แก้วตาดวงใจมาเฟีย
ตอนที่9
เป็แค่น้องสาว
โรงพยาบาลอัครวาณิชสมุทร
"สวัสดีค่ะคุณยุ"เสียงหวานของลูกแก้วเอ่ยทักทายเลขาหน้าห้องของเ้าสมุทรทันทีที่เดินมาถึงหน้าห้องทำงานของเ้าสมุทร
"สวัสดีค่ะน้องลูกแก้ว"ยุดาเอ่ยทักทายลูกแก้วพร้อมส่งยิ้มไปให้อย่างเอ็นดูยุดาเธอรู้จักลูกแก้วเพราะเ้าสมุทรพาหญิงสาวมาที่นี่อยู่บ่อยครั้งเลยทำให้เธอรู้จักกับลูกแก้ว
"ลูกแก้วทำข้าวผัดกุ้งมาเผื่อคุณยุค่ะ"ลูกแก้วหยิบกล่องข้าวผัดที่เตรียมมายื่นให้กับยุดาเลขาของเ้าสมุทร
"ขอบใจมากเลยนะคะน้องลูกแก้วยุยังคิดอยู่เลยว่าเมื่อไรจะได้ทานอาหารฝีมือน้องลูกแก้วอีกน้องลูกแก้วทำอาหารอร่อยมากๆเลยนะคะ"ยุดายกนิ้วโป่งขึ้นมาแสดงว่าฝีมือทำอาหารของลูกแก้วเยี่ยมมาก ลูกแก้วเธอมักจะชอบทำอาหารมาให้เ้านายของเธอทานอยู่บ่อยครั้งและเวลาที่ลูกแก้วเธอทำอาหารมาให้เ้านายของเธอลูกแก้วเธอก็มักจะทำเผื่อเธอด้วยทุกครั้งเสมอทั้งๆที่ไม่จำเป็เลยด้วยซ้ำ ลูกแก้วเธอเป็คนที่มีน้ำใจมากเวลาลูกแก้วมาที่โรงพยาบาลก็มักจะซื้อพวกขนมอร่อยๆมาฝากเธอเสมอความน่ารักและความเอาใจใส่เล็กๆน้อยๆของลูกแก้วทำให้ยุดาเธอทั้งปลื้มทั้งเอ็นดูลูกแก้วมากและเธอก็เชียร์ลูกแก้วว่าเนี้ยและผู้หญิงที่เป็ตัวจริงและเหมาะสมกับเ้านายของเธอมากที่สุดแล้ว
"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะถ้าคุณยุได้ชิมฝีมือของพี่สาวลูกแก้วนะคุณยุจะไม่บอกว่าของลูกแก้วอร่อยแน่"ลูกแก้วพูดเสร็จก็หัวเราะออกมา
"คุณลูกแก้วก็พูดไปถึงอย่างไงสำหรับยุฝีมือคุณลูกแก้วก็อร่อยเสมอค่ะ"
"ขอบคุณค่ะ ถ้างั้นลูกแก้วไม่กวนคุณยุแล้วดีกว่าลูกแก้วขอเข้าไปหาพี่เ้าสมุทรก่อนนะคะ"
"เชิญเลยค่ะ"ยุดาบอกพร้อมกับส่งยิ้มให้กับลูกแก้วก่อนที่ลูกแก้วจะเดินไปเคาะประตูห้องทำงานของเ้าสมุทร
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
"เข้ามา"เสียงทุ้มของคนข้างในห้องเอ่ยอนุญาตลูกแก้วเธอจึงบิดลูกบิดประตูและเดินเข้าไปในห้อง
เ้าสมุทรกำลังพูดคุยกับปกป้องอยู่ก็ละสายตาจากปกป้องมามองลูกแก้วที่ยืนยิ้มให้กับเขาอยู่ตรงหน้าประตู
"สวัสดีครับคุณลูกแก้ว"ปกป้องเอ่ยทักทายกับหญิงสาว
"สวัสดีค่ะพี่ปกป้องลูกแก้วทำข้าวผัดมาเผื่อค่ะ"ลูกแก้วหยิบกล่องข้าวผัดอีกกล่องที่เตรียมมายื่นให้กับปกป้อง
