หมวดสาวมีอาการโกรธสุดขีด ตาจ้องสารวัตรสุดกล้าเขม็งั์ตาแดงก่ำมีน้ำตาคลอความเสียใจผิดหวังที่โดนหักหลังจากคนไว้ใจพุ่งเข้ากุมหัวใจ
“พี่กล้า อิ้งอุตส่าห์ไว้ใจมีความรู้สึกดีๆ ให้ อิ้งคิดไม่ถึงว่าพี่จะเป็คนทรยศต่อตน และหน้าที่”
สารวัตรหนุ่มพูดโดยไม่กล้าสบตาหมวดสาว ก้มหน้าพูดว่า
“พี่จำเป็ถ้าพี่ไม่ทำพี่แย่แน่พวกเขาจะแฉพี่ที่พี่ฮั้วการจัดซื้อซอฟท์แวร์จัดเก็บข้อมูล พี่ตกกระไดพลอยโจน จะให้พี่ทำไงแถมยังได้ส่วนแบ่ง”
หมวดอิงอิ้งจ้องหน้าสารวัตรสุดกล้าเขม็ง กล่าวด้วยเสียงดัง
“พี่ก็แค่ขี้ขลาดพี่ไม่กล้าสู้ความจริงกล้าทำแต่ไม่กล้ารับ แถมยังละโมบโลภมากไม่สนใจว่าเงินนั้นจะมาแบบไหนมันก็เลวพอกันไม่ต้องมาแก้ตัวเลย พี่ทำอิ้งผิดหวังมาก”
“เฮ้ย...อย่ามัวเสียเวลาเถียงกันเลยเอายัยตัวแสบไปเก็บซะ ให้มันไปอยู่กับพ่อมันรักกันมากไม่ใช่เหรอ”มาริษออกคำสั่งเฉียบขาด ตาเป็ประกายด้วยความโเี้
หมวดสาวแสยะยิ้มแสดงถึงการรู้ทัน”ชั้นจะสรุปข้อหาแกให้เอาบุญไม๊ กระทงที่ 1 ค้ายาเสพติด 2 บงการฆ่านายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ 3. ปฏิบัติราชการด้วยความฉ้อฉล 4. พยายามฆ่า แค่นี้พวกแกทั้งหมดก็ตายในคุกได้แล้ว 55555”
“อย่ามาเพ้อเจ้อไหนๆ หลักฐาน” พูดจบผู้การมาริษก็ะเิเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น
หมวดอิงอิ้ง กลับหัวเราะเสียงแหลมดัง ทำหน้าเยาะเย้ยใส่เหล่าร้ายทั้งหมด ”หลักฐานทั้งหมดคือคำสารภาพที่ออกจากปากแกไงมันออนไลน์ถ่ายทอดสดอยู่ตอนนี้ไง บันทึกเข้าระบบทั้งภาพและเสียง FullHD เลยจ้า 555555 แกติดคุกหัวโตแน่”
ผู้การมาริษ สารวัตรฉัตรชัย และสารวัตรสุดกล้า ั์ตาเบิกโพลงอ้าปากค้างด้วยคาดไม่ถึง “เป็ไปได้ไงยัยตัวแสบ”
หมวดอิงอิ้งจ้องมาริษยิ้มอย่างเยาะหยัน “เป็ไปแล้ว ชั้นซ่อนกล้องติดตัวไว้ เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีก้าวหน้าแกคงไม่รู้นะกล้องมันเล็กจิ๋วกว่าปลายนิ้วก้อย แกไม่มีทางรู้มารู้ตัวอีกทีมันอัดเป็คลิปไปหมดแล้วเล่นกับใครไม่เล่น 555555 จะบอกให้หายโง่นะ ั้แ่ชั้นโดนพวกแกดักทำร้ายจะอุ้มชั้นๆกลางเมือง ชั้นก็วางแผนซ้อนไว้หมดชั้นก็แค่จัดฉากแค่แกล้งทำให้ข่าวรั่ว ทำทีขอกำลังเสริมไปที่ไอ้คุณฉัตรหลอกให้ลูกน้องแกมาสวมรอยแค่นี้ก็ติดกับ55555 ชั้นก็คาดไม่ถึงว่าจะโง่ได้โล่แบบนี้” พูดจบแผดเสียงหัวเราะแสดงความเยาะเย้ยถากถาง อารมณ์อ่อนหวานหายไปจนไม่เหมือนหมวดอิงริศาคนเดิม
