ตอนที่ 16 เนมเลส2
ผมััได้เลย.... ถึงความกดดันที่โคตรน่าอึดอัดนี่...
พลังSaerของท่านแม่กับนักฆ่าคนนี้แข็งแกร่งด้วยกันทั้งคู่....
การจะต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งไม่สามารถกดความสามารถของตัวเองไว้ได้เหมือนปกติ ทำให้พลังที่แท้จริงถูกใช้...
ขนาดผมที่เพิ่งเป็มือใหม่ยังััได้เลยว่าคนๆนี้แข็งแกร่งพอๆกับท่านแม่
พรึบ!! เคร้ง!!
ตูม!!!
ท่านแม่เข้าจู่โจมเข้าใส่อย่างรวดเร็ว โดยหนึ่งใน48ดาบในตำนานBloodDrinker ฟันด้วยแรงมหาสารสภาพรอบข้างพังทลายเป็แถบๆ...
เป็พลังที่สุดยอดจริงๆ
“แข็งแกร่งกว่าที่คิด... ยิ่งทำให้ผมสนุกขึ้นไปใหญ่....”
“….!!!”
ไอ้เ้านักฆ่านั่น!!
ใช้มีดเล่มเล็กๆแบบนั้นปัดการโจมตีของท่านแม่ออกด้านข้างได้แบบไม่สะทกสะท้าน ก่อนจะฝากรอยแผลที่เล็กเหมือนกับโดนมีดโกนไว้ให้กับท่านแม่
ถึงจะไม่ใช่าแที่เป็อันตรายมากนัก แต่เืที่ไหลออกมานั้นออกมาไม่มีหยุด.... เป็แผลที่ตัดโดนเส้นเือย่างจัง...
แผลแบบนี้ยิ่งสู้นานยิ่งเสียเปรียบ...
ท่านแม่รีบเข้าประชิดก่อนจะใช้ดาบฟันที่คอของอีกฝ่ายหวังจะปิดเกมทันที
“มีดของผมอาบพิษ ความเร็วของคุณช้าลงไปเยอะนะครับ...”
ควับ...
ไอ้หมอนี่....
หลบดาบของท่านแม่แถมยังไปยืนบนปลายดาบของท่านแม่อย่างสบายๆเหมือนกับตัวเองไม่มีน้ำหนัก
ถึงจะเป็เพราะท่านแม่โดนพิษ แต่การจะหลบด้วยความเร็วขนาดนั้นก็ยังทำได้ยากอยู่ดี
ดูจากสีหน้าใของท่านแม่แล้วผมรู้ทันทีว่าคนๆนี้แข็งแกร่งมาก....
เคร้ง ฉัวะ!!
“ท ท่านแม่!!”
ทุกครั้งที่ดาบของท่านแม่ปะทะกับเนมเลส แขนของท่านแม่จะได้รับาแเป็เหมือนกับรอยมีดบาด แต่หากว่าตอนนี้เืของท่านแม่ไหลออกมาเป็ทางจนดูน่ากลัว
ผมต้องเข้าไปช่วย!!
“อย่าเข้ามา!! เกะกะเปล่าๆ!!!”
ท่านแม่ห้ามผมกับท่านพี่เอาไว้ไม่ให้เข้ามาใกล้
ถึงผมจะรู้ก็เถอะ แต่ว่าจะให้ปล่อยท่านแม่ตายต่อหน้าหรอ!?
ผมเกลียดความอ่อนแอของตัวเองขึ้นมาก็ตอนนี้นี่แหละ!!
นักฆ่าที่เก่งขนาดนี้ทำไมถึงต้องรับงานฆ่าเด็กน้อย... แล้วทำไมคนที่เก่งขนาดนี้ถึงรับฟังคำสั่งจากตระกูลแกนน่อน...
เื่พวกนี้โกหกทั้งหมดนั่นแหละ
‘เื่การฆ่าคาร่านั้นเป็เื่โกหก แค่ปีศาจตนเดียวไม่มีค่าพอจะให้ฆ่าหรอก แต่สำหรับจอมดาบเทพนั้นไม่ใช่....’
ถ้าตามความคิดของผมนั้นแน่นอนว่าเ้าคนนี้ต้องไม่ใช่พ่อบ้านที่ตระกูลแกนน่อนรับเข้ามาแน่นอนแต่น่าจะใช้เวทย์มนต์ลบความทรงจำแล้วสร้างความทรงจำขึ้นมาใหม่ เพราะตระกูลแกนน่อนนั้นมีความสัมพันธุ์อันดีกับตระกูลเดโมนิค
เวทย์มนต์พวกนี้ผมก็เคยศึกษามาบ้าง...
เคร้ง ฉัวะ!!
ท่านแม่เหมือน้าจะตามความเร็วของอีกฝ่ายให้ทัน แต่ก็ไม่สามารถทำได้... ยิ่งตามเท่าไรยิ่งได้รับาแมากขึ้นเรื่อยๆจนพื้นอาบไปด้วยเืสีแดง
“อีกเดี๋ยวเดียวคุณก็กำลังจะตายแล้ว...”
ด้วยสภาพในตอนนี้แค่อีกฝ่ายปล่อยให้ท่านแม่เืออกหมดตัวท่านแม่ก็ตายแล้ว... ถ้าฮีลท่านแม่ตอนนี้ล่ะก็... ท่านแม่น่าจะรอด!!
แต่พอผมหันไปมองพี่แองดูเหมือนไม่ห่วงท่านแม่เลยซักนิด แถมยังหันมาบอกผมด้วยถ้อยคำบางอย่างที่ผมไม่เข้าใจ
“ดูรอบๆให้ดีๆลูม...นี่เป็วิธีการต่อสู้ของท่านแม่...”
รอบๆ????
“ใครกันแน่ที่ตาย?”
ท่านแม่ที่ทำหน้าสิ้นหวังในตอนนี้เริ่มเผยอยิ้มขึ้นมาทันที เหมือนกับเื่ก่อนหน้านี้...
เป็แค่ละครฉากหนึ่งเท่านั้น...
“อะไรนะ...”
“แกน่ะ... เก่งจนชั้นต้องทำแบบนี้เลย...”
เนมเลสเหมือนไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะอยู่ๆเขาก็รู้สึกไม่มีพละกำลังขึ้นมาซะเฉยๆซะอย่างนั้น
พรึบ!
พอผมมองไปที่พื้นเืที่ไหลออกมา.... ก็รู้ทันทีว่านั่นคือรูปร่างที่เป็สัญลักษณ์วงเวทย์ขนาดใหญ่เป็ยันต์หลายชั้นมาก
เป็วงเวทย์เสริมพลังที่มีขนาดใหญ่พอๆกับสนามประลอง
ตอนท่านแม่วิ่งไปทั่วนั้น ไม่ได้วิ่งเล่นธรรมดา แต่กำลังสร้างวงเวทย์ประลองอยู่ด้วยเืของตนเอง
ดาบBloodDrinker นั้นเหมือนกำลังดูดซับเืของท่านแม่เข้าไปหล่อเลี้ยงร่างกายที่าเ็ทำให้าแทั้งหมดหายไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นรวมทั้งอาการติดพิษของเนมเลสก็หายไปเช่นกัน
“ได้เวลาเอาคืนแล้วไอ้หนู”
793