"ขอบคุณครับคุณลูกแก้ว"ปกป้องยื่นมือไปรับกล่องข้าวจากมือลูกแก้วก่อนจะหันไปก้มศีรษะให้เ้าสมุทรเล็กน้อยแล้วเดินออกจากห้องไป
"พี่เ้าสมุทรหิวหรือยังคะเดี๋ยวลูกแก้วไปจัดใส่จานให้"ลูกแก้วถามขึ้นพร้อมกับเดินมายืนอยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานของเ้าสมุทรหลังจากที่ปกป้องเดินออกจากห้องไป
"หิวแล้ว"เ้าสมุทรพยักหน้าให้กับลูกแก้วก่อนที่ลูกแก้วจะหมุนตัวเดินไปหลังมุมตู้เอกสารที่มีอุปกรณ์ให้ครบครันไม่ว่าจะตู้เย็นไมโครเวฟหรือเครื่องชงกาแฟรวมถึงจานชามช้อนส้อม
"มาแล้วค่ะ"ใช้เวลาไม่นานลูกแก้วก็เดินถือถาดที่มีจานข้าวผัดสองจานพร้อมกับถ้วยน้ำซุปเล็กๆสองใบและเดินมาวางไว้ที่โต๊ะกลางห้องที่เ้าสมุทรเอาไว้ใช้รับแขกหรือคุยงาน
"ลูกแก้วทำน้ำซุปมาให้พี่เ้าสมุทรด้วยค่ะเวลาทานข้าวผัดจะได้ไม่ฝืดคอ"
"..."เ้าสมุทรไม่ได้ตอบอะไรได้แต่นั่งมองทุกกระทำลูกแก้วอยู่ที่เก้าอี้ทำงานของตัวเอง
"พี่เ้าสมุทรคะ"เสียงลูกแก้วดังขึ้นทำให้เ้าสมุทรที่กำลังนั่งมองลูกแก้วอยู่นั้นสะดุ้งตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำงานและเดินไปนั่งยังโซฟากลางห้อง
"อร่อยไหมคะ?"ลูกแก้วถามขึ้นหลังจากที่เ้าสมุทรตักข้าวผัดกุ้งฝีมือของเธอเข้าปาก
"อร่อย อร่อยมาก"คำตอบของเ้าสมุทรทำเอาคนที่รอฟังอย่างลูกแก้วถึงกับยิ้มออกมาจนแก้มปริ
"ถ้าอร่อยลูกแก้วจะทำให้พี่เ้าสมุทรทานบ่อยๆเลยดีไหมคะ?"ลูกแก้วบอกก่อนที่เธอจะตักข้าวผัดกุ้งเข้าปากบ้างแล้วเคี้ยวตุ่ยๆ
"ดีสิท่าจะดีกว่านี้ก็ทำให้พี่กินตลอดชีวิตเลยจะยิ่งดีมาก"
"..."คำพูดของเ้าสมุทรทำให้ลูกแก้วที่กำลังจะตักข้าวผัดเข้าปากถึงกับหยุดชะงักก่อนจะหันไปมองหน้าเ้าสมุทรด้วยสายตาปริบๆตลอดชีวิตงั้นเหรอหมายความว่าไง
"รีบทานเถอะค่ะเดี๋ยวเย็นแล้วจะไม่อร่อยนะคะ"ลูกแก้วเธอเปลี่ยนเื่ก่อนจะตักข้าวผัดกุ้งเข้าปากต่อส่วนเ้าสมุทรก็ได้แต่นั่งมองลูกแก้วที่กำลังเคี้ยวข้าวอย่างเอร็ดอร่อยก่อนที่ตัวเองจะตักข้าวผัดกุ้งที่อยู่ในจานเข้าปากบ้าง
"เธอวันนี้ฉันเห็นคุณลูกแก้วมาด้วยนะสงสัยจะมากินข้าวกับท่านประธานอยู่ในห้องแน่ๆ"
"ก็ปกติก็เขาเป็พี่น้องกันเวลาคุณลูกแก้วมาเธอก็นั่งกินข้าวกับท่านประธานในห้องตลอด"
"น้องสาวต่างสายเืนะสิเธอคิดเหมือนฉันไหม?"
