ณ เมืองนามิโมริ ประเทศญี่ปุ่น
ชายหนุ่มเ้าของเส้นผมสีขาวยาวสลวยในชุดหนังสีดำเงาทั้งเสื้อและกางเกงทับด้วยโอเวอร์โค้ทลักษณะเดียวกันยืนอยู่บนดาดฟ้าของตึกแห่งหนึ่งท่ามกลางย่านชุมชนซึ่งมีผู้คนทุกเพศทุกวัยเดินกันพลุกพล่าน ตราสีแดงบนไหล่ซ้ายที่โดดเด่นขึ้นมาบ่งบอกได้ทั้งเหตุผลของการมายืนตรงนี้รวมถึงความสามารถที่ผู้คนในโลกมืดให้การยอมรับ
ดวงตาสีเทาอ่อนคมกริบเช่นเดียวกับนักล่าก้มมองกลุ่มคนที่เป็เป้าหมาย ก่อนจะะโเสียงดังชนิดที่ใครยืนใกล้ก็ต้องแก้วหูดับ
“ ไอ้พวกเด็กเหลือขอ!! ”
เสียงของเขาดึงดูดให้ผู้คนด้านล่างแหงนหน้าขึ้นมอง รวมถึงอัลโกบาเลโน่รีบอร์นและเด็กชายผมสีน้ำตาลในชุดนักเรียนซึ่งยืนแนบข้างกัน เด็กหนุ่มคนนี้เพิ่งจะอายุสิบหก เท่ากับเ้าหญิงแคนดี้แต่ได้ชื่อว่าเป็ศิษย์เอกที่รีบอร์นแสนภูมิใจ
ซาวาดะ สึนะโยชิ เขาคือความหวังของรีบอร์นสำหรับการดูแลวองโกเล่ในญี่ปุ่น แม้จะยังไม่ได้รับการยอมรับเพราะกลุ่มคนที่เรียกตนเองว่า ‘ วาเรีย ’ คอยคัดค้าน แต่อาจารย์อย่างเขาจะทำทุกอย่างให้ชายคนนี้เติบโตเป็ผู้นำที่ดีเหมือนวองโกเล่พรีโม่
ซาวาดะหวาดกลัวชายบนตึกซึ่งมีดาบยาวติดกับแขนซ้ายจนไม่ทันได้ระวังตัวว่ามีโลหะสีเงินแวววับถูกขว้างมาทางเขา
“ ชิ ชิ ชิ ชิ ชิ ” เสียงแปลกหูดังขึ้นตามด้วยมีดเล่มเล็กจำนวนนับไม่ถ้วนตรงดิ่งมาหาชายหนุ่มในทิศทางตรงกันข้ามกับตึกที่ชายผมขาวคนนั้นยืนอยู่
“ ดับไปซะ!!! ” เด็กหนุ่มผมสีเทายาวระคางในชุดเครื่องแบบโรงเรียนเดียวกับซาวาดะวิ่งเข้ามาพร้อมกับปาวัตถุคล้ายะเิทำมือขนาดเล็กเพื่อปัดมีดเ่าั้ให้พ้นทาง
“ ปลอดภัยนะครับบอส ” เขาวิ่งมารวมกลุ่มพร้อมชายหนุ่มเส้นผมสีดำอีกคนที่ตัวสูงกว่าเพื่อน
“ มาช่วยแล้วล่ะ ” หากอาวุธของคนข้างกายคือะเิ อาวุธของเขาคงหนีไม่พ้นดาบคาตานะที่ห้อยติดหลังมา ดวงตาสีน้ำตาลกับรอยยิ้มอ่อนโยนผิดกับแววตาประกายพร้อมสู้อย่างสิ้นเชิง
“ นี่ไม่ใช่เวลามาสู้ รีบหนีก่อน ” คนที่เป็ผู้ใหญ่หนึ่งเดียวในกลุ่มตักเตือนอย่างจริงจังแต่เด็กหนุ่มทั้งสองยังดื้อรั้นไม่ยอมฟัง
“ ไม่ครับ ผมจะสู้ครับคุณรีบอร์น ” เด็กหนุ่มถือะเิในมือยื่นคำขาด นิสัยใจร้อน ดื้อรั้น เอาแต่ใจของเขาทำให้รีบอร์นได้แต่ถอนหายใจ
