
เล่าเื่ผี รายการเด็กดี
จัดทำโดย : ชายขี้เล่า Story
รายการเด็กดี ออกอากาศครั้งแรก ระหว่างปี พ.ศ. 2537 - 2541 เนื้อหาภายในรายการ นำเสนอเกี่ยวกับ… เื่ราวของเด็ก การศึกษา ความคิดสร้างสรรค์ และการแข่งขันทางวิชาการ… ดำเนินรายการโดย... พี่โบโซ่ พิธีกรชาย.. ผู้สวมใส่ชุดตัวตลก คอยทำหน้าที่ พูดคุยกับเด็กๆ สร้างความสนุกสนาน ให้กับผู้ชมทางบ้านเป็อย่างมากในสมัยนั้น…
ในภายหลัง... ทางรายการประสบปัญหา มีเรตติ้งคนดูที่น้อยลง และปัญหาเื่ค่าใช้จ่ายในการถ่ายทำ… จึงทำให้รายการเด็กดี.. ต้องปิดตัวลงในที่สุด…
เทปสุดท้ายของรายการ… พี่โบโซ่ ได้เชิญชวน.. เด็กๆจากทางบ้าน มาร่วมสนุก เล่นเกม แข่งขัน และทานขนมแสนอร่อย ก่อนที่จะปิดรายการ ด้วยการ… ร้องเพลงประจำรายการ เป็เทปที่น่าประทับใจ และเป็ความทรงจำที่ดี ของเด็กๆทุกคน…
หลังจากที่รายการเด็กดีปิดตัวลงไปแล้ว สตูดิโอแห่งนี้ ถูกปล่อยร้าง เนื่องจากมีจุดชำรุดเสียหาย มากเกินไป ไม่เหมาะที่จะบำรุงรักษาเพื่อถ่ายรายการอื่น.. จึงถูกปล่อยให้รกร้างแบบนี้ มาตลอด…
ทอม ชายหนุ่ม ที่ในอดีต.. เคยมาออกรายการเด็กดี ตอนเป็เด็ก กับเพื่อนๆที่โรงเรียน… แต่… ปัจจุบันนี้ เขามีอายุได้ 27 ปี เรียนไม่จบ... ติดยาเสพติด ติดการพนัน ข้องเกี่ยวกับเื่ผิดกฎหมาย เกือบทุกอย่าง…
บางวันแอบขโมยเงินพ่อแม่ เพื่อนำไปซื้อยาเสพติด สร้างความผิดหวัง และความเสียใจ ให้กับครอบครัวเป็อย่างมากๆ ยิ่งผ่านไปนานเท่าไหร่ เขายิ่งทำตัวแย่หนักขึ้นเรื่อยๆ…
วันนี้… ทอม ได้เงินมาจำนวนหนึ่ง เป็เงินที่ขโมยที่มาจากที่บ้าน… เขาได้นำเงินที่ได้.. ไปซื้อยาเสพติด เพื่อสนองความ้ากับ เต๋า.. เพื่อนอีกหนึ่งคน แต่.. เนื่องจาก่นี้ เ้าหน้าที่ตำรวจ ได้ออกมาตรวจตราแถวบ้านเขา อย่างเข้มงวดมากขึ้น จึงทำให้หาสถานที่เล่นยาได้ยากมาก…
ทอม… นึกถึงสตูดิโอเก่า ที่เคยใช้ถ่ายทำรายการเด็กดี ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากบ้านเขาสักเท่าไหร่ จึงตกลงกับ เต๋า ว่า… คืนนี้จะไปแอบเสพยากันที่สตูดิโอแห่งนี้…
เมื่อถึงเวลาตอนกลางคืน ทอม และ เต๋า อาศัย่กลางดึก ที่ไม่ค่อยมีตำรวจ ออกตรวจมากนัก พากันขับมอเตอร์ไซค์ คนละคัน ไปที่สตูดิโอเก่า….