"คิดอะไรไหนพูด"
"ฉันว่าคุณลูกแก้วเนี่ยแหละที่เป็ตัวจริงของท่านประธาน"
"ฉันว่าไม่ใช่ถ้าเป็อย่างที่เธอพูดป่านนี้ท่านประธานเปิดตัวไปนานแล้ว"
"มันก็จริงอย่างที่เธอพูดแต่ดูท่านประธานจะให้ความสำคัญกับคุณลูกแก้วมากเลยนะมากเกินก็กว่าน้องสาว"
"ก็แค่น้องมันก็ปกติที่พี่ชายจะดูแลน้องสาว"
"แต่ฉันคิดว่าคุณลูกแก้วน่าจะคิดกับท่านประธานเกินกว่าพี่ชายนะ"
"คุณลูกแก้วอาจจะคิดแต่ท่านประธานไม่ได้คิดแน่"
"แล้วเธอคิดว่าใครที่จะเป็ตัวจริงของท่านประธาน?"
"ฉันคิดว่าอย่างไงก็ต้องเป็คุณหมอน้ำชาอยู่แล้วทั้งสวยทั้งเก่งชาติตระกูลก็ดีเหมาะสมกับท่านประธานมากที่สุดแล้วฉันเชียร์คู่นี้"
"ฉันก็เชียร์เหมือนกันอย่างไงก็ธีมคุณหมอน้ำชาแน่นอน"
คำพูดของสองสาวพยาบาลที่ยืนพูดคุยกันอยู่ตรงเคาน์เตอร์ทำให้น้ำชาคุณหมอสาวที่ยืนแอบฟังอยู่ถึงกับยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจในสิ่งที่สองสาวพยาบาลพูดกัน ใช่คนที่เหมาะสมกับเ้าสมุทรต้องเป็เธอคนเดียวเท่านั้นและเธอก็จะไม่ยอมให้เ้าสมุทรเป็ของใครด้วยทั้งนั้นเพราะเ้าสมุทรต้องเป็ของเธอแค่คนเดียว
"ถ้างั้นลูกแก้วกลับก่อนนะคะพี่เ้าสมุทร"ลูกแก้วบอกกับเ้าสมุทรที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ทำงานก่อนจะหยิบถุงผ้าที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาสะพาย
"กลับอย่างไง?"
"ลูกแก้วเอารถที่บ้านมาคะยืมแม่มา"
"เดี๋ยวจะให้คิวเอารถไปให้ใช้ก่อนไม่ต้องไปเอารถที่บ้านมาใช้"
"ลูกแก้วขอราคาไม่แรงมากนะคะเอาธรรมดาพอลูกแก้วไม่อยากเป็จุดสนใจ"
"หึ"เ้าสมุทรขำอยู่ในลำคอมีแต่ผู้หญิงคนอื่นๆอยากจะขับรถราคาแพงๆเพื่อไปอวดหรือโชว์แต่กับลูกแก้วเธอแทบจะไม่แตะของแพงๆเลยทั้งๆที่บ้านเธอก็รวย
"ขำอะไรคะ?
"ก็ขำเธอ"
"ขำลูกแก้วทำไมคะ?"
