"เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอลูก?" แม่ของเธอ
มองหน้าเขาและเธอถามอย่างหงุนงง
"น้องเขาแค่เห็นแมลงสาบจึงใน่ะครับ ไม่มีอะไรหรอกครับ ฮ่าๆ"
เขาตอบไปหัวเราะไป
พ่อแม่เธอเองก็หัวเราะไปด้วย ไม่คิดว่า
จะเป็เื่แค่นี้เอง
"งั้นหรอกเหรอจ้ะ แหม ทำให้ใกัน
ทั้งบ้านเลย ฮ่าๆ"
แม่เธอตอบไปอย่างมีความสุข
"แต่..แต่น้องเขาจะย้ายไปนอนห้องอื่นหนะครับ ถ้าอย่างนั้นผมเป็คนย้ายไป
เองคงจะดีกว่ามั้งครับ"
เขาทำสีหน้าหงอยๆ
"ทั้งคู่ไม่ต้องไปไหนกันหรอก แมลงสาบ
คงจะไม่อยู่แล้วล่ะ นอนกันห้องนี้แหละ"
พ่อเขาพูดอย่างจริงจัง
(เข้าทางพระเอกสิครับบบ ฮ่าๆ)
จากนั้นพ่อแม่ของเธอก็ออกไปจากห้อง
โดยที่สติของเธอนั้นหลุดลอยไปตั้งนาน
แล้วล่ะ
เขาก็เผลอหัวเราะออกมา เธอจึงได้สติ
"หัวเราะอะไรของนาย!" เสียงไม่พอใจ
"ไม่มีอะไร นอนกันเถอะ" เขาอารมณ์ดี
"นอนอะไรของนาย!!"
"โฮโฮ หรือว่าเธอไม่อยากนอนคืนนี้
เอาอย่างง้้นก็ได้"
"นอน! ฉันจะนอน!!!"
"ก็แค่นั้น"
เธอหยิบหมอนและเดินไปที่โซฟา
"จะไปไหน!?" เขาพูดเสียงเข้ม
เธอตอบเสียงเรียบ "นอน"
"มานอนที่เตียง!!"
"อะไรของนายอีก!" เธอเริ่มโมโหอีกครั้ง
เขาก็ยังคงพูดอย่างเดิม
"มานอนที่เตียง!! หรือคืนนี้เธอไม่อยาก
ที่จะนอนจริงๆ!!!"
"จะให้ไปนอนกับนายที่เตียงงั้นเหรอ นาย
จะบ้าไปแล้วเรอะ!!!?"
"จะเดินมาเองหรือจะให้ผมเป็คนอุ้มเธอ
มา? เลือกมา!!"
"ก็ได้ๆ! ฉันเดินไปเองได้!!!"
จากนั้นเธอนอนลงบนเตียง
"เขยิบไปไกลๆหน่อยสิ"
เธอพูดเสียงเรียบ
เขาได้ยินอย่างนั้นก็ขมวดคิ้ว
"ทำไม!!"
และเขาก็ได้กอดเธอแน่น
"ทำอะไรของนายอีกเนี่ย!! ฉันหายใจ
ไม่ออก!!!"
เขาจึงคลายกอดให้เธอหายใจได้
"ปล่อย!"
"ไม่ปล่อย!"
"ปล่อย! ฉันเหนื่อยกับนายแล้วนะ
แถมยังง่วงอีกด้วย!!!"
"ถ้าเธอง่วงก็นอนไปสิ
แต่ผมจะไม่ปล่อย"
เขาตอบเสียงเรียบ
เธอได้ยินอย่างนั้นก็เริ่มี้เีต่อปาก
ต่อคำกับเขาแล้ว จึงทำได้แค่ข่มตานอน
แต่เขาก็กระซิบเบาๆข้างหูไปว่า
"เด็กดี~"
ทำให้หน้าของเธอแดง จากนั้นพวกเขา
ก็นอนหลับกันไป
"END" EP. 13 -->
7K
