ณ ห้องพิเศษ ของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง
ฟ้ายังคงหลับและฝันถึงเหตุการณ์ครั้งที่เกิดการะเิจนถูกไฟครอก ทำให้เพ้อ “ร้อน ร้อน ร้อน ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย” และใตื่นเผลอไปกอดคนที่มาเฝ้าไข้ด้วยความกลัว
“ไม่ต้องกลัวนะครับน้องฟ้า เหตุการณ์มันผ่านมาแล้ว พี่อยู่นี่ไม่ต้องกลัว”
“เสียงพี่พันรบนี่” ฟ้าใอย่างมาก รีบปล่อยแล้วผลักพี่พันรบออกไปทันที แล้วเปลี่ยนเป็ท่านั่งหลังพิงหมอน
“ขอโทษค่ะพี่พันรบ ฟ้าไม่ได้ตั้งใจ” แต่พอมองไปทางประตูก็เห็นพ่อแม่ ม่านฟ้า สนและแป้ง ยืนอมยิ้มที่เห็นทั้งสองกอดกัน ฟ้าเลยรีบะโบอกทุกคนว่า “ไม่มีอะไรนะคะทุกคน ฟ้าแค่ใกับภาพในฝันค่ะ”
“แม่ว่าทั้งสองคนคุยกันไปก่อนนะ เดี๋ยวพวกเราไปคุยกันข้างนอกแป๊ปนึงจ้า”
ทั้งหมดเลยพากันออกไปคุยกันข้างนอก
“ขอบคุณที่มาเยี่ยมนะคะพี่พันรบ ฟ้าดีขึ้นแล้ว พี่กลับไปเถอะค่ะ”
“ฟ้ายังโกรธพี่เื่คืนนั้นอยู่ใช่มั้ย พี่ขอโทษที่เชื่อในสิ่งที่แนนนี่เล่ามา ตอนนี้พี่เข้าใจทุกอย่างแล้วนะครับ ให้อภัยพี่เถอะนะครับ น้องฟ้า”
“ฟ้าลืมเื่บ้าๆในคืนนั้นหมดแล้วค่ะ เื่มันไม่น่าจดจำสักนิด และฟ้าก็ไม่อยากให้พี่พันรบคิดว่าฟ้าจะทำทุกอย่างเพื่อให้พี่หันมาชอบฟ้าอีก ใจฟ้ามันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ฟ้าไม่ได้ชอบพี่พันรบแบบนั้นอีกแล้วค่ะ ชัดเจนแล้วนะคะ ออกไปได้แล้ว ฟ้าขอพักผ่อน”
พันรบอยากจะพูดต่อ แต่เห็นฟ้านอนและหันหลังให้ ก็เลยได้แต่เดินออกมาจากห้อง
*******************************************
“อ้าวพันรบ ทำไมรีบออกมาล่ะหลาน”
“ฟ้าเขา้าพักผ่อนครับ” ตอบอย่างเสียงเศร้า
ม่านฟ้าเห็นเพื่อนเศร้า เลยว่า “พันรบคะ ม่านได้เสนอคุณอาทั้งสองแล้วนะคะ เื่ที่จะชวนคุณฟ้าและเพื่อนทั้งสองคน ไปเที่ยวทะเลด้วยกัน ตอนนี้คุณอาก็เห็นด้วยแล้ว เพราะอยากให้ฟ้าได้ผ่อนคลายบ้าง ฟ้าโหมทำงานมาโดยตลอดเลย”
สีหน้าพันรบเริ่มดีขึ้นที่อาทั้งสองอนุญาต
“เดี๋ยวอา จะเป็คนบอกฟ้าเองนะ พันรบไม่ต้องเป็ห่วง”
“ขอบคุณครับอา”
“ไป อาว่า พวกเราก็เข้าไปในห้องกันเถอะ”
*******************************************
“พ่อจะให้หนูไปเที่ยวทะเลหรอคะ แต่งานค้างเพียบเลยนะคะ พ่อจะให้หนูทิ้งงานหรอคะ”
“โถ่ฟ้า ทำงานเครียดซะขนาดนี้มันไม่ดีต่ออาการป่วยของฟ้านะ ผ่อนคลายบ้างเถอะลูก” แม่พูดด้วยความเป็ห่วง
“เดี๋ยวงานทั้งหมด พ่อจัดการเองไม่ต้องห่วงนะฟ้า อีกอย่างทัวร์เที่ยวทะเลนี้ พันรบกับม่านฟ้าจัดเพื่อให้พนักงานในห้างมีโอกาสได้ไปเที่ยวใน่หยุดยาว ฟ้าจะได้กลับไปพบเพื่อนร่วมงานที่ฟ้าได้ไปฝึกด้วย ไม่ดีเหรอลูก”
ฟ้าเริ่มเห็นด้วยกับพ่อ เพราะอยากไปเจอเพื่อนๆ ที่เป็พนักงานห้างด้วยเหมือนกัน เลยตอบตกลง
*******************************************
ทั้งหมดพากันมาเที่ยวทะเล แต่ม่านฟ้าได้เชิญแนนนี่นางแบบที่ทำงานให้ มาเที่ยวด้วยกัน ทุกคนก็รู้สึกผ่อนคลายที่ได้มาเที่ยว จนมาถึงตอนกลางคืน งานฉลองได้มีการจัดแยก โดยเวทีจัดแสดงและโต๊ะจีนเลี้ยงฉลองจะจัดให้เฉพาะทีมฝ่ายบริหารเท่านั้น อยู่ภายในโรงแรม ส่วนฝ่ายอื่นๆนั้นได้จัดบุฟเฟต์ริมทะเล ตามอัธยาศัย
ฟ้า สนและแป้งเลยได้มานั่งโต๊ะจีนร่วมกับม่านฟ้าและพันรบ ไม่เพียงเท่านั้น แนนนี่ก็ได้มานั่งร่วมโต๊ะด้วย
จากคราวที่แล้ว ที่แนนนี่ได้ไปปล่อยไก่ไปแสดงละครต่อหน้าทิชาแทนที่จะเป็ฟ้า ทำให้แผนการทำลายฟ้าล้มเหลว แม้แนนนี่จะรู้ว่าพันรบรู้เื่ทั้งหมด แต่ก็ทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้ เข้ามานั่งข้างๆพันรบโดยไม่สนใจใคร
สนเห็นเลยว่า “ดูสิฟ้า ผู้หญิงคนนี้ต้องจับพี่พันรบแน่เลย”
“อือ” แต่ฟ้าก็มองไปทางอื่น
“แป้งว่า ฟ้าอย่าไปยอมนะ ผู้หญิงแบบนี้พี่พันรบเขาไม่ชอบหรอก”
“นั่นสิแป้ง ฟ้าก็เคยเป็แบบผู้หญิงคนนี้เหมือนกันนะ ตอนนี้รู้สึกสงสารตัวเองเหมือนกันนะ ทำไปได้ยังไงไม่รู้”
พิธีกรได้แจ้งว่าจะจัดให้มีการประกวดการแสดง ผู้ชนะจะได้รับรางวัลเงินสด 10,000 บาท
“คุณฟ้าคะ เดี๋ยวม่านจะไปสีไวโอลินให้ฟัง ตามที่เคยสัญญากับฟ้าไว้นะคะ”
“จริงๆหรอคะคุณม่าน ฟ้าจะรอฟังค่ะ”
ม่านฟ้าได้ประกวดการแสดงสีไวโอลินเป็คนแรก เมื่อเธอเล่นจบ ทุกคนก็ปรบมือ
“เล่นไพเราะจังเลยค่ะ ฟ้าเก็บรูปคุณม่านได้ตั้งเยอะ คุณม่านสวยมากเลยนะคะ”
“ไหนดูหน่อยค่ะ”
แนนนี่รู้สึกหมั่นไส้ม่านฟ้า เลยจะไปร่วมประกวดด้วย ขึ้นไปบนเวทีเพื่อร้องเพลงโชว์ทุกคน แนนนี่นอกจากเป็นางแบบแล้วเธอยังมีความสามารถในการร้องเพลงด้วย เสียงเธอเพราะมาก
“ฟ้า อย่าน้อยหน้า ไปโชว์เล่นเปียโนเลย” แป้งกำลังยุเพื่อน
“ห๊า ฟ้าเล่นเป็หรอ”
“ใช่ค่ะ คุณฟ้าเล่นเก่งมากเลยนะคะ ม่านได้เห็นคุณฟ้าแสดงในครั้งก่อน”
“ความรู้เล่นเปียโนคงคืนอาจารย์หมดแล้วค่ะ ฟ้าเล่นไม่ได้แล้ว” ฟ้าเริ่มรู้สึกว่างานภายในโรงแรมไม่ค่อยสนุก อีกทั้งกลัวเพื่อนทั้งสองคนจะยุทำอะไร เลยจะออกมาข้างนอกโดยอ้างว่าจะไปเข้าห้องน้ำ
ฟ้าออกมาดูงานที่จัดบุฟเฟต์ที่แผนกอื่นๆจัด แม้มันจะไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไร แต่ก็รู้สึกว่ามันดูผ่อนคลายมากกว่างานในโรงแรม มองเห็นพนักงานจับวงกันเล่นกีต้า ร่วมกันร้องเพลงสนุกสนาน และมองไปเห็นทิชา ญาดา พรรณีและเพื่อนนั่งร่วมวงอีก 3 คนแยกออกมา ปรบมือร้องเพลงธรรมดา โดยไม่มีเครื่องดนตรีประกอบ
“อ้าวทิชา ทำไมไม่ไปร่วมวงกับ วงที่มีกีต้าล่ะ”
“พวกเราอายคนอื่นเขาน่ะ เพลงที่ร้องได้ก็ไม่ค่อยทันสมัย อีกอย่างวงอื่นๆคนก็เยอะแล้วด้วย”
“งั้นฟ้ามีความคิดดีๆแล้ว เดี๋ยวฟ้าเล่นกีต้าให้นะ”
