4
กึด! จ๊วบบบ แผลบ ๆ แผลบ
ริมฝีปากสวยซุกลำคอแกร่งของชายหนุ่มคนที่หนึ่ง พ่นลมหายใจอุ่น ๆ ใส่ แล้วดูดเลียต้นคอขาว ๆ ที่มีเส้นเืปูดเล็กน้อย ขยับตัวไปข้างหน้าทีข้างหลังที
“อา / อือ” สองหนุ่มครางต่ำในลำคอทันที บั้นท้ายเล็กกระทบใบหน้าของบูมจนสั่น เขาบีบมันแน่นกว่าเดิม
“อร่อยไหมบูม?” เธอเอ่ย เมื่อเห็นอีกคนนิ่งไป
“อร่อยอยู่นะ... จ๊วบ~” บูมรีบกลับมานอนคร่อมเ้าของร่างบาง จับใบหน้างดงามหันข้างมาจุมพิต โดยที่ยังไม่ได้เช็ดสิ่งที่เปรอะเปื้อนริมฝีปากหนาออก
“อือ!” หญิงสาวดีดดิ้น
“ไง ของตัวเองรสชาติเป็ไง บอกหน่อยดิ” ชายหนุ่มคนที่สองผละจูบ
“แหวะ! ไม่เห็นอร่อยเลย คอบุ๊กอร่อยกว่าอีก” ว่าแล้วใบหน้าสวยลงไปซุกข้างลำคอแกร่งอีกครั้ง ริมฝีปากจิ้มลิ้มขบมันราวกับคันฟัน บูมเห็นดังนั้นจึงโน้มใบหน้าคมคายไปขบลำคอขาวหอมกรุ่นของน้ำบ้าง
“อ๊ะ! อย่าทำรอยนะ” เธอเอ่ยพลางจงใจขมิบความสาว เพราะไม่อยากให้คนใต้ร่างน้อยใจเช่นเดียวกัน
“อืม~ แซนด์วิชดี ๆ นี่เอง” บุ๊กเอ่ยจบก็พยายามขยับสะโพกแกร่งขึ้นลง จนทำให้อีกสองคนนั้นร่างกายคลอนไปด้วย
พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!
“อ๊ะ อ๊า บุ๊ก ฉันเสียว” เสียงหวานของน้ำคราง ทั้งที่นัดกันทำลักษณะนี้อยู่บ่อยครั้งเพราะความโสด สองหนุ่มยังคงชื่นชอบเสียงไพเราะที่มาจากเธอเสมอ
“เธอตอดฉันอีกสิ จะได้ตามันสักที” เพื่อนคนแรกเอ่ย
“น้ำครางหวานมาก ทำไมหวานแบบนี้วะ ฉันหลงร่องเธอ จนโงหัวไม่ขึ้นแล้วนะ” บูมเอ่ย
พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!
“ฉะ ฉันไม่รู้ อ๊าาา! ของฉันพรุนหมดแล้ว เพราะพวกแกเลยนะ ฉันถึงยังไม่มีแฟนสักทีอะ จะหึงจะหวงไปถึงไหนอะ”
“จะหึงตลอดไป ซี้ดดด แน่นตลอดเลยคนนี้”
“จะหวงตลอดไปด้วย” บูมเอ่ยอย่างมันเขี้ยวผู้หญิงที่ทักท้วง จึงดูดซอกคอเล็ก
“อ๊ะ! ไอ้บูมอย่าทำดิ เดี๋ยวแฟนในอนาคตไม่ชอบขึ้นมา พวกนายตายแน่!”
“พวกฉันยอมตายคาร่องแน่น ๆ” เพื่อนที่อยู่ด้านล่างสุดเอ่ย
“คิดจะมีแฟนงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ” บูมกัดฟันเอ่ย
534
