ย้อนกลับไปก่อนที่วอล์คเกอร์กำลังเดินทางจะเข้าสู่เมืองหลวง ระหว่างทางเขาสังเกตเห็นปราสาทขนาดใหญ่กลางป่า ปราสาทหลังนั้นอยู่ใจกลางป่ารกทึบเหมือนคอยปิดบังไม่คนที่สัญจรไปมาพบเห็น
“ทำไมมันมีปราสาทอยู่ในป่า” วอล์คเกอร์นึกในใจในขณะที่เดินทางอยู่ในป่า
ก็ได้เพียงตั้งคำถาม เขาเดินต่อไปตามถนนเส้นหลักสักพักและเห็นกลุ่มโจร 4 คน พร้อมอาวุธครบมือล้อมรอบตัวผู้หญิงคนหนึ่ง เธอดูเหมือนหญิงชนชั้นสูงสวมชุดเดรสสีแดง เธอยืนกอดอกอยู่ในวงล้อมและดูเหมือนไม่เกรงกลัวเหล่าโจรที่ล้อมเธอไว้เลย
วอล์คเกอร์หลบเข้าไปในพุ่มไม้และจ้องมองไปยังคนกลุ่มนั้นและประเมินสถานการณ์ เขาตงิดใจแปลกๆแต่ในฐานะผู้ชายเขาปล่อยผ่านไม่ได้
วอล์คเกอร์ค่อย ๆ ย่อตัวลงและค่อย ๆ ย่องไปด้านหลังโจรคนหนึ่งพยายามทำตัวไม่เห็นเป็จุดสังเกต และเมื่อเขาไปถึงด้านหลังคนนั้นโจรก็ยังไม่รู้อยู่ เมื่อสบโอกาสจากนั้นเขาก็เตะไปทั้งหว่างขาของเขาและล็อกคอโจรผู้นั้นจนสลบไม่ไหวติง
“พอได้แล้ว ฉันปลอดภัยแล้วละ” ผู้หญิงคนนั้นกล่าวขณะที่เห็นวอล์คเกอร์ต่อสู้กับโจรร้าย
"เดี๋ยวนะ? เธอทำอะไรกันเนี่ย" วอล์คเกอร์ถึงกับผงะขณะที่เขาเห็นร่างโจรที่เหลือไหม้เกียมและไฟยังคงโหมบนร่างโจรเ่าั้ วอล์คเกอร์ใสะดุ้งโหย่ง
“ฉันใช้คาถาเพลิงยิงใส่พวกมันเองแหละ ตามจริงเธอไม่จำเป็ต้องช่วยฉันก็ได้” เธอพูดขณะยื่นมือเธอไปยังวอล์คเกอร์และดึงเขาขึ้นมา
“ฉันดีใจที่คุณปลอดภัย”
“ขอบคุณ” เธอกล่าว "เธอจะเดินทางไปที่ไหนรึ?"
“ฉันกำลังจะไปเมืองหลวงเพื่อแต่งงานกับผู้หญิง 112 คน” วอล์คเกอร์กล่าว
เธอใกับคำพูดของเขาแต่เธอก็ยิ้มตอบกลับไป
“เดี๋ยวนะทำไมเยอะจัง แล้วตอนนี้เธอมีคนรักหรือยัง?” เธอถามด้วยความสงสัย
"ยังเลย กะจะไปหาเอาข้างหน้านั่นแหละ”
“ออ....ตามจริงฉันอยากขี่ม้าไปส่งเธอตอบแทนที่ช่วยฉัน แต่ฉันมีธุระที่ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ คงไม่ได้ไปส่งเธอที่เมืองหลวง”
“ฉันเข้าใจแล้ว ไม่เป็ไรหรอก” วอล์คเกอร์กล่าว
"เธอชื่ออะไร?" เธอถาม.
