นิยายรักหวาน.. น่ารัก เพราะรักน่ารัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่ ๔
ใกล้ชิด
....... กว่าอั้มและพรรคพวกจะเดินไปถึงโรงอาหาร และกว่าที่อั้มกับสองหนุ่มจะเดินหาโต๊ะที่ฝุ่นดินกับลีนั่งอยู่จนพบ ฝุ่นดินกับปณาลีก็ทานอาหารอิ่มเสียแล้ว ลีบอกให้อั้มไปซื้ออาหารมากิน เธอกับฝุ่นดินจะนั่งเฝ้าโต๊ะไว้ให้ อั้ม ทยุตและต้นน้ำจะได้มีโต๊ะนั่งทานอาหารด้วยกัน
....... พอซื้ออาหารเสร็จ ขณะที่อั้มเดินกลับมานั่งที่โต๊ะเพื่อนั่งทานอาหาร เขาเห็นแววตาฝุ่นดินที่มองขนมไทยด้วยความอยากลองลิ้มชิมรส อั้มจึงแวะซื้อขนมไทยมาอีกจาน
....... พออั้มวางจานขนมไทยลงที่โต๊ะอาหาร
....... ฝุ่นดินตาโต!! “โห!!! น่ากินจัง”
....... “กินเลยครับ อั้มซื้อมากินด้วยกัน”
....... “งั้นฝุ่นไม่เกรงใจล่ะนะ” ว่าแล้วเธอก็หยิบลูกชุบมาชิม แล้วก็ตามด้วยหยิบขนมชั้นมาชิมทีละน้อยทีละน้อยอย่างมีความสุข
....... อั้มวางจานอาหารของตนลงตรงข้ามฝุ่นดินและนั่งกินข้าวไป ตาก็มองฝุ่นดินกินขนมไทยไป เขาก็มีความสุขมากเช่นกัน
....... คนที่เห็นภาพนี้อย่างปณาลี ก็รู้ได้ทันทีว่า .. ทั้งสองเริ่มมีใจให้กันเสียแล้ว .. แล้ว โรมิโอ กับ จูเลียตก็รักกัน ..คิดได้เท่านั้น ลีก็ยิ้มอย่างมีความสุขอีกคน
....... แต่ทยุตกับต้นน้ำที่เพิ่งเดินตามกันมา.. จนมาเห็นภาพหวานๆ ระหว่างอั้มกับฝุ่นดิน และปณาลีที่ต่างก็มีความสุขในแบบของตนเอง ทั้งสองย่อมเกิดอาการ ‘งง’ เป็ธรรมดา
.......แต่เพราะความหิวเป็เหตุ ทยุตจึงนั่งเบียดอั้ม พร้อมกับลงมือทานอาหารในจานของตน ต้นน้ำก็นั่งแทรกกลางระหว่างฝุ่นดินกับปณาลี แล้วก็ทานอาหารทันที ราวกับจะเอาชนะทยุตให้จงได้
.......ทยุตมองหน้าต้นน้ำราวกับจะท้าทายว่า.. ไม่มีทางเอาชนะกันได้หรอก..!!
.......ต้นน้ำเองก็มองกลับอย่างไม่ยอมแพ้ “จะเอายังงี้ใช่มะ?”
.......“ก็ได้นะ”
.......แล้วทั้งคู่ก็เริ่มตักข้ากิน กิน กิน เคี้ยว เคี้ยว เคี้ยว กลืน กลืน กลืนอย่างเร็ว โดยไม่ลืมที่จะเงยหน้ามาสบตากันเพื่อแสดงความเหนือกว่า ในที่สุด..ทั้งคู่ก็แข่งกันว่าใครจะกินหมดจานก่อนกัน
.
