คิดจะจีบผม...มันไม่ง่ายหรอก ตอนที่ 10 สยบยอมไม่คิดต่อต้าน
ปลายเท้าเหยียบแน่นขึ้นไม่ให้ขยับไปไหน
“กำลังความสามารถอ่อนด้อยเกินกว่าจะไปหาเื่คนอื่นเขาหากผมเป็คุณผมจะใช้สายตาคู่นี้ประเมินฝ่ายตรงข้ามว่าคู่ควรกับการเป็ศัตรูรึเปล่าไม่เข้าไปประชิดตัวตัดสัมพันธ์ทันที น่าเสียดายคุณสอบตกในประเด็นนี้”
“คุณหยิ่งยโสเกินไป ประมาทเกินไปและที่สำคัญที่สุดเลยคือ คุณมันอ่อนแอเกินไปแต่จะไปต่อว่าแบบนั้นก็ไม่ได้เพราะเทียบกันระหว่างคุณและผมระยะห่างมันมากจนไม่อาจเอามาเทียบเคียงกันได้คงต้องโทษฟ้าดินที่ทำให้คุณโผล่เข้ามาหาผมใน่เลวร้ายแบบนี้”
ทราเวียร์ยิ้มหัวเราะสุขใจขณะก้มหน้าจ้องมองศรชายหนุ่มร่างโตสักบนใบหน้าที่กำลังหอบหายใจคล้ายคนกำลังหมดลม
แววตาแทบแปรเปลี่ยนกลายเป็ปลาตาย
…เมื่อไหร่จะจบ
“...” ศรอ้าปากหากแต่ไม่มีเสียงตอบกลับออกมา
การทรมานครั้งนี้ไม่ใช่เพียงเพราะความ้าส่วนตัวอย่างเดียวมันมีปัจจัยอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ซึ่งจะมีผลกระทบต่อภาพใหญ่ของบริษัทในภายหลังอาจบอกได้ว่าั้แ่ศรก้าวข้ามเส้นที่ทราเวียร์กำหนดเอาไว้
ตัวเขาถูกลิขิตให้กลายเป็ข้าทาสรับใช้ชายหนุ่มถูกบรรจุเอาไว้เป็หนึ่งในตัวแปรสำคัญมีชีวิตเพื่อตอบสนองต่อความ้าของอีกฝ่าย ไม่ว่าอีกฝ่ายจะ้าอะไรก็ตาม
เพื่อการนั้นจำต้องฝังรากลึกความกลัวเอาไว้ให้ได้มากที่สุดจำกัดอิสรภาพและการกระทำให้อยู่ภายใต้ขอบเขตแห่งความเป็ไปได้
...เกือบได้แล้ว เหลืออีกนิดหน่อยเท่านั้น
“...” หน้าตาประตูสู่จิตใจเผยให้เห็นแววตาเจือปนไปด้วยความรู้สึกมากมายตีกันไปหมดเรียกได้ว่าตอนนี้ศรกำลังอยู่ใน่หัวเลี้ยวหัวต่อ
เหมาะสำหรับเข้าควบคุมและยึดครอง
“พี่ศร พี่เป็คนเพียงไม่กี่คนเลยนะครับที่ผมชื่นชมในความพยายาม ไม่ว่าจะพยายามมีชีวิตต่อ หรือพยายามหาวิธีการเอาคืนผม แน่นอนว่าผมอนุญาตทั้งหมดไม่ว่าพี่จะทำอะไรหลังจากนี้”
“แต่มีสิ่งหนึ่งที่พี่ต้องจดจำเอาไว้ให้ดีจำเอาไว้สลักเข้าไปในจิตใจว่าน่ะพี่ต้องเก็บความลับนี้เอาไว้ห้ามไม่ให้ใครคนอื่นรับรู้เพราะถ้าเกิดพี่เอาความลับของผมไปพูดกับคนอื่นเมื่อไหร่ นอกจากจะทำให้พี่เ็ปมากมายมหาศาล”
“มันอาจทำให้พี่ต้องตายเร็วมากขึ้นนะครับ”
“ตาย? นะ นายต้องล้อเล่น?”
“หากเป็เวลาอื่นคุณอาจคิดว่ามันเป็เพียงการหยอกล้อตามประสาปกติของเพื่อนร่วมงานหากแต่ไม่ใช่ครั้งนี้ ไม่ใช่เวลานี้ ยิ่งไม่ใช่กับผมในตอนนี้ด้วย”
“ผมไม่แคร์หรอกนะครับ หากต้องลบใครคนหนึ่งออกไปจากโลกนี้”
“...” ศรไม่เข้าใจเหมือนกันว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตตัวเองหลังจากนี้เขาหวังเพียงมีชีวิตรอดกลับไป หากรอดกลับไปได้ที่เหลือจะเป็ยังไงก็ช่าง
ตอนนี้ขอเพียงรอดชีวิตกลับไปได้เป็พอ
“เพื่อให้คุณได้เข้าใจ ผมอาจต้องแสดงหลักฐานบางอย่างให้ได้เห็น”ปลายนิ้วปรากฎลวดลายสีขาวเปล่งประกายงดงามจนยากละสายตา
เขายื่นจี้ไปยังฝ่ามือศรฝ่ามือข้างเดียวกับที่โดนแทงด้วยปากกาหัวเหล็ก
..ชีชชชชชชชชชชช!!!
