นี้ละคือโอกาศที่เราจะได้ใกล้ชิด หึ หึ หึ
ตอนพักกลางวัน--
เหื่ออ ในบอกว่ากินข้าวเสร็จแล้วจะฟ่ะช้าชะมั่ด นี้มันผ่านไปนานแล้วนะ ชิ
"ขอโทษน่าา ที่ให้รอออนะะะ" เสียงมาแต่ใกล้เลยห่ะ ในดูสิว่าจะพูดว่าอะไ....
"เหะๆ ร้อนจังเหนื่อยด้วย" อ... แย่ละสิเสื้ยมันบางจนเห็นข้างเลยห่ะ *ตึกตักๆ*
ไอหัวใจเวรจะเต็นทไมว่ะ แม่งเอ๋ยยย "นี้ได้ยินไหมเน้นนน ไปกันเร็วว" อะลืมไปเลย!
"อ่อ โอเคๆ ป่ะๆ" นี้ทำตัวให้ปกติเน้อสิตัวเราาา
"นี้เลยที่เป็โรงเรียนที่สวยดีนะ " ก็ต้องใช่สินี้มันโรงเรียนดังนะจะสวยก็ไม่แปลก
"นี้นายว่าไม?" *หันมามอง* "อืม! สวยใช่ไมละ นี้เดี๋ยวฉันพาไปดูอีกเยอะๆนะ" โอ็ยย น่ารักจังเขามองมาด้วยย
"นายนี้น่ารักจังนะ....." "เมื่อกี่พูดว่าไรนะฉันไปค่อยได้ยินนะ?" เ้าบ้าเอ๋ยย กูพูดอะไรออกไปว่ะ
"อ่อป่าวนะ ป่ะๆไปดูที่อื่นกันต่อเถอะ ฮ่าๆ ..." เกียบไปแล้วไมละ เหื่อออ แต่ก็มีความสุขดีนะ ไม่ค่อนน่าเบื่อเลย...
---------
*ตืงๆ*
"อะ! หมดเวลาพักแล้วนิ นั้นเจอกันที่ห้องเรียน บั้ยบายย" "อ่อ อืม!"
อ่าา ไม่อยากให้หมดเวลาเลยย รู้ตัวอีกที่ก็หมดเวลาแล้วเหอะ พอเ้านั้นไปแล้วรู้สึกน่าเบื่อจัง แต่วันหลังช่วนไปอีกดีกว่า หึหึ
ติดตามตอนต่อไป-
อิอิ