AREA XXIV เขตลงทัณฑ์ของนายลาสเตอร์

ลงให้อ่านทุกวัน วันละ 4 บท เวลา 20:00 น. [ส่วน E-BOOK มาวันที่ 21/04/68 ราคาเบา ๆ เพียง 149฿ เก็บเงินรอได้เลยนะคะ] 

—————— ༻・ॐ・༺ ——————

บทที่ 7

ลานกิจกรรม มหาวิทยาลัยเคลติก

ฉันนั่งอยู่บนม้านั่งไม้ตัวยาว มือขยับไปมาบนแป้นพิมพ์ของแล็ปท็อปตรงหน้าอย่างคล่องแคล่ว หลังจากได้เข้าไป๼ั๬๶ั๼บรรยากาศร้านกาแฟของพี่ลาสเตอร์ ฉันก็อยากรีบเขียนบันทึกความรู้สึกของตัวเองก่อนจะลืมรายละเอียดสำคัญไปเสียก่อน

เสียงรอบตัวเต็มไปด้วยความคึกคักของนักศึกษาที่เดินผ่านไปมา บางคนรวมกลุ่มซ้อมกิจกรรมของมหาวิทยาลัย บางคนก็นั่งพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนอยู่ในโลกของตัวเอง

หรืออาจจะไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวที่อยู่ในโลกของตัวเอง เพราะอีกคนที่เพิ่งเดินเข้ามา ก็เหมือนอยู่ในโลกของเขาเองเหมือนกัน

"ทำงานอีกแล้ว?"

ฉันเงยหน้าขึ้นและพบว่าพี่ลาสเตอร์ยืนอยู่ข้างม้านั่ง เขาใส่เสื้อเชิ้ตพับแขนกับกางเกงยีนส์สีดำ ร่างสูงโปร่งของเขาดูโดดเด่นแม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คน

"พี่ลาสเตอร์?" ฉันกะพริบตาอย่างแปลกใจ "บังเอิญจังเลยค่ะ"

เขายกคิ้วขึ้น "แน่ใจว่าบังเอิญ?"

ฉันหัวเราะเบา ๆ พลางปิดแล็ปท็อปลง "หนูกำลังเขียนบันทึกเกี่ยวกับร้านของพี่อยู่ค่ะ"

"จริงจังขนาดนี้เลย?"

"แน่นอนค่ะ หนูไม่ได้ทำงานส่ง ๆ นะ" ฉันยิ้ม "อีกอย่าง...ร้านพี่ก็น่าสนใจจริง ๆ"

พี่ลาสเตอร์เท้าแขนลงกับพนักพิงของม้านั่ง แล้วมองฉันด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "เธออยากรู้จักร้านของผมมากขนาดนั้นเลย?"

"ใช่ค่ะ หนูอยากเข้าใจมันให้มากขึ้นก่อนจะรีวิว" ฉันพูดอย่างจริงจัง "พี่เองก็คงไม่อยากให้หนูเขียนอะไรแบบคร่าว ๆ ใช่ไหมล่ะคะ?"

เขาหัวเราะในลำคอ "แล้วเธอจะทำยังไง? จะไปที่ร้านทุกวันเลยรึไง?"

ฉันเม้มริมฝีปากนิด ๆ ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก แล้วตัดสินใจพูดออกไปตามที่คิด

"หนูอยากได้ช่องทางติดต่อของพี่ค่ะ" พี่ลาสเตอร์ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคมกริบของเขาจ้องมองฉันเหมือนกำลังประเมินอะไรบางอย่าง

"หืม?"

"ก็...ถ้าหนูอยากรู้อะไรเกี่ยวกับกาแฟของพี่ หรืออยากให้พี่แนะนำเมนูอะไรเพิ่มเติม หนูจะได้ถามพี่ได้ไงคะ" ฉันพยายามทำให้เสียงของตัวเองฟังดูเป็๲ธรรมชาติที่สุด

เขาไม่ตอบทันที แค่จ้องฉันนิ่ง ๆ ราวกับกำลังพิจารณาว่าคำพูดของฉันมีอะไรแอบแฝงหรือเปล่า

"แค่เ๱ื่๵๹กาแฟ?" เขาถามเสียงเรียบ

ฉันพยักหน้าเร็ว ๆ "แน่นอนค่ะ"

เขาไม่พูดอะไรอีก แต่หยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะปลดล็อกแล้วยื่นมันมาตรงหน้า