เมื่อมาถึงแล้ว จึงพากัน เดินเข้าไปข้างใน… ทอม มองไปรอบๆ… ทุกอย่าง ยังดูเหมือนเดิม คล้ายๆ กับตอนที่เคยมาถ่ายรายการเด็กดี เมื่อครั้งที่ยังเป็เด็กนักเรียน… มีโปสเตอร์เก่าๆ… เศษลูกโป่ง และ ของตกแต่งฉากต่างๆ วางอยู่ตามพื้น ทุกอย่างดูเก่า จนไม่น่าจะนำกลับมาใช้งานได้อีก…
ทอม พา เต๋า เดินไปที่บริเวณหน้าเวที ตรงจุดนี้.. เคยใช้สำหรับ ให้พิธีกร พี่โบโซ่ พูดคุยกับเด็กๆในอดีต… ทั้งสองนั่งลงบนเวที จัดเตรียมอุปกรณ์สำหรับเสพยา….
เมื่อสิ่งไม่ดี ถูกสูบเข้าสู่ร่างกาย ทั้งสองคน.. เริ่มมีอาการเคลิบเคลิ้ม.. พูดคุยกันเสียงดังลั่นสตูดิโอ ทอม ได้เล่าให้ เต๋า ฟังว่า… เมื่อก่อน ตอนเป็นักเรียน.. เคยมาถ่ายรายการที่นี่ด้วย... ถูกครูบังคับให้เต้น ให้คุย และทำท่าทางตลก ไอ้พิธีกร ใส่ชุดตัวตลกนั้น ก็ดูประหลาด พอคิดดูแล้ว รู้สึกว่า เป็รายการ ที่ดูปัญญาอ่อนมาก… รายการแบบนี้ เจ๊ง ไป ก็ดีแล้ว…
“มีที่ไหน ให้เด็กมาเต้น เพลงช้างน้อย เพลงแม่ไก้ ไร้สาระมาก... มีการให้สัญญา กับพี่โบโซ่ อะไรนั้น ด้วยนะ ว่า.. โตขึ้นจะเป็คนดี ไม่ยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด… แล้ว ดู กู สิ… ของแบบนี้ มันอยู่ที่ความชอบเว้ย.. บังคับกันได้ไงวะ… ฮ่าๆ..” ...ทอม หัวเราะ ให้กับเื่ที่เล่าไป เหมือนเป็เื่ตลก และไร้สาระมากๆ...
"เออ… ก็ว่าแบบนั้นแหละ ไร้สาระจริงๆ นี่ถ้า.. พี่โบโซ่ ของมึงมานะ กูว่า จะชวนนั่งดูดยา ด้วยกันสักหน่อย หวะ ฮ่าๆ…” …. เต๋า เห็นด้วยกับเพื่อน พร้อมยิงมุกตลก หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน…
ทั้งสอง.. พูดคุย และมีอาการมึนเมา จากการเสพยา นั่งเล่นกันแบบนั้นอยู่นาน เต๋า… มองเห็นว่า.. ที่ข้างหลังฉากเวที มีผ้าม่านกั้นฉากสีแดง... ด้วยความที่อยากรู้อยากเห็น เต๋า เลยเดินไปรูดผ้าม่านนั้นออก..
