ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง

    บทที่2 ชายแปลกหน้า

    @*^*()(=#%_+

    พูดอะไรของมันว่ะะ โอมายก็อดตูไม่เข้าใจ

    $##@!@*_

    ห่าาาาา ???? ่

    อะไรอ่ะ เนี่ยเดี๋ยวๆๆสิเอาอะไรมาให้๱ะเ๤ิ๪ป่าวอ่ะ เฮ้  เดี๊ยวก่อนสิจะไปไหนนี่คุณณณณ !กลับมาก่อนสิ

    อิหยังว่ะ แล้วเอามาให้เนี่ยทำไงดีอ่ะเอออ เก็บไว้ก่อนแล้วกันค่อยว่ากันอีกที อะไรของเค้ากันเนี่ยเป็๞คนที่แปลกจริงๆ 

    อ่าว อีคิมนี้มึงแต่งตัวหรือตกส้วมตายกันห่ะ

    โอยย ก็ไปเจอคนบ้าน่ะสิมึง

    คนบ้าอะไรของมึงว่ะ

    เอออ ช่างมันเหอะเรียกลูกค้าก่อน

    เออ มึงเจ๋แอนบอกว่าเดะอีก15น. มึงขึ้นเต้นพร้อมอีเฟริ์นน่ะ 

    โอเคมึง หาเหล้ากินก่อนจะได้มีแรงเต้น

    แหม่ๆๆ เบาๆหน่อยมึงเดียวลูกค้าตื่นหมด 5555

    อิอิ

    หลังจากฉันดื่มว็อดก้าได้หนึ่งแก้วก้ได้เวลาฉันขึ้นขึ้นเต้นแล้ว

    ฉันขึ้นไปบนแทนเต้นเริ่มโยกเอวเบาๆไปมารูดมวนไปกับเสาเบาๆพร้อมกับจังหวะดนตรีฉันเต้นไปตามจังหวะเพลงอย่างเยายวน

    ฉันมองไปทีผู้ชายชุดสูทสีดำราคาแพงอืมม ช่างเป็๲ผู้ชายที่หล่อเหลาและเด่นที่สุดในผับเพราะโซนที่ผู้ชายคนนั้นเป็๲โซนวีไอพีสำหรับลูกคนค้าวีไอพีลูกค้าธุรกิจเท่านั้นแล้วฉันไปสะดุดตากับผู้ชายกลุ่มชุดดำที่ฉันเห็นก่อนหน้านี้เหมือนพวกเค้ากำลังกระชิบบ้างให้ผู้ชายสุดหล่อคนนั้นแล้วชี้มาทางฉันทำให้ฉันรู้สึกแปลกใจที่เดียวพอฉันดื่มเหล้ามาจากแขกดื่มมันไปหมดแก้วมันทำให้ฉันรู้สึกมันร่างกายฉันร้อนระอุไปทั้วร่างกายเริ่มฉันเต้นเย้ายวนหนักกว่าเดิมเริ่มมีหลายๆสายตาจ้องมองมาทางฉันจ้องมองแทบจะกลืนกินเข้าไปทั้งตัว พอฉันเต้นเสร็จก็ได้เวลาลงไปดื่มกับลูกค้าพอฉันดื่มไปหลายฉันก็รู้สึกเหมือนโโนมองตลอดเวลาฉันหันไปมองรอบๆๆก้เห็นเป็๲ผู้ชายกลุ่มเดิม

    ฉนรู้สึกไม่ดียังไงก็ไม่รู้เหมือนมีรางสังหอนมันบอกถึงบ้างที่ไม่ดีฉันเริ่มหนักพยายามไล่ความคิดพวกนี้ออกไปแล้วหันมาตั้งใจทำงานต่อ

    พอใกล้ถึงเวลาร้านปิดฉันก็หันไปมองแขกในร้านว่ากลับกันหมดหรือยังแต่กับเห็นผู้ชายกลุ่มเดิมยังจ้องมองฉันอย่างไม่ลดล่ะฉันรีบลุกออกจากโต๊ะแล้วไปบอกเจ๋แอนนาเพื่อขอตัวกลับบ้านก่อน

    อ่าว ทำไหมวันนี้กลับไวจังลูกค้ายังกลับไม่หมดเลยย

    เอ๋อพอดีหนูเมามากอ่ะเจ่เริ่มไม่ไหวแล้ว

    เออๆๆงั้นกลับดีๆน่ะให้เจ๋ไปส่งขึ้นรถไหม

    ไม่เป็๲ไรค่ะเจ๋

    ฉันรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าฉันเห็นผูชากลุ่มนั้นเดินถามฉันมาฉันรีบไปคว้ากระเป๋าทันทีไม่ปลี่ยนแม่งล่ะรู้สึกท้าไม่ดีแล้ว

    ฉันรีบเดินออกจากร้านโดยเร็วที่สุดโอยย จะตามมาทำไหมกันน่ะฉันเปลี่ยนจากเดินเป็๲วิ่งแทนพวกนั้นก็วิ่งตามฉันมาไอ้บ้าเอ๋ยตามฉันมาทำไหม

    หยุดเดียวนี้

    หยุดให้โง่สิอยู่ๆพวกแกตามฉันมาทำไหม

    เฮ้ยบอกให้หยุดไงง

    โถ้เอ๋ย ซวยชิบหายเลยฉัน

    ฉันวิ่งไปตามซอยต่างแล้วถีบถังขยะใส่พวกมัน

    พวกมึงจะตามกูมาทำไหมกันนักกันหนากูไปทำไรให้ห่าาา

    พวกมีนไม่ตอบแต่วิ่งไล่ฉันแทนฉันไปเหวี่ยงรองเท้าใส่พวกมันพอฉันวิ่งไปสักพัก

    โถ้เอ๋ยถามแล้วไม่ตอบเอาไงดีว่ะวิ่งหนีก่อนล่ะกันค่อยคิดบ้าชิบทางตันแล้วชีวิตยิ่งกว่าละครอีกเนี่ยจะหนีไม่ทางไหนดีฉันหันหน้าไปเผชิญกับพวกมันเอาไงดีว่ะพวกมันล้อมฉันไว้หมดแล้วเอาว่ะเป็๲ไงเป็๲กันถึงแม้กูจะเป็๲ผู้หญิงกูก็สู้ไม่ถอยกูลูกพระเ๽้าตากเว้ยย


    มาเลยย ฉันปล่อยหมัดไปที่พวกมันขันขื่นอยู่พักใหญ่ๆฉันก็โดนพวกมันต่อยเข้าที่ท้องจนสลบไป