บทที่ 18: แผนสกปรกของอินทรีเฒ่า และน้ำตาของราชินี
ณ ห้องทำงานประธานบริษัท อีเกิลมีเดีย
บรรยากาศในห้องทำงานของประธานเฉียนเต็มไปด้วยความกดดันทะลุขีดจำกัด หลินเย่ว์ ราชินีสตรีมเมอร์อันดับหนึ่ง นั่งหลังตรงสง่างามอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม แม้ดวงตาของเธอจะฉายแววเ็าและเด็ดเดี่ยว แต่ลึกๆ แล้วเธอกำลังรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี
ประธานเฉียนแสยะยิ้ม โยนแฟ้มเอกสารหนาเตอะลงบนโต๊ะเสียงดังปัง!
"เซ็นซะ หลินเย่ว์... นี่คือสัญญาฉบับใหม่ของเธอ อายุสัญญา 10 ปี แบ่งรายได้ให้บริษัท 90% และั้แ่พรุ่งนี้เป็ต้นไป... เธอต้องเปลี่ยนคอนเทนต์จากการนั่งทำหน้าหยิ่งๆ มาเป็ใส่ชุดเซ็กซี่เต้นเรียกยอดโดเนทแข่งกับพวกเด็กใหม่ของสตาร์ไลท์ซะ"
หลินเย่ว์ขมวดคิ้วแน่น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความโกรธจัด "สัญญาทาส 10 ปี? หัก 90%? แถมยังบังคับให้ฉันขายเรือนร่าง? ประธานเฉียน... คุณบ้าไปแล้วเหรอ! ฉันคือสตรีมเมอร์อันดับหนึ่งนะ ไม่ใช่เด็กนั่งดริ้งก์! ฉันไม่มีทางเซ็นเด็ดขาด!"
"หึ! อันดับหนึ่งที่กำลังจะหมดประโยชน์น่ะสิ!" ประธานเฉียนตบโต๊ะดังลั่น ก่อนจะหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเลื่อนรูปภาพบางอย่างแล้วโยนไปตรงหน้าเธอ "ถ้าเธอไม่เซ็น... รูปพวกนี้หลุดไปถึงมือนักข่าวและเพจซุบซิบทุกสำนักแน่!"
หลินเย่ว์ก้มลงมองหน้าจอแท็บเล็ต... มันคือภาพแอบถ่ายในลานจอดรถใต้ดินของภัตตาคาร The Celestial!
ภาพนั้นจงใจถ่ายในมุมมืด เห็นแค่แผ่นหลังของหลินเย่ว์กำลังก้าวขึ้นรถไฮเปอร์คาร์ Pagani คันละ 60 ล้านหยวน โดยมีเงาของผู้ชายใส่สูทยืนอยู่ข้างๆ (ซึ่งก็คือลู่ลี่ แต่ถูกแต่งภาพเบลอใบหน้าจนดูเหมือนเสี่ยแก่ๆ ทรงอิทธิพล) แถมยังมีแชทปลอมที่ถูกตัดต่อขึ้นมา อ้างว่าหลินเย่ว์แอบ 'ขายตัว' แลกกับของขวัญสิบล้านในแอปพลิเคชัน!
"ค-คุณมันเลวทรามที่สุด! ภาพพวกนี้มันตัดต่อ! ผู้ชายคนนี้คือ..." หลินเย่ว์ชะงัก เธอไม่กล้าพูดชื่อลู่ลี่ออกไป เพราะกลัวจะดึงเขาเข้ามาพัวพันกับเื่สกปรกนี้
"ใครจะสนล่ะว่าเป็ใคร? สังคมอินเทอร์เน็ตมันชอบเื่คาวๆ อยู่แล้ว!" ประธานเฉียนหัวเราะเยาะ "ทันทีที่ข่าวนี้หลุดออกไป แฟนคลับที่เทิดทูนความเย่อหยิ่งของเธอ จะรุมสาปแช่งและเหยียบย่ำเธอให้จมดิน! เลือกเอาหลินเย่ว์... จะยอมเซ็นสัญญาทาสและเป็เครื่องผลิตเงินให้ฉัน หรือจะยอมหมดอนาคตในวงการนี้!"