....... หลังจากเลิกเรียน่บ่ายต่างคนต่างก็แยกย้ายกลับบ้าน ทยุตกับต้นน้ำไปดักรอพบปณาลีที่มุมหนึ่งของมหาวิทยาลัย ก่อนที่ลีจะกลับบ้าน พร้อมกับบอกลีว่ามีเื่จะขอความช่วยหลือแบบด่วนๆ
....... “เื่อะไรเหรอ?” ลีถาม
....... “ช่วยเราจัดการให้อั้มจีบฝุ่นดินหน่อยสิ” ทยุตตอบ
....... “ถึงขั้นนี้แล้ว .. แล้วยังต้องจีบอีกเหรอ?” ลีถามกลับ
....... “ต้องสิ!!” ทยุตตอบหนักแน่น “จะได้ชัด ชัดกันไปเลย”
.......ปณาลีมองต้นน้ำ พลางคิดในใจอยู่ครูหนึ่ง จึงตัดสินใจถามต้นน้ำต่อหน้าทยุต “แล้วเธอโอเคเหรอต้นน้ำ? เธอจองอั้มไม่ใช่เหรอ?”
.......คำพูดปณาลีทำทยุตหวั่นไหว!!
....... ต้นน้ำลังเล
.......ทยุตหันไปสบตาต้นน้ำเป็เชิงถาม
....... ต้นน้ำสบตาทยุตแล้วก็บอกกับตัวเอง .. แกมีตัวจริงอยู่แดนไกลนะ ..แล้วแกยังมีอีกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าตอนนี้ .. สบตาแกอยู่ตอนนี้ .. ก็พอแล้วมั้ยล่ะ.. “โอเคจ้ะ” ต้นน้ำตอบปณาลี .. พร้อมกับคล้องแขนตนไว้กับแขนของทยุตและยิ้มอย่างเป็เ้าของ
....... ลีเข้าใจทันที
....... แล้วทยุตก็อธิบายแผนการณ์ให้ลีฟัง ซึ่งลีก็ไม่ได้รู้สึกว่ายุ่งยากอะไร จึงยินดีที่จะช่วย แล้วทั้งสามก็สัญญากันเป็มั่นเป็เหมาะ
.
....... พอถึงวันที่นัดหมาย ทยุตก็ชวนอั้มไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ลีและต้นน้ำก็ชวนฝุ่นดินไปเลือกซื้อของที่ห้างนั้นเช่นกัน
....... เมื่อถึงจุดที่นัดกัน ทั้งห้าก็พบหน้ากัน ลีกับยุตและต้นน้ำทำทีเป็ว่าเพิ่งเจอกัน โดยไม่ได้นัดแนะอะไรกันไว้ แต่ท่าทางของปณาลี ทยุต และต้นน้ำที่ทักทายกัน มันดูปลอมจนฝุ่นดินกับอั้มแปลกใจ
....... แล้ว..สิ่งที่ผิดแผนก็เกิดขึ้น..!!
........อั้มดันเรียกต้นน้ำไปคุยด้วย
....... ต้นน้ำเลยถือโอกาสเดินประชิดอั้มและชวนอั้มเดินดูนู่นนี่นั่นโน่น
....... ฝุ่นดินก็เลยไปเดินกับลี ลีพยายามส่งสัญญาณให้ทยุตทำอะไรสักอย่าง
.......เป็ทยุตที่รีบแก้สถานการณ์ ด้วยการเข้าไปประกบต้นน้ำแบบถึงเนื้อถึงตัว “ต้นน้ำ แฟนต้นน้ำอยู่นี่ มาเดินกะแฟนตัวเองสิ”
....... “ใครเหรอ?” ต้นน้ำแกล้งไม่รู้เื่
....... “ก็ยุตไง”
....... ต้นน้ำทำเป็ไม่เข้าใจยืนนิ่งอยู่ใกล้ๆ อั้ม พลางคิดว่าในห้างอย่างนี้ ยุตไม่กล้าทำอะไรแน่ๆ
....... “ไปเดินกับยุตก็ดีนะ” อั้มช่วยเพื่อนเพราะรู้ดีว่ายุตชอบต้นน้ำ
....... ลีที่เดินนำหน้าไปหน่อยจึงหยุดดูว่าทยุตจะจัดการต้นน้ำอย่างไร
....... พลอยให้ฝุ่นดินหันไปมองด้วย “มีอะไรเหรอ?”
....... “ฉันว่ายุตกะต้นน้ำเค้าแปลกๆ ว่ะแก” แม้จะรู้แล้วแต่ลีก็ทำเนียนบอกเพื่อน “ดูสิ”
....... “ถ้าไม่มาหายุต ยุตจะเข้าไปจูบนะ”
....... “กล้าหรอ?” ต้นน้ำยิ้มยั่ว
....... ทันทีที่ต้นน้ำพูดจบ
.......ทยุตเดินเข้าไปใกล้ต้นน้ำ .. จูบปากต้นน้ำทันที!!
