ณ ประเทศแห่งนึงที่มีการพัฒนาของอารายธรรมที่ทันสมัย การศึกษา กีฬา หรือ ดนตรี ทุกด้านๆ ของเทศแห่งนี้กำลังพัฒนาไปได้ดี ซึ่งประเทศนี้มีการจัดอันดับของโลกให้อยู่ลำดับที่ 26 ซึ่งอยู่ในอันดับกลาง ๆ ของโลกซึ่งในโลกใบนี้มีประเทศอยู่แค่ 50 ประเทศ ซึ่งประเทศแห่งนี้มีชื่อว่า "เรียวมะ"
ในเมืองระดับกลางแห่งนึงของประเทศเรียวมะ กำลังมีเด็กหนุ่มอายุประมาณ 15-16 ปีซึ่งกำลังแสดงมีสีหน้าเสียดายที่ไม่ได้แอบถุ้ยน้ำลายลงจากดาดฟ้าเพราะกำลังได้ยินเสียงเปิดประตู
"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!
ทำไมนายต้องชอบแกล้งคนอื่นแบบนนี้ด้วยนะหลินฟาน"
เสียงของเด็กหญิงคนนึงดังใสแจ๋วขึ้นมา
"มันเื่ของฉันน่าทำไมเธอต้องมายุ่งด้วยละ ชิ!
เด็กหนุ่มคนนี้มีชื่อว่าหลินฟานกำลังทำท่าทางล้อเลียน
ซึ่งเหมือนเขาไม่ได้รู้สึกผิดอะไรกับการทำให้คนอื่นเดือดร้อนเพราะเขาเลย
"ถ้าป้าหลินไม่ใช้ฉันมาดูแลเด็กบัดซบอย่างนาย ฉันก็ไม่มีวันมาหรอกย่ะ"
หลินฟานกำลังมองเด็กหญิงคนนี้ มองั้แ่หัวจรดตีน
ลักษณะของเด็กคนนี้ มีใบหน้ารูปใข่มีลักยิ้มที่แก้มสองข้าง เขามองโดยเฉพาะเน้นไปที่หน้าอก
"เห้อออออ ฉันละสงสารเธอจิงๆเลยนะ จือหลิง"
"นายกำลังมองอะไร คอยดูฉันจะไปฟ้องป้าหลิน" !!!
จืงหลิงส่งเสียงะโอย่างเป็ฟืนเป็ไฟแล้วก็หันหลังวิ่งออกจากประตูไป
'นี้มันรอบที่เท่าไหร่แล้วนะที่ ไปฟ้องเฮ้อออเนี่ย '
หลินฟานถอนหายใจ แล้วมองไปในเมืองที่มีความคึกคัก
ณ บ้านตระกลู หลิน ที่อยู่ใจกลางของย่านเศรษกิจของเมืองแห่งนี้ เป็คฤหาสน์ที่มีความใหญ่โต แพร่ความ
เก่าแก่ของตระกลูใหญ่ออกมา
'คอยดูนะ หลินฟานฉันจะให้ ป้าหลินมาจัดการกับนายยังไง'
จือหลิงคิดขณะกำลังวิ่งเข้าคฤหาสน์