“ เ้าพวกนั้นน่ะไม่ใช่คนที่พวกแกจะสู้ได้ในตอนนี้หรอกนะ รู้จักหรือเปล่า หน่วยลอบสังหารของวองโกเล่ ‘ วาเรีย ’ ” ทั้งหมดมองหน้าผู้เป็อาจารย์อย่างตกตะลึงเมื่อรับรู้ถึงความต่างกันของทักษะ พวกเขาในตอนนี้ยังฝึกฝนไม่มากพอจะสู้กับกลุ่มคนที่เป็นักฆ่ามืออาชีพได้ คำแนะนำของรีบอร์นจึงเข้าท่าที่สุด
“ แต่ว่า…” คนอายุน้อยกว่ายังต่อรองไม่เลิก ในมือกำะเิที่ตัวเองทำไว้แน่น เขามั่นใจว่าตัวเองสู้ไหว ยังไงก็ไม่อยากหนีให้เสียศักดิ์ศรี
“ ทำตามที่ฉันบอก! ” ชายในชุดสูทขึ้นเสียงเกรี้ยวกราดเปรียบดั่งคำสั่งให้เลิกโต้เถียง ซาวาดะมองหาทางหนีั้แ่แรกเพราะโดยนิสัยเขาไม่ใช่คนชอบต่อสู้ เมื่อเห็นว่าซอกตึกทางขวาน่าจะสามารถหลบอาวุธที่จู่โจมมาขณะวิ่งได้ เขาจึงเตรียมส่งสัญญาณให้ทุกคนไปทางนั้นทันที
“ ถ้ายอมให้หนีง่ายๆแบบนั้น ฉันจะโดนบอสฆ่าเอานะ ” มาม่อน อัลโกบาเลโน่ผู้จุกนมสีครามซึ่งทำงานให้วาเรียขณะนี้ ออกมาดักหน้าทางที่ซาวาดะวางแผนไว้ราวกับอ่านใจฝ่ายตรงข้ามออก
การที่อัลโกบาเลโน่ทั้งสองมาประจันหน้ากันในฐานะศัตรูเป็เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ยากพอๆกับการเกิดาโลก แม้ปกติพวกเขาจะไม่สู้กันเองแต่ถ้ามันเป็งานเป็หน้าที่ก็ถือว่าหลีกเลี่ยงไม่ได้
“ เฮ้ย! ไอ้พวกสวะ!! ” เสียงดุดันน่ากลัวดังขึ้นบนตึกเดียวกับที่ชายเสียงดังก่อนหน้าอยู่
เ้าของเสียงเดินออกมาพร้อมกับเหล่าลูกน้องในชุดหนัง เส้นผมสีดำสนิทเสยขึ้นโชว์หน้าผาก รอยแผลเป็ขึ้นริ้วเป็วงเหมือนแผลไฟไหม้บนใบหน้ายิ่งทำให้ดูน่าเกรงขาม ดวงตาสีแดงคมกริบราวกับผู้อยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารมองกลุ่มเด็กนักเรียนซึ่งอายุน้อยกว่าตนเกือบเจ็ดปีด้วยสายตาเหยียดหยาม เขาคือหัวหน้าของหน่วยลอบสังหารวาเรีย ‘ ซันซัส ’ ชายผู้ไม่เคยปราณีสิ่งมีชีวิตใด
“ ชิชิชิชิ บอสโกรธแล้วสิ ” เสียงหัวเราะแปลกประหลาดที่ได้ยินก่อนหน้านี้ ดังมาจากผู้ชายผมบลอนด์ยาวปิดตาซึ่งยืนแสยะยิ้มอยู่ข้างหลังของผู้เป็เ้านาย โลหะแวววาวที่เขาถืออยู่ทำให้เดาได้ไม่ยากว่ามีดปริศนาที่เกือบจะพรากชีวิตของ ซาวาดะ สึนะโยชิมาจากใคร
