ตอนที่25ดันเจี้ยน2
“แย่แล้วทุกคนหนี”จูเหลียนใมากเพราะทุกอย่างรอบตัวของมันถูกห่อหุ้มไปด้วยออร่าสีม่วงเข้มมันรีบออกคำสั่งจูเหลียนเหวี่ยงะเิลูกแก้วออกไปด้านหน้าของชายชรามันะเิออกสร้างควันขนาดใหญ่ขึ้นโรเมอร์อุ้มจูเหลียนหนีทันทีมาลาคินกับหญิงสาวรีบวิ่งตามมาด้วยความเร็วสูงโดยไม่ลังเลทันที
“ไม่ใช่ไม่ใช่ทางนี้ ทางนั้น ทางนั้น”จูเหลียนรีบพูดเมื่อเห็นโรเมอร์กำลังจะไปมัวโรเมอร์รีบไปตามทางที่จูเหลียนชี้ไม่นานพวกมันก็หนีพ้นเพราะจูเหลียนไม่เห็นสีม่วงที่ห่อหุ้มร่างกายของมันและกลุ่มแล้ว
“เอามานี้อันตรายสุดยอดเลยเว้ย”จูเหลียนเดินไปหญิงลูกแก้วสีแดงจากมือของหญิงสาวมันเต็มไปด้วยความใจริงๆกับสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นก็เตรียมตัวที่จะเดินไปต่อแต่ก็มากำดับธนูยิงเข้าใส่มันด้วยความเร็วสูง
“ชะ...โชคดีชะมัด”จูเหลียนพึมพำทั่วร่างกายของมันไม่มีแผลเลยแม้แต่น้อยเพราะเมื่อกับดักทำงานมันก็ลื่นล้มลงไปก่อนทำให้ธนูไม่โดยมันเลยจูเหลียนรีบลุกขึ้นและมองไปรอบๆที่พื้นมีสีม่วงหลายจุดเลยน่าจะเป็กับดัก
“ตามมาตามมา”จูเหลียนออกคำสั่งมันชี้ไปตามพื้นเพื่อให้ทุกคนระวังไม่นานทุกคนก็ออกมาจากทางที่เต็มไปด้วยกับดักได้และเข้ามาถึงยังห้องที่เต็มไปด้วยสมบัติมากมายหญิงสาวแตกตื่นเธอพร้อมที่จะวิ่งเข้าไปแต่จูเหลียนก็หยุดเอาไว้และชี้ลงไปที่พื้นพริบตาที่ทุกคนมองตามปรากฏภาพที่เต็มไปด้วยสมบัติหายไปแล้วมันปรากฏเพียงหุบเขาที่มีหลุมลึกด้านล่างที่มีแต่น้ำกรดสีเขียงจำนวนมหาศาล
“แค่เดินทางยังอันตรายเลยนะสำหรับทุกสิ่งอย่างในนี้(ดันเจี้ยน)”จูเหลียนคิดมันเดินออกไปอย่างช้าๆทุกคนเดินตามอย่างหวาดกลัวและนี้เป้นครั้งแรกที่จูเหลียนเห็นสีหน้าที่ซีดขาวของโรเมอร์หลังจากที่มันได้รับความกล้ามาแล้ว
“ระวังละโรเมอร์อย่าไปแสดงสีหน้าแบบนั้นให้ใครเห็นนอกจากฉัน”จูเหลียนเดินนำพร้อมคำพูดที่แสดงถึงความเป็ผู้นำโรเมอร์พยักหน้าตอบสีหน้าของมันเปลี่ยนไปทั้งสองเดินนำกลุ่มมาลาคินจ้องมองเผ่นหลังของจูเหลียนราวกับกำลังคิดบางอย่างหญิงสาวเองก็ไม่ได้ต่างกันมากนักเพราะทั้งสองไม่เคยเห็นคนแบบจูเหลียนมาก่อนเลย
“บางอย่างกำลัง”จูเหลียนใเมื่อััของมันทำงานกลุ่มคนหลายสิบคนกำลังวิ่งเข้ามาหามันอย่างรวดเร็วมันรีบพูดโรเมอร์เดินเข้ามายืนด้านหน้าพร้อมกับกล้าโล่ห่อหุ้มทั้งกลุ่มเอาไว้ กลุ่มคนปรากฏตัวออกมาพวกมันราวกับอัศวินร่างกายของมันสวมใส่ที่ถูกหลอมละลายและถูกเจาะทุละโดยบางอย่าง