....... ต้นน้ำใตาเหลือก!!
....... อั้มเห็นยุตจูบต้นน้ำ เขาเลยรีบเดินหลบออกมาจากตรงนั้นมาสมทบกับฝุ่นดินและปณาลี ดีที่เป็เวลาเพิ่งเปิดห้าง ผู้คนจึงยังไม่มากมายเท่าไหร่
....... “เอ่อ.. ลีว่า.. เราสามคนเดินล่วงหน้าไปกันก่อนก็ได้นะ” ลีชวนฝุ่นดินและอั้ม ทั้งสองก็เห็นด้วย
....... ทั้งสามจึงเดินเข้าไปในส่วนดีพาร์ทเม้นสโตร์ของห้างสรรพสินค้า
.......ทยุตจูบปากต้นน้ำอยู่ครู่ใหญ่
.......จนต้นน้ำอ่อนระทวยในอ้อมแขนของเขา
.......ทยุตถอนริมฝีปากเขาจากเรียวปากต้นน้ำ แล้วมองใบหน้าของต้นน้ำ
....... ต้นน้ำยิ้มอายๆ
....... “ต้นน้ำนี่.. ยิ่งอายยิ่งน่ารักนะ” ทยุตโน้มตัวไปกระซิบบอกต้นน้ำที่ซอกคอ
....... ต้นน้ำยิ่งเขินยิ่งอายมากขึ้นจนทำอะไรไม่ถูก พูดได้คำเดียว .. “บ้า!!”
....... “อย่าบอกนะว่านี่เป็จูบแรก”
....... ต้นน้ำอายจนตัวบิด.. “ก็.. เป็จูบแรกที่อยู่กลางที่สาธารณะแบบนี้”
........“ยุตดีใจนะ ที่เป็จูบแรกของต้นน้ำ”
.......ต้นน้ำไม่กล้าที่จะสบตาทยุตตรงๆ เพราะโกหกว่าที่คือจูบแรก .. แต่..แม้จะไม่ใช่จูบแรก .. มันก็เป็จูบที่ชวนหวามไหวไม่น้อย
....... ทยุตเห็นต้นน้ำก้มหน้าหลบตา ก็คิดว่าต้นน้ำเขินอาย จึงแกล้งต้นน้ำต่อ “จะมีอีกหลายจูบแน่ ยุตรับรอง ถ้าต้นน้ำยังไปยืนข้างๆ อั้มอย่างตะกี๊อีก”
.......“แสดงว่าถ้าอยากโดนยุตจูบ ต้นน้ำต้องไปยืนข้างๆ อั้น งั้นสิ?” ต้นน้ำเล่นเด้วย
.......“ต้นน้ำต้องท่องไว้ในใจนะ ยุตเป็แฟนของต้นน้ำ ไม่ใช่อั้ม” ทยุตสรุป
.
....... ขณะที่ทั้งสามกำลังเดินดูเสื้อผ้าแฟชั่นกันอยู่ ลีขอตัวไปเข้าห้องน้ำ เพื่อปล่อยให้ฝุ่นดินเดินดูเสื้อผ้ากับอั้มสองคน เมื่อทั้งสองเดินผ่านบูธเสื้อเชิร์ทแฟชั่นบุรุษทรงทันสมัย ฝุ่นดินเรียกให้อ้มหยุดดู แล้วฝุ่นดินก็หยิบเสื้อตัวหนึ่งมาทาบบนเรือนร่างของอั้มแล้วใช้มือลูบให้เสื้อแบบไปกับลำตัวของอั้ม จนอั้มต้องถอยหนีด้วยความเขินอาย
....... “ยืนเฉยๆ สิ” ฝุ่นดินพูดราวกับเป็คำสั่ง
....... อั้มยืนนิ่งทันที!!