"ผู้หญิงคนอื่นมีแต่คนอยากขับรถราคาแพงๆเพื่ออยากจะอวดกันแต่กับเธอ...ไม่"เพราะรถที่ลูกแก้วเธอขับราคาแค่ไม่กี่แสนเธอบอกเหตุผลว่าขับรถคันไหนก็เหมือนกันไม่จำเป็ต้องแพงและที่ไม่อยากขับรถแพงเพราะเธอไม่ชอบ
"ก็นั่นมันผู้หญิงคนอื่นนี่คะไม่ใช่ลูกแก้วเสียหน่อย"ลูกแก้วบอกพร้อมกับทำหน้ามุ่ยใส่เ้าสมุทรทำไมต้องเอาเธอไปเปรียบเทียบกับผู้หญิงคนอื่นด้วยหรือผู้หญิงคนอื่นที่พูดถึงคือพวกผู้หญิงของเ้าสมุทรงั้นเหรอ
"ก็นั่นมันผู้หญิงคนอื่นไงพี่เลยไม่คิดจะสนใจแต่กับเธอพี่สนใจและก็สนใจมากและรู้ไหมว่าเพราะอะไรพี่ถึงสนใจเธอ"
"พะ...เพราะว่าลูกแก้วเป็น้องสาวของพี่เ้าสมุทรไงคะ"ลูกแก้วตอบแต่ไม่ได้มองหน้าเ้าสมุทรเลย ทำไมเขาถึงชอบพูดจาอะไรกับเธอแบบนี้นักนะกลัวเธอจะไม่หวั่นไหวหรือไง
"จิ๊"เ้าสมุทรจิ๊จ๊ะอยู่ในลำคออย่างไม่ชอบใจนี่เธอไม่รู้จริงๆหรือว่าแกล้งไม่รู้กันแน่ว่าที่เขาพูดไปมันคืออะไร
"ถ้างั้นลูกแก้วกลับก่อนนะคะ"
"เดี๋ยวพี่เดินไปส่ง"เ้าสมุทรพร้อมกับกำลังจะลุกขึ้น
"ไม่เป็ไรค่ะพี่เ้าสมุทรทำงานเถอะลูกแก้วลงไปเองได้"
"ถ้างั้นถึงบ้านแล้วโทรหาพี่ด้วยเข้าใจไหม?"
"เข้าใจแล้วค่าคุณชายลูกแก้วไปแล้วนะคะบาย"ลูกแก้วบอกพร้อมกับส่งยิ้มไปให้กับเ้าสมุทรก่อนจะเปิดตูห้องทำงานแล้วเดินออกไปเ้าสมุทรก็มองตามลูกแก้วไปจนประตูห้องทำงานปิดและหันมาสนใจกับเอกสารตรงหน้าต่อ
ติ๊ง
เสียงประตูลิฟต์เปิดออกในขณะที่ลูกแก้วกำลังยืนรอลิฟต์อยู่ที่ชั้นเจ็ดซึ่งมันเป็ชั้นห้องทำงานของเ้าสมุทรโดยเฉพาะก่อนที่สายตาของลูกแก้วจะเห็นร่างบางระหงของน้ำชาคุณหมอสาวเดินออกมาจากลิฟต์พร้อมส่งยิ้มให้ลูกแก้วเล็กน้อยและเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของลูกแก้ว
"สวัสดีจ้ะน้องลูกแก้วมาหาเ้าสมุทรเหรอจ๊ะ?"
"สวัสดีค่ะพี่น้ำชา ใช่ค่ะลูกแก้วมาหาพี่เ้าสมุทร"ลูกแก้วบอกพร้อมกับส่งยิ้มเล็กน้อยเป็มารยาทให้กับน้ำชาลูกแก้วเธอรู้จักกับน้ำชาเพราะเ้าสมุทรเป็คนแนะนำให้รู้จักในฐานะลูกสาวของหุ้นส่วนใหญ่ของโรงพยาบาลและยังเป็คุณหมอประจำอยู่ที่โรงพยาบาลนี้ด้วย
"วันนี้น้องลูกแก้วว่างเหรอจ๊ะถึงมาหาเ้าสมุทร?"