“มนุษย์หรือ”กลุ่มอัศวินใมากที่เห็นจูเหลียนและกลุ่มแต่พวกมันก็ได้สติและวิ่งผ่านกลุ่มของจูเหลียนไปอย่างหวาดกลัวราวกับพวกมันกำลังหนีบางอย่างโรเมอร์ใช้พลังจากดวงตาหมื่นลี้ตรวจสอบดูโดยไม่ลังเลยเลยสีหน้าของมันเปลี่ยนไปเป็ซีดขาวแต่ก็เปลี่ยนกลับมาสีที่อยู่ภายในหัวของมันคือการปกป้องจูเหลียน
“หยุดนะ”โรเมอร์สร้างก้อนเปลวเพลิงสายลม หอกน้ำแข็ง และประกายสายฟ้า ขนาดใหญ่ขึ้นเหนือหัวของมัน จูเหลียนจ้องมองไปที่สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่ปรากฏออกมาจากทางด้านหน้าของพวกมันหญิงสาวกรีดร้อง
“จับเธอไว้เธอคงเห็นบางอย่างที่สำคัญต่อเธอ”จูเหลียนออกคำสั่งมาลาคินเมื่อได้ยินมันก็หมุนตัวฟาดฝ่ามือลงไปที่หลังคอของหญิงสาวทำให้เธอสลบไปเพราะสิ่งที่อยู่ด้านหน้าของพวกมันคือหมอนที่ร่างกายเต็มไปด้วยน้ำกรดจำนวนมาก
“LV 110 หนอนพิษนรก อายุ -
สถานะ - อาชีพ -
พลังโจมตี 10 พลังป้อง 10000
พลังเวท 10000 ความเร็ว 10
โชค -
แต้มคงเหลือ ไม่สามารถที่จะอัพเลเวลเองได้
สกิลติดตัว สร้างน้ำกรด เพิ่มจำนวน กินเพิ่มพูน ลำแสงพิษ หมอกพิษเสียงคำรามเรียกฝูง ดวงตานับพื้น พันธนาการพิษ”
“โรเมอร์ทำลายล้างพื้น”จูเหลียนเห็นค่าสถานะมันก็รับรู้ได้ทันทีว่าศัตรูนั้นเหนือกว่ามันแน่ๆมันออกคำสั่งโดยไม่ลังเลโรเมอร์เห็นที่พื้นเปลือกบางแต่การทำลายจะทำให้พวกมันตกลงไปภายในน้ำกรดอย่างแน่นอนโรเมอร์ลังเลจูเหลียนจึงถีบเข้าใส่มันสีหน้าของมันเต็มไปด้วยความโกรธที่โรเมอร์ลังเล
“เ้าคิดจะทำสิ่งได้”มาลาคินเองก็ใกับคำสั่งของจูเหลียนมันพยายามที่จะถามแต่โรเมอร์ก็ทำลายล้างพื้นไปซะก่อนทุกคนจึงได้ตกลงไปพร้อมกับหนอนพิษนรกจูเหลียนและกลุ่มตื่นขึ้นปรากฏว่าพวกมันไม่ได้ตกลงไปภายในน้ำกรดแต่อยู่บนหินเหนือน้ำกรดเท่านั้นพวกมนเกือบที่จะถูกทำลายแล้วแต่หนอนพิษกับถูกหลอมละลายไปแล้ว
“LV UP 73”“LV UP 74”“LV UP 75”“LV UP 76”“LV UP 77”
“คุณได้รับ25แต้มค่าสถานะ”
“ห้ามทำแบบนี้อีก”จูเหลียนเดินเข้ามาที่ด้านหน้าของโรเมอร์และตบเข้าใส่อย่างแรงจนปากแตกมันพูดอย่างจริงจังโรเมอร์คุกเข่าลงอย่างรู้สึกผิดภายในใจของมันราวกับทำผิดไปจริงๆมันทรมานอย่างมากมาลาคินยังใเลยที่พวกมันรอดแบบนี้
