ขวัญนภัสเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงาน เจอกับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งน่าจะเป็เ้านายของเธอกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่บนโต๊ะทำงาน เงยหน้าขึ้นมามองอย่างที่คนถูกมองอ่านไม่ออก
“สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อขวัญนภัส ศิริพัฒนกุลมารายงานตัวค่ะ” ขวัญแนะนำคัวคร่าวๆ
“ผมพอจะรู้ประวัติคุณคร่าวๆ แล้วก่อนหน้านี้คุณเคยผ่านงานมาก่อนหรือเปล่า” ภัทรเอ่ยถามอย่างวางมาดเพราะเขายังไม่รู้ว่าผู้หญิงตรงหน้าจะเป็อย่างไร ถ้าอยากมาทำงานเป็เลขาจริงก็ต้องผ่านด่านเขาให้ได้ก่อน
“ดิฉันเคยทำงานอยู่ที่อเมริกาค่ะสองปีค่ะ พอจะมีประสบการณ์อยู่บ้าง” ขวัญตอบไปพร้อมกับประเมินคนที่จ้องเธออยู่ข้างหน้า สองคนจ้องกันอย่างไม่มีใครยอมใจ ขวัญจึงต้องก้มหน้าหลบสายตาเพราะให้เธอจ้องหน้าคนที่เพิ่งเป็เ้านายคงไม่เหมาะเท่าไหร่
“คุณรู้ใช่ไหมว่าตำแหน่งเลขาที่คุณได้มาเพราะพ่อผมฝากไว้ ถ้าคุณไม่อยากให้ใครมองว่าเป็เด็กเส้น ก็ทำงานให้เต็มที่” ภัทรพูดอย่างตรงไปตรงมา
“ดิฉันคงปฏิเสธที่มาของตำแหน่งเลขาไม่ได้แต่ดิฉันมั่นใจว่าดิฉันมีความสามารถพอที่จะทำงานในตำแหน่งนี้ค่ะ” ขวัญเงยหน้าพูดกับภัทรที่กำลังตราหน้าว่าเธอเป็เด็กเส้นด้วยอารมณ์คุกรุ่นหน่อยๆ ความอยากเอาชนะที่อยู่ในตัวมันพลุ่งพล่านสูบฉีดไปทั่วร่าง
“โอเค คุณขวัญนภัสเริ่มงานเลยละกัน คุณช่วยเอาเอกสารปึกนี้ไปแปลแล้วสรุปใจความสำคัญให้ผมที ส่วนเื่ระบบคอม ซอฟแวร์ต่างๆ ในบริษัทผมจะให้คุณดาวช่วยสอนให้ ถ้ามีอะไรเพิ่มเติมผมจะบอกอีกที เชิญเริ่มงานได้ครับ” โรเบิร์ตเริ่มอธิบายยาวเหยียด งานที่เขาสั่งเลขาคนใหม่ไป เขาเตรียมไว้ั้แ่เมื่อวาน ลองถ้าเป็เด็กฝากสองสามวันก็คงทนไม่ไหวไปเอง ภัทรมองผู้หญิงที่แต่งตัวเรียบร้อยย้อนยุคยิ่งกว่ามนุษย์ป้า แถมใส่แว่นหนาเตอะ เก็บรวบอย่างเรียบร้อยยิ่งกว่าเลขาประจำตัวของเ้านายที่อายุสักหกสิบได้
ทันทีที่ขวัญนภัสออกมาจากห้องทำงานของรองประธานดาวก็รีบลุกจากโต๊ะทำงานของตัวเองเดินมาหาอย่างรวดเร็ว
“น้องขวัญคุยกับคุณภัทรเป็ยังไงบ้างจ๊ะ” ดาวถามเพื่อนร่วมงานคนใหม่
“พี่ดาวคะท่านรองประธานนี่ดุเหมือนกันนะคะ ั้แ่ขวัญเข้าไปขวัญยังไม่เห็นสักยิ้มเลย”
“ถ้าเป็เื่งานท่านรองประธานเค้าเนี๊ยบ เป๊ะเวอร์จ้ะ ไม่งั้นตำแหน่งเลขาไม่เทิร์นบ่อยขนาดนี้หรอก อย่าหาว่าพี่เม้าท์เลย ก่อนหน้าน้องขวัญจะมาเนี่ยก็เปลี่ยนเลขาประมาณสี่ห้าคนได้ แต่ละคนอยู่ไม่เกินเดือน เพราะมาตรฐานไม่ถึงพี่อรเลขาคนเก่าเค้า”
“แล้วเลขาคนเก่าเค้าไปไหนแล้วคะ หรือทนไม่ไหวเหมือนกัน”
“เปล่าจ้ะ รายนั้นเค้าย้ายติดตามสามีไปต่างประเทศ ั้แ่นั้นมาตำแหน่งเลขานี่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมายังกับเล่นขายของ พี่ก็หวังว่าน้องขวัญจะสู้ๆ นะ คุณภัทรเค้าก็ไม่ได้แย่หรอกแค่่แรกๆ ก็ผ่านด่านเค้าได้เท่านั้นแหละ มีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกได้” ดาวแอบบอกเคล็ดลับการเอาชนะใจเ้านายให้กับขวัญเพราะรู้สึกถูกชะตากับหญิงสาวคนนี้ จากนั้นดาวก็อธิบายโปรแกรมที่ใช้เฉพาะบริษัทนี้
