ทางด้านต้นเื่ที่ทำให้ฝนตกลงมาในเขตหัวเมืองตะวันออกนั้น ก็กำลังฝึกปรือฝีมือในการทำฝนตกให้เป็ธรรมชาติที่สุดนั่นเอง
เพราะได้ดูบรรยากาศโดยรอบแล้ว ท้องฟ้าใสแจ๋วเลย แต่กลับมีฝนตกปริมาณแบบนี้มันผิดปรกติไปหรือเปล่าล่ะ??!!!
“ฝนตก แต่ท้องฟ้าเมฆดำไม่มีเลยแม้แต่นิดเดียว คนอื่นๆจะมองดูว่าแปลกไหมคะ ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่สาว พี่ชาย????”หมั่นโถวน้อย
“อือ….แปลกนิดหน่อยนะ”ทุกๆคน ตอบเหมือนกันหมดเลย และพากันแหงนมองดูบนท้องฟ้าเช่นเดียวกับหมั่นโถวในตอนนี้
“ก็นั่นน่ะสิคะ หมั่นโถวก็คิดแบบนั้นเหมือนกันล่ะ ถ้าลองตกแบบธรรมชาติต้องมีเมฆดำๆลอยบ้าง และบางครั้งก็มีฟ้าร้อง ฟ้าผ่าอีกต่างหากด้วยนะ
โอ้…จริงด้วยสิถ้าฝนตกเขาไม่ให้อยู่ใต้ต้นไม้ด้วยนี่หน่า??? เดี๋ยวฟ้าจะผ่าลงมาตรงต้นไม้ได้นะ(สีหน้าของทุกๆคนในตอนนี้ใกันหมดเลย!!!!) อือ….แล้วอะไรอีกนะที่จะต้องเกิดตอนที่ฝนตก และอันตรายที่จะเกิดตอนฝนตกได้น่ะ???”หมั่นโถวน้อย
“..............!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่สาว พี่ชาย
ทุกๆคนต่างพากันสะดุ้งสุดตัวไปเลย เมื่อได้ยินหมั่นโถวน้อยพูดว่าอยู่ใต้ต้นไม้ระวังจะเจอฟ้าผ่าเอาน่ะ!!! เพราะตอนนี้ทุกๆคนก็หลบฝนที่หมั่นโถวน้อยออกคำสั่งให้ตก มาอยู่ใต้ต้นไม้กันหมดนี่น่ะสิ!!!!
“ฟู่……ค่อยยังชั่วหน่อยนะน้องหมั่นโถวน้อยที่ฝนตกมารอบนี้ไม่ได้เกิดจากธรรมชาติน่ะ แต่เพราะเกิดจากน้องหมั่นโถวน้อยทำให้ตกแทน ดังนั้นพวกเราไม่ต้องกลัวฟ้าผ่าลงต้นไม้หรอกนะแน่นอนว่าพวกเราอยู่ใต้ต้นไม้ตอนนี้ก็ปลอดภัยมว๊ากกกกกก…. เนอะๆน้องหมั่นโถวน้อย”พี่สาวเปาจื่อ
“.....................!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่ชาย ที่ต้องได้ยินซ้ำๆจากหลานสาวอีกคนหนึ่ง
“ใช่แล้วพี่เปาจื่อ เพราะฝนตกด้วยคำสั่งหมั่นโถวนี่หน่าไม่ต้องกลัวหรอกว่าฟ้าจะผ่าลงมาตรงที่พวกเราอยู่น่ะ ยืนยืดอย่างมั่นใจได้เลยว่าปลอดภัยอย่างแน่นอน”หมั่นโถวน้อย
“ปุ๊…ปุ๊…”หมั่นโถวน้อย ตบอกตัวเอง
“ใช่ๆ…”พี่สาวเปาจื่อ
“.....................!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่ชาย
“เว้นแต่ว่า……….”หมั่นโถวน้อย
“...................!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่ชาย คิดในใจดังๆกันเลยว่า “แต่ว่าอะไรอีก???!!!!”