“ฉันชื่อวูดดี้ วอล์กเกอร์” เขาตอบ “แต่ฉันชอบให้ทุกคนเรียกฉันว่าวอล์คเกอร์”
“ยินดีที่ได้รู้จัก” เธอยิ้ม “ฉันชื่อ โชติกา เบอริมมัน”
“ฉันหวังว่าจะได้พบคุณอีกครั้ง” วอล์คเกอร์กล่าว
“ฉันก็เหมือนกัน” โชติกาตอบและส่งสายตาส่องประกายกลับ
หลังจากนั้นไม่นานทั้งสองก็ตัดสินใจเดินแยกจากกัน โชติกาขึ้นหลังม้าแล้วขี่ม้าเดินทางออกไปอีกทาง วอล์คเกอร์เดินทางต่อไปยังเมืองหลวง การเผชิญหน้ากับโชติกาทำให้เขาประทับใจ เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความชื่นชมในความแข็งแกร่งและความสวยของเธอ
******
คาเรนตื่นขึ้นมาและมองไปรอบๆ ห้อง เธอสังเกตเห็นซิลเวียยังคงนอนอยู่ข้างๆ เธอกับวอล์คเกอร์ คาเรนยิ้มกับตัวเอง จิตใจของเธอล่องลอยกับเหตุการณ์เมื่อคืน
“เช้าแล้ว” คาเรนเขย่าซิลเวียให้ตื่น
“เช้าแล้วเหรอ?” ซิลเวียถามเธอยังงัวเงียอยู่
“ใช่ ถึงเวลาตื่นแล้ว” คาเรนตอบ
ซิลเวียดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง เธอหาวปากอ้ากว้าง
“เมื่อคืนฉันไม่รู้ว่าตัวเองเหนื่อยแค่ไหน” ซิลเวียถอนหายใจ
“ใช่ พวกเราทั้งสามคนทำกันหลายรอบมาก” คาเรนตอบ
จากนั้นคาเรนก็ลุกจากเตียงแล้วเดินไปยังไปห้องน้ำ โดยเอาน้ำเย็นมาล้างหน้าเพื่อปลุกตัวเองให้ตื่น เมื่อเธอกลับไปที่ห้องนอน ซิลเวียนั่งอยู่บนขอบเตียงเหลือบมองสามีของเธอตื่นแล้วยิ้มเธอคลานไปกอดสามีของตัวเองแล้วหอมแก้ม
“เมื่อคืนเราสนุกมาก” ซิลเวียกระซิบ
“ฉันอยากทำอีก” วอล์คเกอร์ตอบทันที
“ให้ฉันพักหน่อยเถอะ” คาเรนกระโจนใส่เตียงแล้วหอมแก้มวอล์คเกอร์
ซิลเวียยืนขึ้นและบิดี้เี “ฉันรู้สึกได้ว่างานวันนี้คงจะยุ่งมาก”
คาเรนเห็นด้วย "ซิลเวียพูดถูก มีหลายอย่างที่ต้องทำ ฉันยังมีข้าวของที่ต้องย้ายมาที่นี่อีก”
พวกเขาทั้งสามเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับวันนี้ ขณะที่พวกเขากินอาหารเช้าและหารือเกี่ยวกับแผนการของพวกเขา พวกเขาพยายามเสนอความคิดเห็นต่างๆ เพื่อหาจุดลงตัวในการใช้ชีวิตร่วมกัน พวกเขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าจะมีความท้าทายรออยู่ แต่พวกเขามุ่งมั่นที่จะเผชิญหน้าด้วยกันในฐานะครอบครัวที่เป็หนึ่งเดียวกัน
หลังอาหารเช้า พวกเขาออกไปสำรวจบริเวณปราสาทและพูดคุยกันต่อเกี่ยวกับวิธีการจัดการครอบครัวที่แหวกแนวไม่เหมือนใครในอาณาจักรแห่งนี้
“ที่รัก ฉันอยากรู้ว่าภรรยาคนที่ 3 ของที่รักคือใคร” ซิลเวียถามขณะเดินชมสวนดอกไม้และมีความคิดที่จะสร้างบ้านสำหรับเด็กๆ บนต้นไม้
“อบิเกล เอลารา และไลรา ทั้ง 3 คนเป็ตัวเลือกที่ดีเลย” คาเรนตอบ “แต่ฉันไม่รู้ว่าวอล์คเกอร์จะชอบใครใน 3 คนนี้หรือเปล่า”
วอล์คเกอร์คิดอยู่ครู่หนึ่ง “ฉันเหมาหมดเลยได้ไหม”
"ไม่!" คาเรนหัวเราะ “ฉันให้เธอเลือกได้แค่คนเดียว”
“ฉันเห็นด้วย” ซิลเวียกล่าว “สามคนนี้อาจไม่สนใจเหมือนกับเราที่มีสามีคนเดียวกันได้”
“เอาล่ะ ถ้าไม่ใช่สามคนนี้เธอจะนึกถึงใคร” คาเรนแนะนำ
“โชติกา เบอริมมุนด์” วอล์คเกอร์เสนอ
ซิลเวียใและหันหน้ามาหาเขา “ที่รักรู้จักเธอเหรอ?”