“...อึก!!!”เนื้อหนังร้อนผ่าวจนได้กลิ่นเหม็นไหม้ ศรกัดฟันอดทนไม่ร้องออกมา ต้องยอมรับสภาพจิตใจและร่างกายที่สามารถอดทนอดกลั้นได้
สำหรับศรแล้วหลังจากตนเองได้รับความเ็ปครั้งนั้นมาความเ็ปอื่นใดก็ไม่ใช่เื่ใหญ่ให้เก็บมาใส่ใจเขา้ารับรู้มากกว่าว่าทราเวียร์กำลังทำอะไรกับตน
ทันใดนั้นเองที่ลวดลายบนปลายนิ้วทราเวียร์ไหลย้อนกลับมาบนฝ่ามือเขาไม่ใช่เป็การประทับตีตราแสดงความเป็เ้าของแต่เป็การเผยออกแสดงให้เห็นถึงสิ่งที่อยู่ภายใน
มันคือตราประทับสีแดงสดโบราณถูกสลักด้วยเืของตนเอง
“...มัน คืออะไร”
“...” เขาจ้องมองมันนานพอตัวจมปรักไปกับมันหลงใหลไปกับความลี้ลับในลวดลายโบราณจวบจนกระทั่งมันส่งผลกระทบต่อจิตใจโดยรวม
ศรเก็บสายตาเองกลับมาหากยังมีอาการอื่นเข้ามาแทรกแซง
“ยิ่งคุณมองมันมากเท่าไหร่มันจะยิ่งกระตุ้นเตือนให้คุณถอยออกห่าง” ทราเวียร์ไม่ได้ห้ามไม่ให้ศรจ้องมองเขาเพียงยืนนิ่งเฝ้าดูศรกำลังเผชิญหน้าเข้ากับอาการผิดแปลกประหลาด
ชายหนุ่มร่างโตสักบนใบหน้า
“หัว ฉัน” กุมหัวตัวเองกัดฟันกัดปากตัวเองข่มไม่ให้อาการปวดหัวเหมือนกับมีคนเอาเข็มจิ้มก้อนสมองโดยตรงแสดงออกมา
ดวงตาเขาตอนนี้แทบมองอะไรไม่ได้เลยมันมัวไปหมด
...ตราประทับเข้ากับร่างต้นได้สมบูรณ์แบบ
“อาการไม่น่าเป็ห่วงครับด้วยตราประทับตอนนี้มันยังไม่ส่งผลกระทบอะไรมากมายต่อคุณหรอกอย่างมากก็แค่นอนหมดเรี่ยวแรงไปหลายวัน” พลังอักขระเริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง ทำให้ดวงตาของทราเวียร์แปรเปลี่ยนกลายเป็สีขาวใสบริสุทธิ์
การลงมือครั้งนี้เป็ขั้นตอนสุดท้ายเพื่อตีตาายหนุ่มเปลี่ยนให้กลายเป็ข้าทาส
“<ปลดปล่อย>” คลื่นพลังถูกปล่อยออกมาจากร่างทราเวียร์พุ่งเข้าไปในร่างกายอีกฝ่ายเสมือนกับน้ำกำลังเข้าแทนที่ความว่างเปล่าในขวดใส
เส้นเืปูดขึ้นตามตัวจนมันแทบปริะเิ
“...อ้วกกกกก!!!” ก่อนเ้าตัวจะอ้วกเอาของเหลวในกระเพาะออกมาไม่มีหยุดทำเอาพื้นสวยเปื้อนเต็มไปหมด ทั้งกลิ่นมันยังเข้าขั้นเลวร้ายอีกต่างหาก
ทราเวียร์เก็บเอาพลังงานทั้งหมดกลับมา
...ขาวกลม ใสมองเห็นประกายแสงได้ในระยะหนึ่ง่หัว จัดว่าใช้ได้
“คุณภาพไม่เลว” ในมือเขาตอนนี้มีลูกแก้ว ลูกหนึ่งด้านในเต็มเปี่ยมไปด้วยความพิสดารยากมองออก กลุ่มแสงวนเวียนไปมาคล้ายกำลังหา้าอิสรภาพดูคล้ายกับปลาตัวเล็กกำลังแหวกว่าย
เขายิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนก้มถามศร
“เป็ยังไงบ้างครับ”
“รู้สึกแย่เป็บ้า”ศรพยายามรีบสติตัวเองกลับมาอีกครั้งหลังจากโดนความรู้สึกแปลกประหลาดเข้าจู่โจมจนเวียนหัวมึนงงไปหมด
