ACE FORCE ปฏิบัติการทะยานฟ้า

ACE FORCE

ค่ายทหารเมืองโยโกฮามา เวลา8:57น.

“ นี่ . . เซอิกิ ตอนไหนจะไปกินข้าวกัน นายนั่งอ่านเล่มทักษะการใช้ปืนตาเป็๲มันเลย ”

“ เห้อ ! นายอยากกินอะไร ”

โรงอาหารภายในค่ายทหาร เวลา9:00

“ ผมขอข้าวผัดจานหนึ่งครับ ”

“ ได้เลยพ่อหนุ่ม ” เสียงของทหารพ่อครัวพูดซะดังเลย

ผมเดินไปนั่งกินข้าวกับอิจิกะ อ้อใช่อิจิกะเป็๲เพื่อนสมัยเด็กของผมเองเราสองคนโตมาในที่เดียวกัน เราชอบมาเล่นด้วยกันบ่อยๆ เป็๲คนที่พูดมาก . . . ไม่สิเป็๲คนที่อยู่ด้วยแล้วไม่เบื่อเลย

สนามยิงปืนในค่ายทหาร เวลา15:56

ปั้ง! ปั้ง! “ เซอิกิ ยังแม่นเหมือนเดิมเลยนะ ให้ตายสิ ฉันเป็๲สไนเปอร์ไม่ค่อยถนัดใช้ปืนพกซะด้วยสิ ”

“ อิจิกะ ให้ฉันสอนให้มั้ย ”

“ เอ๋ ! ได้เหรอ “

“ ได้สิ ก็ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไรเลยนิ ”

อิจิกะค่อยๆเดินมาข้างๆผมแล้วหยิบปืนขึ้นมา

“ ฝากด้วยนะ อาจารย์(sensei)

“ อาจารย์บ้านนายสิ ”

“ “ ฮ่าๆๆ ” ”

ปั้ง ! ปั้ง ! ปั้ง ! ไม่โดนเป้าเลยสงสัยนายจะพูดจริงสินะอิจิกะ

“ นี่อิจิกะนายลองกำหนดลมหายใจเหมือนกับตอนยิงสไนเปอร์ดูสิ ”

“ ได้เดี่ยวจะลองดู ”

ปั้ง ! ๷๹ะ๱ุ๞พุ่งเข้ากลางเป้าด้วยความรวดเร็ว

“ ขอบใจนะเซอิจิ “

“ อา . . . ”

ฟู้ว เสียงเครื่องบินลอยผ่านหัวไปด้วยความรวดเร็ว

เขตุชนบทเมืองอิโตะ เวลา21:32

“ เร็วเข้ารีบๆขนยาบ้าไปได้แล้วเฟ้ย ! เดี่ยวตำรวจก็มาหรอก “

. . .

ในเวลาเดียวกัน

“ นี่เซอิจิ เล่นไพ่กันสักตั้งหน่อยมั้ย “

ทันทีที่กำลังจะตอบกลับก็มีเสียงลำโพงดังขึ้นมาในห้อง

< พลเอก เซอิจิ ไปเตรียมตัวลงสนามรบ ณ ตอนนี้มีการค้าขายยาเสพติดที่เมืองอิโตะ >

ยาเสพติด คดีนี้อีกแล้วเหรอ เห้อ ผมลุกขึ้นใส่ชุดวิ่งออกไปที่ห้องบรรชาการ ผมยกมือขึ้นทำความเคารพ และทหารชายที่อยู่ตรงหน้าของผมก็คือ พันตรีเอกุวาระ

“ เอาละ พลทหารนี่เป็๲ภารกิจที่มีให้คุณแค่คนเดียว แน่ใจแล้วเหรอที่จะไปตัวคนเดียว ”

“ ครับ ” ไปคนเดียวดีกว่าไปหลายคนให้พวกมันฆ่าหรอก

หลังจากที่รับสั่งจากพันตรีเสร็จผมก็ได้วิ่งไปที่โรงเก็บเครื่องบิน เอาละ Faz22 hornet ไปกันเลย

แต่นี่อาจจะบอกลอยก็ได้ว่านี่มันเ๹ื่๪๫ตลก เพราะความรีบจึงดันเข้าไปในโรงเก็บเครื่องบินเอซ ฟอร์ส

และเ๹ื่๪๫ราวของผมทั้งหมดก็ได้เริ่มต้นขึ้น

หลังจากที่เห็นเอซ ฟอร์ส ลำนั้นเข้าไปก็หลงไหลมันในทันที ผมค่อยๆเดินเข้าไป ยื่นมือไปแตะเครื่องเอซ ฟอร์ส กับมีเสียงเครื่องยนต์ดังออกมา แต่ เอซฟอร์ส นี่มันขับได้แค่ผู้หญิงนี่น่า

ผมรู้สึกตัวเลยรีบวิ่งออกไป . . . อะไรกันนะ

“ โอ้วมาแล้วงั้นเหรอ รอนานเลย ”

“ ขอโทษครับ ”

ผมวิ่งไปขึ้นเครื่องบิน และเตรียมตัวออกบิน เครื่องบินอยู่กลางรันเวย์ มีแผ่นพุ่งความเร็วง้างขึ้นมาข้างหลัง มีเบรกขึ้นมาล็อกล้อก่อนออกตัว ผมเร่งความเร็วขึ้น

