สวัสดีครับ ผมชื่อดินทร์ บดินทร์ เทพาภักดี เป็ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของคุณหญิงแก้ว มณีแก้ว เ ทพาภักดี ประธานกรรมการใหญ่ของโรงแรมชื่อดังอันดับต้ืนๆของประเทศ ส่วนพ่อของผมได้เสียชีวิตไปั้แ่ผมยังเด็ก คุณหญิงแก้ว จึงวาดฝันว่าลูกชายเพียงคนเดียวจะมาสานต่อกิจการต่อ ซึ่งก็เป็อย่างที่คุณหญิงแก้ววาดฝันเพราะหลังจากผมเรียนจบจากต่างประเทศผมก็กลับมาสานต่อกิจการขอครอบครัวโดยทันที
ผมเข้ามาบริหารกิจการแทนคุณแม่ในวัยเพียงยี่สิบต้นๆเท่านั้น!่แรกๆก็อาจจะติดขัดบ้างเนื่องจากผมเข้ามาบริหารแทนคุณแม่ตอนที่ผมอายุอาจน้อยทำให้ขาดความเชื่ออยู่บ้าง ผมจึงทำงานอย่างหนักเพื่อพิสูจน์ตัวเองว่าทำได้ ซึ่งผมก็ทำได้จริงโดยที่เข้ามาทำงานในปีแรกผมก็ทำกำไรให้กับบริษัทอย่างมหาศาล แถมยังขยายสาขาของโรงแรมออกไปทั่วประเทศ และ ในปีนี้ผมมีแผนที่จะขยายสาขาออกไปยังต่างประเทศทำให้ผมต้องเดินทางอยู่บ่อยๆ
ด้วยความสำเร็จเหล่านี้ทำให้ผมได้ถูกกล่าวถึงในแวดวงธุรกิจ สังคมไฮโซ หรือ แม้กระทั่งแวดวงดารา สาวๆในวงการต่างๆแวะเวียนเข้ามาให้ผมได้ชมเชยบ่อยๆซึ่งผมก็ไม่ได้ปฏิเสธสาวๆเหล่านนั้นนะครับ^^ แต่เื่ที่จะให้แต่งงานผมต้องคิดนานๆและยาวๆเลยครับ คุณท่านก็พยายามที่จะหาสะใภ้มาให้ ลูกเพื่อนๆของท่านทั้งนั้นแหละแต่ผมก็ขอเลี่ยงทุกทีไปให้โดยให้เหตุผลกับคุณแม่ว่า งานยังไม่ลงตัว (ข้ออ้างทั้งนั้นแหละครับเพราะเองยังไม่อยากผุกมัดกับใครฮ่าๆๆ)
ตาดินทร์ ตาดินทร์ (เสียงคุณแม่อันเป็ที่รักของผม)
ดินทร์ : ครับคุณแม่ มีอะไรให้ผมรับใช้ครับคุณผู้หญิง(ผมพูดพร้อมโอบกอดผู้เป็แม่อย่างรักใคร่ ในขณะที่ผู้เป็กำลังเตรียมอาหาร)
คุณหญิงแก้ว : แม่มีเื่ให้ช่วยแหน่! นั่งก่อนกินข้าวไปด้วยคุยไปด้วย
ดินทร์ : หวังว่าคงไม่ให้ผมไปเจอลูกสาวเพื่อนแม่ใช่ไหมครับ? ถ้าเป็งั้นผมคงต้องขอเสียมารยาทปฏิเสธนะครับงานผมยังยุ่งๆอยู่เลยครับผมไม่ พร้อมที่จะสาวๆๆครับคุณหญิงแม่คนสวยยยย(ผมมองแม่อย่างรู้ทัน เลยชิงพูดขัดขึ้นมาก่อนซะเลย)
คุณหญิงแก้ว : ตาดินทร์ รู้ทันแม่อีกแล้ว แล้วเมื่อไหร่จะมีแฟน จะแต่งงานซะที แม่อยากเลี้ยงหลานแล้วนะตาดินทร์ แม่แก่น่ะแก่มากแล้วนะรออีก หน่อยคงอุ้มหลานไม่ไหวแล้ว (คุณหญิงแก้วทำหน้าผิดหวังที่โดนลูกชายจับได้ซะก่อน แถมยังตัดพ้อใส่)
ดินทร์ : โถ่คุณแม่ครับ แม่มีลูกชายหล่อๆอย่างผมคนเดียวไม่พอเหรอครับ หายากนะครับลูกชายหน้าตาดีๆแบบนี้ (วิธิเดียวที่จะเอาชนะคุณแม่เื่ นี้ได้คือ อ้อนสิครับรอไร ฮ่าๆๆผมทำหน้าอ้อนพร้อมเอาหน้าไปถูแขนท่านอย่างน่าเอ็นดู)
คุณหญิงแก้ว : ฮ่าๆๆๆๆ (นั่นไงได้ผมทุกครั้งแม่ผมยิ้มอย่างพอใจทุกครั้งที่เจอลูกอ้อนของผม)
คุณหญิงแก้ว : ไม่แหละแม่ให้เวลาแกแค่สามเดือน สามเดือนนี้ให้แกหาแฟนของแกด้วยตัวเองมาให้แม่ดูให้ได้ ถ้าหามาให้ได้แม่จะหาให้เอง (คุณหญิงแก้วพูดอย่างคาดโทษแล้วเดินออกจากโต๊ะอาหารโดยไม่หันหลังมาฟังเสียงของลูกชายอีก)
ดินทร์ : โถ่แม่คร๊าบบบบ (นั่งไงคุณผมเริ่มแผลงฤทธิ์แล้ว)
สามเดือนในสามเดือนจะหาเมียได้ทีไหนว่ะ ผมเริ่มกลุ้มใจในขณะที่ทำงานก็คิดเื่หาสะใภ้ ในบรรดาสาวๆที่แวะเวียนมาหาเค้า สาวๆเ่าั้ก็แค่คู่นอน ซึ่งเค้าไม่คิดว่าจะเอาสาวๆเ่าั้มาเป็แม่ของลูกของได้เลย ด้วยนิสัยของพวกหลอนที่เข้ามาหาผมแค่เื่ผลประโยชน์ หน้าตาทางสังคมและความสุขจากเื่เซ็กส์เท่านั้น ซึ่งนั่น ทำให้ผมแน่ใจว่าในบรรดาสาวๆเ่าั้ไม่มีใครเหมาะสมจะเป็แม่ของลูกได้สักคน
นิยายเื่แรกอาจไม่สมบูรณ์แบบอย่างที่ผู้อ่านคาดหวังไว้แต่ผู้เขียนตั้งใจเขียนมากคะและจะพัฒนากาารเขียนให้มากขึ้น หากอ่านแล้วไม่ประทับใจประการใดผู้เขียนขอภัยมา ณ ที่นี้ พร้องขอเกี่ยวก้อยสัญญาว่าจะพัฒนางานเขียนให้ดีขึ้น สัญญาคะ
146