“ใช่” วอล์คเกอร์ตอบ “ฉันเคยช่วยเธอจากกลุ่มโจรก่อนที่จะพบพวกเธอ และเมื่อ 2 วันก่อนฉันพบเธอบนถนนและเล่าให้เธอฟังถึงเื่ราวที่ฉันแต่งงานกับซิลเวียและฉันก็เคยบอกกับโชติกาว่าจะหาภรรยา112 คน และหลังจากนั้นเธอสนใจที่จะแต่งงานกับฉัน”
“ที่รัก! เธอไม่รู้เื่ของโชติกาเลยใช่ไหม” ซิลเวียถาม “เธอเป็แม่มดที่ชั่วร้ายมากและเธอเป็ศัตรูของอาณาจักรของเรา ทำไมคิดจะเอาคนประเภทนี้มาสู่ครอบครัวเรา?”
“เพราะเธอสวย ฉลาด และมีศักยภาพมากมาย” วอล์คเกอร์ตอบ “และฉันก็สนใจเธอด้วย”
ซิลเวียหน้าแดงด้วยความโกรธและหันหลังใส่วอล์คเกอร์
“ฉันขอโทษ” วอล์คเกอร์กล่าวขอโทษ “ฉันรู้แล้วว่าโชติกาชั่วร้าย แต่เธอไม่คิดทำร้ายฉันและคิดว่าพวกเราจะอยู่ด้วยกันได้”
"ยังไง?" ซิลเวียถาม
“ฉันสัญญากับเธอไว้ว่าจะปกป้องเธอและฉันก็รักษาคำพูด เธอไม่ใช่คนชั่วอะไร อีกอย่างตอนนี้เธอภักดีและรักฉันมาก ฉันจะให้โอกาสโชติกาพิสูจน์ตัวเองและซิลเวียคุณสามารถพิจารณาเธอได้เช่นกัน คุณตัดสินใจว่าเธอคู่ควรที่จะเป็ภรรยาคนที่ 3 ของฉันหรือไม่”
ซิลเวียคิดเกี่ยวกับเื่นี้อยู่ครู่หนึ่ง
“เอาล่ะฉันขอพิจารณาหล่อนสักหน่อย ถ้าโอเคคุณสามารถเลือกเธอเป็ภรรยาคนที่ 3 ของคุณได้”
“ขอบคุณ” วอล์คเกอร์และโอบกอดเธอ
“อย่าให้มีอะไรแบบนี้อีก เธอคิดจะเอาใครเธอแจ้งฉันด้วยไม่ใช่มารู้ทีหลังแบบนี้”
“จ้าที่รัก”
*******
หลังจากนั้นไม่นานวอล์คเกอร์ได้รับจดหมายจากโชติกาถึงสถานที่จัดงานแต่งงานระหว่างเธอกับ วอล์คเกอร์ วอล์คเกอร์ ซิลเวีย และคาเรนจึงเดินทางไปโชติกาเตรียมจัดงานแต่งงาน ทั้งสามสวมชุดที่สามารถเข้าร่วมในพิธีแต่งงานเดินไปยังสถานที่นัดพบ ด้านหน้าทางเข้าเต็มไปด้วยกองทหารที่ไม่ใช่มาจากกองกำลังเทรุแลนติสและั
"ั!!!" ซิลเวียและคาเรนะโสุดเสียงเมื่อเห็นับินอยู่บนฟ้า
ทันใดนั้นัก็บินลงมาจากฟ้าหยุดอยู่ตรงหน้าทั้งสามคน
“นี่คือตัวตนที่แท้จริงของฉัน” เสียงัพูดออกมา
“โชติกา!!! นั้นเสียงของเธอนี่น่า”
ทันใดนั้นัตนนั้นแปลงร่างเป็ร่างกายมนุษย์กลายร่างเป็โชติกาแล้วตอนนี้ร่างกายเธอเปลือยเปล่าหล่อนจึงเรียกคนรับใช้ให้ช่วยสวมชุดเ้าสาวให้ วอล์คเกอร์และภรรยาของเขาใการเปลี่ยนร่างจากัเป็มนุษย์ ทหารที่อยู่ตรงนั้นทั้งหมดคำนับรอคำสั่งจากโชติกา
"เธอเป็ัหรือเนี่ย?" วอล์คเกอร์ถามเพื่อพยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่เกิดอยู่ตรงหน้า
