บทที่ 3 ปั๊มร้าง
เงาตะคุ่มและแสงไฟฉายวูบวาบในมือไนซ์ สามแม่ลูกที่กำลังเดินเรียงหน้ากันอยู่ในบริเวณปั๊มน้ำมันร้าง โดยไม่รู้ตัวเลยว่ามีอีกร่างหนึ่งกำลังย่องเงียบใกล้เข้าไป มันอยู่ใต้ลมของแม่ลูกทั้งสาม แต่มันอยู่ด้านเหนือลมของหนึ่งจึงทำให้เขาได้กลิ่น
มือของหนึ่งคว้าไปที่รูเกอร์ 10/22 ติดกล้องเล็งที่ปรับระยะไว้แปดเท่า ะุขนาด .22LR มันเล็กเกินไป ถ้าไม่เข้าที่หัว ก็ไม่มีทางหยุดมันได้ในทันที ที่ยากคือมันอยู่แนวเดียวกันกับลูกเมียของเขา หนึ่งขยับตัวไปทางซ้าย จนแน่ใจว่าแนวะุจะพ้นจากสามแม่ลูกกลุ่มนั้น
เงาตะคุ่มลางๆ แต่กล้องคูณแปดในระยะเพียงสามสิบเมตร มันยังไม่ทันถึงระยะคมชัดที่สุดของกล้องเล็งด้วยซ้ำ ทั้งความมืดและความเร่งรีบทำให้ไม่สามารถปรับระยะกล้องเล็งได้ ไฟฉายที่เคยติดปืนอยู่ ก็ถูกเ้าไนซ์ถอดไปถืออยู่นั่นแล้ว ซึ่งทำให้กลายเป็ฉากหลังที่สว่างทำให้เห็นเงาของสามแม่ลูก และเ้าตัวสั่นคนนั้นได้พอดี
ในเวลานั้นเขาคิดแค่ว่า สายตาเขาไม่ดีดังนั้นเป้าในกล้องยิ่งใหญ่ก็ยิ่งดี หัวที่เห็นในกล้องเล็งมีขนาดใหญ่โต ถึงจะเบลอๆไปบ้าง มองไม่ชัดเจนนัก แต่ถ้าถึงขั้นยิงไม่โดนก็ถือว่ามือแย่เกินไปหน่อย
นิ้วชี้ปลดเซฟที่โกร่งไก วางปืนพาดกับท้ายมอเตอร์ไซค์ จังหวะที่เ้านั่นกำลังตั้งท่าจะกระโจนคล้ายแมวเตรียมตะปบเหยื่อ ซึ่งเป็จังหวะมันกำลังหยุดนิ่ง นิ้วเขาก็กระดิกไกปืน
ปัง…!!
เสียงปืนขนาด .22 ไม่ดังมากนัก แต่ในความเงียบสงัดในคืนหนาวเหน็บ มันก้องกังวาลไม่เบาเลย
เ้ามนุษย์กินคน คล้ายไม่รู้สึกอะไร แทบไม่มีอาการสะดุ้งให้เห็น เพราะความเล็กและคมของะุขนาดเท่าปลายตะเกียบเจาะเข้าหลังใบหูด้านซ้าย ไม่แน่ใจว่าทะลุออกไปตามแนวซึ่งน่าจะเป็บริเวณใต้คิ้วขวาหรือฝังอยู่ในหัวกะโหลก แต่ร่างของมันค่อยๆย่อทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น พร้อมกับเสียงร้องอุทานใของฝน
“ว้าย!”
ทันใดนั้นเอง..!! ทั้งสามคนแม่ลูก ก็วิ่งพรวดพราดกลับมาทางเขา พร้อมแสงไฟเป็ลำจากไฟฉายในมือของไนซ์ ทำให้หนึ่งตาพร่า
“พ่อ..!!” “พี่หนึ่ง..!!” “ข้างหลัง…!!!”
เสียงร้องะโสามเสียงพร้อมกัน
โครม.!!
