“ภารกิจอะไรกันเนี่ย นี่มันมีแต่ภารกิจช่วยเหลือการกุศลทั้งนั้นเลยนิ…”
เฉินเฟยช่วยไม่ได้ที่จะบ่น ภารกิจแต่ละภารกิจที่สื๋อเอ้อเอามาให้มีแต่ภารกิจที่ค่อนข้างจะยุ่งยากที่จะจัดการ การช่วยเหลือเหล่าผู้ยากจน หรือเด็กผู้ยากไร้ ส่วนใหญ่จำเป็ต้องมีทุนทรัพย์ ไม่อย่างนั้นก็จะสำเร็จได้ยาก เพราะสิ่งที่คนยากจน กับเด็กผู้ยากไร้้า คือเงิน
สื๋อเอ้อได้ยินที่เฉินเฟยบ่นก็ช่วยไม่ได้ที่จะเถียงกลับ
“ภารกิจพวกนี้อาจจะสำเร็จได้ยากก็จริง แต่ภารกิจเหล่านี้เป็ภารกิจชุดเดียวที่มีรางวัลเป็มานา ท่านเฉินเฟยลองคิดดู ด้วยสภาพแวดล้อมแบบนี้ มานาที่ท่านสามารถรวบรวมได้จะมีสักกี่หน่วย…”
เฉินเฟยคิดคร่าวๆดูจากปริมาณมานาที่มีอยู่ในอากาศและพบว่ามันเบาบางมากกว่าที่เขาคิดไว้ ยิ่งไปกว่่านั้นการไหลเวียนของพลังมานาบริเวณรอบๆเองก็เป็ปัญหาเช่นกัน เพราะเมื่อบริเวณที่เฉินเฟยทำการรวบรวมพลังมานาหมดแล้ว จำเป็ต้องรอสักครู่หนึ่งกว่ามานาที่หายไปจะถูกเติมเต็มอีกครั้ง
เฉินเฟยที่มีสมองที่ดีการหามาตราส่วนพลังมานาต่อพื้นที่เขาสามารถคิดออกมาได้อย่างแม่นยำ และพบว่าการที่จะสามารถรวบรวมพลังมานาให้ได้หนึ่งยูนิตนั้นเฉินเฟยต้องใช้เวลาถึงสามวันเต็มๆ
“มาคิดดูดีๆอีกทีภารกิจที่ได้รับมามันก็ไม่ได่เลวร้ายอะไรเท่าไหร่…”
เฉินเฟยไม่มีทางเลือกมากนัก มานาถือเป็สิ่งที่จำเป็มากๆสำหรับเขาในตอนนี้
“เอาละฉันคิดว่าเราควรที่จะเริ่มจากภารกิจที่ง่ายที่สุดก่อนก็แล้วกัน ภารกิจที่ง่ายที่สุดฉันคิดว่่าคือภารกิจการช่วยเหลือสัตว์ การช่วยเหลือสัตว์ใช้เงินน้อยกว่าการช่วยคน และยุ่งยากน้อยกว่าด้วย อย่างน้อยก็ไม่ติดขัดภาวะทางอารม”
เฉินเฟยเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก เขาทำการเตรียมเอกสารต่างๆ สมุดจดบันทึก และสิ่งของที่จำเป็สำหรับในวันปฐมนิเทศของมหาลัย หลังจากนั้นแล้วเขาก็เดินลงไปยังชั้นล่างอีกครั้ง
ที่ชั้นล่างเฉินอิงกำลังดูทีวีเหมือนปกติ หยูหยิงทำความสะอาด ส่วนหยูฮัวร์ไม่อยู่ให้เห็นหลังจากกินอาหารเสร็จแล้วเธอน่าจะกลับเข้าห้องนอนไป
เฉินเฟยมองไปที่ห้องของหยูฮัวร์ได้แต่ส่ายหัว
“ปล่อยไว้ก่อนแล้วกัน ของพวกนี้มันต้องใช้เวลา”
เฉินเฟยจากนั้นก็บอกกับเฉินอิงและหยูหยิงว่าเขาจะออกไปข้างนอกเสียหน่อย
เฉินอิงไม่ไดมีปัญหาอะไรที่เฉินเฟยจะออกไปข้างนอก เขารู้ว่าเฉินเฟยดูแลตัวเองได้ แต่ก็ยังมีเตือนเื่สภาพอากาศเล็กน้อย
