ปืนไรเฟิลซุ่มยิงแผดเสียงคำรามอีกครั้ง ร่างคล้ายเนินเขาของั์จอมทำลายสั่นะเื จากนั้นมันก็แหงนหน้าขึ้น ปล่อยเสียงร้องโหยหวนด้วยความเ็ป!
นั่นคือะุเจาะเกราะแกนทังสเตน ะุเจาะเกราะหมุนด้วยความเร็วสูงและแหวกไปในโพรงลาวาบนหลังของั์จอมทำลาย เยื่อหุ้มของโพรงที่ไร้เกราะป้องกันถูกยิงเป็รูใหญ่ ลาวาอุณหภูมิสูงนับพันไหลออกมาจากรูใหญ่ ก่อให้เกิดควันขาวหนาโชยออกมา
อู่ฉีใ มันคือเกาหยวนที่ยิงสนับสนุนเขา เกาหยวนชัดเจนดีถึงความคมของดาบยาวเล่มนั้น เมื่อเจอกับความสามารถ’เกราะ’ระดับสองที่ความแข็งเทียบเท่าได้กับรถหุ้มเกราะ มันจึงเป็เหมือนการปะทะของหินกับหิน แต่ทว่า การกระทำของอู่ฉีก็ทำให้เขารู้ว่าโพรงส่วนหลังคือจุดอ่อนของมัน
แต่เกาหยวนไม่คิดว่าหลังถูกยิงส่วนหลัง ั์จอมทำลายจะคลุ้มคลั่งทันที มันคำรามเสียงดังจนอุโมงค์สั่นะเื เหล่าทหารรับจ้างที่กำลังสู้อยู่ไม่สามารถปิดหูได้ หูพวกเขาจึงมีเืไหลออกมา แต่ก็ต้องกัดฟันฝืนสู้กับศัตรู ประสาทการได้ยินของอู่ฉีดีมาก แต่ตอนนี้เขาถอยมาอยู่ระยะปลอดภัยแล้ว เขาจึงปิดหูตัวเองได้ทัน พร้อมเปิดปากให้กว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อลดความดันเสียง
หลังคำรามเสียงดัง ั์จอมทำลายก็หันมาจับจ้องสนามรบของพวกทหารรับจ้างปืนดำกับุ์ด้วยดวงตาสีแดง จ้องเงาร่างสูงที่ซ่อนในความมืดอย่างชิงชัง มันพ่นไอน้ำออกจากจมูกและปาก จากนั้นเืเนื้อภายใต้ิัมันก็พลันเปลี่ยนเป็สีแดงเข้ม
วินาทีต่อมา อุณหภูมิของอุโมงค์พลันเพิ่มขึ้นกว่า 50 องศา ั์จอมทำลายเปิดปากมัน ปากมันเต็มไปด้วยแสงสีขาวอมส้ม เหนือโพรงด้านหลังมันยังท่วมท้นไปด้วยลาวาและประกายไฟ!
ั์จอมทำลายฉีดลำแสงความร้อนสูงเส้นผ่านศูนย์กลางหนึ่งเมตร สีของลาวาบนผิวลำแสงเป็ประจักษ์ชัดต่อทุกคน และภาพตรงหน้าพวกเขาก็ถูกบดบังด้วยแสงแสบตา พลังทำลายล้างกวาดผ่าน เกาหยวนหลับตา ถือปืนไรเฟิลซุ่มยิงเขา กลิ้งตัวหลบไปทางขวาด้วยความเร็วการตอบสนองเหนือใคร จุดที่เคยเคยอยู่พลันะเิ เศษหินนับไม่ถ้วนะเิไปทุกทิศทาง ลำแสงความร้อนสูงยังทิ้งร่องลึกไว้บนพื้นซึ่งยังคงเป็สีแดงเข้ม
กลุ่มควันสีขาวโชยจากพื้นที่ลำแสงพุ่งผ่าน เกาหยวนผู้หลบไปได้อย่างหวุดหวิดหลั่งเหงื่อออกมา ดวงตาเขาเผยร่องรอยของความกลัว
การโจมตีนี้ได้แหวกผ่านสนามรบของพวกหวังเซิ่งกับุ์ แต่ทหารรับจ้างปืนดำตอบสนองได้ดี พวกเขาหลบลำแสงความร้อนสูงได้ทันกันหมด แต่มีุ์โชคร้ายอยู่สองตัว พวกมันหลบไม่ทัน ร่างกายแข็งแกร่งพวกมันพลันถูกอาบด้วยลำแสงความร้อนสูงสีขาวอมส้ม ชั่วขณะนั้นเอง ร่างพวกมันก็เปลี่ยนเป็สีขาวและระเหิด เหลือไว้เพียงส่วนล่างที่ปล่อยควันขาว
ปืนลูกโม่M500พลันแผดเสียงคำรามในอุโมงค์ จากนั้นหัวของุ์ตัวหนึ่งก็ถูกะเิ
มันคือหวังเซิ่งที่ยิงซึ่งปลุกสติของรองหลิวและทหารรับจ้างคนอื่น พวกเขาพากันยกปืนขึ้น ยิงใส่พวกุ์ที่ถูกแยกจากพวกเขาด้วยลำแสง แขนดาบของพวกมันขาด หัวมรกตถูกะเิเป็เศษเนื้อ
กระแสของสนามรบพลันเปลี่ยนไปด้วยการตอบสนองอันรวดเร็วของหวังเซิ่ง
นิ้วชี้ของหวังเซิ่งออกแรงกดบนไกปืนไม่หยุด ดวงตาเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ะุนัดสุดท้ายยิงออกจากรัง จากนั้นหวังเซิ่งก็เอื้อมไปหยิบปืนไรเฟิลจู่โจมบนหลังเขา บรรจุซองะุอย่างรวดเร็ว กราดยิงใสุ่์สามตัวสุดท้าย
ั์จอมทำลายไม่ได้มองพวกุ์เป็พวกเดียวกับมันเลย มันยกเท้าขึ้น คำรามและถีบตัวเข้าสนามรบเหมือนรถถัง มันกระแทกุ์สองตัวตรงหน้ามันด้วยความสูงที่มากกว่าสี่เมตร เผชิญกับฝนะุด้วยพลังป้องกันสัมบูรณ์ ไม่สนใจะุเหล็กร้อนทุกชนิด มีเพียงเกาหยวนเท่านั้นที่อยู่ในสายตามัน!