“พอเถอะพวกเราจะมาตายที่นี้ไม่ได้รีบไปกันเถอะ”จูเหลียนออกคำสั่งอีกครั้งมันรีบให้โรเมอร์ใช้เวทบินพาทุกคนออกไปจากที่นี้พวกมันมาถึงยังพื้นที่ที่พวกอัศวินซ่อนอยู่นี้เป็ครั้งแรกที่จูเหลียนได้เห็นอัศวินที่ขี้ขลาดแบบนี้
“พวกนายมาทำอะไรที่นี้กันแน่”จูเหลียนถามขึ้นระหว่างที่มันและกลุ่มกำลังพักกินอาหารโดยที่อัศวินทั้งหมดได้เข้ามากินกับมันและกลุ่มด้วย
“พวกเรามาตามคำสั่งของราชินีเพื่อตามหาสมบัติที่มีนามว่ากระโหกจอมเวทมืด”จูเหลียนเมื่อได้ยินมันก็จ้องมองไปที่มาลาคินที่กำหมัดแน่นั้นแสดงให้เห็นว่านี้คือภารกิจของมาลาคินและสิ่งที่ราชินี้าคือให้มาลาคินผิดพลาดจากภารกิจนี้ซึ่งนั้นอาจจะทำให้มันไม่มีสิทธิที่จะเป็รัชทายาทต่อไปเพิ่มมากขึ้น
จูเหลียนคิดมันจ้องมองไปยังกลุ่มอัศวินและโบกมือพริบตาโรเมอร์ก็ฆ่าพวกมันทั้งหมดหญิงสาวและมาลาคินใสุดขีดพวกมันจ้องมองมาที่จูเหลียนที่กำลังนั่งทานอาหารต่อโดยที่ไมได้พูดอะไรออกมาเลยด้วยซ้ำว่าทำไปเพื่ออะไร
“ทำสิ่งเหล่านี้เพื่อสิ่งใด”มาลาคินทนไม่ไหวแล้วมันลุกขึ้นและถามจูเหลียนยิ้มขึ้นและลุกขึ้นมาเดินเข้าไปยืนที่ด้านหน้าของมาลาคิน
“ผม้าให้คุณขึ้นไปาาองศ์ต่อไปอาณาจักรของเราทั้งสองจะได้เป็พันธมิตรกันว่าที่องศ์รัชทายาท”จูเหลียนพูดด้วยรอยยิ้มมาลาคินเมื่อได้ยินมันก็กำหมัดแน่นมันไม่เคยคิดที่จะยืมมือใครมากช่วยเลย
“ผมไม่ได้เห็นคุณเป็เด็กหรอกนะเพราะผมเองก็แค่สิบหก”จูเหลียนพูดมันกลับมานั่งและทานอาหารต่อมาลาคินเปลี่ยนไปเมื่อได้ยินเพราะการกระทำของจูเหลียนในตอนแรกเหมือนกับกำลังแสดงให้เห็นว่ามันเป็เด็กแต่คำพูดแสดงให้เห็นว่าจูเหลียนกำลังคิดเื่อนาคตของตัวมันเองและตัวของมาลาคินเอาไว้ภายในหัวของมันด้วย
“เพราะอีกไม่นานาาของอาณาจักรลิโอเนียร์จะต้องตกมาเป็ของผมและอาณาจักรไอเซนไฮอาณาจักรการ้า อาณาจักรไอเอ็นทั้งสามอาณาจักรในตอนนี้ได้เป็พันธมิตรกับผมโดยสมบูรณ์ไปแล้ว”จูเหลียนเริ่มพูดเพื่อแน่นย้ำสิ่งที่มัน้ามาลาคินเริ่มครุ่นคิดสิ่งต่างๆภายในหัวของมันอย่างช้าๆ
“สาวน้อยผมยังไม่ได้ถามเลยว่าเธอมาที่นี้ทำไม”จูเหลียนหันไปหาหญิงสาวและถามขึ้นมาเพราะมันยังไม่ได้รู้จักอะไรค่าสถานะของเธอก็อ่อนแอเลยเื่แต่แน่นอนว่าแข็งแกร่งกว่ามันแม้จะอ่านค่าสถานะของเธอแต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลยอาชีพหรือสถานะกับเลเวลก็หายไปมันแต่-เท่านั้นทำเอาจูเหลียนหงุดหงิดเลย
