ้น สบตากับอีกฝ่าย แม้มองไม่อาจเห็นดวงตาจริงๆ แต่เขากลับรับรู้ถึงสายตาที่กำลังจับจ้องมายังตนเอง…
เขารู้สึกประหม่าอยู่ชั่วขณะ อ้าปากราวกับจะพูดบางสิ่งแต่ก็ปิดลงไป จนสุดท้าย...
“ผม...ถ้าผู้าุโเห็นว่าคนอย่างผมเหมาะสมล่ะก็ ผมก็ขออนุญาตน้อมรับไว้”
แรกเริ่มเขาลังเลอยู่บ้าง แต่เมื่อคิดว่าผู้าุโเบื้องหน้าเห็นบางสิ่งในตัวเขาแล้ว มีเหตุผลใดที่เขาต้องปฏิเสธ?
“...ดี...ถ้าเช่นนั้น...มาเริ่มกันเลยเถอะ เ้านั่งลง”
เชนพยักหน้า ก่อนจะนั่งลงขัดสมาธิตามคำบอก
“...คงเป็วาสนาของเ้า...”
กลุ่มพลังงานเอ่ยขึ้นเมื่อเชนนั่งลงอย่างมั่นคงแล้ว
“...เ้ายังไม่ได้สร้างทางเดินปราณ ทำให้ไม่ต้องทำลายเส้นทางเดิมและเปลี่ยนโครงสร้างมันใหม่ มิฉะนั้น...ความเ็ปที่เ้าจะได้รับ คงเกินกว่ามนุษย์ผู้หนึ่งจะทนไหว...”
เชนได้ฟังเช่นนั้นก็เผลอกลืนน้ำลายลงคอ
“ผมต้องทำอะไรบ้างครับผู้าุโ”
“...ทำจิตใจให้สงบ อย่าฝืนต่อต้าน จงหลอมรวมพลังให้เป็หนึ่งเดียวกับเ้า...”
เสียงทุ้มลึกกังวานตอบกลับมา
“...แต่จงเตรียมใจ แม้ข้าจะช่วยเ้าอีกแรง แต่เ้าก็ต้องเผชิญกับความเ็ปของกระบวนการหลอมรวมด้วยตนเอง...”
สิ้นคำกล่าวนั้น กลุ่มพลังงานลึกลับก็ค่อยๆ ยื่นมือไปยังตำแหน่งท้องน้อยของตนเอง ก่อนจะทำการดึงบางสิ่งออกมา...
ของสิ่งนั้นลอยอยู่เหนือฝ่ามืออันดำมืดยิ่งยวดนั้น
เชนเพ่งมองอย่างตั้งใจ แล้วพบว่ามันคือ [ลูกแก้วใส] ขนาดเพียงหนึ่งนิ้ว…
กลุ่มพลังงานจ้องมองลูกแก้วใสในมือของตนอยู่ครู่ ราวกับเมื่อมองไปที่มันแล้ว จะมีเื่ราวมากมายผุดขึ้นมาในห้วงความคิดจนทำให้ตกอยู่ในภวังค์แห่งอดีต...
จนกระทั่งสุดท้ายภวังค์แห่งอดีตที่ไม่อาจย้อนกลับก็จางหาย ท่านเหลือบมองมายังผู้สืบทอดที่เลือก แล้วจึงค่อย ๆ ผลักมือออกไป
ลูกแก้วใสนั้นเคลื่อนที่จากฝ่ามือไร้ตัวตน ลอยตรงมายังเชนอย่างเชื่องช้า—
จนกระทั่งมาถึงตำแหน่งท้องน้อยของเขา
แล้วมันก็…
ซึมหายเข้าไปในร่างของเขา!
เชนอดไม่ได้ที่จะมีสีหน้าแปลกประหลาดต่อสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อได้มีสิ่งแปลกปลอมซึมหายเข้าไปในร่างของเขาต่อหน้าต่อตา
“แล้ว…ผมต้องทำอะ...อึก!!?”
