ภายนอกของซือหานและจิวหรงเป็คนสุภาพเรียบร้อย แต่พวกเขาทั้งคู่ก็มีความลับเวลาอยู่ด้วยกัน ยามว่างซือหานมักจะแต่งนิทาน เล่าบทกลอน เขามักจะจ้างพ่อค้าเล่าเื่ ทาสหนุ่มกล้ามเนื้อแน่นสมสัดส่วนและหญิงสาวจากหอนางโลมมาที่จวนอย่างลับๆ
นิทานที่ซือหานแต่งคือเื่ราวในบันทึกต้งเสวียนจื่อ* เป็เื่ราวกามารมณ์ของผู้คนต่างชนชั้นต่างวรรณะและการร่วมรักแบบหมู่อันเป็เื่ต้องห้ามของผู้คน หลังจากที่เขาแต่งเื่ราวเสร็จ ซือหานมักจะจ้างพ่อค้าเล่าเื่ มาบรรยายเสียง และใช้ทาสหนุ่มกับหญิงสาวจากหอนางโลมมาแสดงเสมือนภาพเคลื่อนไหว
ซือหานได้สร้างลานเล่านิทานแยกออกมาจากจวนตระกูลหลาง โดยมีห้องลับของเขาอยู่้าสามารถมองลงมาจากมุมสูง จะเห็นการท่วงท่าของทาสหนุ่มและหญิงสาวจากหอนางโลมได้ชัด กลับกันอีกฝ่ายไม่สามารถมองเห็นพวกเขาและไม่รู้ว่าผู้จ้างของเขาเป็ใคร
บ่อยครั้งที่ซือหานและจิวหรง มักจะร่วมรักกันไปพร้อมกับฟังและดูการแสดงนิทานที่เขียนด้วยมือของตัวเอง ชายหนุ่มสังเกตเห็นภรรยาของเขา มักจะมีอารมณ์พลุ่งพล่านเป็พิเศษ ยิ่งเป็เื่เล่าของหญิงสาวที่ร่วมรักกับบุรุษมากกว่าหนึ่งหรือบุรุษหนึ่งคนถูกรุมล้อมด้วยสตรีมากกว่าหนึ่งคนพร้อมกัน
“จิงหรง ท่านชอบมันหรือ?” ซือหานเอ่ยถาม ขณะที่กำลังยกสะโพกร่วมรักกับภรรยา เขาเด้งเอาแก่นกายกระหน่ำไปที่กลีบกุหลาบ
อีกฝ่ายมองค้อนเล็กน้อย หากเป็คำถามที่้าคำตอบ แต่การกระทำของซือหานกลับแสดงออกมา เสมือนไม่ให้โอกาสนางได้ตอบคำใดกลับไป จิวหรงทำได้เพียงเม้มปากแน่นส่งเสียงครางในลำคอแทน
อ๊า อ๊าา....เสียงร้องของนางโลมสาวที่ถูกรุมโดยทาสหนุ่มสามคน ร้องออกมาด้วยความสุข เสียงดังเป็จังหวะ สอดประสานกับความเร็วของซือหานที่ได้กดสะโพกลงไปบนร่างของจิวหรง
แม้จะอยู่ในท่วงท่าที่ขาขวาของนางพาดอยู่บนไหล่ของซือหาน แก่นกายของสามีเข้าลึกสุดจนถึงโคน สายตาของจิวหรงกลับจ้องมองละครสดที่กำลังแสดงไม่วางตา
สีหน้าเ็ประปนความสุขของนางโลมสาวที่ถูกจู่โจมจากสามทิศทางไม่ว่าจะเป็หน้า หลังหรือปาก จิวหรงมอง ส่วน่ล่างก็ตอดรัดเป็จังหวะ จนซือหานเกร็งนิ้วด้วยความเสียวซ่านไปทั้งตัว
ชายหนุ่มคิดว่าภรรยาของเขาคงจะชอบนิทานและเื่เล่าของเขาที่คิดและเขียนฉากร่วมรักสามต่อหนึ่งออกมาเป็พิเศษ
“จริงด้วย น้องหญิง...ท่านชอบมันสินะ” ซือหานเอ่ยย้ำด้วยรอยยิ้ม เขากดสะโพกแรงขึ้นจนร่างของหญิงสาวกระตุกเล็กน้อยไปจนถึงกระตุกถี่ๆ
จิวหลงหอบหายใจแรง ฝืนตอบด้วยเสียงอู้อี้ เสียงพูดระปนเสียงสั่นเครือด้วยความเสียวดังตอบ
“มะ...ไม่ใช่ ไม่...ใช่แบบนั้น” จิวหรงพูดอย่างยากลำบาก
“อื้อ...อ๊า...น่ากลัวจะตายไป ถะ...ถูกรุมตั้งสามคนแบบนี้ ข้า...ข้ามองเพราะอยากรู้ว่านางคนนั้นทนได้ อ๊า...ทนได้...อย่างไร”