“ เตรียมตัวขึ้นบิน . . . จะขึ้นบินใน 3 . . . 2 . . 1 . ”

ฟ้าว . . ฟู้วว เครื่องบินออกตัวจากรันเวย์ขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความรวดเร็ว และมุ่งหน้าไปทางเมืองอิโตะ

หลังจากผ่านไปไม่นาน ก็ถึงเมืองอิโตะและเห็นกลุ่มก่อการร้าย ผมล็อคมิสไสล์ และยิงออกไป

บู้มม ! ! ๱ะเ๤ิ๪๱ะเ๤ิ๪ตรง รถบรรทุกอย่างจังและมีทหารเมืองอิโตะได้เข้ามาจู่โจมต่อผมเลยหันกลับไปที่ค่ายทหาร

หลังจากกลับมาก็ได้ไปยืนยันภารกิจและเดินกลับห้องไปโดยที่ปกปิดว่าตัวของฉันเองมีปฏิกิริยากับเอซ ฟอร์ส

ผมเปิดประตูห้องพักเข้าไป

“ โย่วว ! เซอิจิ งานหนักมั้ย ”

“ อา . . บินไปอิโตะตั้ง1ชม. ไหนจะดึกแล้วยังต้องทำภารกิจ ฉันเองก็ไม่เคยทำงานแบบนี้มาก่อน ”

“ เหรอฉันว่าง่ายดีนะ ”

“ นายจะบ้ารึไงนี้เครื่องบินรบนะไม่ใช่ เครื่องบินขนส่ง มันไม่มีไฟติดเยอะอย่างเครื่องบินขนส่งหรอก บินตอนกลางคืนแทบจะไม่เห็นอะไรเลย ”

“ แล้วนายบินไปกลับได้ยังไง ? ”

อิจิกะไอ้โง่เอ้ยยย

“ เรดาร์ ”

นายนี่จะโง่ไปซะทุกอย่างเลยรึไงเนี่ยอิจิกะ

ผมทิ้งตัวลงนอนบนเตียง

วันถัดมา ค่ายทหารโยโกฮามา เวลา 04:03

หาวว โอ้ย ! ปวดหลังจังแหะ

“ อิจิกะตื่นได้แล้วไปวิ่งเดี่ยวผู้พันก็ไม่พอใจหรอก ”

. . .

“ เห้อเหนื่อยเป็๞บ้าเลย . . . ”

“ ฉันดึงนายจากเตียงแล้วนะอิจิกะ แต่ก็ดีที่ฉันไม่พลอยโดนไปด้วย ”

“ ขี้โกงนี่น่า ”

“ “ ฮ่าๆๆ ” ”

หลังจากคุยกันสักพักผมก็โดนเรียกตัวจากพันตรีเอกุวาระ มีเ๹ื่๪๫อะไรหว่า

“ เอาล่ะ เซอิจิ ฉันมีภารกิจและเป็๲ภารกิจสุดท้ายของนาย นายคงจะรับภารกิจนี้ไม่ไหวก็ได้นะ ”

ทำหน้าอ้ำอึ่งอะไรกันนะ

“ ภารกิจนี้คือ ให้นายไปสอนนักเรียนที่สถาบัน เอซ ฟอร์ส ”

อะไรนะ เมื่อกี้หูฝาดไปเองงั้นเหรอ . .

“ ฉันเกรงว่างานนี้อาจจะไม่เหมาะกับนักรบอากาศอย่างนายได้ ฮ่าๆ ”

“ ขออนุญาตนะครับกรุณาอย่าเรียก ฉายาของผมด้วยครับ “

“ ไม่ต้องถ่อมตัวอย่างงั้นก็ได้หรอกอีกอาทิตย์เดียวฉันก็เกษียณแล้วละคุยแบบปกตินี่แหละอยากทำมานานแล้ว ฮ่าๆ แล้วคำตอบของนายละ ”

“ ครับ ผมจะรับภารกิจนี้ ”

พันตรียิ้มออกมาด้วยความงง

สถาบันเอซฟอร์ส เวลา06:12

โห่วใหญ่เป็๲บ้าเลย กินพื้นที่ไปเกาะทั้งเกาะเลยรึเนี่ย สุดยอดไปเลยแหะ

ภายในสถาบัน

นี่มันเหมือนกับโรงเรียนปกติเลยแหะ แต่ก็นะ เห็นว่าทางรัฐบาล จะให้นักเรียนหญิงส่วนใหญ่ไปเป็๲นักบิน แต่ก็นะ ฉันนึกว่าทุกคนบรรลุนิติภาวะ แล้วให้ตายเถอะแบบนี้ก็ไม่ต่างกับสอนเด็กเลยนี่น่า ทุกคนตอนนี้น่าจะ17ได้แล้วมั้ง เอาเหอะ

ผมเดินเข้าไปและได้เจอกับ อาจารย์ ที่ยืนรอผมอยู่แล้ว แต่ว่านะ สวยเกินไปแล้ว ไม่ไหวฉันโดนดาเมจไปแรงเลย . . .