โชติกากหลังจากสวมชุดเ้าสาวก้าวเท้าไปข้างหน้าแล้วยื่นไปโอบไหล่วอล์คเกอร์
"ต้องขอโทษที่ไม่ได้แจ้งให้เธอทราบร่างที่แท้จริงของฉันคือัฉันรอเวลาอันสมควรที่จะเปิดเผยตัวเองแก่เธอ วอล์คเกอร์"
“ทำไมไม่บอกฉันก่อนหน้านี้ละ” วอล์คเกอร์ถาม
“ฉันอยากจะแสดงให้คุณเห็นั้แ่ตอนเห็นคุณบนถนน ฉันเฝ้าดูความก้าวหน้าของเธอั้แ่เริ่มต้นและจนแน่ใจแล้วเธอดีสำหรับฉัน ที่สำคัญฉันก็เคารพสิ่งที่คุณทำอย่างสูงสุด ฉัน้ามาร่วมกับครอบครัวของคุณในฐานะภรรยาคนที่สาม และฉันจะให้บริการคุณด้วยสุดใจและิญญาของฉัน”
“คุณอยากเป็ภรรยาคนที่ 3 ของฉันเหรอ?” วอล์คเกอร์ถาม
“ใช่ ฉันอยากแต่งงานกับคุณวอล์คเกอร์” โชติกาตอบ “ฉันอยากเป็ภรรยาของคุณและใช้ชีวิตอย่างมีความสุขร่วมกับคุณตลอดไป”
โชติกาหันไปหาซิลเวียแล้วยื่นซองจดหมายให้เธอ
“นี่คือจดหมายจากพ่อของฉันถึงความจงรักภักดีต่ออาณาจักรเทรุแลนติสโปรดส่งไปยัง ราชินีมีอา-เซลีน่าด้วย ครอบครัวของฉันจงรักภักดีต่ออาณาจักร”
ซิลเวียเปิดจดหมายอ่านจดหมายแล้วยิ้ม
"โชติกา ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัว"
คาเรนและวอล์คเกอร์มองหน้ากัน แล้วทั้งคู่ก็ยิ้มต่อสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
สาวใช้เดินมาหาโชติกากล่าวจากด้านหลัง
“ได้เวลาพิธีแล้ว รบกวนทุกท่านมายังพิธีด้วย”
และแล้วพิธีแต่งงานก็เริ่มต้น บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้น นอกจากโชติกาแล้วคาเรนก็ได้แต่งเป็เ้าสาวและร่วมในพิธีด้วย ชุดเ้าสาวของทั้งสองดูสวยงามตระการตา ซึ่งสะท้อนถึงบุคลิกที่เป็เอกลักษณ์ของตัวเอง
ขณะที่พวกเขายืนอยู่หน้าแท่นบูชา หัวใจของวอล์คเกอร์ก็พองโตด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าชีวิตของเขาจะพลิกผันอย่างไม่คาดคิดได้อย่างไร โดยพาผู้หญิงที่น่าทึ่งที่ยินดีจะแบ่งปันชีวิตกับเขามารวมกัน บาทหลวงที่ทำพิธีกล่าวถ้อยคำแห่งความสามัคคี ความรัก และความมุ่งมั่น และคู่สามีภรรยาแลกเปลี่ยนคำสาบานเพื่อแสดงความรู้สึกของตน
“ฉันสัญญาว่าจะยืนเคียงข้างคุณ ก้าวผ่านความท้าทายและความสุขทั้งหมดของชีวิต” คาเรนพูดกับวอล์คเกอร์ด้วยน้ำเสียงมั่นคงและเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