เชนที่กำลังจะเอ่ยถาม ทว่าจู่ๆ ความเ็ปมหาศาลก็ถาโถมเข้าใส่ร่างกายของเขาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย!
มันเหมือนกับว่ามีเปลวไฟเผาผลาญอวัยวะภายในของเขาอย่างบ้าคลั่งโหดร้าย!!
เชนกัดฟันแน่นจนเืไหลซึมออกจากมุมปาก ดวงตาเบิกโพลงจนปรากฏเส้นเื ร่างกายเกร็งสะท้านอย่างห้ามไม่อยู่!
เหงื่อเย็นเยียบไหลท่วมกายราวกับเพิ่งขึ้นจากสระน้ำ มือกำแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือของตนเอง ทำให้โลหิตสีแดงฉานไหลรินออกมาเปรอะเปื้อนเต็มสองมือ!
กลุ่มพลังงานเฝ้ามองดูเขาอย่างสงบนิ่ง
แม้แต่ตัวตนอันสูงส่งที่เคยพบเห็นการหลอมรวมพลังมานับไม่ถ้วน ก็ยังอดรู้สึกชื่นชมความอดทนของมนุษย์เบื้องหน้าไม่ได้
ท่านรับรู้ได้ถึงความเ็ปที่อีกฝ่ายต้องเผชิญอยู่ตอนนี้…
การหลอมรวมพลังอันแข็งแกร่งเข้าไปในร่างกาย มันไม่ต่างอะไรกับการตัดเฉือนร่างออกเป็ส่วนๆ จำนวนนับไม่ถ้วน แล้วนำกลับมาเย็บประกอบต่อใหม่!
ต่อให้เป็ผู้แข็งแกร่งหรือผู้ยิ่งใหญ่เพียงใด เมื่อต้องเผชิญกับความเ็ปเช่นนี้ ย่อมต้องแหกปากกรีดร้องอย่างทุกข์ทรมานทั้งสิ้น!
แต่ชายหนุ่มผู้นี้…
กลับกัดฟันอดกลั้นเสียงของตนเองไว้ได้…
มีเพียงแค่เสียงครวญครางแ่เบาตอนแรกคำเดียวเท่านั้น!!
‘จิตใจที่แข็งแกร่ง…’
กลุ่มพลังงานพึมพำในใจ ก่อนจะสะบัดแขนดำมืดออกไปเบื้องหน้า
ทันใดนั้นเอง...
อาการเ็ปจากการหลอมรวมที่ถาโถมเข้าใส่เชนก็พลันจางหายไปในพริบตา ราวกับว่าความทรมานแสนสาหัสเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง
แม้ว่ากระบวนการหลอมรวมพลังนี้ตามปกติจะต้องใช้เวลายาวนาน และผู้ที่รับสืบทอดพลังต้องทนทุกข์จากความทรมานราวร่างกายถูกฉีกขาด ทว่ากลุ่มพลังงานปริศนาก็เป็เ้าของเดิมของ [ลูกแก้วใส] การที่จะโน้มน้าวให้มันยอมรับนายเหนือคนใหม่นั้นถือว่าอยู่ในขอบเขตที่ช่วยเหลือได้
“แฮ่ก... แฮ่ก...”
เชนหอบหายใจหนักหน่วง ร่างกายสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง ขณะใช้แขนทั้งสองพยายามยันพื้นเพื่อพยุงตัวเองขึ้นอย่างยากลำบาก
“...เ้าผ่านขั้นแห่งการหลอมรวมแล้ว...”
กลุ่มพลังงานกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น ก่อนจะพลิกฝ่ามือขวาขึ้นมา
ทันใดนั้น…
หินแกนปราณก้อนหนึ่ง ก็พลันลอยขึ้นเหนือฝ่ามือดำมืดนั้น!