หลินเย่ว์กำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ ร่างกายของเธอสั่นสะท้านด้วยความโกรธและความอัปยศ แต่ความหยิ่งในศักดิ์ศรีของราชินีทำให้เธอไม่ยอมบีบน้ำตาออกมาให้ศัตรูเห็น
"ถ้าคุณคิดว่าขยะพวกนี้จะทำลายฉันได้... ก็เชิญปล่อยมันออกไปเลย" หลินเย่ว์ลุกขึ้นยืน สะบัดผมอย่างสง่างาม "ฉันยอมถูกคนทั้งโลกเกลียด... ดีกว่าต้องก้มหัวเป็ทาสให้คนสกปรกอย่างคุณ!"
พูดจบ เธอก็หันหลังเดินออกจากห้องไปอย่างเด็ดเดี่ยว ทิ้งให้ประธานเฉียนยืนหน้าดำหน้าแดงด้วยความแค้น
"ดี! ในเมื่อรนหาที่ตาย ฉันก็จะจัดให้! สั่งทีมพีอาร์ปล่อยข่าวฉาวของยัยนี่ลงทุกแพลตฟอร์มเดี๋ยวนี้! และเตรียมฟ้องร้องเรียกค่าฉีกสัญญาจากมัน 100 ล้านหยวน!!"
ค่ำวันเดียวกัน ณ คอนโดมิเนียมส่วนตัวของหลินเย่ว์
สายฝนเทกระหน่ำลงมากระทบหน้าต่างห้องกระจก บรรยากาศมืดหม่นและหนาวเหน็บ หลินเย่ว์นั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟาตัวเล็ก ภายในห้องที่เคยเปิดไฟสว่างไสวเพื่อไลฟ์สตรีม บัดนี้เหลือเพียงความมืดมิด
หน้าจอโทรศัพท์ของเธอสว่างวาบไม่หยุดหย่อน แฮชแท็ก #ราชินีขายตัว และ #หลินเย่ว์ลวงโลก กำลังติดเทรนด์อันดับหนึ่งบนโซเชียลมีเดีย คอมเมนต์ด่าทอสาปแช่งจากแฟนคลับที่ผิดหวังและพวกเกรียนคีย์บอร์ด หลั่งไหลเข้ามาเป็หมื่นๆ ข้อความ
"ที่แท้ก็แกล้งทำเป็หยิ่ง! ลับหลังก็ไปขึ้นรถเสี่ย!" "ผิดหวังมาก เอาเงินที่ฉันโดเนทคืนมานะยัยผู้หญิงหน้าเงิน!" "คนรวยที่เปย์สิบล้านวันนั้นก็คงเป็เสี่ยที่ซื้อตัวหล่อนไปนั่นแหละ ทุเรศที่สุด!"
ทุกข้อความเหมือนมีดกรีดลงบนหัวใจ หลินเย่ว์น้ำตาไหลพราก กำแพงน้ำแข็งที่เธอสร้างไว้เพื่อปกป้องตัวเองพังทลายลงมาจนหมดสิ้น เธอเป็แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่สู้ชีวิตมาด้วยตัวเอง การต้องมาเผชิญกับอิทธิพลมืดและข่าวลือสกปรก มันหนักหนาเกินกว่าที่เธอจะรับไหว
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดหน้าแชทวีแชทที่เพิ่งแอด 'ลู่ลี่' ไว้เมื่อวันก่อน นิ้วที่สั่นเทาของเธอพิมพ์ข้อความลงไป:
‘ลู่ลี่... ฉันกำลังแย่... บริษัทกำลังจะฟ้องฉัน 100 ล้าน... นายช่วยฉันได้ไหม?’
หลินเย่ว์มองข้อความนั้นอยู่นาน... ก่อนที่หยดน้ำตาจะร่วงลงมากระทบหน้าจอ เธอเม้มริมฝีปากแน่น แล้วกด 'ลบข้อความ' ทั้งหมดทิ้ง!
‘ไม่ได้... ฉันจะดึงเขามาซวยด้วยไม่ได้ เขาเพิ่งจะรวย ถ้าประธานเฉียนขุดคุ้ยประวัติเขา เขาอาจจะเดือดร้อนไปด้วย... และที่สำคัญ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอที่จะต้องไปร้องขอความช่วยเหลือจากผู้ชายที่เพิ่งปฏิเสธไป!’