ทันที ที่มองเข้าไป.. ข้างหลังผ้าม่านนั้น.... เต๋า... ได้มีสีหน้าที่หน้าซีดเผือก.. เพราะใกับบางสิ่งบางอย่าง… จนทำให้ ต้องวิ่งออกมาข้างนอกสตูดิโอ ขับมอเตอร์ไซค์ ออกไปที่ถนนใหญ่.. ทิ้ง.. ทอม ให้นั่ง งง อยู่แบบนั้นคนเดียว…
ทอม สงสัยว่า เต๋า มันเป็อะไร ทำไมต้องรีบขนาดนั้น กลับไป ไม่บอกเลยสักคำ… แต่ก็ไม่ได้สนใจมากนัก เพราะในตอนนี้ เขากำลังมีอาการเคลิ้มจากเสพยาอยู่…
สักครู่หนึ่ง… มีเสียงแปลกๆดังขึ้น เสียงนั้น ดังมาจากที่ฉากหลังเวที ที่เดียวกับที่ เต๋า ได้ไปเปิดผ้าม่านกั้นออก… เสียงเหมือนบางอย่างกำลังดิ้นไปมา... ทอม รู้สึกรำคาญกับเสียงนั้น เลยเดินไปดู…
ทอม… มองไปรอบๆในความมืด… ได้พบว่า.. มีบางอย่าง ถูกมัดผูกไว้ที่ฉาก ราวเหล็ก ข้างบน…. เมื่อเงยหน้าขึ้นไปดู ก็ต้องถึงกับใกลัวสุดขีด เพราะภาพนั้น มันคือ… ร่างของผู้ชาย สวมชุดตัวตลก ที่ดูเหมือน.. ผูกคอตาย กำลังดิ้นไปมา อย่างทรมาน…
ร่างตัวตลก ที่หัวห้อยติดอยู่กับเชือก หันหน้ามามอง ทอม ส่งยิ้มให้… แล้วพูดว่า... “น้องทอม เหรอ… โตเป็หนุ่มแล้วนะ... จำ... พี่โบโซ่... ได้รึเปล่า ฮึๆ..”
ทอม ไม่แน่ใจว่า เขากำลังประสาทหลอน เพราะเสพยา หรอภาพที่เห็น มันคือความจริง เขากลัวมาก จนขยับตัวไปไหนไม่ได้
"น้องทอม... เป็เด็กไม่ดี รึเปล่า... ไหนเคยสัญญากันแล้ว.. ว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด เด็กไม่ดี ต้องถูกลงโทษ.. ฮ่าๆ…” ....ตัวตลก ขยับตัว ดิ้นให้แรงขึ้น จนคอของเขา ที่ห้อยติดกับเชือก ยืดยาวออก คอนั้นยาวขึ้น ยาวขึ้น จนร่างกายส่วนล่างแตะกับพื้น...
ทอม ยกมือไหว้… สวดมนต์ผิดถูก... ด้วยความกลัว… แต่… มันไม่ได้ผล ตัวตลก กำลังหัวเราะ พร้อมกับใช้มือ กระชากคอที่ยาวของตัวเอง... ให้ส่วนศีรษะ หลุดออกจากเชือก.. มันพูดว่า… “ทอม อยากดู พี่โบโซ่.. เล่นมายากล ไหม...”
ตัวตลก ค่อยๆหดคอที่ยาว กลับเข้าไปที่ลำตัวเหมือนเดิม... มันวิ่งมาหอ ทอม อย่างรวดเร็ว นั่งจ้องหน้าเขา และ.. เอาฝ่ามือปิดใบหน้า แล้วเปิดออก ครั้งแรกไม่ลูกตา.. ฝ่ามือปิดใบหน้าเปิดออกครั้งที่สอง ไม่มีปาก ฝ่ามือปิดใบหน้าเปิดออกครั้งที่สาม เหลือแต่ตัวหัวกะโหลกติดเนื้อแดงๆ… ที่กำลังหัวเราะ.. อย่างบ้าคลั่ง
ทอม ใกลัว.. หมดสติ สลบหลับไปกลางสตูดิโอ ไปอย่างไม่รู้ตัว… ระหว่างนั้น เขาได้ฝันว่า… ตัวเองกลับไปเป็เด็กอีกครั้ง..
ในความฝัน ทอม กับ เพื่อนๆหลายคน กำลังมาถ่ายทำรายการเด็กดีกันที่นี่.. ทุกอย่างเต็มไปด้วยความสนุกสนานๆ เด็กได้เล่น ได้พูดคุยกันเต็มที่ ่ก่อนปิดรายการ พี่โบโซ่... เดินมาถามเด็ก ทีละคน ว่า โตขึ้น.. อยากจะเป็อะไรกันบ้าง…
หลายคน ตอบว่า อยากเป็ หมอ นักบิน และอีกมากมาย จนมาถึง ทอม เป็คนสุดท้าย พี่โบโซ่ ถามว่า… “น้องทอม… โตขึ้น หนูจะเป็อะไร…”
ทอม กำลังจะตอบ แต่ว่า พี่โบโซ่… เอามือ มาอุดปาก… แล้วบอกว่า… “ไม่ต้องพูดแล้ว น้อง อยากโตมาเป็เด็กติดยา เป็เด็กไม่ดีใช่ไหม... เอาละ… พวกเราทุกคน ดูนี่สิ น้องทอม โตขึ้น อยากเป็ติดยา อยากเป็ปัญหาสังคม หละ ดูไว้.. เป็ตัวอย่างที่ไม่ดีนะ ฮึๆ…..”