ผู้การมาริษทั้งโกรธทั้งเคียดแค้นจนตัวสั่นที่เสียรู้หมวดสาว”เฮ้ยฆ่ามันทั้งสองคน” ขาดคำสารวัตรฉัตรชัยชักปืนออกมาเล็งไปที่หมวดสาว ทันใดนั้นเสียงะเิที่ประตูด้านหน้าโรงงานปัง!ดังสนั่นราวฟ้าคำราม ควันสีขาวพวยพุ่งปกคลุมโดยทั่ว
จังหวะที่ทุกคนถูกเสียงะเิเบี่ยงเบนความสนใจ สารวัตรสุดกล้าปัดปืนที่เล็งหมวดอิงอิ้งให้สูงขึ้น สองสารวัตรต่างตะลุมบอนเพื่อแย่งปืนกันปัง! เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัดทั้งสองต่างตาเบิกโพลง มีคนหนึ่งค่อยๆ ทรุดลงกองกับพื้นเป็สารวัตรฉัตรชัย
ผู้การมาริษใสุดขีดชักปืนขึ้นมาเล็งไปที่หมวดอิงอิ้งปัง! เสียงปืนดังลั่น ในจังหวะที่จอมบงการใหญ่ลั่นไก หมวดสาวโผทั้งที่มือโดนมัดไพล่หลัง เอาแผ่นหลังบังะุให้เพื่อนรัก หมวดสาวสะดุ้งสุดตัวโดนแรงปะทะของะุ จีมร้องเสียงหลง.
“ยัยอิ้ง” ฉับพลันเสียงปืนดังขึ้นอีกสองนัดปัง ปัง!!! สารวัตรสุดกล้าโดดเข้าขวางวิถีะุ คมะุทะลุทรวงอกหนึ่งนัดอีกนัดวิ่งเข้าที่ท้อง
หมวดอิงอิ้งร้องเสียงหลง “พี่กล้า” ไวเท่าความคิดหมวดสาวใช้มือที่ถูกมัดนั่งยกเข่าเอื้อมดึงปืนปากกาออกจากขอบรองเท้าบู๊ตบริเวณเหนือข้อเท้ายิงสวนไปที่ผู้การมาริษ ะุขนาดเล็กเฉือนเข้าที่ข้อมือเืพุ่งกระฉูด เสียงร้องโอยลั่น ปืนในมือร่วงลงกับพื้น อาศัยจังหวะนั้นหมวดสาวไถลตัวยกเท้าสูงถีบเข้ากลางลำตัวเขาจนจอมบงการใหญ่เซห่างจากปืน
ตำแหน่งข้อมือขวาของผู้การวายร้ายที่โดนยิงเป็ตำแหน่งชีพจรที่ข้อมือทำให้เืไหลไม่หยุด ด้วยสถานการณ์ที่จวนตัว ผู้การมาริษจึงวิ่งหนีหลบออกจากโรงงานอีกด้านหนึ่งด้วยความเ็ป สีหน้ามีอาการตระหนักขมวดคิ้วแน่นด้วยคาดการณ์สถานการณ์ผิดพลาด ปล่อยให้สองสารวัตรที่าเ็นอนกองกับพื้น
หมวดอิงอิ้งกับจีมต่างช่วยกันแก้เชือกมัด จีมโผเข้าหาเพื่อนรักสำรวจดูาแที่ด้านหลังหมวดสาว
“ชั้นไม่เป็ไร ดีนะที่ชั้นเตรียมพร้อมใส่เสื้อเกราะไว้ด้านใน เธอบอกยอมตายแทนชั้นๆก็พร้อมตายแทนเธอ” ทั้งสองกอดกันแน่นด้วยความซาบซึ้งจีมพยายามสำรวจเป็ตัวเพื่อนรักให้มั่นใจว่าไม่มีแผละุ
หมวดอิงอิ้งผลุนไปดูสารวัตรสุดกล้าที่เืไหลออกจากาแ พร้อมหายใจหอบถี่ “ทีมงานข้างในมีคนเจ็บสองคนขอทีมแพทย์ฉุกเฉินด่วน”เธอะโขอความช่วยเหลือเสียงดังลั่น
