กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]

ห้องนอนของน็อก
น็อกที่กำลังเสียใจกับการรับภารกิจในคราวนี้นั้น ก็รีบถามระบบทันที เกี่ยวกับทักษะต่างๆ ที่เพิ่มความแข็งแกร่งให้เขา ยังมีอะไรที่ขาดหายไปบ้าง สุดท้ายถึงกับต้องกุมขมับเมื่อได้ยินคำตอบของระบบทักษะต่างๆ มีด้วยกัน 9 ประเภท
1.ทักษะวิชาต่อสู้ 2.ทักษะบ่มเพาะ 3.ทักษะกายา 4. ทักษะก้าวเท้า5.ทักษะเบิกเนตร 6.ทักษะเสริมพลัง 7.ทักษะการใช้อักขระ 8.ทักษะการปรุงโอสถ 9.ทักษะหลอมอาวุธ
*หมายเหตุ* ทักษะวิชาต่อสู้ นั้นเป็นทักษะที่เหล่าบรรพบุรุษคิดค้นและส่งต่อมายังรุ่นต่อรุ่น จึงทำให้เป็นทักษะที่หาพบได้ยาก หากท่านต้องการซื้อทักษะผ่านทางร้านค้าระบบ จะต้องทำการอัพเกรดร้านค้าให้เป็นระดับ 7 ก่อน
น็อกที่ได้ฟังคำอธิบาย ก็เริ่มที่จะเข้าใจ พอมาคิดๆ ดูแล้วทักษะที่เขาและครอบครัวขาดไปก็คือ ทักษะต่อสู้นั่นเอง เขาก็จำได้ว่าตอนที่เขาเคยถามเรื่องทักษะเบิกเนตร ระบบก็บอกให้อัพเกรดร้านค้าถึงระดับ 7 นินา ก่อนจะถอนหายใจเล็กน้อย "เอาว่ะ!!" จากนั้น เขาก็รีบหยิบลูกอมโชคลาภมากินทันที ในคราวนี้เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินระบบแจ้งว่า "โชคดีมาก ท่านได้รับค่าโชค 310 แต้ม" ก่อนจะรีบใช้แต้มสีขาว 2,800 แต้ม สุ่มรัวๆ ทันทีปรากฏว่าของที่เขาได้รอบนี้นั้น
พลาสเตอร์ปิดแผล 4 อันLucky box ระดับสูง 2 กล่องLuck box ระดับกลาง 3 กล่องทักษะบ่มลับบ่มเพาะ 4 ทักษะทักษะลับก้าวเท้า 3 ทักษะน้ำยาเพิ่มเสน่ห์ 100 แต้ม [ถาวร] 1 ขวดลูกอมเพิ่มโชคแบบสุ่ม 1 เม็ดAI ระดับสูง แบบสุ่ม 1 ตนโทรศัพท์มือถือ แบบพรีเมี่ยม 3 เครื่องมุกสยบฟ้า 1 เม็ดมุกเหมันต์ 1 เม็ดมุกโลกันต์ 1 เม็ดไข่สุ่มสัตว์เทพ 1 ใบ
"เฮ้อออ!!! ให้ตายสิ สุ่มของทีไรเจอแต่ของแปลกใหม่ทุกรอบเลยแฮะ" น็อกบ่นอย่างเซงๆ ก่อนจะรีบดูคำอธิบาย
AI ระดับสูง แบบสุ่ม คุณสมบัติ เรียก AI แบบสุ่มระดับ วีรชน และ ราชันย์ ตามแต่ค่าโชคโทรศัพท์มือถือ แบบพรีเมี่ยม คุณสมบัติ ใช้โทรหากันได้ตลอด ทั้งที่มีสัญญาณ และไม่มีสัญญาณ มีระบบติดตาม สามารถตรวจสอบคนที่โทรมาได้ มุกสยบฟ้า คุณสมบัติ สร้างม่านอักขระป้องกัน ระดับจักรพรรดิ มุกเหมันต์ คุณสมบัติ สร้างน้ำแข็งในพื้นที่ได้ดั่งใจนึก ไม่มีวันสูญสลายมุกโลกันต์ คุณสมบัติ สร้างเปลวเพลิงในพื้นที่ได้ดั่วใจนึก ไม่มีวันมอดดับไข่สุ่มสัตว์เทพ คุณสมบัติ สุ่มสัตว์เทพ