แสงสีเขียวเข้มแผ่ซ่านออกมาจากภายในก้อนแกนปราณนั้น คลื่นพลังที่เปล่งออกมาหนักแน่นและลึกล้ำกว่าหินแกนปราณที่เชนเคยพบเจอมาทุกก้อน!
“นี่คือ...”
เชนเบิกตากว้าง มองไปยังหินแกนปราณนั้นด้วยสายตาที่ไม่อาจไม่ลุ่มหลง
“...แกนปราณของอสูรที่สู้กับเ้า...”
คำตอบของกลุ่มพลังงาน ทำให้เชนตระหนักได้ในทันที…
หินแกนปราณก้อนนี้ คือสิ่งที่หลงเหลืออยู่จาก กิ้งก่าทมิฬ ที่เขาเคยต่อสู้ด้วยก่อนหน้านี้!
“...จงดูดซับมันให้ได้มากที่สุด...เมื่อไม่ไหวก็จงหยุด...”
กล่าวจบ กลุ่มพลังงานก็สะบัดมือส่งแกนปราณให้ลอยตรงไปยังเชนในทันที อย่างที่ไม่รอการตอบสนองใดจากเขา
พริบตาเดียว…
พลังปราณอันเข้มข้น ก็หลั่งไหลออกจากหินแกนปราณ ราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกรากที่ทะลักออกมาจากเขื่อนอันมหึมา!
เชนแม้จะไม่ได้ทันตั้งตัวมากนัก แต่ก็รีบหลับตาลงตามคำสั่งนั้น ตั้งสมาธิ แล้วเริ่มดูดซับปราณที่หมุนเวียนอยู่รอบๆ เข้าสู่ร่างกาย!
แม้เขาจะไม่เคยทำสิ่งนี้มาก่อน แต่น่าแปลกประหลาด พอได้ลองทำจริงๆ แล้ว เขากลับรู้สึกคุ้นชินกับมันอย่างแปลกประหลาด ให้ความรู้สึกคล้ายกับการหายใจเข้าออกตามปกติฉะนั้น!
กระแสพลังมหาศาลถูกดึงเข้าสู่ร่างของเชนอย่างต่อเนื่อง!
‘สำหรับ “มนุษย์ในโลกระนาบต่ำ” เช่นนี้ ดูดซับได้มากสุดสี่ส่วนก็ถือว่าน่าประทับใจ...’
กลุ่มพลังงานพินิจพิจารณาชายหนุ่มเบื้องหน้า
ที่กลุ่มพลังงานคิดเช่นนี้ เพราะไม่ว่าสิ่งใดย่อมมีขีดจำกัด การดูดซับปราณนั้นถือเป็พร์ที่ไม่อาจฝึกฝน มันคือสิ่งที่ถูกกำหนดมาั้แ่กำเนิด อาจมีวิธีหรือเทคนิคบางอย่างทำให้ดูดซับปราณได้ดีขึ้นจากเดิม แต่ก็ไม่อาจเกินกว่าพร์ที่มีไปมาได้
เื่นี้ไม่ใช่เื่ของการมุมานะฝึกฝน แต่เป็พร์และสายเื!
และสำหรับที่กลุ่มพลังงานคาดการณ์ให้เชนนั้น สำหรับมนุษย์แล้วก็ถือว่าสูงมาก ปกติมนุษย์ทั่วไปสามารถดูดซับปราณได้เพียงหนึ่งส่วน หรือผู้มีพร์ก็สองถึงสามส่วน มีเพียง “สัตว์ประหลาด” เท่านั้นที่ดูดซับได้ถึงสี่ส่วน!