“ไปไหนก็ระมัดระวังตัวไว้ด้วยละลูก พ่อดูข่าวพยากรอากาศมา วันนี้ดูท่าทางแล้วฝนน่าจะตก”
เฉินเฟยพยักหน้าก่อนที่จะตอบรับคำของเฉินอิง
“เข้าใจแล้วครับ ผมทำธุระเสร็จแล้วผมจะรีบกลับ”
เฉินเฟยด้วยรอยยิ้มเดินออกจากบ้านอย่างมั่นใจ เฉินอิงเห็นแบบนั้นก็ได้แต่ยิ้มออกมา
“เปลี่ยนไปแล้วจริงๆด้วย นี่คงเป็ของขวัญที่ดีที่สุดที่เราได้รับมา”
ที่หน้าตู้เอทีเอ็มข้างๆสวนสาธารนะที่อยู่ในระแหวกบ้านของเฉินเฟย เฉินเฟยในตอนนี้กำลังยืนกดเงินอยู่ เขามองไปที่ยอดเงินคงเหลือด้วยสายตาที่แสดงออกมาถึงความเ็ป
[200Y]
“สองร้อยหยวนสุดท้าย… พระเ้าลืมไปได้ยังไงเมื่อวานนี้้เราใช้เงินไปกับการซื้อของในเกม ไอเ้าฉันคนก่อนหน้าโง่เอ้ย!”
อยากจะร้องหนักมากถึงการใช้เงินที่สิ้นเปลืองของตนเอง
“ช่วยไม่ได้สองร้อยหยวนก็น่าจะพอถูๆไถๆไปได้ เดี๋ยวกลับบ้านไปเราขายเครื่องเล่นและเกมให้หมด ก็น่าจะต่อทุนได้”
เฉินเฟยในตอนนี้ไม่ได้มีความอยากเล่นเกมหลงเหลืออยู่ในตัวแล้ว เพราะสำหรับเขา การใข้ชีวิตก็เหมือนกับการเล่นเกมนั่นแหละ
เขาทำการคำนวนคร่าวๆหากเขาขายคอเล็คชั่นเกมทั้งหมดของเขาแล้วเขาจะได้เงินอยู่เท่าไหร่
“เครื่องเล่นเกม Sonny PX4 2500Y Nintenda Swift 1900Y PXVika 1000Y แผ่นเกมอีกประมาณ 5000Y ทั้งหมดที่เราจะขายได้ก็ราวๆประมาณ 10400Y เงินจำนวนนี้น่าจะพอให้เราเอาไปทำทุนได้อยู่ละนะ”
เฉินเฟยพยักหน้าให้กับทุนที่เขาน่าจะได้หลังจากขายเกม ก่อนที่จะกดเงินอันน้อยนิดของเขาออกมาจากตู้เอทีเอ็มเพื่อที่จะเริ่มดำเนินตามแผนการของเขาที่เขาคิดเอาไว้
เฉินเฟยตรงไปยังร้านอาหารสัตว์ ทำการซื้ออาหารเม็ดและของที่จำเป็สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ของที่เขาซื้อมามันมีปริมาณที่เพียงพอสำหรับแมวสิบตัวในหนึ่งวัน
“ภารกิจที่สามารถทำซ้ำได้ถือว่าเป็ภารกิจที่ดี แต่ถึงจะทำซ้ำได้มันก็ยังมีคูลดาวน์ของมันอยู่ เราสามารถทำมันได้เพียงวันละครั้งเท่านั้น”
เฉินเฟยทำการแบกของทั้งหมดที่ซื้อมา ก่อนที่จะตรงไปยังที่สวนสาธารณะที่เขาเพิ่งจากมา
“หวังว่าแมวน้อยที่เคยอยู่ที่สวนสาธารนะจะคงยังอยู่นะ นับรวมๆแล้วน่าจะพอดีสิบตัว ฮิๆ ภารกิจนี้ถือว่าไม่ยากนัก เอาไปเลย เกรด F”
เฉินเฟยยิ้ม ในหัวของเขาตอนนี้ เริ่มวางแผนการ การฟาร์มมานาในอนาคตแล้ว
2K
