พลบค่ำ
รถเมอร์เซเดสเบนซ์สีขาวคันหรูวิ่งเข้ามาจอดตรงที่จอดรถหน้าบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ย่านทองหล่อซึ่งเป็ร้านอาหารจากปารีสชื่อดังสุดหรู
พัตราในชุดเดรสสั้นสีเทาเรียบหรูแขนกุดคล้องคอด้านหลังดีไซต์เว้าเก๋ไก๋ ด้วยรองเท้าส้นสูงสีเงิน ก้าวเท้าออกจากรถคันหรูลงมา พกกระเป๋าใบเล็กกะทัดรัดสีดำเทาในมือ
ปกติพัตราชอบแต่งตัวลุคเปรี้ยวจี๊ดแต่วันนี้นึกยังไงไม่รู้ถึงอยากแต่งตัวสไตล์หวานแหวว ม้วนผมยาวสีเทาอมม่วงเป็ลอนคลายๆแต่งหน้าบางเบา ริมฝีปากชมพูระเรื่อ
เวลานัดหมายคือหกโมงเย็นพัตรามาถึงก่อนไม่กี่นาที เธอเดินเข้าไปในร้านกวาดตามองหาคนนัดหมาย เห็นพนักงานเดินมาต้อนรับพร้อมกับเดินนำไปยังห้องอาหารส่วนตัว
เมื่อเปิดประตูเข้าไปพบว่าชายหนุ่มนั่งรออยู่ก่อนแล้วเขาลุกขึ้นยืนต้อนรับ กล่าวทักทายด้วยการจับมือแบบตะวันตก
“บง ชูร์…ผมเซดริก คอร์บิน ยินดีที่ได้พบกันนะครับ คุณพัตรา”ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย
“เช่นกันค่ะ”
พัตรานั่งลงฝั่งตรงข้ามเลือกเมนูอาหารสองสามอย่าง ตามด้วยของหวานล้างปาก และไวน์รสเลิศในระหว่างรอเสิร์ฟอาหาร เธอแอบสังเกตส่วนสูงของเซดริกเขาสูงกว่าเธอราวยี่สิบห้าเิเกระมัง
คนตรงหน้าแลดูหล่อเหลาดวงตาคู่คมหวานฉ่ำวาววับ ขนคิ้วหนาเป็ระเบียบ ผิวขาวสีเหลืองไข่สุขภาพดี จัดว่าเป็หนุ่มหล่อหน้าหวานเลยก็ว่าได้
ใบหน้าหล่อหวานสวนทางกับร่างสูงซ่อนกล้ามแน่นปึกอยู่ภายใต้เสื้อสีเทาเข้มคอกลมแขนยาวทรงเสื้อรัดติ้วส่วนกางเกงที่สวมใส่สีดำเงา รองเท้าหนังราคาแพง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือนั่นราคาคงไม่ต่ำกว่าเจ็ดหลัก
พัตรามองสำรวจเพลินๆเผลอสบตาเซดริกที่กำลังจ้องมองมาโดยบังเอิญ ใบหน้าเนียนร้อนผะผ่าวขึ้นมาเสียดื้อๆให้ตาย…สายตาเขาทำเอาเธอรู้สึกเก้อเขินอย่างไรไม่รู้
ก็นะไม่เคยออกเดทกับใครมาก่อนเลย ถึงครั้งนี้มันจะไม่ใช่การเดท แต่เป็ครั้งแรกที่พัตราอยู่สองต่อสองกับเพศตรงข้ามจึงประหม่านิดหน่อย
เมื่อตั้งสติได้เธอก็ตั้งคอตรงพยายามทำตัวให้เป็ธรรมชาติที่สุด ส่งยิ้มให้เขาเล็กน้อยตามมารยาท
“ดูคุณเกร็งๆนะครับ”
“ปละ…เปล่านี่คะ”
อ๊าย…ยัยมิลค์ แกจะติดอ่างอะไรในเวลาแบบนี้เนี่ย
พัตราก่นด่าตัวเองในใจได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้น คล้ายเซดริกกำลังขบขันกับท่าทางของเธอไม่อยากเชื่อว่าเธอทำให้ตัวเองเสียภาพพจน์สาวลุคเปรี้ยวจนหมดสิ้น
“ขอถามตรงๆได้ไหมครับ”
“อะไรคะ”
พัตราเอียงคอสงสัย
“คุณเคยมีแฟนรึเปล่าครับ”
“คะ…!?”
