" ขอโทษที ครับพี่ " ข้าออกไปทำตามแผนที่ได้กระซิบบอกทาร่าในทันที
" เอ็งเป็ใครวะ " มาดิส หัวหน้ากลุ่มของเ้าชั่ว 4 ตัวหันหน้ามามองด้วยแววตาไม่สบอารมณ์ แต่เมื่อมองเห็น ทาร่า ที่ยืนอยู่ข้างหลังข้า มันก็แทบเก็บอาการหื่นไว้ไม่ไหว โดยเฉพาะสายตาที่มองนมของทาร่าไม่กระพริบ
" ข้าหลงทางมานะครับ กลับไปชั้น 1 ไม่ถูก " ข้าตอบด้วยยุทธวิถี แบบบ้านๆ เพื่อทำให้พวกมันตายใจ
" ฮะ ฮะ ฮ่า งั้นมาดื่มเหล้ากับพวกเราก่อนสิ พวกเรากำลังจะออกไปพอดี เดี๋ยวพาไปทางออกให้ " มาดิสกล่าว แล้วหันไปคุยกับ เอ็ด ลูกสมุนสายจอมเวทย์ไฟทันที
"ขอบคุณครับพี่ " ข้ากล่าวตอบ ขณะมองสำรวจพลังรบของปาร์ตี้นี้ และ โบกมือปรามทาร่า ที่กำลังทำหน้าไม่สบอารมณ์อยู่ เพราะถูกลวนลามทางสายตา
ในขณะที่ ข้ากำลัง จะพูดประโยคถัดไป และตีสนิทพวกมัน เสียงลูกธนู ออกจาแล่งของ ทาร่า ก็ดังขึ้น สามครั้งซ้อน
ฉึก!!! ฉึก!!! ฉึก!!!
ลูกธนูพุ่งไปปักอก เอ็ด ทันที พร้อมกับพรรคพวกของมาดิสอีก 2 คน พวกมันทั้งสามต้องสังเวยชีวิต เพราะประมาททาร่า ที่พวกมันเห็นเป็แค่สาวบ้านๆ คนหนึ่ง
" อะไรกันเนี่ย " มาดิส ใ แล้วดึงดาบที่ดรอปจากบอสชั้น 2 ออกมา มันคือดาบ Flame max เลเวล10 ซึ่งทุกการโจมตี จะมีพลังเปลวไฟออกมาด้วย 20 เปอเซ็น
ในตอนที่ มาดิส ยังตั้งตัวไม่พร้อม ข้าก็ะโ เข้าไปคลุกวงใน และต่อยมันไม่ยั้ง และทุกการต่อยของข้าถึงกับติดคริ ถึง 2 ใน 3 แถมทำคอมโบกว่า ร้อยฮิต จนมันต้องร้องครางเสียงหลงโดยทันที
ถึงตอนนี้มาดิส ไม่คิดจะสุ้แล้ว มันรีบคว้าหิน เทเลพอร์ตขึ้นมา และกำลังจะกล่าวร่ายเวทย์มนต์
ฟ้าว ฉึก เสียงลุกธนูของทาร่า ยิงไปหยั่งมือที่ถือคริสตัลสำหรับหลบหนีของมาดิส จนมันต้องทิ้ง คริสตัล หนีหางจุกตูด ข้าไล่ต้อนมันไปจนถึงห้องบอส และพบว่า มาดิส กำลังคิดจะปลิดชีวิตตัวเอง ด้วยการกินยาพิษ ข้าจึงซ้อมมัน แล้วให้ทาร่าใช้เวทย์รักษา เสร็จแล้วก็ซ้อมอีก แล้วก็รักษาอีก วนลุปแบบนี้ 6 ถึง 7รอบ จนมันร้องขอความตาย
" อย่า อย่าทำข้า " มาดิสร้องโหยหวน อย่างกับหมูโดนเชือด
" ในเมื่อเ้าร้องเสียงเหมือนหมู งั้นเ้าจงตายเหมือนหมู เถอะ " ทาร่า ะโ แล้วหยิบกริชออกมา จะปาดคอมัน
" หยุดก่อนทาร่า " ข้ารีบสั่งให้ทาร่าให้ยั้งมือ และบังคับให้มาดิส พาไปหยั่งสถานที่ที่มันโยนศพ นักผจญภัย ทั้งสองทิ้ง
เมื่อมาถึงสถานที่นั้น ข้าก็นำร่างไร้ิญญา ของผุ้หญิงทั้งสอง กลบฝังตามพิธีการ ให้พวกเธอไปสู่สุขคติ และจับ มาดิส ไปให้เ้าหน้าที่บ้านเมืองลงโทษ
" ข..ข้าแค่แก้แค้น แม่สองคนนั้นก็เท่านั้นเอง พวกเธอชอบมองพวกข้า อย่างดูถุก ถึงแม้ว่าจะร่วมปาร์ตี้เดียวกัน พวกเธอ ก็ให้พวกข้าเป็เพียงคนขนของเท่านั้น ทำให้พวกข้าเจ็บแค้น " มาดิส
" ยังมีเหตุผลอื่นอีกไหม " ข้าถามมาดิส
" เมื่ออาทิตย์ก่อนข้ายืมเงินของพวกเธอไป 2000 gold แต่เมื่อข้าเอาไปคืนแล้ว อีกวันพวกเธอกลับมาทวงเงินของข้าอีก และบอกว่าข้ายังไม่ได้ใช้หนี้ ทั้งๆที่ข้ายืนยันว่า ข้าใช้หนี้แล้วแต่พวกเธอกลับไม่เชื่อ ข้าจึงผูกใจเจ็บ เพราะหลังจากนั้น พวกเธอก็ปฏิบัติกับข้าเหมือนหมา " มาดิส
เมื่อข้าได้ฟังที่มาดิสเล่า ก็รุ้สึกสงสารมาดิสอยู่ไม่น้อย แต่ในเมื่อทำความผิด ก็ต้องยอมรับผิด นี่ละหนาโศกนาฏกรรมของ ดอกฟ้า กับหมาวัด มาดิสเป็คนต่ำต้อย แอบหลงรัก หญิงสาวที่เป็ถึงนักผจญภัยชั้นสูง ทำให้เื่มันต้องลงเอย ด้วยความเศร้าแบบนี้
" ให้ข้าปลิดชีวิตเขามั๊ยคะ นายท่าน อยู่ต่อไป ก็เปลืองข้าวแดงเปล่าๆ " ทาร่าพูดออกมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง จนดูน่ากลัว
" ให้เขาไปชดใช้กรรมในคุกเถอะ เราไม่ควรตั้งศาลเตี้ย ตัดสินชะตาชีวิตคนอื่น " ข้ากล่าว
"ทราบแล้วค่ะ " ทาร่า
และแล้ว คดีก็ถูกปิดลง ด้วยการที่ มาดิส ถูกศาลตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิต ข้าและทาร่า ได้ชื่อเสียงมากขึ้น จนเป็ที่รุ้จักของนักผจญภัยระดับเงินทั่วไป นี่แหละคือผลแห่งการทำดี
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป