ตระกูลแวมไพร์กับไซด์ไลน์ตัวแม่
ตอน ไม่รู้จะเอาแม่พันธุ์จากไหนจึงเรียกไซด์ไลน์
แสงจันทรายามราตรีส่องอาบเนินเขาเขียวขจีที่มีทุ่งหญ้าเรียบเตียนกว้างสุดลูกหูลูกตา
แว๊ก! ๆ ฝูงค้างคาวบินว่อนเหนือคฤาสน์เก่าแก่ที่มีหลังคาแหลมๆราวกับโบสถ์โบราณ โฮ่ง! ๆ เสียงหมาล่าเนื้อนับสิบๆตัวที่คอยอารักขาเ้านายในบ้านกำลังเห่าอะไรบางอย่าง
เงาดำทมิฬลอยจากยอดหลังคาปราสาทคฤหาสน์ลงมายังพื้นเบื้องล่าง ปรากฏร่างเด็กชายจ้ำม่ำทะยานลงมาตามเงาราวกับมีวิชาตัวเบาขั้นสูง
"มาแล้ว ๆ วิกาลสวัสดิ์"
เด็กชายแวมไพร์วิ่งมาหาฝูงหมาหลังจากตื่นหลับไหลตอนกลางวัน โฮ่ง! ๆ ๆ เ้าหมาล่าเนื้อกระโจนร้องดีใจเมื่อเห็นเ้านายน้อย
ภายในปราสาทเก่า มีห้องโถงกว้างสีขาวจนเหลืองซีด เพดานสูงตระหง่านโอ่อ่าราวกับท้องพระโรง แสงโคมไฟระย้าสาดส่องสว่างไสวไปทั่วทิศ
งั่ม! ๆ ๆ หนุ่มหล่อกำลังนั่งกัดกินไก่ทอดหน้าโต๊ะหินอ่อนที่ยาวหรูหราราวกับโต๊ะพระาายุคอัศวิน
"ไม่ได้กินเืมานานแล้ว หิ! ๆ" หนุ่มหล่อในชุดสูทสีดำยิ้มกว้าง เผยให้เห็นฟันเขี้ยวแหลมคมสองซี่ที่ด้านขวาและซ้าย
อึก! ๆ ๆ เขายกแก้วไวน์แดงผสมเืเทียมดื่มอย่างหิวกระหาย
โครม! จู่ๆฝาโลงศพที่กลางห้องโถงก็เลื่อนจนหล่นลงจากโลงหิน
"ชิพหาย" เด็กหญิงแก้มป่องผงะลอยขึ้นมาบนอากาศในท่าลอยตั้งตัวแข็งทื่อ
"อะไรลูกแอล" หนุ่มใหญ่ใบหน้าขาวผิวนวลซีดเอ่ยทักลูกสาวตัวน้อย
"เรากำลังจะสูญพันธุ์แล้วป๊า" เด็กหญิงเอ่ยขณะลอยลงมายืนกับพื้น
"ห๊ะ! บ้าน่า" เสียงหนุ่มใหญ่ร่างสูงสง่าปราดเปรียว
"จริงๆ หนูฝันเห็นอนาคต"
"ก็เราสืบพันธุ์ทุกร้อยปีนี่ เดี๋ยวก็มึทายาท จะไปสูญพันธุ์ได้ยังไง"
"พ่อก็อายุ300แล้วแต่ยังไม่มีเมียซักที หนูก็25ปีพี่ชายก็30 อีกร้อยปีหนูก็อายุ125เอง พี่เอก็130 วัยหาคู่ของแวมไพร์ต้อง200ปีขึ้นไป"
"แล้วยังไง มันผิดปกติยังไง ตรงไหนที่บอกว่าเราจะสูญพันธุ์ บ้าป่ะลูก นอนไม่พอก็นอนต่อเถอะ"
แวมไพร์หนุ่มเอ่ยแล้วหันหลังจะเดินออกนอกบ้าน หยิบเบ็ดตกปลาแบกไว้เพราะต้องหาของสดๆมาตุนไว้กิน
"ในฝันคืออีกไม่กี่ปีพายุสุริยะจะทำให้หนูกับพี่ชายเป็หมัน พ่อก็มีลูกไม่ได้อีกแล้ว เพราะแสงอาทิตย์ที่เปลี่ยนไป" เด็กสาวะโตามหลังพ่อ
"ห๊ะ! อีกกี่ปีนะ" แวมไพร์หนุ่มลอยถอยหลังมาอยู่ข้างลูกสาวตัวน้อย
"อีกไม่กี่สิบปีนี้แหละ มีผลแต่กับเผ่าพันธุ์เรา ไม่มีผลกับการออกลูกของมนุษย์"
"แล้วปรากฏการณ์แสงอาทิตย์ที่เปลี่ยนไปนี่มันจะจบตอนไหน เมื่อไรเราจะกลับมาออกลูกออกหลานได้ต่อ" พ่อถามขณะก้มหน้ามองตาแป๋วของลูก