ถึงคราวโชติกาแล้วเธอก็มองวอล์คเกอร์ด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน "ฉันสัญญาว่าจะแบ่งปันหัวใจและจิติญญาของฉันกับคุณ เพื่อเป็ภรรยาที่รักเธอไปจนวันตาย"
หัวใจของวอล์คเกอร์เต้นรัวเมื่อเขาจ้องมองเ้าสาวแต่ละคนตามลำดับ “ฉันสัญญาว่าจะรัก ให้เกียรติ และเคารพพวกคุณทุกคน เพื่อสนับสนุนความฝันและแรงบันดาลใจของคุณ และเพื่อสร้างบ้านที่มีความรักและความสามัคคีร่วมกัน”
เมื่อแลกเปลี่ยนคำสาบานคู่รักก็แลกแหวนแต่งงานกัน ซึ่งเป็สัญลักษณ์ของความมุ่งมั่นต่อกันและกัน จากนั้นนักบวชก็ประกาศว่าพวกเขาเป็สามีภรรยากัน และประทับตราความสัมพันธ์ด้วยการจูบ แขกต่างส่งเสียงเชียร์และปรบมือเพื่อเฉลิมฉลองความสัมพันธ์ที่ก่อตัวขึ้นใหม่
หลังจากเสร็จสิ้นพิธี มีการต้อนรับอย่างสนุกสนานกันที่ปราสาทของซิลเวีย บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ดนตรี และการเต้นรำ เพื่อนและครอบครัวรวมตัวกันเพื่อเฉลิมฉลองความรักระหว่างวอล์คเกอร์กับภรรยาทั้งสามของเขา เมื่อค่ำคืนผ่านไป โชติกาก็ผลัดกันเต้นรำกับวอล์คเกอร์ แต่ละคนแบ่งปัน่เวลาแห่งความสุขและความผูกพัน
"เธอหึงเขาหรือเปล่า?" คาเรนถามซิลเวีย
“แน่นอน! เธอดูสวยมากเมื่อเต้นรำกับวอล์คเกอร์” ซิลเวียตอบและยกขวดไวน์กระดก
“เธอเป็ภรรยาคนที่สาม เราทุกคนรู้ดีว่ามันจะแบบนี้ไปจนครบ 112 คน คาเรนเธอพูดถูกแต่ฉันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหึงหวงขึ้นมา”
คาเรนพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“เป็เื่ปกติที่จะรู้สึกแบบนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีอารมณ์หึงหวงเข้ามาเกี่ยวข้อง ณ ตอนนี้ฉันเคารพการตัดสินใจของสามีของเรา”
ซิลเวียถอนหายใจ สีหน้าของเธออ่อนลง “คุณพูดถูก ฉันต้องเชื่อการตัดสินใจของวอล์คเกอร์และศรัทธาในความสัมพันธ์ของเรา”
“ถูกต้อง” คาเรนเห็นด้วย “ตราบใดที่เราสื่อสารอย่างเปิดเผยและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เราก็จะพบความสุขของเราในครอบครัวที่แหวกแนวนี้” ้”
ซิลเวียยิ้ม “ขอบคุณคาเรน”
“ไม่มีปัญหา” คาเรนกล่าว
“และบางทีเราอาจจะใช้เวลาร่วมกันทั้งสามคนในวันพรุ่งนี้ แค่พวกเราเหล่าภรรยาผูกมิตรร่วมกันอาจช่วยบรรเทาความรู้สึกเ่าั้ได้”
“นั่นฟังดูเป็ความคิดที่ดี” ซิลเวียตอบ