ซือหานเห็นจิวหรง หน้าแดงด้วยความเขินอาย ประกอบกับเสียงร้องที่เคยอยู่ในลำคอถูกปลดปล่อยออกมา เขาได้กระหนำอัดแก่นกายเร็วและแรง พร้อมกับขยำสองเต้าขนาดพอดีมือจนบดบี้ผิดรูป
จิวหรงร้องลั่น นางร้องดังยิ่งกว่านางโลมที่กำลังร่วมรักกับบุรุษสามคน ซือหานได้ใจ เขาจับจิวหรงเปลี่ยนท่วงท่า หญิงสาวคุกเข่าเหมือนกับสุนัขก่อนจะกดแก่นกายหายเข้าไปในตัวของจิวหรงอย่างรวดเร็ว
ท่าร่วมรักนี้ ทำให้จิวหรงมองเห็นการแสดงด้านล่างชัดขึ้นไปอีก นางจ้องมองสีหน้าของนางโลม ดวงตาที่เหลือกขาวราวกับจะตายไป ปากที่อ้ากว้างประหนึ่งจะฉีกออกจากกัน ทาสหนุ่มเหล่านี้พวกเขากลัดมันและไม่เคยลิ้มรสของสาวงาม พวกเขาเหมือนม้าพยศที่ไม่มีท่าทางจะสงบลง ไม่ว่าจะด้านหน้า หรือด้านหลังที่ต้องรับการกระแทกพร้อมกัน
ดวงตาของจิวหรงจ้องมอง ปากของนางก็ร้องคราง ส่งเสียงลามกออกมาตลอดเวลา จนในที่สุดจิวหรงพยายามพูดออกมาด้วยเสียงกระเส่า
“ทะ..ท่านพี่...ข้า...ไม่ไหว...ไม่ไหวแล้ว...อ๊าาา” จิวหรงร้องออกมาพร้อมกับจิกหมอนแน่น
“ทะ...ทดอีกนิด ข้าเองก็ใกล้แล้ว” ซือหานพูดตอบ เขารีบเปลี่ยนท่าจับจิวหรงนอนหงาย ดันแก่นกายเข้าไปไม่ให้ขาด่ ประกบริมฝีปากไปบนเต้าอวบอิ่ม ปลายลิ้นตวัดเลียลิ้มรสหวาน พร้อมกับร้องออกมา
“จะ...จะเสร็จ...แล้ว..โอ๊วว...อ๊า~~” ซือหานร้องเสียงหลงพร้อมกับดูดหน้าอกของจิวหรงจนเป็รอยช้ำสีแดง
“อ๊าย...ท่านพี่ ขะ...ข้า...ข้าอยากจะปล่อยเบา” จิวหรงร่างกระตุก ตัวแข็งเกร็ง นางหลับตาพริ้มกัดปากแน่น พร้อมกับน้ำอุ่น สีเหลืองอ่อนใสไหลออกมา ร่องของนางยังคงเต้นตอดรัดเป็จังหวะ
ซือหาน มองใบหน้าของภรรยารักพร้อมกับบรรจงจูบไปที่ดวงตาและปาก ไม่บ่อยครั้งที่จิวหรงจะไปถึงขั้นปล่อยเบาออกมาขณะทำการร่วมรัก เขาระดมจูบ เลียใบหน้าไปหยุดที่ใบหู น้ำเสียงแ่เบาปานกระซิบ
“น้องหญิง...ขอข้าอีกนิด...ทนต่อหน่อยนะ”
ดวงตาที่ปิดไม่ได้ลืมขึ้นของจิวหรงพยักหน้าตอบรับ ซือหานขยับสะโพกเร็วและแรงราวๆ สามสิบลมหายใจ เสียงร้องของจิวหรงก็ได้ดังกลบเสียงร่วมรักของทาสหนุ่มและนางโลมสาวอีกครั้ง
ไม่นานตัวของซือหานก็กระตุกเสร็จตามมา น้ำสีขาวขุ่นไหลรวมกับน้ำสีเหลืองอ่อนเปียกชุ่มไปบนที่นอน ทั้งสองคนนอนทับสิ่งเ่าั้และกอดกันด้วยความรัก
ความเงียบอยู่ได้ไม่นาน เสียงของนางโลมก็ร้องดังขึ้นมาอีก ดูเหมือนว่าทาสหนุ่มกลัดมันทั้งสามคน คงไม่ยอมหยุดกระทำจนกว่าน้ำจะหมดตัวเป็แน่
จิวหรงพลิกตัวเพื่อมองให้ถนัด นางพูดขึ้น “ท่านพี่ คงต้องให้ทองผู้หญิงคนนั้นเพิ่มขึ้นแล้ว”
“อื้อ ครั้งนี้ข้าก็จ้างมาด้วยราคาสามเท่าของปกติ เห็นทีจะต้องเพิ่มอีกเป็เท่าตัว ดูแล้วคงอีกนานกว่านางจะเดินได้เหมือนคนทั่วไป”
ภายนอกของซือหานที่ดูสุขุมเรียบร้อยและอ่อนโยน กับจิวหรงที่งดงาม สดใส ขาวสะอาดปานนางเซียนบน์ ยังคงมีเื้ัที่ดำมืดแบบนี้ให้ตื่นเต้นและเป็รสชาติของชีวิตรักอยู่เรื่อยมา
508