“ฟ้าเล่นกีต้าเป็ด้วยหรอ” ทิชาสงสัยเพราะเคยเห็นแต่ฟ้าเล่นเปียโน
“อื้อ เหมือนคุ้นๆนะว่าเล่นได้ เดี๋ยวไปยืมกับทางโรงแรมแป๊ป เดี๋ยวมา”
*******************************************
ฟ้ากลับมาที่ห้องจัดเลี้ยง มาพบกับผู้ดูแลงานเพื่อขอยืมกีต้า เมื่อฟ้าเข้ามาก็มองไปบนเวที เนื่องจากคนประกวดมีน้อย และกรรมการก็ตัดสินให้แนนนี่เป็ฝ่ายชนะ ภาพบนเวที คือ เห็นพันรบกำลังมอบป้ายเงินสด 10,000 บาทให้กับแนนนี่
แนนนี่รับป้ายและถ่ายรูป ขณะนั้นเห็นฟ้าอยู่หลังเวทีก็ทำเป็หน้าเชิด ในใจคิดว่า “เป็ไงล่ะฟ้า อิจฉาล่ะสิที่ฉันเป็ผู้ชนะวันนี้”
ส่วนฟ้ามองไปบนเวที เพียงแว๊บเดียว ก็เดินตามผู้ดูแลงานไปเพื่อไปรับกีต้าที่ยืมไว้ เมื่อมาถึงวงของทิชา ก็ว่า “มา ได้กีต้ามาแล้ว อยากได้เพลงอะไรก็บอกมา”
และแล้วกลายเป็ว่าวงของทิชากลับสนุกที่สุด เพราะฟ้าสามารถเล่นกีต้าได้ทุกเพลง ทุกคนร่วมร้องเพลงอย่างสนุกสนาน
ทางด้านสนกับแป้งเห็นว่านานแล้วที่ฟ้ายังไม่กลับมาเลยพากันออกไปตาม จนมาเห็นฟ้าดีดกีต้าให้พนักงานร้องเพลงกัน ก็แปลกใจ แต่ทั้งสองเห็นว่ามันดูสนุกก็เลยขอร่วมวงร้องเพลงด้วยกัน
พันรบเห็นว่าทั้งสามคนออกไปนาน อีกทั้งมันดึกมากแล้ว อาทั้งสองได้ฝากให้พันรบดูแลฟ้าไม่ให้ฟ้านอนดึกมาก เลยออกไปตามเช่นเดียวกัน ระหว่างเดินออกมาตามชายหาด ได้ยินเสียงพนักงานร่วมกันร้องเพลงอย่างสนุกสนาน เลยเข้าไปดู ก็มองเห็นฟ้าดีดกีต้าอย่างชำนาญ เป็ภาพที่พันรบไม่เคยเห็นมาก่อน ตอนนี้ฟ้าดูเท่ห์มาก
ฟ้าดีดจนเหนื่อย เลยขอพักกินน้ำ ระหว่างนั้นมีพนักงานคนหนึ่งมองเห็นพันรบยืนมองฟ้าอยู่นอกวง ก็เลยแซวเ้านาย “มารับแฟนหรอครับคุณพันรบ” ฟ้าที่ยังดื่มน้ำอยู่ถึงกับสำลักน้ำ เสียงโห่แซวจึงเริ่มขึ้น
“ใช่ครับ ผมมารับฟ้าไปนอน มันดึกมากแล้ว ไปเถอะครับน้องฟ้า”
ทิชาเลยบอกว่า “ไปเถอะฟ้า เดี๋ยวทิชาไปคืนกีต้าให้นะ”
ฟ้าเลยเดินออกไปจากวงอย่างงงๆ สนกับแป้งอยากให้ฟ้าอยู่สองต่อสองกับพันรบ เลยบอกว่าจะขอฟังเพลงต่อ
“พี่พันรบ ไม่เห็นต้องมาก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฟ้าก็กลับแล้ว”
“อาเขาอุตสาห์ ฝากฟ้าไว้กับพี่ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฟ้า พี่ก็แย่น่ะสิ”
ฟ้าพยายามเดินนำหน้าพันรบ คุยกับพันรบแบบไม่มองหน้า สักพักหนึ่งอยู่ดีๆ พันรบก็ดึงฟ้าเข้าไปกอด
“ทำอะไรคะ พี่พันรบ ปล่อยฟ้าเดี๋ยวนี้ อย่าหาว่าฟ้าไม่เตือน”
“งู! งูครับน้องฟ้า งูกำลังเลื้อยผ่าน”
ฟ้าที่กลัวงู ก็เลยเป็ฝ่ายกอดพันรบเสียแน่น “งูมันไปยังคะ พี่”
“ยังครับ” การกอดครั้งนี้ ทำให้พันรบรู้สึกดีมาก แอบอมยิ้ม
ภาพที่ทั้งสองกอดกันนี้ ถูกจับจ้องโดยใครคนหนึ่งที่แอบอยู่……
11K
![ฝืนชะตาท้าสามภพ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721906142_38669137.webp)