บูม บูม บูม!
ั์จอมทำลายวิ่งเข้าหากลุ่มทหารรับจ้างด้วยพลังที่สันะเืไปทั่วอุโมงค์ และหวังเซิ่งก็พลันะโ
“หยุดยิง!”
ฝนะุพลันหยุด จากนั้นอู่ฉีก็พลันปรากฏด้านหลังมัน ดวงตาสีดำคู่งามเขาหรี่ลง เขาถือดาบด้วยมือขวา มือซ้ายวางอยู่บนพื้น งอเท้าเพื่อให้ร่างกายทำมุม 0 องศากับพื้น จากนั้นก็ดีดตัวออกไปเหมือนลูกศร!
นี่คือการเลียนแบบกิ้งก่า ทั้งเงียบ ว่องไวและเต็มไปด้วยพลัง!
เมื่ออู่ฉีเข้าใกล้ั์จอมทำลาย มือขวาเขาก็ผลักดาบออกไป แทงดาบยาวใส่แผลเดิมบนข้อพับขาของั์จอมทำลาย!
ดาบแหลมฉีกกล้ามเนื้อหนาแน่นง่ายๆเหมือนตัดกระดาษ ทำให้เกิดเสียงฉีกขาดของเส้นใยกล้ามเนื้อ ทันใดนั้น ร่างของั์จอมทำลายก็เสียสมดุลไปทางซ้ายจนเกือบล้ม
ร่างของอู่ฉีเหมือนสปริงที่พร้อมจะดีดตัวตลอดเวลา กล้ามเนื้อทั้งตัวก็ถูกเขานำมาใช้อย่างเหมาะสม วินาทีที่ดาบแทงไปในแผลของั์จอมทำลาย เขาก็กระทืบขาขวาบนตัวั์ หยิบยืมแรงกระชากดาบทำให้ร่างแสนยืดหยุ่นของเขาดีดตัวหลบออกมาก่อนที่หมัดเหล็กของั์จอมทำลายจะชกใส่ หมัดั์เต็มไปด้วยพละกำลังมหาศาล บดขยี้จนเกิดหลุมขนาดใหญ่บนพื้นคอนกรีด
กล่าวอีกนัยหนึ่ง อู่ฉีตัดสินใจเลียนแบบการเคลื่อนไหวของสัตว์ป่าั้แ่ต้นเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีของั์จอมทำลาย
อู่ฉีพัวพันกับั์จอมทำลาย หลบการโจมตีของมันอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็ทหารรับจ้างของเขตปลอดภัยหรือทหารรับจ้างปืนดำ ดวงตาของพวกเขาทุกคนล้วนเผยความแปลกใจและชื่นชม
“เคลื่อนไหวอย่าคล่องแคล่ว และสามารถกัดศัตรูได้อย่างร้ายกาจ เด็กนี่ปิดบังพลังไว้ มันอาจเป็การเสริมพละกำลังระดับสองกับการเสริมความว่องไวระดับสอง หรืออาจมีมากยิ่งกว่านั้น!”หวังเซิ่งกล่าว
ทุกการเคลื่อนไหวของอู่ฉีดูเหมือนจะผ่านการฝึกมาอย่างดี แต่สภาพร่างกายของคนธรรมดาย่อมไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ เมื่อหวังเซิ่งจำลองการเคลื่อนไหวเ่าั้กับความยืดหยุ่นทางร่างกายเขาเอง รูม่านตาเขาก็หดลงหลังได้รับคำตอบว่ามันเป็ไปไม่ได้!
305