จู่ๆก็ถูกอีกฝ่ายถามตรงๆ พัตราถึงกับไปไม่เป็เลยทีเดียวหนุ่มต่างชาติเขาเป็คนตรงไปตรงมาดีจริงๆแต่มาถามเื่ส่วนตัวทั้งที่ไม่สนิทแบบนี้เกินไปหรือเปล่านะ
“ไม่ต้องคิดมากก็ได้ครับผมถามเพราะอยากรู้”
“แต่เื่ที่คุณถามไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเื่งานเลยนี่คะ”
“ถ้างั้นตอนนี้คุณยังโสดรึเปล่าครับ”
“เอ่อ…คือ”
สำเนียงภาษาไทยไม่ค่อยชัดของอีกฝ่ายทำให้พัตราพออะลุ่มอล่วยให้ได้พยายามทำใจร่มๆ เข้าไว้ไม่ให้เกิดอารมณ์ขุ่นมัว
แม้เซดริกมีสายเืไทยอยู่ครึ่งหนึ่งแต่อาจอยู่ต่างประเทศนานเกินไปจนลืมภาษาของแม่ตัวเองไปบ้างเขาจึงไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอพยายามบอก เธอไม่สะดวกเอ่ยถึงเื่ส่วนตัวกับคนที่เพิ่งเคยเห็นหน้าครั้งแรกหรอกนะ
“ว่าไงครับ”
“ฉันคิดว่าฉันอยากตอบคุณเฉพาะเื่งานเท่านั้น”
“ก็ได้ครับงั้นเอาไว้คุณพร้อมเมื่อไรค่อยบอกก็ได้”
พร้อม? หมายถึงอะไร
พัตรานิ่วหน้าอยากเอ่ยถามกลับ แต่อาหารมาเสิร์ฟพอดี เธอจึงได้แต่เก็บงำความสงสัยเอาไว้ในใจหลังจากอาหารรสเลิศเข้าปาก เธอก็ลืมบรรยากาศที่ชวนอึดอัดตรงหน้าเสียสิ้น
ดื่มด่ำไปกับรสชาติของขนมปังทาเนยตามด้วยทริโอออฟ กาโซเนะ บี๊ฟทาร์ทาร์ และมาเตโลเต้ ตบท้ายด้วยของหวานเคลมบรูเล่จนอิ่มแปล้ จิบไวน์แดงปิโนต์นัวร์นิดหน่อยหลังอาหารพัตราก็เอ่ยขึ้น
“ยินดีกับยอดขายด้วยนะคะ”
“ครับเป็เพราะได้คุณช่วยประชาสัมพันธ์ให้แบรนด์ ถึงขายดีขนาดนี้”
“เกรงใจไปแล้วค่ะแบรนด์ของคุณใช้ดีจริงๆ ฉันเชื่อว่าลูกค้าต้องกลับมาซื้อซ้ำอีกแน่นอนค่ะ”
“ขอบคุณครับ”
พัตราส่งยิ้มให้จะว่าไปเซดริกก็เก่งไม่เบา สามารถสรรหาวัตถุดิบดีๆ มาทำแบรนด์ขายได้แบบนี้ เธอเชื่อว่าเขาต้องประสบความสำเร็จทางด้านการทำธุรกิจแบรนด์เครื่องสำอางแน่นอน
“ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวกลับนะคะ”
“ให้ผมไปส่งคุณที่บ้านไหม”
“ไม่เป็ไรค่ะฉันนั่งรถส่วนตัวมา”
“แต่กลางคืนสำหรับผู้หญิงแล้วมันอันตรายนะคุณ”
“นี่เพิ่งจะสองทุ่มเองไม่ดึกเสียหน่อย อีกอย่างฉันไม่ได้เมา ขอบคุณที่เป็ห่วงนะคะ”
พัตราพยายามบ่ายเบี่ยงไม่ยอมให้เซดริกไปส่งรู้สึกไม่ไว้ใจเขาที่รุกเข้าหาเธอเกินขอบเขต ถ้าเกิดเขาคิดไม่ดีกับเธอขึ้นมาไม่อยากคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เมื่อโน้มน้าวไม่สำเร็จเซดริกจึงขอไปส่งพัตราขึ้นรถแทน เธอจึงยอมให้เขาเดินตามมาถึงรถคันหรูซึ่งจอดอยู่ข้างนอกร้านอาหารก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
“ฉันขอตัวนะคะ”
“ขับรถดีๆ นะครับ”
1K
![ภรรยานายพรานตัวน้อยกับระบบร้านค้ามือสอง [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1655452201_90378797.webp)
