เวลาเกือบ 3 ทุ่มกว่าๆ ชายทุ่มร่างสูง ใบหน้าหล่อเข้ม ผิวขาว เดินลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาในโรงเเรมสุดหรูย่านใจกลางเมือง สายตาของเขามองไปรอบๆบริเวณโรงแรมก่อนจะก้มหน้าเดินเข้าไปเงียบๆ นัยตาที่ดูเศร้านั้นแสดงออกได้ว่าเขาพึ่งจะเจอเื่ที่เ็ปมาค่อนข้างมาก เขาเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าประชาสัมพันธ์ของโรงเเรม
"สวัสดีครับ ผมโลกิครับ ที่โทรมาเเจ้งไว้ครับ"
"อ่อ..สวัสดีค่ะ ผู้จัดการสั่งเตรียมห้องไว้สำหรับท่านประธานแล้วค่ะ เดี๋ยวดิฉันพาไปนะคะ"
"ไม่ต้องหรอกครับ ผมขอคีย์การ์ดกับเลขที่ห้องก็พอครับ"
"อะ..อ่อค่ะ ซักครู่นะคะ...นี่คีย์การ์ดค่ะ ชั้นบนสุดของตึก ห้อง 5015 ค่ะ"
"ขอบคุณครับ"
"ให้ดิฉันเรียกพนักงานมายกกระเป๋าให้ไหมคะ"
"อ่อ ไม่ต้องหรอกครับ ผมยกไปเองได้" โลกิยิ้มจางๆให้กับพนักงานหน้าเคาท์เตอร์ก่อนจะหยิบคีย์การ์ดและเดินไปอย่างเงียบๆ ใบหน้าหล่อทะลุใจสาวๆของเขา ทำให้พนักงานต้อนรับของโรงแรมถึงกับระทวยไปตามๆกัน
"โอ้ยแก!!บอสคนใหม่หล่อไส้แตกมากเลยแก แบบนี้ฉันทำงานที่นี่ไปจนตายเลยล่ะ"
"จริงด้วย!!ตอนแรกฉันว่าจะลาออกแล้วนะเพราะคิดว่าบอสคนใหม่จะเฮงซวยเกมือนบอสคนเก่า เเต่พอฉันมาเจอคุณโลกิแล้ว บอกได้คำเดียวเลยแก ฉันจะตายที่นี่จ้า!!" พนักงานต้อนรับสองสาวถกเถียงกันเื่ใบหน้าของโลกิเอาเป็เอาตาย เขาถือเป็ประธานคนใหม่ที่มัดใจเหล่าพนักงานสาวๆจนเเทบจะถวายตัวให้กันเลยทีเดียว โลกิลากกระเป๋ามาถึงหน้าห้องของเขาพร้อมกับเสียบแท็กการ์ดและเปิดประตูเข้าไป ห้องของเขาคือห้อง VVIP ที่สุดที่โรงแรมทำไว้สำหรับรองรับวสันเ้าของโรงเเรมนี้ เเต่เนื่องด้วยวสันให้โลกิมาดูแลแทน ห้องนี้จึงตกเป็ของโลกิโดยปริยาย โลกิวางกระเป๋าลงบนเตียงและเดินออกไปที่ระเบียง ภายนอกห้องมีสระว่ายน้ำส่วนตัวและสวนหย่อมขนาด 5 เมตร กริ้งๆๆๆ กริ้งๆๆ เสียงมือถือดังขึ้นพร้อมกับรูปของวสันขึ้นโชว์ที่หน้าจอมือถือของโลกิ
"ครับพ่อ ถึงละครับ เอ่อพ่อครับ...ไม่มีอะไรครับ!!"
"(แกจะถามถึงอิคคิวใช่ไหม หยุดได้เเล้วโลกิ อย่าทรมานตัวเองอีกเลยลูก เริ่มต้นใหมาได้แล้ว)"
"ผมพยายามแล้วครับพ่อ เเต่ทุกครั้งที่ผมหลับตาลง ผมก็เห็นเเต่หน้าอิคคิวลอยเข้ามาอ่ะพ่อ ผมไม่รู้จะทำยังไงจริงๆครับ"
"(พ่อรู้ว่ามันต้องใช้เวลา มันก็เหมือนกับตอนที่พ่อเสียแม่แกไปใหม่ๆนั่นแหละ แต่พ่อเชื่อว่าลูกเข้มเเข็งและลืมอิคคิวได้ เพียงเเค่มันต้องใช้เวลา)"
"ครับพ่อ ผมจะพยายามครับ แล้วตอนนี้อิคคิวเป็ไงบ้างครับ"
"(อิคคิวสบายดี ธุรกิจที่ไทยกำลังไปได้ดี ั้แ่มันคบกับอิคคิว น้องแกมันเป็ผู้เป็คนขึ้นเยอะเลย ไม่ต้องห่วงทางนี้นะ ลูกอยู่ที่โน่นทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ว่างๆพ่อจะไปเยี่ยม)"