ประคองสารวัตรหนุ่มไว้ที่ตัก “พี่กล้าทำใจดีๆ ไว้หายใจลึกๆ ช้าๆ” พลางเอาผ้ากดปากแผลที่ทรวงอก
“พี่...พี่คงไม่รอด...พี่ไม่ตั้งใจจะหลอกอิ้งพี่โดนผู้การกับสารวัตรฉัตรบังคับ...พี่ไม่ตั้งใจจะหลอกอิ้งนะ...อิ้งก็รู้ว่าตลอดเวลาพี่รู้สึกอย่างไรกับอิ้ง....พี่รักอิ้งนะ..” ขาดคำมีเสียงสะอึกเริ่มหายใจติดขัด
“แต่พี่ก็รู้ว่าอิ้งไม่เคยสนใจพี่เลย...พี่ก็แค่ซื่อสัตย์กับใจพี่เอง..บอกตัวเองว่ารักอิ้ง...อิ้งเคยรังเกียจพี่ไม๊ ตาสารวัตรหนุ่มเริ่มปรือ อ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด หมวดสาวน้ำตาเริ่มไหลเป็ทาง
“ไม่ค่ะ อิ้งไม่เคยรังเกียจพี่พี่เป็เพื่อนร่วมงานเป็พี่ที่ดีกับอิ้งคนนึง พี่กล้าแข็งใจไว้นะคะ”
เมื่อได้ยินคำตอบที่ตนอยากได้ยินสารวัตรสุดกล้ายิ้มอย่างอ่อนแรงหัวใจที่เต้นช้าลงจนหยุดเต้น หมวดอิงอิ้งจึงพยายามทำ CPRหลายครั้ง แต่ก็หมดหวัง หมวดสาวััถึงลมหายใจสุดท้ายของสารวัตรสุดกล้า หมวดสาวถอนหายใจอย่างหมดหวัง น้ำตาแห่งความอาลัยไหลริน เขาจากไปพร้อมด้วยความรู้สึกผิดต่อหน้าที่ ต่อหมวดสาวสิ่งหนึ่งที่คงอยู่คือหัวใจรักที่ซื่อสัตย์ของเขา
ส่วนสารวัตรฉัตรชัยอาการไม่หนักนัก ะุยิงเข้าที่ท้องน้อยเสียเืจนหมดสติ รถพยาบาลฉุกเฉินกระพริบไฟสัญญาณแดงวาบในป่าลึกเตรียมลำเลียงคนเจ็บและผู้เสียชีวิตขึ้นรถ
กำลังตำรวจทั้ง 30นายที่ล้อมอยู่จึงกรูเข้ามาเพื่อบุกรังโจรแต่ถูกแก๊งคนร้ายยิงสกัดไว้ สองฝ่ายจึงยิงปะทะกันดุเดือด หมวดอิงอิ้งพยายามตามหาผู้การจอมบงการแต่ด้วยไม่คุ้นกับสถานที่ และห่วงความปลอดภัยของเพื่อนรักจึงไม่สามารถเคลื่อนตัวได้เร็ว
“จีม...แกรออยู่ตรงนี้นะชั้นต้องไปตามจับตัวร้ายก่อน” อดห่วงเพื่อนรักจนสื่อออกทางแววตาไม่ได้
“ยัยอิ้งชั้นขอไปด้วยได้ไม๊ชั้นเป็ห่วงแก”
“ไม่ได้นะมันอันตรายมากชั้นเอาตัวรอดได้ แกหาที่หลบอย่าให้พวกผู้ร้ายหาตัวแกเจอรอจนกว่าดาบช่วยจะเข้ามานะชั้นต้องไปจับตัวการใหญ่ก่อน ไม่รู้ตอนนี้มันหนีไปไกลแค่ไหนแล้ว” พูดจบก้มหยิบปืนที่สารวัตรฉัตรชัยทำหล่นไว้ สำรวจปืนมีะุเหลือในแมกกาซีน 14 นัด เพียงพอสำหรับเธอ
ผู้การมาริษวิ่งพลางกุมข้อมือขวาไปพลางตั้งใจจะไปขึ้นรถที่ป่าด้านหลังโรงงานนรก หมวดอิงอิ้งตามมาทิ้งห่างไป 10 เมตร ลูกน้องคนสนิทที่คอยคุมกัน เมื่อเห็นหมวดสาวจึงยิงใส่ชุดใหญ่ทันที ปังปังปังปังปัง !!!