“น้องขวัญลองใช้ดูก่อนถ้ามีปัญหาตรงไหนถามพี่ได้”
“ค่ะ ขอบคุณค่ะพี่ดาว” ขวัญใจชื้นขึ้นมาหน่อยเพราะอย่างน้อยเพื่อนร่วมงานเธอก็น่ารักเป็กันเอง
หลังจากนั้นขวัญก็ใช้เวลาที่เหลือในการแปลเอกสารและสรุปใจความสำคัญให้เ้านาย แต่ก็ไม่ใช่เื่ยากสำหรับคนที่เรียนเมืองนอกอย่างเธอ แถมยังเคยได้ทำงานในองค์กรใหญ่ในต่างประเทศ แต่เธอก็ทำงานอยู่เอมริกาสักพักก็ต้องย้ายกลับมาเมืองไทยเพราะเป็ห่วงพ่อ ถึงแม้ว่าจะหลังจากที่พ่อแต่งงานใหม่ไปทำให้ความสัมพันธ์ในครอบครัวลดลง เธอถูกส่งไปเรียนต่างประเทศ ั้แ่นั้นมาเธอก็ติดต่อพ่อเป็ครั้งคราวเพื่อนหลีกเลี่ยงการทะเลาะกันซึ่งก็มีสาเหตุมาจากภรรยาใหม่และลูกเลี้ยง แต่คราวนี้เธอรู้สึกถึงความสั่นคลอนของครอบครัวใหม่ของพ่อจึงตัดสินใจตอบตกลงพ่อว่าจะกับมาทำงานที่ไทย
“คุณขวัญนภัสงานที่ผมให้ทำเมื่อเช้าไปถึงไหนแล้ว” ภัทรยืนอยู่อีกฝั่งของโต๊ะทำงาน คนที่กำลังคร่ำเคร่งอยู่กับงานจึงไม่ทันได้สังเกตุว่ามีคนยืนอยู่
“อ้อ ใกล้จะเสร็จแล้วค่ะ คุณภัทรพลมีอะไรจะให้ดิฉันทำเหรอคะ”
“คุณช่วยพิมพ์นี่ให้หน่อยผมแก้ให้แล้ว เลขาคนก่อนหน้าคุณทำผมยุ่งไปหมด” ภัทรยื่นเอกสารปึกหนึ่งให้ขวัญ กระดาษมีรอยปากกาขีดฆ่าแล้วก็เขียนเติมใหม่ไปหลายจุด
“ได้ค่ะ” ขวัญนภัสรับเอกสารมาแล้วตรวงดู ที่ให้ทำใหม่นี่หนาเหมือนกันนะ นี่ถือเป็การรับน้องของเ้านายเธอหรือเปล่า แต่ไหนๆ ก็ตกลงรับปากมาทำงานกับเขาแล้วขวัญก็ขอลองสู้สักตั้ง
ภัทรเดินอมยิ้มกลับเข้ามาในห้องทำงาน อารมณ์ดีที่ได้แกล้งคน ช่วยไม่ได้ดันเป็เด็กเส้นของพ่อที่อวดนักอวดหนาว่าเก่งก็ขอลองดูความเก่งสักหน่อยว่าจะไปได้กี่น้ำ
ในขณะเดียวกันขวัญนภัสที่นั่งอยู่ที่หน้าห้องรองประธานบริษัทก็กำลังขะมักเขม้นกับการทำงานที่ได้รับมอบหมาย เห็นเธอเป็คนอะไรก็ได้แบบนี้ก็ใช่ว่าจะมาแกล้งกันง่ายๆ วิธีที่เธอจะเอาคืนคนที่แกล้งเธอก็คงต้องทำงานออกมาให้เพอร์เฟอร์ที่สุดคิดแล้วความอยากเอาชนะมันพลุ่งพล่าน
เวลาหกโมงเย็นภัทรเปิดประตูออกมาจากห้องทำงานก็แปลกใจที่เจอเลขายังทำงานอยู่ ดีนะที่ยังมีไฟเปิดอยู่และไม่มืดมากถ้ามาเจอคนที่แต่งตัวเฉิ่มเชยหลุดมาจากหนังเก่า ทั้งบริษัทไม่มีใครแต่งแบบนี้แน่ๆ เขาคงต้องเผ่นแน่ถ้าไม่เจอเธอตอนเช้านี้
“คุณขวัญนภัสทำไมยังไม่กลับอีก”
“ก็ท่านรองประธานให้ดิฉันทำงานเมื่อตอนกลางวันนี่คะ ดิฉันก็ต้องทำให้เสร็จก่อน”
“แล้วเสร็จรึยังล่ะ”
“เพิ่งเสร็จพอดีค่ะ”
“งั้นพอแค่นี้ก่อน กลับบ้านได้แล้วค่ำกว่านี้ก็จะไม่มีคนแล้ว” ถึงแม้ภัทรจะอยากแกล้งเลขาคนใหม่มากแค่ไหนก็ตาม แต่เธอก็เป็ผู้หญิงความปลอดภัยของเธอก็สำคัญ
เป็เวลากว่าสองสัปดาห์ที่ภัทรพลมักหาเื่ให้ขวัญนภัสทำงานด่วนๆ ยากๆ แล้วเขาก็คิดว่าเธอคงจะทำให้เขาไม่ได้แต่ขวัญนภัสก็สามารถทำให้เ้านายได้ทันเวลาและสมบรูณ์ทุกครั้ง ่หลังมานี้ภัทรพลจึงยอมรับในตัวเลขาคนใหม่มากขึ้นและจะพอใจมากกว่านี้ถ้าเธอไม่ทำชอบแต่งชุดโบราณมาทำงาน
93