“ ซันซัสจริงๆแกไม่ต้องมาเองก็ได้นะ แค่เด็กเหลือขอพวกนี้น่ะฉันจัดการคนเดียวก็ไหว ” ผู้ชายผมยาวคนนั้นเดินเข้าหากลุ่มและเรียกชื่อซันซัสอย่างสนิทสนม ผู้เหนือกว่าเตะเข้ากลางลำตัวของเขาอย่างจังจนชายแกร่งทรุดลงกับพื้นอย่างง่ายดาย
“ ไอ้สวะสควอโล่ ” ซันซัสใช้เท้าเหยียบหน้าของคนที่ล้มลง พร้อมกับเตะอย่างแรงอีกที
“ จัดการได้เหรอ? แล้วทำไมพวกมันยังไม่ตาย!! ” เขาตะคอกใส่ชายหนุ่มที่ชื่อสควอโล่ก่อนจะมองรีบอร์นด้วยหางตา
“ นายมาที่นี่ทำไม การประชุมยังไม่ได้ข้อสรุปเลยไม่ใช่เหรอ ? ” รีบอร์นเงยหน้ามอง การปรากฏตัวของอีกฝ่ายในวันนี้ผิดไปจากที่อัลโกบาเลโน่หนุ่มคาดไว้ เขายังฝึกซาวาดะได้ไม่คืบหน้าพอจะต่อกรกับวาเรียในตอนนี้
“ ฉันไม่รอข้อสรุปอะไรทั้งนั้นแค่ฆ่าพวกแกฉันก็ได้ตำแหน่งมาครองแล้ว ” บอสของวาเรียะโกลับลงมา สองมือหันปืนทั้งสองกระบอกไปทางคู่สนทนา
“ ถ้านายฆ่าพวกสึนะตอนนี้ อย่าว่าแต่ตำแหน่งเลย ถ้าพรีโม่รู้เข้านายโดนไล่ออกจากวองโกเล่แน่ ” อัลโกบาเลโน่ผู้จุกนมสีเหลืองยังคงโต้เถียงโดยไม่เกรงกลัว ในใจได้แต่ภาวนาให้มีลูกน้องคนอื่นของวองโกเล่ที่บังเอิญมาเห็นเหตุการณ์โทรแจ้งจอตโตให้เร็วที่สุด
“ ระ...รีบอร์น คือว่า...ถ้าพวกเขาอยากมาดูแลที่นี่มากนัก ทำไมไม่ยกตำแหน่งให้เขาไปเลยล่ะ พวกฉันเองก็ยังเด็กคงจะเป็บอสอย่างพรีโม่ไม่ได้หรอก ” สึนะโยชิพูดด้วยความกลัว เขาเป็แค่เด็กรักสงบที่้าจะมีปัญหากับคนอื่นน้อยที่สุด โดยที่ไม่รู้ความจริงว่าทำไมเื่นี้ถึงเป็ปัญหายืดเยื้อนัก
“ ยังถือว่ามีความฉลาดอยู่บ้างนะ ” ผู้ชายผมสีเขียวฝั่งเดียวปล่อยอีกข้างสกินเฮด สวมแว่นกันแดดพึมพำกับตัวเอง แม้ชุดหนังจะคล้ายกับคนอื่นแต่เขาเพิ่มขนมิงค์สีส้มรอบคอเพื่อความอลังการและความเป็เอกลักษณ์
“ นายรู้ไหมสึนะว่าถ้าซันซัสได้เป็บอสดูแลประเทศญี่ปุ่นในนามของวองโกเล่จะเกิดอะไรขึ้น ” รีบอร์นเอ่ยถามลูกศิษย์ที่ยืนกระอักกระอ่วนกับบรรยากาศ เมื่อเห็นว่าเขาเงียบไม่ตอบ ผู้เป็อาจารย์จึงพูดต่อด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“ ซันซัสจะเปลี่ยนแปลงวองโกเล่ไปในทางตรงกันข้ามกับที่พรีโม่ดูแลอิตาลี ทุกเขตการปกครองจะลุกเป็ไฟและแน่นอนคนที่เกี่ยวข้องกับเื่นี้ทั้งหมดจะถูกกำจัด ไม่ใช่แค่นาย ครอบครัวนาย เพื่อนทุกคนที่เกี่ยวข้องกับนายจะถูกฆ่าหมด ” ซาวาดะหน้าถอดสี ตกตะลึงกับคำอธิบายจนพูดอะไรไม่ออก