หนึ่งโดนโถมกระแทกมาจากด้านหลังจนถลาไปปะทะด้านท้ายรถมอเตอร์ไซค์ พร้อมความปวดหนึบที่ไหล่ซ้าย แรงกระแทกทำแว่นตาเขาเกือบหลุด
ไอ้ตัวสั่นคนหนึ่ง มันกัดไหล่เขาแน่น พร้อมกับสะบัดไปมา เหมือนสุนัขฟัดเหยื่อ มันฟัดอยู่หลายที แต่ด้วยความหนาของเสื้อที่ใส่กันความหนาวถึงสามชั้น มันก็เลยกัดเข้าไม่ถึงเนื้อหนังของเขา แต่ร่างมันยังโถมทับอยู่ด้านหลังของหนึ่ง
มือขวามันขยุ้มหัวเขากดติดกับเบาะรถมอเตอร์ไซค์ มือที่แข็งเหมือนคีมอีกข้างจับยึดข้อมือซ้ายของเขาไว้อย่างแ่า หนึ่งดิ้นขลุกขลัก มันแข็งแรงเกินกว่ามนุษย์ธรรมดาอย่างเขามาก
มันเลิกงับไหล่ของเขา เพราะเจอจุดหมายใหม่คือ ลำคอที่เปิดโล่ง ปืนยาวในมือขวาช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย ความสิ้นหวังวิ่งวูบขึ้นมา จะมาจบแค่นี้หรือ คิดจะแก้ไขอะไรก็ไม่ทันเสียแล้ว ทันใดนั้นแสงไฟวูบวาบก็ใกล้เข้ามา
ตั้บ!!!
เสียงดังหนักๆ หนึ่งหันไปมองตามแสงไฟฉายที่ไนซ์ถือ เห็นนัทฟาดมันด้วยคมหอกประดิษฐ์ด้ามยาวเข้าที่กลางหลัง แผลไม่ลึกนัก เพราะความรีบร้อนและไม่อยู่ในมุมที่ฟาดได้ถนัด แต่มันอ้าปากร้องอย่างเดือดดาล
หนึ่งพลิกตัวได้ แผ่นหลังนอนพาดกับเบาะมอเตอร์ไซค์ สองเท้าถีบมันผงะออกไป เสียงคำรามเหมือนสัตว์ป่าโกรธจัด มันตั้งท่ากระโจนเข้าหาอีกครั้งแต่ก็ชะงักแล้วใช้มือบังหน้า เพราะไฟฉายแรงสูงที่ไนซ์ถืออยู่ส่องแสงจ้าใส่ดวงตาของมัน
ปัง..!!
เสียงสนั่นหวั่นไหวข้างหูของหนึ่ง ฝนยืนอยูข้างหลังเขา ชิดริมพ่วงข้างอีกด้าน รีวอลเวอร์ .38 จึงห่างจากหูเขาไปทางด้านขวาเยื้องไปทางหลังแค่ฟุตเดียว มันดังมากกว่าเสียงของ .22 มาก เสียงลั่นดังวิ้งในหูของหนึ่ง เ้าตัวสั่นร่างผอมกระหร่องที่แยกเขี้ยวคำรามอยู่หน้าสะบัดเล็กน้อย
ปัง..!! ปัง..!! อีกสองนัดดังข้างๆหูเขา เ้านั่นทรุดฮวบลง ความจริงนัดแรกก็เพียงพอแล้ว
ะุยี่ห้อเรมิงตันเก่าเก็บหัวบอล .38SP 158 เกรน เจาะผ่านมือขวาที่บังหน้าของมัน ทะลุเข้าดั้งจมูกผ่านออกไปทางท้ายทอย นัดที่สองและที่สามนั้น มีนัดหนึ่งถากหนังแก้มมันเปิดเป็ทางไป ส่วนอีกนัด ปลิวไปทางไหนไม่รู้
