5.บทที่ 5
คุณนายใหญ่ของบ้านไม่ได้สนใจการส่งสายตามองกันของสองพ่อลูกนัก จึงเอ่ยชื่อหลานสาวที่เธอและสามีตั้งใจตั้งออกมา โดยไม่ได้มีความหมายของโชคลาภวาสนาเงินทองแต่อย่างใด
สิ่งเหล่านี้ตระกูลเธอมีมันจนมากเกินพอแล้วด้วยซ้ำ หวังเพียงแค่หลานสาวที่รักจะเติบโตมาอย่างสวยงามและมีความสุขที่สุดเพียงเท่านั้น
“ดี ถ้างั้นให้หลานสาวตัวน้อยชื่อว่าเฟยหย่า หลี่เฟยหย่า หลานย่าจะได้เติบโตมาอย่างสง่างามเพียบพร้อมสมกับเกิดมาเป็คนในตระกูลหลี่ เป็นางฟ้าตัวน้อยแสนสวยของบ้านเรา”
เมื่อหลี่เฟยหรงและซ่งผู่เย่วได้ยินชื่อของลูกสาว ก็ยอมรับชื่อนี้ด้วยความยินดีไม่ได้แย้งขึ้นมาแต่อย่างใด ชื่อนี้ความหมายดีมากเช่นกัน
เฟยหย่า โบยบินอย่างสง่างาม อย่างนั้นหรือพ่อกับแม่เลือกชื่อได้ถูกใจเขาจริงๆ ลูกสาวเขาจะได้เติบโตขึ้นมาอย่างสง่างาม เหมือนอย่างที่คุณแม่พูดจริงๆ
“แอ๊! อ้า อ้า….”
แม่หนูน้อยเมื่อได้ยินชื่อที่คุณย่าจางตั้งให้ก็ดีดแขนดีดขาไปมาอย่างคึกคัก ด้วยความยินดีส่งเสียงร้องตอบรับคุณย่าเสียงดังอย่างชอบใจ
นี่มันชื่อเดิมของเธอเลยเชียวนะ เมื่อมีชื่อเหมือนกับชื่อในชีวิตเก่ามันทำให้เธอได้เก็บความทรงจำที่ดีมากๆ ของชาติที่แล้วเอาไว้ผ่านชื่อนี้ได้โดยไม่ลืมไปตามกาลเวลาเมื่อเธอเติบโตขึ้น
ด้วยไม่แน่ใจว่าความทรงจำชาติที่แล้วมันจะอยู่กับเธอไปอีกนานเท่าไร คงมีแต่ชื่อนี้นี่แหละที่จะยังคงอยู่กับเธอ ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งอบอุ่นหัวใจ คุณปู่หลี่กับคุณย่าจางดีที่สุดเลย!
“น้องต้องชอบชื่อที่คุณปู่คุณย่าตั้งให้มากแน่เลยครับน้องดูดีใจใหญ่เลย น้องเล็กน่ารักมาก!”
เสี่ยวเจินเด็กชายผู้ซื่อตรงของบ้านพูดชมน้องน้อยของเขาเสียงดังอย่างมันเขี้ยวเมื่อเห็นแขนขาน้อยๆ สีขาวอมชมพูเป็ปล้องๆ ขยับไปมาเขาอยากจะลองกัดดูจริงๆ มันดูน่ารักมาก!
หากเฟยหย่าได้ยินที่พี่ชายคนรองของเธอคิดอยากลองกัดแขนขาน้อยๆนี่แล้วละก็เธอคงไม่กล้าเอาออกมาโชว์สร้างความน่ารักอีกแน่นอน
เสี่ยวฮุ้ยพี่ชายคนโตตอนนี้นั่งเงียบเอามือปิดปากดวงตาพราวระยับจ้องมองแขนขาน้อยๆ ของน้องสาวขยับไปมาอยู่อย่างห้ามใจตัวเอง
เขารู้สึกไม่ต่างจากน้องชายเลย น้องสาวน่ารักมากอยากลองกัดสักคำจริงๆ เพียงแค่เขาไม่ได้พูดออกมาแสดงออกชัดเจนอย่างน้องชายเท่านั้นแต่ก็นะนี่ขนาดอาการยังออกไม่ชัด?