น็อกมองของที่ได้มาอย่างเซงๆ เพราะส่วนมากมันมีแต่ซ้ำๆ กันก่อนจะบ่นกับระบบอย่างหัวเสีย "นี่ เจ้าระบบ ของซ้ำๆ พวกนี้นอกจากเอาไว้ใช้งานแล้ว เอาไปทำอะไรได้บ้างฟร่ะ"
"ท่านสามารถนำไปขายที่โลกด้านนอกได้ หรือ นำไปขายเพื่อแลกแต้มสีดำ [ในกรณีที่ปลดล็อกระบบในการซื้อขายเท่านั้น]"
"สรุปก็คือให้ดองเอาไว้ก่อนสินะ" น็อกจึงเลิกสนใจ ก่อนจะหยิบน้ำยาเพิ่มเสน่ห์ที่ได้มาใหม่ และ ของเก่าที่อยู่ในระบบ มากระดกเข้าปาก พลางคิดในใจ "อย่างน้อยก็ขอหน้าตาดีไว้ก่อนล่ะวะ"
"พี่จ๋าาาา ลงมากินข้าวได้แล้วคร่าาาาา!!"
น็อกที่ได้ยินเสียงเรียกก็ลงไปด้านล่างทันที ก็เห็นพ่อกับแม่ของเขานั่งรออยู่ ส่วนลิลลี่ก็วิ่งมาจูงมือเขาไปที่โต๊ะอาหาร เป็นน็อกที่เริ่มเอ่ยก่อน
"พ่อครับ แม่ครับ พรุ้งนี้พวกเราเตรียมตัวย้ายเข้าบ้านใหม่ได้แล้วนะครับ"
"จริงหรอ ทำไมเร็วจัง" แม่น็อกกล่าวด้วยความตกใจ
"พอดี ทางนั้นเขาเร่งงานให้น่ะครับ อ่อ แล้วก็พรุ้งนี้ผมมีธุระ อาจจะไม่ได้กลับมานอนบ้านนะครับ"
"อ้อ!! จริงสิ ลูกพ่อวันเสาร์นี้ลูกต้องไปเข้าร่วมประชุมเรื่องการพัฒนาระบบธนาคารด้วยนะ"
"เสาร์นี้หรอ..... ได้ครับ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร"
"พี่จ๋าาาา เมื่อไหร่พี่จะพาหนูไปเที่ยวตามสัญญาล่ะคร่าาาา!!?"
"เอาไว้รอเรื่องทุกอย่างลงตัวก่อนแล้วกันนะ อีกอย่างพี่เองก็สอบปลายภาคอาทิตย์หน้าแล้ว หลังจากนั้นก็น่าจะว่าง [มั้ง] แล้วพี่จะเราไปเที่ยวนะ"
"จริงนะค่ะ"
"จริงจ้า"
การสนทนาระหว่างมื้อค่ำก็สิ้นสุดลง พ่อกับแม่ และลิลลี่ ก็แยกตัวออกไปนั่งบ่มเพาะพลังกันต่อ ส่วนน็อกก็เรียก ข้าว หนึ่งในเมดสาวที่แข็งแกร่งที่สุด ก่อนจะพากันมุ่งไปยังเกาะที่เขาเคยไปช่วยครอบครัวของเขา อย่างรวดเร็วด้วยสองเหตุผล เหตุผลแรกคือเสิ่นเยว่น่าจะจัดการงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว ส่วนอีกเหตุผลก็คือ เขาอยากทดสอบฝีมือการต่อสู้ของตัวเอง เมื่อต้องต่อสู้กับแดนปราชญ์
"พรึ่บ!!"
"ชิ้ง!!?"