ไนซ์ที่คอยส่องไฟ กำลังเงื้อมีดพร้า ถอยผงะออกมาเพราะเสียงปืน มองไปที่แม่ของเขาและศพเ้านั่นสลับกัน
ทุกคนหายใจฟืดฟาดด้วยความเหนื่อยหอบ
“สามนัดซ้อนแบบนี้ ไม่ตายจะไปไหน”หนึ่งพูดออกมาทั้งที่ยังนอนแผ่หลา
“ไม่ต้องพูดเลย”ฝนตวาดแหว
“ไม่รู้จักระวังตัวเลย มันย่องเข้ามากัดแล้วยังไม่รู้ตัว”
หนึ่งยิ้มแห้งๆ ไม่ต่อปากต่อคำ ฝนส่งปืนให้ไนซ์พร้อมด้วยกล่องะุสำรอง
“เติมะุให้แม่หน่อย ปืนยาวก็เช็คด้วย ใส่ให้เต็มแม็ก 10 นัด นัทคอยระวังรอบๆด้วย”
ไนซ์รับปืนไปเติมะุ กลอกตาไปมา มองไปที่ศพนั้นและรอบๆ ตัวตลอดเวลา ส่วนนัทยืนระวังรอบด้านอยู่ก่อนแล้ว
หนึ่งลุกขึ้นนั่งขยับแว่นตาให้เข้าที่ ฝนรีบเข้ามาคลำเนื้อตัวเขาเพื่อหาดูาแ หนึ่งเห็นภรรยาตัวเองสีหน้าไม่ดีนัก จึงปลอบใจเบาๆ
“มันกัดโดนไหล่ กัดไม่เข้าหรอก ใส่เสื้อหลายชั้น”
ฝนถอนหายใจโล่งอก เสื้อชั้นนอกตรงหัวไหล่ของหนึ่งขาดวิ่นไปเท่านั้น
“ได้อะไรมาบ้างไหม”
“เจอน้ำหลายขวด เมื่อกี้รีบวิ่งมาเลยทิ้งไว้ที่นั่น”
ฝนพูด ตาก็มองไปยังศพที่นอนอยู่แล้วเบือนหน้าหนี พูดกับนัทเบาๆ
“นัทก็อย่าคิดมากไปเลยนะ แม่เองก็ต้องฆ่าคนไปแล้วเหมือนกัน ถ้าไม่ทำพวกเราก็ตาย”
นัทหันมากอดแม่
“แม่เก่งที่สุด แม่พูดถูกแล้ว ไม่สู้เราก็ตาย”
“ขึ้นรถเถอะ” หนึ่งร้องบอกทุกคน
“อีกเดี๋ยวมันได้แห่กันมาแน่ เสียงปืนมันลั่นซะขนาดนี้”
ฝนทำท่าลังเล จะวิ่งกลับไปเอาน้ำที่หาเจอในปั๊มน้ำมัน หนึ่งคว้ามือไว้
“ขึ้นรถเร็วๆ”
เมื่อทุกคนขึ้นรถ หนึ่งสตาร์ทเครื่อง คราวนี้ติดไม่ยาก เพราะเพิ่งดับไปไม่กี่นาที เครื่องยังร้อนอยู่ แต่น้ำมันไพโรไลซิส ทำให้ควันดำพวยพุ่งเป็ช่อเหมือนเดิม
หนึ่งบังคับรถเลี้ยวเข้าปั๊มน้ำมัน อ้อมผ่านศพเ้าคนที่ถูกเขายิง เขาเห็นขวดพลาสติกใส่น้ำกระจัดกระจายอยู่บนพื้นหลายขวด ไนซ์กับนัทโดดลงไปเก็บโยนเข้าพ่วงข้าง หนึ่งมองหน้าฝนยิ้มๆ
”เมื่อกี้ยิงแม่นนะ” อีกฝ่ายค้อนปะหลับปะเหลือก ขณะที่นัทกับไนซ์โดดขึ้นรถ
“หลับตายิงด้วยซ้ำ”
“สุดยอด” พูดยังไม่ทันขาดคำฝ่ามือฝนก็ฟาดป้าบ! ลงกลางหลังของหนึ่ง
“ขับรถ”
“จ้ะๆ”
หนึ่งหลังแอ่นสูดปากซี๊ด รีบเข้าเกียร์เลี้ยวรถออกไปจากที่นั่น
1K