“ข้ามาตามคำสั่งของาาเพื่อจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นภายในพื้นที่ของหมู่บ้านที่พวกเราได้สู้กับก่อนหน้านี้”หญิงสาวตอบโดยไม่ลังเลเพื่อแสดงว่าคำตอบของเธอนั้นคือของจริงอย่างแน่นอนจูเหลียน
“ผมไม่คิดแบบนั้นเพราะตัวเธอมีความลับมากเกินไปทุกคนในกลุ่มก็ปกป้องเธอแม้จะต้องแลกด้วยชีวิตเธอคือใครกันแน่”จูเหลียนถามโดยไม่ลังเลแววตาของมันเปลี่ยนไปอย่างมากโรเมอร์ที่ยืนอยู่ก็เริ่มหมุนคทาในมือมาลาคินเองก็คิดว่ามันแปลกเพราะตัวมันเองก็ไม่เคยที่จะเห็นหญิงสาวมากก่อนเลย
“าาที่ข้ากล่าวถึงไม่ใช่าาจากอาณาจักรนี้แต่เป็อีกอาณาจักรอาณาจักรลาซารุส ดินแดนแห่งทาส”หญิงสาวเริ่มพูดจูเหลียนเมื่อได้ยินมันก็ลุกขึ้นและเดินเข้ามาจับคอของหญิงสาวเธอพยายามที่จะขัดขืนแต่ก็ถูกพลังของโรเมอร์ขวางเอาไว้บีบแขนขาของหญิงสาวแยกออกจากกันจนเกือบที่จะขาดออก
“ไม่มีทางเลือกต้องฆ่าทิ้งเท่านั้นการที่ได้ยินความลับของผมมันไม่จบง่ายๆหรอก”จูเหลียนออกคำสั่งโรเมอร์เดินเข้ามาเตรียมที่จะฆ่าเธอแต่มาลาคินก็เดินเข้ามายืนที่ด้านข้างของจูเหลียนและจับที่ไหล่ของจูเหลียน
“ถ้าข้าเอานางมาอยู่ข้างกายละข้ามีอุปกรณ์เวทที่สามารถทำลายตราทาสแล้วสร้างขึ้นใหม่ได้นางน่าจะมีประโยชน์ต่อข้า”มาลาคินเริ่มอธิบายจูเหลียนครุ่นคิดหญิงสาวแม้ค่าสถานะจะไม่ได้แย่แต่ก็ควรที่จะมีบางอย่างสอนเอาไว้แน่ๆรางสังหรณ์ของจูเหลียนมันว่ามาแบบนี้
“ได้”จูเหลียนพยักหน้าตอบมันเดินถอยมาด้านหลังและเริ่มอ่านชะตากรรมของหญิงสาวกับมาลาคิน
“ชายผู้มาพร้อมกับใบหน้าที่น่าหวาดกลัวแต่ภายภาคหน้าจะเต็มไปด้วยผู้ที่รักและมาพร้อมกับชะตากรรมอันโหดร้ายที่ทุกอย่างรอบตัวจะเต็มไปด้วยเืของคนที่รักและผู้ที่ได้เขาได้มอบความรักให้จะต้องตกตายอย่างทรมาน”
“หญิงสาวที่เกิดมาเพื่อรับใช้แต่ถ้านางได้อยู่ข้างกายของผู้มีความสามารถของาาจะทำให้นางแข็งแกร่งและมีความสามารถพอที่จะให้กำเนิดวีระบุรุษผู้ใหญ่ใหญ่จากาาได้แม้นั้นจะทำให้ชีวิตของนางต้องจบลงอย่างโศกเศร้าก็ตาม”
“ชะตากรรมน่าสังเวชจริงๆ”จูเหลียนคิดเมื่อได้อ่านชะตากรรมของทั้งสองแต่เท่าที่มันรู้คือถ้าทั้งสองมีลูกกันลูกจะกลายเป็วีระบุรุษในภายภาคหน้าอย่างแน่นอนจูเหลียนยิ้มเล็กน้อยมันไม่ได้คิดว่ามาลาคินจะต้องทำสิ่งใดเพื่อมันแต่มันจะใช้ประโยชน์ใดจากมาลาคินและหญิงสาวได้เสียมากกว่า