เสิ่นเยว่ รีบชักกระบี่ทันทีที่สัมผัสได้ถึงผู้มาใหม่ แต่เมื่อมองเห็นบุคคลตรงหน้าชัดเจน ก็รีบเก็บอาวุธลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบพาครอบครัวเดินเข้าไปคุกเข่าตรงหน้า
"คาราวะนายน้อย งานที่ท่านสั่งข้าไปจัดการเรียบร้อบแล้วขอรับ ส่วนนางคือภรรยาของข้า เสิ่นหลิน และนี่ก็บุตรสาวของข้า เสิ่นซวง"
น็อกมองทั้งสองอย่างครุ่นคิด เสิ่นหลินนั้นหน้าตาแม้จะไม่งดงามมากนักแต่ก็ถือว่าดูดีในระดับนึง แต่จังหวะการหายใจของนางนั้นดูแปลกๆ ส่วนเสิ่นซวง ก็เป็นเด็กสาวประมาณ 6-7 ขวบ รุ่นราวคราวเดียวกับ น้องสาวของเขา ก่อนจะใช้ทักษะเนตรราชันย์ตรวจสอบ พบว่าเสิ่นหลินนั้นถูกพิษ สลายวิญญาณ คงจะมีชีวิตรอดได้อีกไม่ถึง 1 ปี น็อกจึงอดถามไม่ได้
"เจ้ารู้อาการภรรยาเจ้าหรือไม่"
"ขอรับ ข้ารู้ว่านางถูกพิษสลายวิญญาณ คงมีชีวิตได้ไม่เกิน 1 ปี ข้าได้พยายามเสาะหาหนทางรักษานางแล้ว แต่ว่า.....ไม่มีใครรักษาได้" เสิ่นเยว่ พูดอย่างสะกดกลั้นอารมณ์
"อืม!!" น็อกตอบรับเพียงสั้นๆ ก่อนจะยื่นแผนที่ให้ เสิ่นเยว่ แล้วกล่าวอะไรบางอย่าง "เจ้าและครอบครัวมุ่งหน้าไปที่นี่ ทำความสะอาดให้เรียบร้อย แล้วก็หาที่พักผ่อนเอาในนั้น พรุ้งนี้ครอบครัวข้าจะย้ายเข้าไปอยู่ แล้วจะจัดการเรื่องห้องพักใหม่ ส่วน..." น็อกเว้นระยะอยู่ช่วงนึงโดยมีสายตาของเสิ่นเยว่มองตามก่อนจะเอ่ยอย่างเรียบง่าย
"ภรรยาของเจ้าที่ถูก พิษกิ๊กก๊อกนั่น หลังจากนี้อีกสามวันข้าจะช่วยถอนให้"
เสิ่นเยว่ กับ เสิ่นหลิน ที่ได้ยินถึงกับมือไม้สั่นไปในทันที ก่อนจะรีบโขกศีรษะขอบคุณ โดยที่น็อกห้ามเอาไว้ และกล่าวต่อ "จากนี้แค่ทำความเคารพตามปกติก็ไม่พอ ไม่ต้องคุกเข่าอีก แล้วก็รีบไปจัดการงานที่สั่งได้ล่ะ" ทั้งสามเอ่ยคำร่ำลา แล้วก็รีบพากันจากไปอย่างรวดเร็ว
"เอาล่ะ!!! ข้าว ช่วยมาทดสอบฝีมือกับผมหน่อย"
"ตู้มมมมมมมมมมมมม!!?"