....... ฝุ่นดินกลับไปหยิบเสื้อตัวใหม่มาโชว์อั้ม “อั้มดูเสื้อตัวนี้สิพอดีกะอั้มเลย อั้มใส่แล้วต้องดูดีมากเลย” เพราะเธอคิดว่าอั้มเป็เกย์ ฝุ่นดินจึงกล้าแตะตัวอั้ม กล้าััเรือนร่างที่มีมัดกล้ามพองามของอั้มอย่างเต็มที่
....... อั้มได้แต่ยืนยิ้มและหวั่นใจว่าอั้มน้อยจะตื่นขึ้นจากการที่ฝุ่นดินััร่างกายของเขา
....... แต่ฝุ่นดินสนุกกับการแต่งตัวให้อั้มเธอหยิบเสื้อตัวนั้นตัวนี้มาลองทาบกับตัวอั้ม ราวกับอั้มเป็ตุ๊กตาตัวใหม่ของเธอ
....... แล้วสิ่งที่อั้มหวั่น..ก็เป็จริง!! ... เมื่ออั้มน้อยเริ่มตื่นตัวขึ้น เขาเริ่มยืนตรงๆ ไม่ได้ ต้องยืนบิดตัวไปมา
....... ฝุ่นดินไม่ได้สนใจอาการของอั้มเท่าใดนัก แต่เมื่อใดที่อั้มบิดตัวมากไป ฝุ่นดินก็จะมองตาเขียว อั้มยิ้มให้อย่างเขินๆ และพยายามยืนนิ่ง ฝุ่นดินจัดการหยิบเสื้อตัวโน้นบ้าง ตัวนี้บ้างมาทาบบนตัวอั้มอีกครู่ใหญ่
....... “เอาสองตัวนี้ค่ะ” ฝุ่นดินบอกพนักงานขาย
....... “ยัง!! ยังไม่เอาครับ” อั้มบอกพนักงานขาย
....... “เอาค่ะ” ฝุ่นดินยืนยัน
....... อั้มจึงต้องกระซิบที่ข้างหูฝุ่นดินเบาๆ “ฝุ่น เรา.. ไม่มีเงิน”
....... ฝุ่นดินสบตาอั้มและยิ้มให้ พร้อมกับเอาคูปองออกมาจากกระเป๋าถือโชว์ให้อั้มดู “นี่เป็คูปองจากกิ๊ฟเซทของแม่ฝุ่น เราชอปฟรีวันนี้ในวงเงินห้าพันบาท”
....... อั้มยืนนิ่งเขาไม่อยากให้ผู้หญิงซื้อของให้ “แต่ว่า... ”
....... “อย่าคิดมากสิ” ฝุ่นดินบอกตรงๆ “นี่เป็คูปองมูลล่าเทียบเท่าเงินที่แม่ฝุ่นได้มาฟรีๆ แล้วแม่ก็ไม่มีเวลามาใช้ ถ้าเราไม่ใช้วันนี้ ก็ไม่ได้ใช้แล้ว เพราะหมดอายุวันนี้” พูดจบฝุ่นดินก็ยิ้มให้อั้มแบบเพื่อน “ถือว่าเป็ของขวัญสำหรับมิตรภาพของเราก็แล้วกันนะ”
....... อั้มยิ้มรับ..ถ้าฝุ่นพูดแบบนี้ อั้มก็ต้องยอมรับของจากฝุ่นดินเสียแล้ว.. “ขอบคุณมาก” อั้มพูดจากใจ
....... “เพื่อโรมิโอนะ” ฝุ่นดินพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่พิมพ์เข้าไปในหัวใจของอั้ม
....... อั้มยิ้มตอบฝากความขอบคุณไปกับรอยยิ้มนั่นด้วย จนฝุ่นดินรู้สึกขวยอายและหลบสายตาของอั้ม ไปจัดการเื่การใช้คูปองซื้อสินค้า
.
.......ปณาลีที่แอบมองอยู่ห่างๆ ก็เห็นว่า.. ทุกอย่างเป็ไปตามแผน จึงปิดปากหัวเราะแบบไม่มีเสียง ด้วยความพึงพอใจ
.