หลินเย่ว์ปาดน้ำตาอย่างลวกๆ ดวงตาของเธอกลับมาฉายแววเด็ดเดี่ยวอีกครั้ง เธอเปิดแอปพลิเคชัน Kuaishou ขึ้นมา แล้วพิมพ์โพสต์สุดท้ายบนหน้าโปรไฟล์ของตัวเอง:
[ประกาศจากหลินเย่ว์: ขอบคุณสำหรับทุกการสนับสนุนตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉันขอประกาศ 'ยุติบทบาทสตรีมเมอร์และลาออกจากวงการ' อย่างเป็ทางการั้แ่วินาทีนี้เป็ต้นไป ฉันจะไม่ขอแก้ตัวใดๆ กับข่าวลือสกปรก เพราะความจริงย่อมเป็ความจริง ลาก่อนค่ะทุกคน]
ทันทีที่กดโพสต์ หลินเย่ว์ก็ปิดเครื่องโทรศัพท์ แล้วฟุบหน้าร้องไห้กับเข่าตัวเองอย่างเงียบเหงา
[ติ๊ง! แจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบ!] เป้าหมาย: หลินเย่ว์ (Lin Yue) สถานะจิตใจ: สิ้นหวังขั้นรุนแรง! คะแนนความชอบอัปเดต: เพิ่มขึ้นอย่างลับๆ จาก +25 ➡️ +28 แต้ม > (วิเคราะห์ความคิด: เป้าหมายนึกถึงโฮสต์เป็คนแรกในยามวิกฤต ถือเป็ที่พึ่งทางใจเดียวที่เหลืออยู่ แต่เลือกที่จะเสียสละตัวเองเพื่อไม่ให้โฮสต์เดือดร้อน อัตราความซึนเดเระทำงานร่วมกับความห่วงใย)
ตัดภาพมาที่ เพนต์เฮาส์ Dragonville Sanctuary
ลู่ลี่ที่กำลังนอนหดหู่กับกำไร 800 ล้านที่เกาะทองคำทำไว้ เด้งตัวลุกพรวดขึ้นจากโซฟาทันทีที่ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ!
"สถานะสิ้นหวัง!? ยัยราชินีตัวแสบนั่นไปเจออะไรมาวะ!?" ลู่ลี่รีบเปิดโทรศัพท์เช็กข่าวในโซเชียลมีเดีย
เพียงไม่กี่วินาที เขาก็เห็นแฮชแท็กข่าวฉาว และประกาศลาออกจากวงการของหลินเย่ว์ ลู่ลี่อ่านข่าวจบ ดวงตาของเขาก็หรี่แคบลง แผ่รังสีอำมหิตออกมาจนบรรยากาศในห้องเย็นะเื
"อีเกิลมีเดีย... ไอ้พวกกระจอกเอ๊ย กล้าดียังไงมาเล่นสกปรกกับเป้าหมายระบบของฉัน! กล้าดียังไงมารังแกผู้หญิงที่ฉันกำลัง 'รอเวลา' ดัดนิสัย!"
แต่แล้ว... มุมปากของลู่ลี่ก็กระตุกยิ้มขึ้นมา รอยยิ้มของเขาตอนนี้ดูชั่วร้ายและบ้าคลั่งราวกับจอมวายร้ายที่เห็นขุมทรัพย์!
"เดี๋ยวนะ... บริษัทมันฟ้องเรียกค่าฉีกสัญญา 100 ล้านหยวนงั้นเหรอ?" ลู่ลี่ลูบคางตัวเอง แววตาเป็ประกาย "ถ้าฉันเอาเงินระบบไปจ่ายค่าฉีกสัญญา... มันก็เท่ากับฉันได้ผลาญเงินทิ้งฟรีๆ น่ะสิ!! โอ้โห! ์โปรด! โอกาสขาดทุนย่อยยับมาถึงแล้ว!!"
ลู่ลี่หันขวับไปหาจูจูที่กำลังนั่งอ่านนิตยสารแฟชั่นอยู่บนเตียง
"จูจู! ลุกขึ้นไปเปลี่ยนชุดเป็ประธานบริษัทเดี๋ยวนี้!" ลู่ลี่ออกคำสั่งเสียงเข้มแต่แฝงไปด้วยความตื่นเต้นสุดขีด "เตรียมเช็คเงินสดของบริษัทให้พร้อม... พรุ่งนี้เช้า เราจะบุกไปที่อีเกิลมีเดีย ไปซื้อตัวราชินีที่กำลังตกอับมานั่งกินเงินเดือนฟรีๆ กันเถอะ!"