“แต่อะไรเหรอน้องหมั่นโถวน้อย???”พี่สาวเปาจื่อ
“ขอฟ้าร้องเบาๆหน่อยจ้าาาา….”หมั่นโถวน้อย
“ครืน….ครืน………”เสียงฟ้าร้องมาตามคำสั่งจริงๆด้วย
“ว้าว….ยอดเยี่ยมไปเลยน้องหมั่นโถวน้อยฟ้าร้องจริงๆด้วยล่ะ”พี่สาวเปาจื่อ
“แปะ….แปะ….”พี่สาวเปาจื่อ ปรบมือชมเชยน้องหมั่นโถวน้อยของเธอด้วยความปลาบปลื้มสุดๆไปเลย แต่สำหรับคนอื่นๆน่ะเหรอ???!!!
“...................!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่ชาย ได้พากันสะดุ้งสุดตัวกันแล้ว และทุกๆคนพยายามเอ่ยบางอย่างออกมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกใกัน แต่ก็ไม่ทันการแล้วน่ะสิ!!! เพราะเ้าตัวเล็กนั้น…..!!!
“ขอฟ้าผ่าหนึ่งรอบสวยๆจ้าาาา……”หมั่นโถวน้อย
“อย่าาาาาา………..!!!!”...................!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่ชาย
“เปรี้ยงงงงงงงงงง………”ฟ้าผ่าลงมาอย่างสวยงาม สว่างเต็มท้องฟ้าเลย!!!
พูดห้ามออกมาได้เพียงแค่คำเดียวเท่านั้นสิ่งที่ทุกๆคนหวาดกลัว ก็เกิดขึ้นจริงๆด้วย !!!! เพราะคำสั่งต่อไปเ้าหมั่นโถวน้อยก็ให้ฟ้าผ่าออกมาจริงๆ
“ว้าว….ฟ้าผ่าเหมือนจริงเลยน้องหมั่นโถว เหมือนมว๊ากกกก….”พี่สาวเปาจื่อ ตาแวววาววิบวับอย่างพอใจ
และคงจะมีเพียงคนเดียวล่ะมั้งทั้งครอบครัวที่ดู ชอบอกชอบใจกับหมั่นโถวน้อยในตอนนี้ ผิดกับคนอื่นๆในครอบครัวที่หน้าตาซีดเซียวกนหมดแล้ว
“น้องหมั่นโถว ขออีกสักเปรี้ยงสิเอาแบบสว่างจ้ากว่านี้ได้ไหมจ๊ะ???”พี่สาวเปาจื่อ
“ได้เลยพี่สาวเปาจื่อ ขอฟ้าผ้าอีกรอบจ้า พร้อมความสว่างขึ้นเล็กน้อย”หมั่นโถวน้อย
“เปรี้ยงงงงงงงงงงงงง…”ฟ้าผ่าลงมาอีกครั้งหนึ่ง
“...................!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่ชาย
“ขอ…….”หมั่นโถวน้อย
“หมั่นโถวน้อย???..............!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่ชาย
“ชะอุ้ย….!!ใหมดเลยค่ะ ทุกๆคนมีอะไรเหรอคะ???”หมั่นโถวน้อยที่กำลังจะฝึกปรือทำฝนอย่างเป็ธรรมชาติให้มากที่สุด ก็ต้องหยุดลงหันมามองคนในครอบครัวที่ต่างก็เรียกเธอเสียเสียดังพร้อมๆกันอีกด้วย
“เอ่อ….แม่ว่าฟ้าผ่านี่อย่าพึ่งเพิ่มเลยนะลูกขอแค่ฟ้าร้อง เมฆดำๆก็พอแล้วล่ะลูก”แม่
“ใช่ๆ....................!!!!”ปู่ย่า ตายาย แม่ อา อาสะใภ้ พี่ชาย ต่างพากันรีบสนับสนุนคำพูดของแม่หมั่นโถวน้อยกันเต็มที่เลย
“โอ้…..ก็ได้ค่ะ”หมั่นโถวน้อย
“แต่ว่าแน่ใจนะคะว่าไม่เอาฟ้าผ่าแล้วจริงๆน่ะ???”หมั่นโถวน้อย
“แน่ใจ...................!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่ชาย
“ว้า….ไม่สนุกเลยไม่มีฟ้าผ่าน่ะ แต่ไม่เป็ไรเอาตามเสียงส่วนใหญ่นะน้องหมั่นโถวน้อยนะ”พี่สาวเปาจื่อ
“...................!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่ชาย
“ก็นั่นน่ะสิพี่สาวเปาจื่อ…..”หมั่นโถวน้อย
“ไม่สนุก…???...................!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่ชาย
แม่สองสาวน้อยท่าทีแตกต่างจากคนอื่นๆในครอบครัวเสียจริงๆ มีแต่เขาจะหวาดกลัวและหวาดวิตกกังวลกัน แต่เ้าสองตัวเล็กกับทำท่าชอบใจ ตาแวววาวอย่างเห็นได้ชัดเลยจริงๆ!!!