....... สักพัก..ทยุตกับต้นน้ำก็ตามมาสมทบ แล้วทั้งหมดก็เดินชมสินค้าในห้างต่ออีกครู่ใหญ่ ฝุ่นดินพาเพื่อนๆไปนั่งกินอาหารในร้านที่เธอสามารถใช้คูปองของแม่เธอได้ เพื่อนๆ จึงไม่ต้องออกเงิน
....... ทยุตรีบลากต้นน้ำมานั่งข้างๆตนเอง “ลีนั่งหัวโต๊ะเลย”
.......“ได้ได้ได้” ปณาลีก็รีบไปนั่งเก้าอี้ตัวที่อยู่หัวโต๊ะ
.......“ทั้งสองเชิญนั่งได้แล้วครับ” ทยุตที่นั่งข้างๆต้นน้ำ ผายมือให้ทั้งอั้มและฝุ่นดินนั่งเก้าอี้ตรงข้ามเขากับต้นน้ำ
.......อั้มเข้าใจสิ่งที่เพื่อนพยายามช่วยทันที จึงยิ้มให้เพื่อนอย่างรู้ทัน
....... ความที่ช่องว่างระหว่างโต๊ะกับเก้าอี้มันแคบ ฝุ่นดินที่กำลังเดินไปนั่งที่ของตนเองจึงเสียหลักเซ.. ล้มลง
.......“อุ๊ย!!” ฝุ่นดินนั่งที่ตักของอั้มพอดี!!
....... อั้มใยกมือค้างไว้ เขาไม่ได้แต๊ะอั๋งอะไรฝุ่นดินเลย
....... อีกสามคนก็ใอุทานต่างๆนานา
.......เพราะฝุ่นดินนั่งลงบนตักอั้มอย่างแรง.. จนอั้มจุกสีหน้าบอกบุญไม่รับ เห็นอย่างนั้นฝุ่นดินจึงรีบพูดขึ้น “ขอโทษนะอั้มฝุ่นขอโทษ” พลางรีบขยับตัวมานั่งที่ของตนเอง
....... “ไม่เป็ไรครับ ไม่เป็ไร” แต่สีหน้าเป็คนละอย่างกับคำพูดอั้มจุกจนหน้าซีด
.......เมื่อฝุ่นดินนั่งที่ของตน ก็เอามือมาลูบเนื้อลูบตัวอั้มเป็การปลอบประโลม เพราะคิดว่าอั้มเป็เกย์ฝุ่นดินจึงกล้าที่จะจับตัวอั้มไปทั้งตัว
....... การที่ฝุ่นดินััเนื้อตัวอั้มทำให้อั้มรู้สึกดี และอยากให้เธอทำแบบนี้บ่อยๆ “ขอบคุณครับ”
.......ฝุ่นดินยิ้มให้อย่างอารมณ์ดี “ยังมีน้ำใจมาขอบคุณฝุ่นอีก”
....... ต้นน้ำมองฝุ่นดินด้วยความอิจฉา ก็ต้นน้ำอยากลูบตัวผู้ชายแบบที่ฝุ่นดินทำบ้าง แต่ก็ทำไม่ได้
.......ทยุตเห็นท่าทีของต้นน้ำ จึงกระซิบข้างหูต้นน้ำว่า “ถ้าอยากลูบแบบนั้นลูบตัวยุตก็ได้นะ”
.......ต้นน้ำใ!! ..เขารู้ความคิดเราได้งัย? .. ต้นน้ำรีบหันไปมองหน้ายุต
....... “แต่ถ้าจะไปอะไรกับอั้มอีก จะโดนจูบนะ คราวนี้จะดูดให้ลิ้นชาเลย” คำขู่นี้ได้ผล ต้นน้ำได้แต่มอง แต่ไม่กล้าพูดหรือทำอะไรเลย
.
....... อาหารมื้อนี้ช่วยกระชับความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนฉันท์คนรักให้สนิทสนมกันมากขึ้น
....... อั้มรู้สึกดีกับฝุ่นดินมากขึ้นอีกมากเขากล้าชวนฝุ่นดินคุย กล้าตักอาหารให้ฝุ่นดิน ซึ่งฝุ่นดินก็ยิ้มรับ ด้วยร้อยยิ้มที่อั้มชอบเหลือเกินหัวใจเขาพองโตทุกครั้งที่ฝุ่นดินััเรือนร่างเขา
....... ฝุ่นดินเองก็รู้สึกดีและไว้ใจในตัวอั้มมากยิ่งกว่าที่เป็มา แม้ว่าอั้มจะดูแลเธออย่างที่สุภาพบุรุษคนหนึ่งควรทำ แต่ฝุ่นดินก็พยายามหักห้ามใจตนเองไม่ให้ใจเธอเผลอไปรู้สึกดีกับอั้มมากกว่าที่เป็อยู่ ด้วยการบอกตัวเองว่า.. อั้มเป็เกย์อั้มเป็เกย์!!