พี่โบโซ่… และเพื่อนทุกคน ที่กำลังถ่ายรายการ หันมาชี้หน้า หัวเราะใส่ทอม ทุกคนเอาแต่.. หัวเราะไม่หยุด หัวเราะ จนน้ำตาไหลเป็เื เป็ภาพที่น่ากลัวมาก
“น้องทอม หนูชอบ… ไดโนเสาร์ ไหม พี่โบโซ่ จะเล่นมายากล ทำหน้าตาให้เหมือนไดโนเสาร์ ดูนี่นะ ดูให้ดีหละ ฮี่ๆ…” ...พี่โบโซ่ ใช้มือสองข้าง ถูๆ ขยี้ใบหน้าตัวเองอย่างรุนแรง จนใบหน้าเริ่มแดงช้ำ ลูบ และปั้น ดึงปากตัวเอง ให้ยื่นออกยาวออกมาจนดูน่ากลัว ก่อนที่จะอ้าปากกว้าง ทำท่าทางเหมือนกำลัง จะกินหัวของทอม…
“เด็กไม่ดี ต้องถูกลงโทษ แบบนี้แหละ… ดูปากพี่สิ อ้าปากกว้างเหมือนไดโนเสาร์ไหม พี่จะกินน้องแล้วนะ ฮึๆ..” ….พี่โบโซ่ อ้าปากกว้าง จนปากฉีก มันใหญ่มากพอที่จะกลืนเด็กลงไปได้ทั้งตัว… ภาพนั้นน่ากลัวมากที่สุดในชีวิต จนทำให้ ทอม ต้องตื่นขึ้นมาจากความฝัน…
ตอนนี้ เป็เวลาเช้าพอดี อาการต่างๆ จากตอนเสพยา หายไปหมดแล้ว… เขารู้สึกกลัว และอยากกลับบ้านมาก ทอมออกไปข้างนอกสตูดิโอ ขับรถรถมอเตอร์ไซค์ กลับบ้าน เมื่อถึงแล้ว.. ก็ได้ล้มตัวหลับอีกครั้งด้วยความเหนื่อยล้า… มีเสียงระหว่างหลับพูดว่า… ….”ยังมีโอกาสนะ.. เลิกตอนนี้… หรือ จะให้ พี่โบโซ่… เล่นมายากล ให้ดูอีกดีหละ ฮี่ๆ…”
ทอม ข่มใจ.. หลับไปด้วยความกลัว และนับั้แ่วันนั้น เขาได้เลิกยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด โดยใช้วิธีหักดิบ.. กลับไปช่วยที่บ้านทำงาน พ่อ และ แม่ ดีใจมาก ที่.. ทอม เลิกยาได้… ทำให้ครอบครัว ใช้ชีวิตกันอย่างมีความสุขมากขึ้น…
มีอยู่วันหนึ่ง ทอม ได้ช่วยแม่เก็บของภายในบ้าน แล้วไปเจอกับนิตยสารเก่าๆ… เขาได้นำมาเปิดอ่าน ข้ามเวลาไปเรื่อยๆ… มีอยู่หน้าหนึ่ง พูดถึงรายการเด็กดี...