"ครับพ่อ...งั้นเดี๋ยวผมขออ่านเอกสารเกี่ยวกับโรงแรมเพิ่มก่อนนะครับ พรุ่งนี้เริ่มงานจะได้ไม่งง ผมรักพ่อนะครับ" โลกิวางสายจากวสันก่อนจะเดินกลับมานั่งคอตกที่เตียงตามเคย เขาพูดไปเพียงเพราะอยากให้พ่อสบายใจ เเต่ในใจลึกๆแล้วเขายังทำใจเื่อิคคิวไม่ได้จริงๆ
"เฮ้อ!!หนีมาไกลขนาดนี้แล้ว หวังว่าจะลืมนายได้นะอิคคิว ฟู่ววว" โลกิไล่ลบรูปในมือถือที่เขาเคยแอบถ่ายอิคคิวไว้ จนกระทั่งถึงรูปสุดท้ายมันคือรูปแรกที่เขามีโอกาสได้ถ่ายคู่กับอิคคิว ภาพในรูปมันคือภาพที่อิคคิวยิ้มอย่างมีความสุขและเขาก็ยืนขยี้หัวอิคคิวอยู่ข้างๆ โลกิซูมเข้าไปที่หน้าของอิคคิวพร้อมกับก้มลงจูบที่รูปเบาๆ
"โลกมันคงไม่ได้เหวี่ยงเรามาคู่กันสินะ พี่รู้ว่ามันอาจจะยาก เเต่คิวก็มีชีวิตของคิวแล้ว พี่ก็จะพยายามมีความสุขเหมือนคิวให้ได้ เอาใจช่วยพี่ด้วยนะ อิคคิว!!" โลกิเลือกเก็บรูปสุดท้ายนี้ไว้ เพื่อเตือนสติว่าครั้งนึงเขาเคยชอบเด็กคนนี้สุดชีวิต โลกิโน้มตัวลงนอนและเอามือถือแนบไว้ที่หน้าอกจนเผลอหลับไป จิตใจของเขามันฟุ้งซ่านจนกระทั่งฝันถึงหน้าของคนที่เขารัก ในฝันของโลกิคือ เขาเห็นอิคคิวนั่งอยู่ที่ระเบียงห้องและกวักมือให้โลกิเข้าไปหา โลกิเดินตามไปอย่างไม่ลังเล อิคคิวโน้มตัวมาใกล้ๆโลกิ เขายืนหน้าเข้ามาใกล้ๆหน้าของโลกิและยิ้มให้อย่างมีความสุข
"พี่โลกิไม่ต้องห่วงคิวนะ คิวอยู่ได้ครับ!!"
"ไอ้เฮีย!!...นี่มึงจีบแฟนกูอีกแล้วหรอ!!มึงตายซะเถอะ!!" ในฝันคือโลกิกำลังจะกอดอิคคิว เเต่ทว่าลีโอกลับมาเห็นพอดีในมือของเขากำมีดเเน่นและวิ่งจะมาทางเขาอย่างโหดร้าย โลกิใสะดุ้งตื่นจากฝันทันที เม็ดเหงื่อที่ผุดออกมาเต็มตัวพร้อมกับภาพความฝันที่มันยังติดตาเขาอยู่
"ฟู่ววว!! นี่เราฝันไปหรอเนี้ย เหมือนจริงชะมัดเลย เฮ้อ!!!เพ้อเจ้อหนักไปแล้วโลกิเอ้ย!!" โลกิลุกขึ้นจากเตียงพร้อมกับหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำไป เวลานี้การอาบน้ำคงจะเป็ทางเดียวที่จะชำระความฝันอันน่ากลัวของเขาออกไปได้ โลกิเปิดน้ำจากฝักบัวใส่หัวตัวเองแล้วยืนนิ่งเหมือนกำลังนึกอะไรบางอย่าง
"พอๆๆโลกิ ต่อไปนี้แกจะต้องเดินคนเดียวให้ได้ ห้ามนึกถึงเื่ที่มันเป็ไปไม่ได้อีก พ่อส่งแกมาทำงาน ทำงานสิวะ ทำงานๆ!!!" โลกิเร่งน้ำแรงขึ้นและยืนบ่นพรึมพรำเพื่อเตือนสติตัวเองว่าเขากำลังทำอะไรอยู่และควรจะต้องทำอะไรเป็อันดับต่อไป
"พอ!!ต่อไปชีวิตของฉันจะมีเเต่คำว่างาน พอแล้วกับความรัก ฉันจะไม่ขวนขวายกับแกอีกต่อไป พอกันที ฉันจะไม่เชื่อในความรักอีกแล้ว ฉันจะเริ่มต้นใหม่ฉันต้องอยู่ได้ด้วยตัวเอง เริ่มต้นใหม่เว้ย!!!" โลกิทุบกำลังเสียงดังปั้ง!! ก่อนจะะโคำว่าเริ่มต้นใหม่ออกมาสุดเสียง โลกิอาบน้ำจนเสร็จและเดินกลับมาที่เตียงและหยิบเอกสารของทางโรงเเรมมาศึกษาดูรายละเอียดอย่างหนัก เพื่อไม่ให้ตัวเองอยู่เฉยๆ เขาไม่อยากฟุ้งซ่านกับเื่อิคคิวแล้ว โลกิจะลืมอิคคิวได้หรือไม่ การทำงานเป็เ้าของโรงเเรมวันเเรกจะเริ่มต้นยังไง ติดตามได้ใน Ep. หน้านะคะ