“บางอย่างกำลังมาอีกแล้วเหรอวะ”ััของจูเหลียนััได้ถึงบางอย่างมันรีบพูดแต่มันเริ่มสับสนแล้วที่ทำไมมันเป็คนเดียวที่ััได้ถึงอะไรประหลาดๆเป็คนแรกตลอดเลยโรเมอร์และทุกคนเตรียมตัวรับมือทันทีในตอนนี้มาลาคินจัดการกับหญิงสาวได้อย่างสมบูรณ์แบบเลยจูเหลียนสามารถที่จะเห็นค่าสถานะและสิ่งต่างๆของเธอได้แล้วและได้รู้แล้วว่าทำไม่มันถึงประหลาดนักกับไอ้ชะตากรรม
“หญิงสาวที่เกิดมาเพื่อคลอดลูกและตายสินะ”จูเหลียนคิดเธอมีชื่อว่าซาช้า ดี วาเลเลีย อายุสี่สิบสอง สถานะ ผู้ให้กำเนิดวีระบุรุษ อาชีพทาส(จะตายเมื่อคลอดบุตรแล้ว)เป็ค่าสถานะที่เห็นแล้วอยากจะอ้วกที่สุดเลยชีวิตของหญิงสาวเรียกได้เลยว่าน่าสงสารสุดๆ
“ถ้าไปที่อาณาจักรไซลัสจะมีวิธีเปลี่ยนชะตากรรมจริงๆหหรือเปล่าวะ”จูเหลียนคิดแต่มันก็ส่ายหัวเพื่อเลิกคิดเพราะสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าของพวกมันคือหนอนพิษนรกจำนวนมหาศาลเลยพวกมันเคลื่อนไหวช้าแต่ก็จัดการยากมากด้วยเช่นกัน
“โรเมอร์เว้ยหนีพาทุกคนหนีไปด้านหลบังของพวกมันกางโล่เวทเอาไว้ตลอดด้วย”จูเหลียนออกคำสั่งโรเมอร์สร้างโล่เวทขึ้นมาห่อหุ้มทุกคนและรีบพาบินผ่านฝูงหนานพิษนรกไปอย่างเร็วจูเหลียนยืนตรงกลางเพ่อใช้พลังจากโชคให้ได้มากที่สุด
“วิ้งวิ้ง วิ้ง”ลำแสงพิษจำนวนมากถูกยิงขึ้นมาจากเหล่าหนอนพิษนรกอย่างต่อเนื่องโรเมอร์ทำได้เพียงแค่หลบไปเพราะมันเองก็ไม่ได้้าถูกพิษนั้นแน่ๆโล่เวทเองก็ไม่รู้ว่าจะสามารถทดต่อพิษแบบนั้นได้หรือเปล่า
“โรเมอร์อย่าเข้าไป”แต่พริบตาจูเหลียนก็ะโออกมาโรเมอร์เงยหน้าของมันขึ้นเสี้ยววินาทีต่อมามันและกลุ่มก็พุ่งเข้าไปภายในปากของสิ่งมีชีวิตที่เหมือนกับกิ้งก่าขนาดใหญ่ั์มันอ้าปากรออยู่แล้วเพราะโรเมอร์เอาแต่จ้องมองไปด้านล่างมันจึงได้พลาดแบบนี้
“ตัดผ่านดาบคู่สังหาร”เสียงของบางคนดังขึ้นด้านข้างของจูเหลียนมาลาคินเรียกมีดทั้งสองของมันออกมามันเป็มีดที่ประหลาดมันยาวมากและดูเหมือนดาบแต่มันก็เล็กไปจึงดูเหมือนมีดมาลาคินฟันด้วยความเร็วสูงจนจูเหลียนมองตามไม่ทัน
“ฟู่”ร่างกายของกิ้งก่าถูกตัดผ่านจนกลายเป็เศษซากตกลงไปภายในหุบเขาพิษจูเหลียนและกลุ่มจึงสามารถที่จะหลบออกไปได้จูเหลียนจ้องมองไปที่มาลาคินเล็กน้อยค่าสถานะของมันไม่ได้สูงมาแต่สกิลแต่ละอันระดับตำนานทั้งนั้น