“นอกจากอาการตกค้างเล็กน้อยที่เกิดขึ้นทุกอย่างปกติพร้อม” ทราเวียร์พยักหน้าให้เรียบร้อย
ส่วนเ้าคนที่โดนถามเกิดรู้สึกคล้ายมีบางสิ่งอย่างเกิดขึ้นตรง่แขน
...มีอะไรกำลังไต่บนตัวฉันอีก
“...ตัวอะไรวะ!?” ศรมองไปที่มือตัวเอง มองไปยังตราลวดลายโบราณที่ถูกทราเวียร์เปิดเผยออกมาให้เห็นผ่านพลังแสงสีขาวเขาพบว่าต้นตอทั้งหมดมันมาจากตราบ้านี้
“มันใหญ่ขึ้น ไม่สิมันแตกขยาย” มันมีบางสิ่งแปรเปลี่ยนไปจากเดิมนอกเหนือจากศรพบเห็นในตอนแรกคือ เส้นสายฝอยสีแดงคล้ายเส้นเืจำนวนมากมาย
กำลังคืบคลายเข้าหาตามแขนเขา ไร้ความเ็ปไร้ความรู้สึก เสมือนกับรอยสักธรรมดาตามท้องตลอดแต่เป็รอยสักที่กว่าจะได้มาต้องแลกกับความเ็ปมหาศาล
เขาหันไปหาทราเวียร์หวังได้รับคำตอบกลับมา
“มันคือ...ตราประทับกลืนกิน”
“...” ไม่เคยได้ยินมาก่อนเกี่ยวกับตราประทับกลืนกินแต่ไม่ว่าจะเคยได้ยินมาหรือไม่เคยได้ยินมา แค่ชื่อมันก็ชวนสยองขนลุกแล้วยิ่งมันมาปรากฏบนฝ่ามือเขา
ด้วยน้ำมือทราเวียร์มันยิ่งเพิ่มพูนความน่ากลัวไปหลายต่อหลายเท่าตัวเลยทีเดียว
หมับ!!!
รวดเร็วและรุนแรงจนยากจะหลบทันทราเวียร์เข้าคว้ามืออีกฝ่ายขึ้นมาสังเกตในระยะใกล้ชิดก่อนเริ่มอธิบายถึงกระบวนการทำงานอันสุดแสนจะบ่งบอกได้ถึงลางร้าย
“ตราประทับเกิดมาเป็ของแถมพร้อมกับพันธสัญญาเืที่พวกเราได้ทำไปมันมีขึ้นเพื่อคอยควบคุมไม่ให้คู่พันธสัญญาเกิดทำผิดข้อตกลงมากเกินไป”
“อย่างเช่นพวกหัวหนา ตายด้านแม้ว่าต้องเ็ปก็ต้องพยายามบอกสารออกมาให้ครบถ้วนแม้ต้องแลกกับความเ็ปก็ตามแต่” ของเด็กเล่นเอาไว้ใช้กับพวกปลอดแหกโดยเฉพาะหากเป็คนทรหดอดทนความเ็ปคงเป็เพียงด้านไม้กั้นน้ำป่า
เพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดเกรงว่าจะส่งผลกระทบภาพใหญ่ใจความสำคัญในอนาคตเขาเลยต้องหยิบเอาตราประทับกลืนกินเข้ามาร่วมด้วย
“ตราประทับกลืนถูกสร้างขึ้นมาเพื่ออุดช่องว่างของพันธสัญญาทั้งหมดมันจะเข้าไปในจิตใจของคุณ ตรวจสอบเบื้องลึกค้นจิตใจ และฝังรากเอาไว้แน่นผสานเป็หนึ่งเดียวกับชีวิตคุณ หากคุณคิดพูดมันจะเริ่มกระตุ้นให้พันธสัญญาทำงานไม่ว่าคุณจะทำอะไร คิดอะไร มันจะถูกส่งให้กับร่างต้นทั้งหมด อาจบอกได้ว่าทุกการกระทำของคุณอยู่ในสายคาผมตลอดเวลา”เข้าขั้นเลวร้ายมากสำหรับคนที่โดนตราประทับกลืนกินเข้าไป
ยิ่งเป็ผู้หญิงด้วยยิ่งเลวร้ายหนักหน่วงเข้าไปใหญ่ยังดีที่ทราเวียร์ไม่เคยมีความคิดใช้มันกับเหล่าหญิงสาวด้วยข้อจำกัดมากมายแต่หนักสุดเลยคือตัวของเขาเองไม่อาจรับรองกับมันได้
เลยจำต้องปล่อยไป