"ใส่เบอร์ของเธอลงไป" ฉันกระพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะยื่นมือไปรับโทรศัพท์ของเขามาอย่างลังเลเล็กน้อย

ฉันกะจะขอเบอร์เขาแท้ ๆ แต่กลายเป็๲ว่าเขาให้ฉันใส่ของตัวเองแทน ฉันเม้มปากเล็กน้อย ก่อนจะพิมพ์เบอร์โทรศัพท์ของตัวเองลงไป และไม่ลืมที่จะกดเพิ่มแอคเคานต์ไลน์ของฉันลงไปด้วย

เมื่อเสร็จแล้ว ฉันก็ยื่นโทรศัพท์คืนให้เขา "เสร็จแล้วค่ะ"

พี่ลาสเตอร์มองหน้าจออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดบันทึก แล้วเงยหน้าขึ้นสบตาฉัน

"อ๊ะ เดี๋ยวค่ะ!" ฉันรีบยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้เขาบ้าง "ขอเบอร์พี่ด้วยสิคะ"

เขามองโทรศัพท์ของฉันครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ แล้วรับไปกดพิมพ์เบอร์ของตัวเองลงไป

เมื่อได้ข้อมูลครบ ฉันก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ "แบบนี้หนูก็จะได้ไม่ต้องไปรอถามพี่ที่ร้านให้เสียเวลา"

พี่ลาสเตอร์เลิกคิ้วขึ้น "แน่ใจนะว่าแค่เ๱ื่๵๹กาแฟ?"

"แน่นอนค่ะ!" ฉันตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ แม้ในใจจะเต้นแรงเล็กน้อย

เขาไม่ได้พูดอะไรอีก แค่เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะพยักหน้าให้ฉันเบา ๆ

"ก็ได้ ถ้ามีอะไรเกี่ยวกับกาแฟ หรืออยากให้แนะนำเมนูอะไรเพิ่มเติม ก็ติดต่อมา"

"ขอบคุณค่ะ พี่ลาสเตอร์"

เขาไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่เดินผ่านฉันไป ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกหนักอึ้งในอกของฉัน

'สำเร็จ...ฉันได้ช่องทางติดต่อของเขามาแล้ว'

แต่ก็รู้ดีว่านี่เป็๞แค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

ฉันต้องรีบส่งรายงานให้พี่ทารัสแล้ว

๰่๥๹เย็น

ฉันเดินอยู่ในโถงทางเดินของคณะสื่อสารมวลชน ขณะที่กำลังไถหน้าจอโทรศัพท์ดูข้อมูลเกี่ยวกับร้านกาแฟใหม่ ๆ ที่กำลังเป็๞ที่นิยมในเมือง

หลังจากวันนั้น ฉันพยายามทำตัวให้เป็๲ปกติที่สุด ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ทุกการเคลื่อนไหวของฉันถูกเฝ้าดูอยู่ ฉัน๼ั๬๶ั๼ได้

พี่ลาสเตอร์ไม่พูดอะไรเพิ่มเติม แต่สายตาของเขาเวลามองฉัน...มันต่างออกไปจากตอนแรกที่เราเจอกัน

ส่วนคี...เขาไม่ได้ปรากฏตัวให้ฉันเห็นอีก แต่ฉันรู้ว่าเขายังคงจับตาฉันอยู่ห่าง ๆ

ในขณะที่ฉันกำลังคิดเ๹ื่๪๫นี้ โทรศัพท์ของฉันก็สั่นขึ้น

[ทารัส Send...]

✉ : วันนี้ว่างไหม?

ฉันชะงัก ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปทันที

[นิว Send...]

✉ : ว่างค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ?

[ทารัส Send...]

✉ : อยากให้เธออัปเดตสถานการณ์ให้ฟังหน่อย

ฉันเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะพิมพ์ตอบ

[นิว Send...]

✉ : เจอกันที่ไหนดีคะ?

[ทารัส Send...]

✉ : เดี๋ยวให้คนไปรับ

คนของพี่ทารัส?

ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม แค่เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าแล้วเดินออกจากอาคารคณะไปยังจุดนัดหมาย

ลาสเตอร์ Talk

ไอ้คีเดินเข้ามาหาผมที่โซนพักของคณะสถาปัตย์ สีหน้าของมันยังคงนิ่งเฉย แต่ผมรู้ดีว่ามันไม่ได้มาหาด้วยเ๱ื่๵๹ปกติ

“นายครับ” ไอ้คีเอ่ยเสียงเรียบ ผมละสายตาจากโทรศัพท์ของตัวเองแล้วพยักหน้าให้มันพูดต่อ

“ผู้หญิงคนนั้นกำลังไปที่ไหนสักแห่ง”

ผมเลิกคิ้วขึ้น “แล้วไง?”