หมวดสาวอาศัยลำต้นไม้ใหญ่เป็ที่กำบังยิงสวนกลับไป ปังปังปัง !!!! เป็การยิงสกัดเพื่อตนจะได้รุกคืบให้เข้าใกล้เป้าหมายก่อนที่ผู้การจอมบงการจะถึงรถกระบะเชอโรกีอีกเพียงก้าวเดียวเสียงปีนจากหมวดสาวระดมยิงชุดใหญ่ กดดันไม่ให้สองคนร้ายเข้าใกล้รถ
ด้วยความชาญฉลาดหมวดอิงอิ้งถือโอกาสเล็งไปที่ล้อรถหน้าทั้งสองปังปังปัง!!! ะุโดนเป้าเข้าจังจนยางล้อรถแตกดังฟีดๆ เธอยิ้มแสยะด้วยความสะใจ “ให้มันรู้มั่ง ชั้นอะเป็ใคร เหรียญทองแม่นปืนในรุ่นนะจ๊ะ”
ระเริงใจไม่ทันไรเสียงห่าะุจากปืนกลชุดใหญ่ดังขึ้นด้านหลัง....ปรุๆๆๆๆๆๆๆๆ โชคดีที่ลำต้นไม้ขนาดใหญ่บอบังตัวเธอไว้ เหล่าร้ายจึงพลาดไป เธอตกในวงล้อมทั้งด้านหน้าและหลัง ะุในแม็กกาซีนเหลือเพียง 5นัดเธอปาดเหงื่อที่ไหลลงมาจากหน้าผากเบาๆ พร้อมสายตาครุ่นคิด แน่วแน่ปราศจากความกลัวใดๆแต่เจือด้วยความกังวล
ทางรอดทางเดียวของเธอคือ บุกประชิดตัวจอมบงการใหญ่ให้ได้ จึงก้มลงกับพื้นเป็การพรางตัว เล็งไปที่หน้าแข้งของโจรบอดี้การ์ดที่ประกบผู้การจอมบงการ แม่นราวกับจับวาง เพียงนัดเดียวโดนเข้าหน้าแข้งจนตนร้ายกระดูกแตกล้มลง
เมื่อผลเป็ไปตามคาดเธอจึงเตรียมพุ่งเข้าหาจอมบงการใหญ่ผู้การมาริษชักปืนจะลั่นไก แต่หมวดสาวชิงลงมืออย่างรวดเร็วเตะเท้าออกจนปืนในมือกระเด็นออก ตามด้วยหมัดศอกผู้การวายร้ายได้แต่ปัดป้องจนอ่อนแรง
หมวดสาวฉวยจังหวะพลิกตัวเข้าด้านหลังล็อกคอจอมบงการใช้ปืนจ่อที่หัวทันที พร้ะโกนขู่คนร้ายที่ตามมาพร้อมอาวุธหนัก
“หยุด....วางอาวุธลงเตะมาด้านหน้าไม่งั้นเ้านายแกตายชั้นเอาจริงไม่ได้ขู่ กองกำลังตำรวจกำลังตามมาชั้นจะกันพวกแกเป็พยานในชั้นศาล”
คนร้ายสี่จากห้าคนยอมวางปืนกลลง อีกคนจังหวะที่กำลังลดปืนลงต่ำ จิ้งจอกเฒ่าจอมบงการกระพริบตาให้สัญญาณคนร้ายคนนั้นยิงเข้าใส่หมวดสาวอย่างรวดเร็ว เธอใสุดขีดเห็นชัดว่าต้องโดนะุแน่นอน