“ทางนั้นๆ”จูเหลียนััได้ถึงบางอย่างมันชี้ไปที่รูๆหนึ่งที่มีหนอนพิษกำลังออกมาแต่แน่นอนเมื่อมันตกลงมาโรเมอร์ก็พุ่งเข้าไปโดยไม่ลังเลเพราะครั้งนี้โรเมอร์้าที่จะทำตามคำสั่งของจูเหลียนโดยเลิกคิดสิ่งใดแล้ว
“คุณได้เข้าสู่ชั้นที่สองของดันเจี้ยนแล้ว”
“ทุกคนเรามาถึงชั้นที่สองแล้ว”จูเหลียนพูดหลังจากที่ข้อความเด้งเข้ามามันจ้องมองออกไปรอบๆที่นี้เต็มไปด้วยน้ำสีฟ้าจำนวนมากจูเหลียนขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนที่จะปรากฏสิ่งที่เหมือนกับฉลามขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากน้ำและขย้ำเข้าใส่โล่เวทของมันและกลุ่ม
“มาลาคินเล็งที่ตา”จูเหลียนพูดมาลาคินหมุนตัวฟันปลดปล่อยคลื่นดาบออกมาโจมตีเข้าใส่ตาทั้งสองฝั่งร่างกายของฉลามจึงได้ตกลงไปภายในน้ำสีฟ้าและฉลามตัวอื่นๆก็เข้ามารุมกินมันจูเหลียนให้โรเมอร์ลอยสูงขึ้นจนเกือบติดเพดาน
“แย่แล้วโรเมอร์ลงลงอีก”จูเหลียนััได้ถึงบางอย่างมันรีบออกคำสั่งโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยโรเมอร์พยักหน้าตอบและเตรียมตัวที่จะเอาโล่เวทลงแต่ก็ปรากฏมือขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากเพดายจับโล่เวทเอาไว้ดวงตาและใบหน้าขนาดใหญ่ปรากฏตัวออกมาจูเหลียนเหวี่ยงะเิเพลิงขึ้นไปด้านนอกโล่เวททันที
“ตูมมมม”เกิดะเิขึ้นมือทั้งสองปล่อยออกจากโล่เวทจูเหลียนรีบชี้โรเมอร์พุ่งออกไปทันทีตอนนี้ทุกคนอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของจูเหลียนทั้งหมดมันเองก็เริ่มกดดันแล้วเหมือนกันในตอนนี้
จูเหลียนหลับตาลงและใช้พลังจากสกิลััทั้งสามของมันเพื่อหาทางรอดไปจากชั้นที่สองของดันเจี้ยนที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตมากมายทั้งจากเหนือหัวและด้านใต้มันต้องหาทางไปต่อให้ได้จูเหลียนลืมตาขึ้นในเวลาต่อมา
“ตรงไปด้วยความเร็วสูงสุดเลยห้ามหยุดเลย”จูเหลียนออกคำสั่งมันโบกมือเรียกอาวุธบินจำนวนมากออกมาปลดให้มันหมุนไปรอบๆโล่เวทสร้างป้อมปราการขนาดใหญ่ขึ้นโรเมอร์ยิ้มมันพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงสุดที่มันสามารถที่จะทำได้ในตอนนี้มันเคลื่อนไปได้ด้วยความเร็วสูงสิ่งมีชีวิตจำนวนมากพุ่งเข้าหามันแต่ก็ถูกตัดขาดไม่เหลือซากเมื่อััเข้าไปป้อมปราการที่จูเหลียนได้สร้างขึ้น