เห็นได้ชัดว่ากลุ่มพลังงานประเมินเชนไว้สูงมาก ซึ่งก็พอจะคาดเดาได้ว่าคงเป็เพราะได้เห็น “สภาวะประหลาด” ที่เชนใช้สู้กับกิ้งก่าทมิฬ ทำให้กลุ่มพลังงานคิดว่าเชนต้องมีสายเืที่พิเศษอย่างเป็แน่
หนึ่งส่วน
สองส่วน
เชนดูดซับพลังปราณเข้าไปเรื่อยๆ...
กลุ่มพลังงานจับจ้องเขาอย่างสงบนิ่ง
สามส่วน
และ…
สี่ส่วน
กลุ่มพลังงานคล้ายจะพยักหน้า คล้ายจะรู้สึกพึงพอใจเป็อย่างยิ่ง กลุ่มพลังงานคิดว่าเชนคงดูดซับได้สูงสุดเพียงเท่านี้...
แต่แล้ว…
ห้าส่วน!
“...”
ในตอนนี้กลุ่มพลังงานเริ่มมองชายหนุ่มแปลกๆ แต่เชนในห้วงสมาธิไม่ได้รู้สึกถึงสายตาที่กลุ่มพลังงานมองมา เขายังคงหลับตาดูดซับต่อไป!
ในจุดรวมปราณตำแหน่งท้องน้อยของเขาที่ในตอนแรกว่างเปล่าไม่มีสิ่งใดอยู่เลย มีเพียงหมอกกลุ่มเล็กๆ ลอยอยู่ เห็นได้ชัดว่านี่คือปราณที่ทำให้ชายหนุ่มเลื่อนเป็ขั้นสามัญระดับสอง แต่ในขณะนี้ เริ่มมีหมอกสีฟ้าปกคลุมไปทั่วจุดรวมปราณของเขา...
และแล้วก็...
หกส่วน!
กลุ่มพลังงานที่นิ่งไม่เคลื่อนไหวมาตลอด ตอนนี้เคลื่อนไหวมาด้านหน้า ราวกับจะ้าจ้องเชนให้เห็นชัดๆ แม้เมื่อมองไปยังตำแหน่งใบหน้า เราอาจจะไม่สามารถเห็นถึงสีหน้าของกลุ่มพลังงานได้ แต่ราวคล้ายจะจับความรู้สึกหนึ่งภายในนั้นได้...
ตกตะลึง!
กลุ่มพลังงานที่ผ่าน่ชีวิตมาเนิ่นนาน พบเจอโลกมามากมายนับไม่ถ้วน และคาดการณ์ว่าต้องเป็ผู้แข็งแกร่งทรงพลังอย่างที่สุด ขณะนี้กำลังตื่นตะลึง!
กลุ่มพลังงานคิดไว้ว่าอย่างมากที่สุดเชนคงดูดซับได้สี่ส่วน ซึ่งสำหรับ “เผ่ามนุษย์ในโลกระนาบเช่นนี้” นี่ถือเป็สัตว์ประหลาดอย่างแท้จริงแล้ว เพราะการดูดซับปราณนั้นบ่งบอกได้หลายอย่างแต่ที่แสดงได้ชัดเจนที่สุดคือพร์และสายเื!
เพราะแม้แต่ในสถานที่ที่ท่านจากมา การดูดซับปราณจากสิ่งมีชีวิตอื่นได้ถึง “หกในสิบส่วน” เช่นนี้ คนผู้นั้นก็ยังถือว่ามีความสามารถอันโดดเด่นหาตัวจับได้ยาก!
แต่อย่างไรก็ดี...
ขณะที่กลุ่มพลังงานในร่างชายวัยกลางคนยังคงตกตะลึงอยู่นั้น...
เชนก็ยังไม่หยุดเพียงเท่านี้!
หกส่วนครึ่ง!
เจ็ดส่วน!!
เชนนั่งในท่าสมาธิหลับตาสนิท พร้อมกับดูดซับปราณไปแล้ว...เจ็ดส่วน!
และยังคงไร้ท่าทีที่จะหยุดเพียงแค่นั้น!!
6K