“ประทับกลืนกินจะทำงานก็ต่อเมื่อคุณเอาเื่ของผมไปพูดคุยกับคนอื่น เมื่อมันลามเข้าสู่หัวใจพี่เมื่อไหร่ก็เตรียมตัวตายอย่างทุกข์ทรมานได้เลย”นอกจากนี้ทุกครั้งที่ชายหนุ่มเปิดปากบอกให้ทุกคนได้รับรู้มันจะลามหนักหน่วงมากขึ้นไปอีกหลายเท่า
อีกทั้งนอกเหนือจากความตายที่เป็จุดหมายปลายทาง ระหว่างตามเส้นทางยิ่งเข้าใกล้เส้นชัยมากเท่าไหร่ความเ็ปจะยิ่งเพิ่มขึ้นเป็เท่าทวีคูณยังไม่รวมระยะเวลาความเ็ปที่พบเจอยังแสดงผลยิ่งยาวนานมากขึ้น
มากจนศรไม่อาจจินตนาการได้เลย
“ทำไม” แค่กลั่นแกล้งธรรมดา
ทำไมมันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย
“โลกนี้มันไม่เคยอ่อนโยนกับผู้อ่อนแอครับเหตุผลอะไรมันไม่จำเป็ต้องมีหรอก ผมทำเพราะผมอยากทำและพี่เองก็อยากทำในสิ่งที่อยากทำไม่ใช่เหรอ ก็ทำมาตลอด” ใช่มันทำมาตลอดยืนจ้องคนอ่อนแอด้วยแววตาสมเพชเวทนา
ทำสิ่งที่ตน้าไม่แคร์ว่าอะไรจะเกิดขึ้นขอเพียงตัวเองมีความสุขเป็พอ
“...”และตอนนี้ความเลวร้ายที่มันก่อขึ้นในอดีตกำลังย้อนกลับเข้ามาหาตนเองอีกทั้งผู้มอบความเลวร้ายให้กับตนยังเป็ปีศาจร้าย
ที่มอบพันธนาการโหดร้ายที่สุดในโลกประทับบนร่างกายเขาอีก
“รู้สึกยังไงบ้างครับหลังจากได้ลองของเล่นที่ผมมอบให้” สำหรับทราเวียร์ ตราประทับเืมันคือของเล่นเอาไว้สำหรับกลั่นแกล้งคนอ่อนแอ
เป็ของเล่นที่อันตรายสุดขีดในสายตาคนปกติธรรมดา
“...”ศรก้มหน้าก้มตาลงไม่คิดตอบกลับไป
หากแววตายังเต็มเปี่ยมไปด้วยความแค้นฝังลึกแม้ว่าจะโดนทรมานมาหนักหน่วง แต่ภาพทราเวียร์ตอนอ่อนแอมันฝังรากลึกจนความกลัวยังไม่อาจเข้าไปแก้ไขได้
บางทีอาจต้องลงมืออีกหน่อยศรอาจจะยินยอมเข้าใจว่าสถานภาพตัวเองตอนนี้มันเป็ยังไง
“ยังมีแรงมาตอบโต้ผมอีกก็ถือว่าได้แข็งแรงกว่ามนุษย์ปกติธรรมดาทั่วไป”
“น่าชื่นชมมาก”หากเป็คนปกติธรรมดา
คงหวาดกลัวจนหมดสตินับว่ามันยังมีข้อดีอยู่
“ฉันฉันขอโทษ จะไม่ทำอีกแล้ว ขอร้องละ ปล่อยให้ฉันกลายเป็อิสระ ฉันขอร้อง”แววตาเปล่งประกายของทราเวียร์ทำเอาชายหนุ่มรู้สึกไม่สบายใจเอามาก
มันกลัวว่าชายหนุ่มร่างเตี้ยจะเริ่มขึ้นอีก
...ฉันยังไม่อยากโดนทรมาน
“...อยากเป็อิสระ”
“ฉันสัญญาว่าจะไม่---” มันพยายามพูดให้มากที่สุด หวังให้ทราเวียร์ได้เข้าใจ
น่าเสียดายที่ในหัวใจของอีกฝ่ายไม่ได้หลงเหลือความปราณีให้เลยแม้แต่น้อยมีเพียงความรู้สึกโกรธเกรี้ยวกำลังปะทุขึ้นในใจ
เป็ความโกรธเกรี้ยวที่เหนือกว่าคนปกติธรรมดาจะเข้าใจ
“เหรอ”ทราเวียร์มองเหยียดหยาม
*2 ตอนครับวันนี้ (จบส่วนของศรพอดี) อีกตอน มา ตอน 19.00