"อีก800ปี ตอนนั้นพ่อก็ตายแล้ว หนูกับพี่ก็น่าจะแก่หงำเหงือกแล้วหละ"
"เอ้ากรรม แล้วจะทำยังไงดีล่ะ เราเป็ตระกูลสุดท้ายในโลกนี้แล้วสิ อุส่าห์เอาตัวรอดมาตั้งหลายร้อยปี เวรเอ๋ย" คุณพ่อแวมไพร์เกาหัวยิกๆ
"หนูกับพี่เอยังเด็กยังหาคู่ไม่ได้หรอก เพราะฉะนั้นแวมไพร์ที่สืบพันธุ์ได้ตอนนี้ก็มีแต่ป๊าเท่านั้น ถ้าไม่รีบหาเมียนะ เผ่าพันธุ์เราหายไปจากโลกแน่ๆ"
ลูกสาวเอ่ย
"ประชุม ประชุม สุมหัวที" คุณพ่อแวมไพร์เอาสองมือป้องปากะโลั่น
โฮ่ง! ๆ ๆ หมาล่าเนื้อวิ่งมานั่งรอบโต๊ะหินอ่อนราวกับแก๊งอัศวิน หมีควายตัวใหญ่ั์มานั่งบนเก้าอี้หิน แมวเปอร์เซียขนขาวฟูขึ้นมานั่งหัวโต๊ะ
"มีอะไรพ่อ" เด็กชายจ้ำม่ำลอยเข้ามาในบ้าน ลงนั่งข้างหมีควายและเอ่ยถาม
ตุบ! ๆ ๆ เด็กหญิงผมเปียวิ่งมานั่งเก้าอี้หัวโต๊ะ คุณพ่อรูปหล่อกอดอกเดินไปเดินมาข้างโต๊ะหินอ่อนยาว
"เรากำลังจะสูญพันธุ์" เด็กหญิงแอลเอ่ย
"ชิพเป๋ง" เด็กชายเอตาเหลือกโต
"เราต้องหาคู่ เอ๊ย ไม่ใช่ พ่อต้องหาเมีย" แวมไพร์หนุ่มเอามือลูบคาง
โฮ่ง! ๆ ๆ ๆ เหล่าหมาร้องส่งเสริม
เมี๊ยว! แมวขนปูยชูหางแกว่งไปมา
โอ๊งงงง! หมีควายลุกยืนและร้องคำรามขึ้นฟ้า
"จริงเหรอ ตาทิพย์ของน้องเห็นอย่างนั้นจริงๆเหรอ" เอถาม
"จริงสิ หนูเคยพลาดที่ไหน" แอลตอบพี่
"แล้วจะหายังไงนะเมีย ออกไปตอนกลางวันก็โดนแดดเผาตายสิ" คุณพ่อเอ่ย
"มันมีไอ้นี่ไง แอพหาคู่ ป๊าเอามือถือมาดิ" เด็กชายเอแบมือรอ
"แอพหาเพื่อนคุยน่ะเหรอ ลองมาทุกแอพแล้ว ไม่เห็นได้ผลเลย" คุณพ่อตอบแล้วยื่นสมาร์ทโฟนใส่มือน้อย
หมับ! เด็กหญิงแอลแย่งมือถือจากพี่ชายมากดเอง "มันไม่ทันหรอก กว่าจะจีบ กว่าจะได้คุยและมีอะไรกัน ไม่รู้อีกกี่สิบปี" ปากสีชมพูพร่ำบ่นขณะเข้าเว็บเสิร์ชหาผู้หญิงขายตัว
"นี่ไง ไซด์ไลน์ใกล้ตัวฉัน" เด็กหญิงเอ่ยแล้วชูรูปสาวๆในเว็บขายตัวเว็บดังให้พ่อดู
"โอ้โห มันมีของแบบนี้ด้วยหรือ" คุณพ่อแย่งมือถือมาสไลด์ดูรูปสาวๆในสภาพตาค้างโต
"เห้อ ไม่ทันเทคโนโลยีเลย ถึงว่าแวมไพร์ค่อยๆสูญพันธุ์ไปหมดไปสิ้น" ลูกสาวส่ายหน้าบ่น
"หึย คนนี้เป็นักศึกษาอยู่เลย ชื่อโฉมงาม สวย สูง ขาว เหมาะจะเป็แม่พันธุ์เลย" คุณพ่อหาได้ฟังลูก
"เอาคนนี้แหละ โทรเลย" ลูกสาวสั่ง
"แล้ว แบบว่า ถ้าป๊าเรียกเขามาแล้วจะทำเป็ป่ะ ผสมพันธุ์ ให้ผมช่วยไหม" ลูกชายเอ่ยขณะลอยตัวขึ้นมาเหนือหัวพ่อ ก้มมองสาวในจอ
"จะบ้าเหรอ เป็เด็กเป็เล็ก อายุเพิ่งจะ30เอง" พ่อบ่น
"แต่ป๊าก็ไม่ได้ผสมพันธุ์มานานแล้วนะ" ลูกชายเอ่ย
"นั่นสิ ไม่รู้ท่อจะตันรึเปล่า" ลูกสาวเสริม
โฮ่ง! ๆ ๆ เมี๊ยว! โอ๊ง! หมา หมี แมว ร้องเสียงดังระงม