....... ยุตมีความสุขและสมหวังที่ได้ต้นน้ำมาเป็แฟนอย่างจริงจังในวันนี้ และยังได้จูบมัดจำไปแล้ว ซึ่งอาจจะต้องปราบกันอีกหน่อย เพราะยุตก็ดูออกว่า.. สายตาต้นน้ำยังแอบมองอั้มอยู่
....... ลีก็รู้สึกดีๆกับเพื่อนๆ กลุ่มนี้ มีบ้างที่ลีมองใบหน้าที่หล่อล้ำของยุตและยังคิดถึงคำที่เธอเคยบอกฝุ่นดินไว้ .. ถ้ามีเวลา เธอจะเปลี่ยนยุตให้มารักเธอ ..
....... คงมีเพียงต้นน้ำล่ะมั้ง? ที่อยากใกล้ชิดกับอั้มมากกว่าที่จะได้ใกล้ชิดกับยุตอย่างที่เป็อยู่นี่ เธอจึงมีความสุขน้อยกว่าคนอื่นอยู่นิดนึง..!!
.
....... เมื่อทุกคนแยกย้ายกันกลับ ปณาลีตามฝุ่นดินไปที่บ้าน พอสวัสดีทักทายแม่ของฝุ่นดินแล้ว ทั้งสองก็ไปที่ห้องส่วนตัวของฝุ่นดิน ปณาลีก็ถามเื่รูปร่างของอั้มกับฝุ่นดินอย่างตรงไปตรงมา
....... “อะไร ทำไมถามเื่นี้” ฝุ่นดินบ่ายเบี่ยง
....... “ก็ฉันอยากรู้นี่” ลีไม่ลดละ
....... “ก็ดี” ฝุ่นไม่กล้าพูดเท่าใดนัก
....... “ทำเป็ไม่กล้าพูดนะเพื่อนฉัน ที่ตอนจับ ตอนลูบล่ะ ไม่เห็นไม่กล้าเลย” ลีดักคอ
....... ฝุ่นอาย
....... “บอกมา ฉันอยากรู้ อั้มหุ่นไปไง”
....... “ก็ถามมาสิ!”
....... “แน่นมั้ย”
....... ฝุ่นดินพยักหน้า
....... “ลีนมั้ย”
....... ฝุ่นดินพยักหน้ารับ
....... “มีกล้ามมั้ย .. สมส่วนมั้ย .. ลงตัวมั้ย .. น่าลูบไล้ใช่มั้ย”
....... ฝุ่นดินพยักหน้ารับทุกคำที่ปณาลีถาม จนมาถึงคำพูดสุดท้าย เธอก็เผลอพยักหน้ารับด้วยแล้วพอคิดได้ จึงตอบโต้เพื่อนรัก “อันหลังนี่ไม่ใช่ละ” ฝุ่นดินเบรคเพื่อน “ถึงจะดีแค่ไหนแต่ถ้าเป็เกย์ ก็จบปล๊ะ?”
....... “แล้วถ้าเค้าไม่เป็ล่ะ” ลีถามแย้ง
....... “ไม่หรอกน่า ก็เห็นๆ อยู่” ฝุ่นดินเริ่มลังเล “จะไม่เป็ได้ยังไง”
....... “ก็เพื่อนคนนี้ถามว่า..” ลีชี้ตัวเอง “ถ้าอั้มไม่เป็เกย์ล่ะ..?” ลีเน้นพูดช้า .. ชัด!!