เช้าวันต่อมา
ในห้องนอนของ ปรากฏร่างของเด็กหนุ่ม ในสภาพร่างกายที่ทรุดโทรม ผมเผ้ายุ่งเหยิง กับเสื้อผ้าที่มีแต่คราบเลือดแห้งกรัง กับผู้หญิงอีกคนที่อยู่ในชุดเมดสภาพไร้รอยขีดข่วนใดใด เมื่อคืนนี้หลังจากเริ่มต่อสู้ น็อกก็ถูกข้าวโจมตีอย่างหนักหน่วง ที่สำคัญหมัดเดียวจอดตลอด แต่ละรอบจะต้องมีกระดูกส่วนใดส่วนนึงของร่างกายหักตลอด พลาสเตอร์ปิดแผลไม่สามารถรักษาอาการบอบช้ำได้ก็จริง แต่หากเอาไปแปะตามจุดที่กระดูกหัก มันก็จะสมานตัวกันอย่างรวดเร็ว หลังจากสู้มาทั้งคืนเขาก็รับรู้ได้ว่า เขาใช้เวลาต่อสู้กับข้าวได้นานที่สุดคือ 3 นาที และที่สำคัญตอนนี้ เขาสามารถหาทางรับมือกระบวนท่าแรกของข้าวได้แล้ว [เหมือนจะน่าภูมิใจ] แต่ก็ร่วงท่าที่สองอยู่ดี
หลังจากที่ทดสอบฝีมือของตนเองแล้วก็พบว่า เมื่ออยู่ต่อหน้าเมดของตนนั้น เขาเป็นเพียงแค่เด็กอมมือเท่านั้น หากไม่ใช่เพราะเมดพวกนี้เป็น AI ของเขาแล้วล่ะก็ ร้อยชีวิตก็คงไม่พอใช้ ก่อนจะให้ข้าวแบกร่างของเขาที่ไร้เรี่ยวแรงกลับบ้าน [ฟิน ฟุด ฟุด]
น็อกลงมาจากห้องด้วยสภาพอ่อนล้าถึงขีดสุด เมื่อครอบครัวของเขาเห็นสภาพของน็อกก็รีบวิ่งเข้ามาดูด้วยและสอบถามด้วยความเป็นห่วง แต่หลังจากที่รู้ว่าเขาไปทำอะไรมา พ่อของน็อกก็หัวเราะอย่างอารมณ์ดี ส่วนแม่ของเขาก็ไปเรียก ไอซ์ ให้มาช่วยฟื้นฟูพลังให้น็อก โดยมีลิลลี่ที่คอยดูแลใกล้ๆ ไม่นานนักสภาพร่างกายของน็อกก็กลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง น็อกจึงไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะลงมารัปประทานมื้อเช้ากับครอบครัว ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความสงสัย
"พ่อครับ ทำไมดูพ่อไม่ค่อยแปลกใจเรื่องที่ผมทดสอบฝีมือกับข้าวเลย"
"อ๋อ!!! เรื่องนั้น.......ก็..." ขณะที่พ่อของน็อกจะเอ่ยตอบ ก็ถูกแม่ของเขาพูดแทรกขึ้นมา และเทศนาต่อในทันที
"ก็เพราะพ่อของลูก ก็เพิ่งโดนมาเหมือนกันน่ะสิ จริงๆ เลยน้า พ่อลูกคู่นี้ วันหลังถ้าอยากจะทดสอบฝีมือจริงๆ ล่ะก็ ควรศึกษานิสัยใจคอของแต่ละคนด้วยสิ อย่างข้าวน่ะ เห็นน่ารักบอบบางแบบนั้นแต่ ก็ออมมือไม่เป็นหรอกนะ ถ้าอยากทดสอบจริงๆ ให้ไปประลองกับ น้ำ แจน เฟิร์น สิ แล้วก็พา ไอซ์ กับ เอิร์น หรือ ไอซ์ กับ ไนท์ ไปด้วยเพื่อคอยรักษา และฟื้นฟูพลัง จะได้ไม่ต้องสาหัสกลับมาขนาดนี้ เข้าใจไหม"
"คร้าบบบบแม่" น็อกรีบตอบรับทันที ถึงจะอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมแม่ของเขาถึงรู้ข้อมูลของเมดพวกนี้ละเอียดมากกว่าเขาซะอีก
หลังจากนั้นน็อกก็ไปโรงเรียนตามปกติ เจอกับกลุ่มของพวกเขา แล้วก็เข้าเรียน วันนี้น็อกไม่ได้หลับในชั่วโมงเหมือนเคย เอาแต่นั่งดูข้อมูลค่าสถานะของตัวเองวนไปวนมา ก่อนจะเช็คว่า หยกปราณ ที่เข้ามีนั้น สามารถแลกเป็น Point ได้หรือไม่ ระบบก็แจ้งว่าใช้ได้ น็อกจึงคำนวนออกมาจนได้ผลสรุป จากนั้นเขาก็ลุกพรวด ก่อนจะขออนุญาติอาจารย์ประจำชั้น เพื่อออกจากห้อง จากนั้นเขาก็ไปพบผู้อำนวยการเพื่อขอกลับก่อนเวลา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.20 เตรียมความพร้อม [1]

นิยายแนะนำ

กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.20 เตรียมความพร้อม [1]

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้