“ลองเมฆดำดูนะน้องหมั่นโถวน้อย ยังไม่ได้ทำเลยล่ะ”พี่สาวเปาจื่อ
“จริงด้วยล่ะ ขอเมฆสีดำทั่วๆเขตหัวเมืองตะวันออกด้วยจ้าาาา”หมั่นโถวน้อย
จากท้องฟ้าที่ใสสว่างไม่เหมือนกับฟ้าฝนจะตก ก็กลายเป็เมฆดำปกคลุมไปทั่วทุกแห่งในเขตหัวเมืองตะวันออกทั้งหมดเลย ยิ่งทำให้ทุกๆคนในเขตหัวเมืองตะวันออกยิ่งมีความหวังมากขึ้นเลยว่าฝนตกครั้งนี้จะต้องตกนานขึ้นกว่าเดิมแน่นอน เพราะสีเมฆเริ่มเปลี่ยนไปแล้วจากที่สว่างก็กลับมืดมิดสนิทแบบนี้
แต่ผู้ใดไม่ว่าจะในเขตหัวเมืองตะวันออก หรือทางเมืองหลวง หรือเขตหัวเมืองทั้งสามที่เหลือ ถ้าเห็นสภาพอากาศที่เป็ฤดูฝนไปแล้วแบบนี้จะเป็เพียงการลองใช้ฝึกปรือของเด็กน้อยวัยเพียงแค่ 4 ปีเท่านั้น !!!!!
“เมฆดำ ฟ้าผ่า ฟ้าร้อง น่าจะครบหมดแล้วนะสำหรับฤดูฝนเนี่ย???”หมั่นโถวน้อย แหงนหน้ามองขึ้นบนท้องฟ้าเพื่อดูผลงานชิ้นเอกของตัวเองด้วยความภาคภูมิใจเป็ที่สุด
“ก็น่าจะครบหมดแล้วนะน้องหมั่นโถวน้อยสำหรับการที่ฝนจะตกลงมาได้น่ะ”พี่สาวเปาจื่อ เองก็คิดทบทวนถึงตอนที่ฝนตกว่าควรจะมีอะไรบ้าง เพื่อเป็แรงช่วยเหลือน้องสาวหมั่นโถวน้อยของเธอเอง
“หมั่นโถว ขอต้อนรับทุกๆคนเข้าสู่ฤดูฝนของหมั่นโถวอย่างเป็ทางการจ้าาาาาาาาา….”หมั่นโถวน้อย
“เย้….เย้…..”พี่สาวเปาจื่อ
“พี่ชายไม่ดีใจเหรอ…???”พี่สาวเปาจื่อ
“ดีใจครับน้องสาว!!! เย้….เย้…..”พวกพี่ชาย ที่ยังคงไม่หายใดีกับฟ้าผ่าของน้องหมั่นโถวน้อย ก็ต้องทำท่าทางเปลี่ยนเป็ตื่นเต้นดีใจ และดูสนุกสนานมากๆให้ได้เพื่อให้กลมกลืนกับน้องสาวทั้งสองคนที่ดูสนุกสนานสุดๆไปเลยในตอนนี้!!!