....... ฝุ่นดินลอบยิ้มกับตัวเองโดยที่เพื่อนรักไม่เห็น แล้วจึงหันหน้ากลับไปตอบด้วยความมั่นใจ “ก็ให้เค้าไม่เป็ก่อนสิ แล้วค่อยมาคิด ไปไปไปไป ถ้าจะมาถามแค่นี้ก็ไป กลับบ้านเลย”
....... “จ้า .. แม่จูเลียต” แล้วปณาลีก็เดินออกจากห้องนอนฝุ่นดิน ปณาลีเดินเข้าออกบ้านฝุ่นดินจนกลายเป็คนในบ้านไปเสียแล้วพอจะกลับ เธอก็เดินออกไปเอง โดยที่เ้าของบ้านไม่ต้องไปส่ง
.
....... อั้มนั่งมองเสื้อเชิร์ทสองตัวที่ฝุ่นดินซื้อให้และอมยิ้มอย่างมีความสุขกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้
....... “จะกล้าใส่มั้ยน้า เพื่อนเรา” ยุตแซว
....... “ไม่ใส่หรอก เก็บไว้เป็ที่ระลึก” อั้มตอบตรงๆแบบตรงกับใจของเขา แล้วหาเื่ใหม่คุยกับยุต “วันนี้นายก็ได้แฟนแล้วนี่จูบซะ”
....... “ยังไม่ได้หรอก มีโอกาสจูบ ถึงต้องจูบงัย จะจูบให้รักให้หลง จะได้ไม่ไปมองอั้มแบบนั้นอีก”
....... อั้มยิ้ม “เราไม่แย่งนายหรอกน่า เราชอบผู้หญิง”
....... “อันนั้นเรารู้” ทยุตตอบเพื่อน “แต่ต้นน้ำมันอยากได้อั้มมากกว่าเรา ดูดิ! ขนาดตอนที่กินข้าวพร้อมๆกัน ต้นน้ำยังจะกันท่านายกะฝุ่นอยู่เลย” ทยุตบ่นได้ แล้วก็คิดบางอย่างได้ “หรือว่า.. จูบเรามัดเค้าไม่อยู่วะ”
....... “ไม่รู้” อั้มตอบตรงๆ
....... ยุตมองหน้าเพื่อนรักและส่งแววตาหื่นกระหาย
....... อั้มมองเพื่อนรู้ทันกันจริงๆ “ห้ามลองจูบกะเรานะเว่ย” อั้มพูดเสียงเขียว!! ตาขวาง!!
....... “ไม่จูบนายก็ได้” ยุตยิ้มให้ “นายเป็เพื่อนรักคนเดียวของเรา” ยุตก็ตอบอั้มจริงจัง
....... อั้มสบายใจกับคำตอบเพื่อน
....... “เราต้องหาโอกาสจูบต้นน้ำอีก .. ทีนี้นะ!! จะงัดกลเม็ดทั้งหมดมาใช้ จะทำให้รักให้หลงจนโงหัวไม่ขึ้นเลย” ทยุตหมายมั่นปั้นมือ
....... “เออ เอาเลย.. ไอ้คนจูบเก่ง” อั้มแซวเพื่อน
....... “เก่งอยู่แล้วววว”
.......แล้วทั้งสองก็สบตากันอย่างเข้าใจในกันและกัน
....... “ขอบใจมากนะที่นัดฝุ่นให้”
....... “นายรู้เหรอ? ใครบอก?” ทยุตถาม
....... “ไม่ต้องมีใครบอกหรอก ดูออกไม่เห็นยากเลย” อั้มบอกและยิ้มให้เพื่อนอย่างจริงใจ “แต่ดีนะ .. ที่วันนี้ได้อยู่กะฝุ่นดิน เรามีความสุขมาก” อั้มบอกเพื่อนรักตรงๆ
....... “ก็ช่วยได้เท่าที่ทำได้แหละ ไปอาบน้ำก่อนนะ” แล้วยุตก็ออกจากไปเพื่อไปอาบน้ำ
....... ปล่อยให้อั้มนั่งอมยิ้มอย่างมีความสุขกับเสื้อที่เป็ทั้งของขวัญและสัญลักษณ์ที่ดีที่ฝุ่นดินมีต่อเค้า .. เอ๊ะ!!หรือเป็สัญลักษณ์ที่ดีระหว่าง .. จูเลียต กับ โรมิโอ
.
๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙จบตอนที่๔ ๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙
649