เนื้อหาข้างใน กล่าวว่า…
เ้าหน้าที่ตำรวจ พบศพ.. พิธีกรดัง ขวัญใจเด็กๆ ผู้ชายสวมชุดตัวตลก ผูกคอตายอยู่ที่สตูดิโอ มีจดหมายลาตาย อยู่ข้างตัว เขียนเอาไว้ว่า… ผมทำงาน ที่รายการเด็กดี.. เป็พี่โบโซ่.. ของเด็กๆทุกคน ผมรักรายการนี้มาก ทุ่มเททุกอย่าง ทั้งจิติญญา อุทิศตัว… อยากเป็ส่วนหนึ่ง.. ให้เด็กทุกคน.. ได้เติบโตมาเป็คนดี ได้มีการศึกษาที่เหมาะสม ช่วยพัฒนาสังคม ให้น่าอยู่มากยิ่งขึ้น…
ผมมีชีวิตวัยเด็กที่ยากลำบาก ไม่อยากให้เด็กรุ่นใหม่ ต้องพบเจอชะตากรรมเหมือนผม แต่… ทุกคนในทีมงาน เอาแต่.. ทุจริตคดโกง กอบโกยผลประโยชน์เข้าตัวเอง ไม่ได้สนใจ ที่จะพัฒนาเด็กๆ จากใจจริง สุดท้ายคนเห็นแก่ตัวมีมากเกินไป.. รายการเด็กดีจึงไปไม่รอด...
ไม่มีรายการเด็กดีอีกแล้ว ก็ไม่มีผมอีกต่อไป ผมรักรายการนี้ ขอสัญญาว่า… จะเป็พี่โบโซ่ ที่คอยช่วยเหลือเด็กๆทุกคนตลอดกาล….
เมื่อ ทอม ได้อ่านเนื้อหาดังกล่าว พาให้นึกคิดย้อนไปถึง วันที่เจอเื่น่ากลัวที่สตูดิโอ… นั่นคงเป็ พี่โบโซ่ จริงๆ นี่อาจเป็การเตือน ไม่ให้ไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งไม่ดี… เขาคิดว่า ตัดสินใจถูกแล้ว ที่ได้ปรับเปลี่ยนตัวเองใหม่ในตอนนี้… คงต้องขอบคุณ พี่โบโซ่ ผู้หวังดี
บ่ายวันนี้ ทอม ขับรถมอเตอร์ไซค์ออกไปข้างนอก เพราะมีนัดสัมภาษณ์งาน ซึ่งระหว่างทาง จะต้องผ่านที่สตูดิโอเก่า แห่งนั้นอีกครั้ง
ตอนที่ขับผ่านออกไป ก็ดูเหมือนไม่มีอะไร.. แต่เมื่อมองที่กระจกข้าง ได้เห็นว่า… พี่โบโซ่ กำลังโบกมือทักทาย… จึงทำให้ต้องหยุดรถ และหันหลังกลับไปมองอีกครั้ง แต่คราวนี้... มีแต่เพียงความว่างเปล่าเท่านั้น
เย็นวันนั้น… ทอม โทรหา.. เต๋า เพื่อที่จะถามเพื่อนว่า เป็อย่างไรบ้าง เพราะั้แ่วันนั้น ก็หายเงียบไป ขาดการติดต่อไปเลย.
เต๋า รับสาย… เล่าให้ฟังว่า.. วันนั้น เจอผีตัวตลก ผูกคอตาย ที่หลังผ้าม่านกั้นฉาก เขากลัวมาก เลยรีบหนีออกมาก่อน และยังถูกตามมาหลอกที่บ้าน มาเล่นมายากล ล้วงไส้ออกจากท้อง ให้ดู.. เกือบทุกคืน จนเกือบจะเป็บ้าตาย.. ตอนนี้กลัวผี... จนเลิกเสพยาไปแล้ว….
และนี่ก็คือ ชะตากรรม ของทั้งสองคน ที่ได้พบเจอกับ พี่โบโซ่ ผีตัวตลก ผู้ปลดปล่อยพวกเขา ออกจากวงจรอุบาทว์เหล่านี้ เด็กๆ จงจำไว้ อย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งไม่ดี เพราะบางที อาจจะได้ดูมายากลสยองขวัญ จาก พี่โบโซ่ ก็เป็ไปได้….