“แสบจริงๆเลยหมั่นโถวน้อย เ้าตัวเล็กเอ๊ย..”แม่
“ไม่รู้จะพูดอย่างไรดีนะคะ แสบ ซนสุดๆจริงๆเลย”อาสะใภ้ต้งฝู่
“ยิ่งทำฝนเองได้แบบนี้นี่น่าหวาดวิตกจริงๆนะคะ ถ้าปล่อยให้สองสาวน้อยของพวกเราอยู่กันตามลำพัง ไม่รู้จะฝึกทำฟ้า ทำฝนกันแบบแปลกประหลาดอีกหรือเปล่า แค่เมื่อตะกี้นี้ก็เล่นเอาตกอกใจะแย่แล้วล่ะค่ะ!!!!!”อาสะใภ้เจียนตุย
“ดังนั้นต้องอย่าปล่อยให้สาวน้อยทั้งสองคนของพวกเราอยู่กันตามลำพังอย่างเด็ดขาดเลย เด็กๆรุ่นนี้ยิ่งกำลังอยู่ในวัยกำลังซน อยากรู้ อยากลองไปหมดเสียด้วยสิ”ย่า
“ใช่ๆ พวกเราจะต้องระมัดระวังให้มากกว่าเดิมอีก โดยเฉพาะหลังจากนี้น่ะ ห้ามคลาดสายตากันเลยนะ”ยาย
“ค่ะ” “ครับ”แม่พ่อ อา อาสะใภ้ทั้งสองคน รับคำอย่างหนักแน่นกับย่าและยาย
“เื่ที่จะต้องใส่หมวกด้วย แม่ว่าทำสายเชือกรัดผูกเพิ่มสักหน่อยดีกว่าไหม???”ยาย
“ก็ดีเหมือนกันนะคะแม่ จะได้เป็อีกชั้นหนึ่งในการป้องกันหมวกหลุดออกจากหัวน้อยๆของเ้าหมั่นโถวน้อยน่ะค่ะ”แม่
“เดี๋ยวน้องถักเพิ่มรอบๆหัวให้เองก็ได้ค่ะพี่สะใภ้”อาสะใภ้เจียนตุย
“ขอบใจจ้ะ พวกเราแบ่งกันทำคนละใบก็แล้วกันนะจะได้เสร็จเร็วๆ”แม่
“ได้เลยค่ะพี่กุ้ยฮวา”อาสะใภ้เจียนตุย
“เอาไว้ถ้ามีไหมพรมมาเพิ่ม พวกเราค่อยถักหมวกไหมพรมเพิ่มให้หมั่นโถวอีก จะได้มีใส่ไว้สับเปลี่ยสักหลายใบหน่อย มันจำเป็สำหรับชีวิตของหมั่นโถวน้อยจากนี้ต่อไปแล้ว”ย่า
“ค่ะ..”แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
“และจะต้องใส่ตลอดไปด้วย???…”แม่
“อือ…..”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้
พวกท่านมองไปที่หมั่นโถวน้อยอย่างสงสารเ้าตัวเล็กนิดหน่อยตรงที่ว่า เมื่อคิดถึงตรงจุดที่เ้าตัวเล็กจะต้องใส่หมวกไหมพรมไปตลอดชีวิตน่ะสิ!!! ตราบใดที่ยังใช้พลังวิเศษที่ได้มาจากท่านเซียนแบบนี้
“แต่หมวกสำหรับพวกพี่ๆ เอาไว้พวกเรามีกำลังเหลือเฟือมากพอค่อยทำให้พวกพี่ๆเพิ่มเติม แต่อย่างไรเสียคงจะต้องเรียกพวกเด็กๆมาพูดคุยเสียก่อนนะ กลัวว่าจะน้อยใจกันว่าทำไมน้องหมั่นโถวน้อยมีหมวกไหมพรมใหม่ แล้วพวกเขาไม่ได้”ยาย
“ถึงพวกเราจะรู้อยู่ว่าพวกพี่ๆจะไม่ได้คิดอิจฉาน้องเล็กของเขาก็ตามที แต่อย่างไรเสียพวกเราก็จะต้องปฎิบัติต่อเด็กๆให้เท่ากันนะ”ย่า