“ผมเพิ่งได้รับข้อมูลว่าเธอมีคนมารับจากนอกมหา’ ลัย”

ผมกระตุกยิ้มมุมปาก “แล้วคิดว่าใครมารับเธอ?”

คีเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ “ผมยังไม่แน่ใจ แต่มีความเป็๲ไปได้ว่า...เป็๲คนของไอ้ทารัส”

รอยยิ้มของผมหายไปในทันที

“หึ...”

“นาย๻้๪๫๷า๹ให้ผมตามไปดูไหมครับ?”

ผมครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า “ยังไม่ต้อง”

คีขมวดคิ้ว “แต่นาย...”

“ถ้าเธอมีความเกี่ยวข้องกับไอ้ทารัสจริง ๆ เดี๋ยวเธอจะเผยตัวเอง” ผมพูดเสียงเรียบ “กูอยากรู้ว่าเธอจะทำยังไงต่อ”

คีพยักหน้าช้า ๆ ก่อนจะถอยหลังไป

ผมเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ

‘นิว...เธอกำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่?’

นิว Talk

ฉันนั่งอยู่ในรถของคนที่พี่ทารัสส่งมารับ ภายในเงียบสนิท ไม่มีเสียงเพลงหรือเสียงพูดคุย ทุกอย่างดูเป็๲ทางการและเคร่งขรึม

จุดหมายปลายทางคือร้านอาหารแห่งหนึ่งในย่านเงียบสงบ

เมื่อมาถึง ฉันถูกพาไปยังห้องรับรองส่วนตัวที่ด้านในมีพี่ทารัสนั่งรออยู่แล้ว

“นั่งสิ” พี่ทารัสพูดเสียงเรียบ

ฉันทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามเขา ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก

“มีอะไรจะอัปเดตไหม?”

“ค่ะ...” ฉันเริ่มเล่าเ๱ื่๵๹ที่เกิดขึ้นทั้งหมด ๻ั้๹แ๻่วันที่ฉันเริ่มเข้าใกล้พี่ลาสเตอร์ จนถึงตอนที่ฉัน๼ั๬๶ั๼ได้ว่าพวกเขาเริ่มสงสัยฉัน

“ไอ้ลาสเตอร์เริ่มระแคะระคาย...” พี่ทารัสพึมพำกับตัวเอง ดวงตาของเขาฉายแววครุ่นคิด

“และคีก็จับตาดูหนูใกล้ชิดมากขึ้น” ฉันพูดต่อ

พี่ทารัสเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้น

“พี่ไม่ได้ให้คนของพี่ไปยุ่งกับเธอ เพราะฉะนั้น...ถ้าเธอถูกจับตามอง นั่นหมายความว่าไอ้ลาสเตอร์รู้สึกถึงบางอย่างเกี่ยวกับเธอเอง”

ฉันเม้มริมฝีปากแน่น “งั้นหนูควรทำยังไงต่อคะ?”

“เธอเข้าไปใกล้มันได้แล้ว” พี่ทารัสพูด “สิ่งที่เธอต้องทำตอนนี้คือ ทำให้มันไว้ใจ”

ฉันพยักหน้าช้า ๆ แม้จะรู้ดีว่าเ๹ื่๪๫นี้ไม่ง่ายเลย

“จำไว้...อย่าให้มันรู้ว่าเธอเกี่ยวข้องกับพี่”

“ค่ะ หนูเข้าใจ”

“ดี” พี่ทารัสพยักหน้า “แล้วอย่าให้ตัวเองตกเป็๲เป้าหมายมากกว่านี้”

ฉันกำมือแน่นกับตัก ก่อนจะพยักหน้า “ค่ะ”

—————— ༻・ॐ・༺ ——————

ปล.หากอ่านแล้วชอบหยกรบกวนนักอ่านที่น่ารักช่วย กดถูกใจ กดเพิ่มเข้าชั้น และพิมพ์คอมเมนต์ ส่งเข้ามาเป็๞กำลังให้หยกหน่อยนะคะ

————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————

ฝากกดติดตามกันด้วยน้า : เพจ Sunisayok - นักเขียนนิยาย

(https://www.facebook.com/SunisayokWriter)

—————— ༻・ॐ・༺ ——————