ขณะที่พวกเขาสนทนาต่อและเพลิดเพลินกับไวน์ ผู้หญิงทั้งสองก็รู้สึกปลอบใจในบริบทของกันและกัน ท่ามกลางความซับซ้อนของสถานการณ์ที่ไม่เหมือนใคร พวกเขาได้สร้างสายสัมพันธ์แห่งความเข้าใจและความสามัคคี ซึ่งเสริมสร้างรากฐานของความสัมพันธ์ที่พัฒนาระหว่างพวกเขากับวอล์คเกอร์ในระหว่างพิธีแต่งงาน
***
เมื่อพลบค่ำ วอล์คเกอร์พบว่าตัวเองถูกรายล้อมไปด้วยความรักและการสนับสนุนสาวงามที่เป็ภรรยา
“ที่รัก คุณดื่มมากเกินไปหรือเปล่า?” โชติกาพูดขณะเดินไปที่ห้องนอนตรงข้ามห้องนอนของซิลเวีย
“ไม่เลย” วอล์คเกอร์ตอบ “ฉันยังไหว”
"แน่ใจน่ะ"
“จ้า” วอล์คเกอร์พูดด้วยรอยยิ้ม
“ดี” เธอกล่าว "ถ้าอย่างนั้นเราไปนอนกันเถอะ"
"ตกลง"
โชติกาหิ้วสามีเธอเข้าไปในห้องนอนและปิดประตูตามหลัง และวางตัววอล์คเกอร์ลงบนเตียง โชติกาเริ่มที่จะเปลื้องผ้าและถอดเสื้อผ้าออก
"ที่รัก คุณสวยมาก!" วอล์คเกอร์พูดขณะที่เขาล้มตัวลงนอนบนเตียงแล้วจ้องเรือนร่างของโชติกา
“ขอบคุณจ้าทึ่รัก” เธอตอบ “ไม่ต้องลุกขึ้นมานะ ฉันจะทำให้เธอขึ้น์เอง”
วอล์คเกอร์นมองเธอขณะที่เธอถอดเสื้อและกางเกงของเขาออก
“ให้ฉันช่วยคุณนะ”
เธอช่วยเขาถอดรองเท้า ถุงเท้า และกางเกงของเขาออก เมื่อเปลือยเปล่า เธอก็คลานขึ้นไปบนเตียงคล่อมร่างของวอล์คเกอร์และโอบรอบร่างของเขาแล้วดึงเขาเข้ามาเพื่อจูบอย่างดูดดื่ม
ในขณะนั้นเองซิลเวียและคาเรนแง้มประตูเพื่อแอบดูสามีของพวกเธอมีอะไรกันกับโชติกา
“แน่ใจนะว่าทำแบบนั้น” คาเรนพูดขณะซิลเวียเปิดประตูแง้มดูสอดแนมสามีและโชติกา
“ใช่” ซิลเวียตอบ “เขาเป็สามีของฉัน และเขาสมควรที่จะมีความสุขและรวมถึงการสนิทสนมกับผู้หญิงคนอื่นด้วย”
“นั่นก็จริงถ้าเป็ในแง่ครอบครัวพวกเรานะ” คาเรนยอมรับ
“ครอบครัวของเราสร้างขึ้นจากความไว้วางใจ"
“ฉันดีใจที่คุณรู้สึกแบบนั้น” คาเรนกล่าว “การเปิดใจกว้างในความสัมพันธ์แบบนี้จิตใจต้องเข้มแข็งอย่างมาก”
ซิลเวียยิ้ม
“มันไม่ง่ายเสมอไป แต่ฉันเชื่อในความรักที่เรามีร่วมกัน เราทุกคนเรียนรู้และเติบโตไปด้วยกัน”
“และฉันก็อยากรู้ว่าทักษะบนเตียงของหล่อนจะสู้พวกเราได้หรือเปล่า” ซิลเวียกล่าวต่อ
มองโชติกาที่เปลือยอยู่บนเตียง จูบลึกๆ และลิ้นของเธอก็สำรวจปากของวอล์คเกอร์
“ทักษะการจูบของหล่อนน่าทึ่งมาก” ซิลเวียกระซิบคาเรนพยักหน้าเห็นด้วย "ฉันเห็นด้วย ริมฝีปากของเธออิ่มและอ่อนนุ่ม และลมหายใจของเธอก็หอมหวาน"
โชติกาจูบวอล์คเกอร์อย่างดูดดื่มอีกครั้ง เพลิดเพลินกับรสชาติและผิวััของของเขา จากนั้นเธอก็หันหลังและวางก้นของเธอไปที่ใบหน้าของเขา และเธอก็ลูบไล้อวัยวะเพศของเขาอย่างอ่อนโยน