“ทราบค่ะแม่…”แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
ถึงแม้ว่าพวกพี่สาว พี่ชายจะรู้ถึงความจำเป็ของการที่หมั่นโถวน้อยน้องสาวคนเล็กจะต้องมีหมวกไหมพรมใส่ในทุกๆครั้งที่อยู่ภายนอกบ้านก็ตามที แต่พวกผู้ใหญ่ทุกๆคนก็ใส่ใจกับความรู้สึกของพวกเด็กๆก่อนเสมอ เพราะกลัวว่าจะมีการคิดเปรียบเทียบระหว่างพวกเด็กๆกันได้
เพราะอย่างไรพวกเด็กๆเองก็ยังคงเป็เด็กอยู่ดี ยังคงมีความ้าเหมือนกัน หมวกใหม่ เสื้อผ้าใหม่ ขนมอร่อยๆ เป็ปรกตินิสัยของพวกเด็กๆทั่วๆไปอยู่แล้ว
ตระกูลสวี ตระกูลเซียว ไม่เคยคิดที่จะเลี้ยงลูกๆหลานๆแบบเจาะจงเป็พิเศษเฉพาะคนไป ไม่เหมือนบ้านอื่นอาจจะดูแลเฉพาะหลานชายเป็พิเศษ แต่กับไม่ใช่สองตระกูลสวี ตระกูลเซียว
ทางด้านพวกเด็กๆ ตอนนี้ก็พากันช่วยให้หมั่นโถวน้อยทำฝนให้ตกอย่างดูเป็ธรรมชาติต่อไป
“อือ….ฝนพวกนี้เนี่ยจะต้องมีตกแบบเอียงๆหน่อยไหมพี่สาว พี่ชาย???”หมั่นโถวน้อย
“โอ้….จริงด้วยฝนเอียง…”พวกพี่ชาย
“เพราะว่าฝนไม่ได้ตกแบบตรงแด่วแบบนี้นี่เนอะ จะต้องมีเอียงซ้ายบ้าง เอียงขวาบ้างล่ะนะ”หมั่นโถวน้อย
“ใช่ๆน้องหมั่นโถวน้อย พี่เปาจื่อเองก็เคยเห็นฝนกเอียงๆเฉียงๆนะ”พี่สาวเปาจื่อ
“ขอฝนตกเอียงแบบประมาณนี้ทางด้านซ้าย ห่างกัน่ระยะ 50 กิโล”หมั่นโถวน้อย
“...................!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้ พี่ชาย
“และเอียงขวาส่วนหนึ่งของครึ่งหัวเมืองตะวันออกด้วย”หมั่นโถวน้อย
“และก็ตกตรงๆปะปนกันไปด้วยนะ”หมั่นโถวน้อย
“...................!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้
ส่วนพวกพี่ๆก็มองตามฝนที่หมั่นโถวสั่ง พากันเอียงซ้าย พากันเอียงขวาตามสายฝนไปด้วยเลย พวกผู้ใหญ่ก็พากันฟังแบบเงียบๆ !!! เอาไว้ถ้าฝนมันเกิดตกแบบแปลกประหลาดมากไปกว่านี้พวกท่านค่อยหาทางพูดกับเ้าหมั่นโถวน้อยกันใหม่!!!
************
หมั่นโถวน้อย กับพวกพี่ๆพากันสนุกสนานในการฝึกสั่งฟ้า สั่งฝนให้ดูเป็ธรรมชาติมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ มาจากประสบการณ์ของตัวเองล้วนๆเลย!!!(ประสบการณ์ที่ได้จากพวกเด็กๆนี่แหละที่ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชายและอาสะใภ้ทั้งสองคนต่างพากันหวาดวิตก และระแวงมากๆ!!!!)
16K