“ นายจะยอมให้คนที่นายรักตกอยู่ในสภาพนั้นเหรอสึนะ? ” เสียงเข้มเค้นคำตอบจากคนเด็กกว่าที่ยืนนิ่งพูดไม่ออก ดวงตาสีน้ำตาลไล่มองหน้าเพื่อนทั้งสองอย่างวิตกพลางนึกไปถึงหน้าแม่และเพื่อนที่โรงเรียนที่หลายคน
“ …เข้าใจแล้ว ฉันจะสู้ เพื่อให้ทุกคนปลอดภัย ” เด็กหนุ่มถอนหายใจให้กับชะตากรรมที่แสนโหดร้าย ในขณะที่ผู้ใหญ่ข้างกายแอบอมยิ้มด้วยความพอใจ เขามองเด็กคนนี้ไม่ผิด
ั้แ่วันแรกที่เขามานามิโมริตามคำสั่งของจอตโตเพื่อตามหากลุ่มคนที่จะดูแลอำนาจทั้งหมดของวองโกเล่ในญี่ปุ่น เขาก็เห็นแววของเด็กคนนี้ั้แ่แรกเห็น และเชื่อว่าตัวเองสามารถฝึกฝนขัดเกลาสึนะโยชิให้เติบโตไปเป็ผู้นำที่ดีอย่างที่พรีโม่เคยทำได้
“ แข่งกันหน่อยไหมล่ะซันซัสจะได้รู้ว่าใครเหมาะสมจะเป็บอสที่แท้จริง และเพื่อความยุติธรรมกรรมการของเราให้เ้าหญิงแห่งท้องนภาตัดสินไปเลย ” เมื่อได้ยินคำว่าเ้าหญิงแห่งท้องนภาสมาชิกวาเรียทุกคนก็มีอาการแปลกไป
“ มีจริงเหรอของแบบนั้นน่ะ ? ” สควอโล่พูดขึ้นด้วยสีหน้าประหลาดใจ แน่นอนว่าสำหรับโลกที่มีพลังอำนาจเป็ตัวกำหนด ไม่มีใครไม่รู้จักบอสของทูรินีเซตเต้แม้ผู้คนส่วนใหญ่จะคิดว่ามันเป็แค่ตำนานก็ตาม
“ แน่นอน เพิ่งได้รับตำแหน่งมาหมาดๆเลย ”
“ ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เจอพวกสวะชั้นสูง หึ เริ่มจะสนุกแล้วสิ ” ซันซัสแสยะยิ้มร้ายกาจ แววตาเป็ประกายราวกับสัตว์ป่ากระหายเื
“ อีกหนึ่งเดือนค่อยว่ากันใหม่ ฉันยังต้องไปแจ้งให้เ้านายของเรารู้เื่ก่อน ” รีบอร์นสำเร็จแผนการถ่วงเวลาได้อย่างแยบยลโดยการอ้างเ้าหญิงแคนดี้ขึ้นมาเบี่ยงเบนความสนใจ หนึ่งเดือนคงเพียงพอที่เขาจะฝึกพิเศษพวกซาวาดะให้แข็งแกร่งขึ้น
“ ฉันจะรอขย้ำพวกแกไม่ให้เหลือซาก ” เสียงดุทิ้งท้ายไว้แค่นั้น ก่อนที่สมาชิกชุดหนังจะหายไปราวกับที่ตรงนั้นไม่เคยมีใครขึ้นไปอยู่
“ โทษทีนะเ้าหญิงที่ต้องลากมาเกี่ยว ” รีบอร์นบ่นพึมพำกับตัวเองและรีบติดต่อผู้ที่เกี่ยวข้องทุกคนในทันที
5K
