การจะทำอะไรสักอย่างต้องรู้ว่าเรา้าอะไร และทำอย่างไรให้เราบรรลุเป้าหมายนั้น มนุษย์ทุกคนเกิดมาย่อมมีความฝันในชีวิต ความฝันก็คือจุดเริ่มต้นของการตั้งเป้าหมายหากไม่มีความฝันก็ได้เพียงใช้ชีวิตไปวันๆ โดยไม่ได้คิดทำอะไรไม่ได้วางแผนในชีวิตว่าพรุ่งนี้และวันต่อไปจะทำอะไรหากไม่มีความฝันไม่มีเป้าหมายในชีวิต ก็ได้เพียงใช้ชีวิตเหมือนเกิด แล้วรอวันสิ้นสุด คือ รอวันตาย คนไม่มีเป้าหมาย ก็ใช้ชีวิต เพื่อผ่านไปวันๆ บางวันก็ไม่มีกะจิตกะใจ ทำอะไรเลยเพราะไม่ได้มีความใฝ่ฝัน ไม่ได้มีเป้ากมายในชีวิต ชีวิต ก็จะอยู่อย่างนั้น เหมือนกราฟเส้นชีวิต ตรง ั้แ่ต้นจนจบไม่มีขึ้นมีลง
หากมีความฝัน มีเป้าหมาย เราจะรู้ว่าตัวเราเกิดมาแล้วชื่นชอบ มีความฝันอยากได้โน่นได้นี่ อยากเป็โน่นเป็นี่ จะทำให้มีกำลังใจ แล้วตั้งเป้าหมาย เพื่อทำมันให้สำเร็จดั่งที่ตั้งเป้าและคาดหวังไว้
เหมือนกันทำงานทุกวันนี้เราต้องรู้ว่าเราทำงานเหนื่อยเพื่ออะไร เพื่อตัวเราเอง เพื่อครอบครัว เพื่อคนที่เรารักหากมีเป้าหมายในชีวิต กราฟเส้นชีวิต ก็จะมีขึ้นมีลงตามการลงมือทำ การไขว่คว้า การใฝ่ฝัน ของตนเอง หากมีเป้าหมายในชีวิตเราจะรู้ว่า เราเรียน หรือ ทำงานหนักไปเพื่ออะไร เพื่อตัวเราเอง เพื่อนครอบครัว เพื่ออนาคตไม่ต้องมาเหน็ดเหนื่อย เพื่อเงินเดือนที่ดี เพื่อการเป็อยู่ที่ดี สิ่งเหล่านี้ล้วนมาจากที่เรามีความฝัน มีความหวังในชีวิต ทำให้เป้าหมายสำเร็จ ด้วยความฝันอันมุ่งมั่นมุ่งสู่ความสำเร็จ ชีวิต ก็จะมีความหมาย
แม้บางคนมีความฝันแต่ไม่มีความหวังในความฝันและไม่ได้ทำมัน แต่ก็มีความฝันอยู่ในความสุขของความฝันที่ฝันลึกในใจชีวิต มีรสชาติ มีขึ้นมีลง มีทุกข์มีสุขเพราะเกิดจากการใช้ชีวิตที่หลากหลาย
หากไร้เป้าหมาย เส้นกราฟชีวิตจะตรง ไม่ใช่ว่าำร้เป้าหมายจะไม่มีความสุข บางคนมีความสุขกับการไม่คิดอะไรเลย บางคนก็มีความทุกข์เพราะไม่รู้จะมีความฝัน ความหวัง เป้าหมายไปทำไมส่วนคนที่มีความฝัน ความหวัง อาจจะคาดหวังกับเป้าหมายของตนมากบางครั้งผิดพลาดก็เป็ทุกข์ ถ้าหากเรียนรู้จากความผิดพลาดแล้วเริ่มต้นใหม่ก็จะแก้ไขปัญหาได้
แต่หากไม่เรียนรู้ทุกอย่างก็เหมือนแค่ผ่านๆ ชีวิตที่ไร้เป้าหมาย ก็ทำได้เพียง ใช้ชีวิต ไปวันๆ