เหล่าคนโตเห็นเด็กชายของบ้านอาการเริ่มหนักก็ได้แต่ยิ้มเอ็นดูในความน่ารักของพวกเขา
“แอ๊…หาวว…”
เมื่อทุกคนเห็นว่าหลี่เฟยหย่าอ้าปากหาวง่วงนอนอย่างไม่ร้องไห้งอแงแล้ว ก็รู้ว่านี่ควรปล่อยให้ทารกพึ่งคลอดกินนมนอนได้แล้ว
ทุกคนจึงได้พากันออกจากห้องปล่อยให้ทั้งสองพักผ่อนก่อน แม้เด็กชายทั้งสองจะอยากอยู่ในห้องกับแม่และน้องสาว แต่ก็โดนคุณปู่ลากออกมาจากห้องด้วยกัน ก่อนจะตามหลังทุกคนไปหลี่เฟยหรงยังก้มลงจุ๊บปากภรรยารักของเขาสองสามจุ๊บก่อนไปอีกด้วย
“……..”
หลี่เฟยหย่าที่ยังเป็ทารกตัวน้อยทำอะไรไม่ได้จึงมองพ่อตาแป๊วไม่มีหลบแต่อย่างใดก่อนทำปากจู๊ บู้บู้ ใส่พ่อที่เห็นเธอเป็ทารกน้อยพึ่งคลอด จะทำอะไรไม่มีเกรงใจกันเลย
คุณแม่ซ่งยกมือขึ้นฟาดต้นแขนสามีเธอแรงๆดังเพี๊ยะหน้าแดงก่ำด้วยความเขิน หลี่เฟยหรงยกยิ้มมุมปากหัวเราะ ฮึ ฮึ ในลำคออย่างชอบใจ
ก่อนจะก้มลงจุ๊บหน้าผากเ้าตัวน้อยที่ทำปากจู๊ไม่ชอบใจ ชาติก่อนเธอยังไม่เคยมีแฟนเลยนะ จะมีจุ๊บน่ารักๆ แบบนี้ได้ยังไง
“จุ๊บ… พ่อไปก่อนนะครับเดียวคุณพ่อเข้ามาหาใหม่นะครับหย่าเออร์”
ซ่งผู่เย่วมองสามีเธอพูดเสียงหวานกับลูกสาวเธอเสียงเล็กเสียงน้อยที่พึ่งเคยเห็นอย่างขำๆ ก่อนเธอจะดันๆ ไหล่ไล่สามีเธอให้ออกจากห้องไปซะทีเธอจะให้นมลูก หลี่เฟยหรงจึงออกจากห้องไปอย่างไม่เต็มใจ
เมื่อสามีไปแล้วเธอจึงเปิดสาบเสื้อออกให้นมลูกสาวตอนนี้เธอคัดหน้าอกมากด้วยเพราะั้แ่ทุกคนรู้ว่าเธอตั้งท้องจึงได้รับการบำรุงมาอย่างดีบวกกับเธอดูแลตัวเองอย่างดีมาตลอดด้วย
เฟยหย่ามองหน้าอกอวบอิ่มของคุณแม่คนใหม่ของเธอก่อนจะอ้าปากงับมันและดูดน้ำนมกินด้วยความหิวอย่างไม่ลังเล ตอนนี้เธอไม่ได้คิดอะไรให้ยุ่งยากเกินกำลังของทารกน้อยเกิดมาชั่วโมงกว่าๆ ให้มากความอีก
เด็กๆ นี่อ่อนแอจริงๆ สมกับที่ต้องได้รับการดูแลจากผู้ใหญ่ด้วยความใกล้ชิดแล้ว ตอนนี้เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากพยายามกินให้มากและนอนให้เยอะๆ เธอจะได้โตขึ้นมาอย่างมีคุณภาพ
เธออยากแข็งแรงเร็วๆจังตอนนี้กระดูกเธออ่อนแอมาก ส่วนคอของเธอตอนนี้เธอก็กลัวมันหักจริงๆ ทารกน้อยคอยังไม่แข็งได้แต่คิดไปดูดนมไปเพลินๆ ในอ้อมกอดของคุณแม่เธออบอุ่นและนุ่มนิ่มมาก กินนมจนใกล้อิ่มตาปรือจนหลับไป
ซ่งผู่เย่วที่นอนมองลูกสาวตัวน้อยของเธอกินนมอยู่ ยิ้มให้กับความน่ารักของลูกสาว ที่ยามกินนมก็กลอกตากลมโตราวลูกกวางน้อยนั่นไปมาราวกับคิดอะไรไปเพลินๆ อย่างรู้ความก็นึกตลก
พอเห็นว่าลูกกินนมอิ่มแล้วเธอถึงได้อุ้มทารกน้อย ประคองต้นคอน้อยๆ พาดบ่าตบก้นลูบหลังให้เรอออกมา ค่อยอุ้มมานอนเบาะน้อยข้างๆ เธอ
**********************************
4K