“โอ้ ที่รัก” วอล์คเกอร์ครางขณะที่เธอลูบแท่งเนื้อของเขา
“รู้สึกยังไงบ้างที่เห็นก้นฉันแบบชัดๆ” โชติกาถาม
“ของที่รักน่ารักมาเลย” วอล์คเกอร์ตอบ
“ที่รักเลียช่องคลอดของฉันหน่อยสิ” โชติการ้องขอ “ฉันจะดูดของเธอให้
วอล์คเกอร์เลียร่องสวาทของเธอรับรสชาติของร่องสวาทและรสชาติของน้ำรักจากร่องสวาทของเธอขณะที่โชติกาดูดแท่งเนื้อของเขา
“อืม เสียวจังเลย”
วอล์คเกอร์ดูดร่องสวาททำให้โชติกาครางเสียงดังร่างกายตอบสนองต่อความรู้สึกของลิ้นที่สามีเลีย “ว้าว” คาเรนพูด
“ฉันรู้” ซิลเวียตอบ
“ฉันอยากจะเรียนรู้วิธีดูดของสามีให้ได้อย่างเธอจัง” ซิลเวียหัวเราะคิกคัก
"ฉันด้วย" ผู้หญิงสองคนหัวเราะร่วมกันในขณะที่ดูสามีของพวกเธอมีอะไรกับโชติกา
โชติกานำแท่งเนื้อของเขาเข้าไปในช่องคลอดของเธอและเริ่มขย่มใส่
“คุณมีร่างกายที่สวยงามมาก” วอล์คเกอร์พูดขณะที่เธอขึ้นขี่และมองหน้าอกขึ้นเธอกระเด้งต่อหน้า
"หน้าอกของที่รักนุ่มมาก"
“ใช่จับมันตามใจเธอเลยหน้าอกของฉันเป็ของเธอแล้ว” โชติกาตอบขณะเธอขย่มขี่แท่งเนื้อของเขา
"โอ้ที่รัก ขย่มแบบี้แหละ" วอล์คเกอร์เด้งเอวสวนเข้าไปในร่องของเธอทำเธอครางและร้องออกมา “อ๊าาาาาาา เสียวร่องจังเลย โอ้ยยยยยย" โชติกาครวญคราง ยับสะโพกและก้มตัวลงแล้วเอาหน้าอกและหัวนมถูตัววอล์คเกอร์
"ที่รัก ฉันจะออกแล้ว" วอล์คเกอร์ะโ "ฉันจะเสร็จแล้ว"
“ทีรักจ้า หลั่งในตัวฉัน” โชติกาะโ "มา! เข้ามา! หลั่งในตัวฉันที่รัก!"
โชติกาเร่งความเร็วขย่มแท่งเนื้อหน้าตาเสียวซ่านเหมือนสัตว์ป่าที่ร่านที่จ้องจะผสมพันธ์กับตัวผู้
“จะออกแล้ว” วอล์คเกอร์คราง
โชติกาะโ "ปล่อยมาเลยที่รัก ฉันอยากท้อง ฉันอยากมีลูกมันเธอที่รัก อ๊าาาาาาาาาาา"
การถึงจุดสุดยอดของเธอสติของเธอ เธอครางด้วยความเสียวซ่านพร้อมกับสามีของเธอที่ปล่อยน้ำกามเข้าไปในช่องคลอดของเธอ ความอุ่นของน้ำกามยิ่งกระตุ้นทำให้เธอสุขสมความใคร่จากสามีเธอ
"ใช่แล้วที่รัก! ใช่แล้ว!!! โอ้...โอ้..."
โชติกาทรุดตัวลงบนวอล์คเกอร์และหายใจหอบหมดแรงหลังจากการถึงจุดสุดยอดอันทรงพลัง เธอยังคงจูบและเลีใบยหน้าและริมฝีปากของเขาในขณะที่พวกเขานอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง
เมื่อวอล์คเกอร์ฟื้นคืนสติได้ เขาดึงโชติกามาจูบอย่างเร่าร้อน
41K