"ค่ะวันนี้ลูกแก้วหยุดไม่มีเรียน"ลูกแก้วตอบพร้อมกับมองใบหน้าโฉบเฉี่ยวของคุณหมอสาว น้ำชาเธอเป็ผู้หญิงที่สวยผิวขาวเนียนรูปร่างผอมสูงเหมือนนางแบบดวงตาโฉบเฉียวที่ดูมีเสน่ห์ผมยาวประบ่าสีน้ำตาลดัดลอนใหญ่ให้ดูรับเข้ากับใบหน้ายาวของเธอน้ำชาจัดเป็ผู้หญิงที่สวยมากระดับหนึ่งเลยก็ว่าได้
"แล้วนี่น้องลูกแก้วจะกลับแล้วเหรอคะ?น้ำชาถาม
"ค่ะแล้วพี่น้ำชามาหาพี่เ้าสมุทรเหรอคะ?
"จ้ะพี่เอากาแฟดำมาให้เ้าสมุทรน่ะเ้าสมุทรโทรไปบอกพี่เมื่อกี้เองนะว่าให้ซื้อกาแฟดำขึ้นมาให้หน่อยเ้าสมุทรเขาชอบทานกาแฟดำตอนหลังทานข้าวเสร็จน่ะจ้ะเป็แบบนี้ตลอดเลย"
"อ๋อค่ะถ้างั้นลูกแก้วขอตัวก่อนนะคะ"ลูกแก้วบอกก่อนจะเดินไปกดปุ่มลิฟต์อีกครั้งเธอรู้ว่าน้ำชาคิดอย่างไงกับเ้าสมุทรและก็รู้ว่าน้ำชาพยายามจะพูดอะไรแล้วอีกเื่เธอก็รู้ว่าเ้าสมุทรมักจะชอบดื่มกาแฟดำหลังทานข้าวกลางเสร็จเสมอและเื่นี้คนรอบตัวทุกคนของเ้าสมุทรก็รู้ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน
"ถ้าเื่เรียนไม่เข้าใจถามพี่ได้นะพี่ยินดีบอกยิ่งเป็น้องสาวของเ้าสมุทรพี่ยิ่งยินดี"น้ำชาส่งยิ้มอ่อนๆไปให้ลูกแก้ว
"ขอบคุณค่ะแต่ลูกแก้วคงไม่รบกวน"ลูกแก้วหันมาตอบก่อนจะหันหน้ากลับไปมองไฟที่ปุ่มลิฟต์ว่าถึงชั้นไหนแล้ว
"ไม่รบกวนเลยจ้ะอย่างไงพี่ก็เห็นลูกแก้วเป็เหมือนน้องสาวของพี่คนหนึ่งน้องสาวของเ้าสมุทรก็เหมือนน้องสาวของพี่เหมือนกัน"
คำก็น้องสาวสองคำก็น้องสาวย้ำกันอยู่ได้ ลูกแก้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะหันหน้ากลับไปหาน้ำชา
"เหมือนกันเลยค่ะลูกแก้วก็เห็นพี่น้ำชาเป็เหมือนพี่สาวคนหนึ่งเหมือนกันเพราะว่าพี่น้ำชาก็เป็เพื่อนของพี่เ้าสมุทรก็เหมือนเป็พี่สาวของลูกแก้วเหมือนกัน หมายถึงเพื่อนของพี่เ้าสมุทรทุกคนน่ะค่ะไม่ว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชายหรือแม้แต่พี่น้ำชาเองที่เป็เพื่อนของพี่เ้าสมุทรลูกแก้วก็นับถือว่าเป็พี่เหมือนกันหมดทุกคนขอบคุณในความหวังดีนะคะแต่คงไม่รบกวน"ลูกแก้วพูดเสร็จก็ระบายยิ้มให้น้ำชาเล็กน้อย
"..."คำพูดของลูกแก้วทำให้น้ำชาถึงกับหน้าตึงขึ้นมาทันทีเพื่อนงั้นเหรอฉันไม่เป็หรอกนะนังเด็กบ้า
"พี่ขอเตือนอะไรหน่อยนะคะน้องลูกแก้วน้องลูกแก้วก็ควรจะระวังไว้หน่อยก็ดี"
"เื่อะไรเหรอคะ?"ลูกแก้วเลิกคิ้วเป็เชิงถาม
"ก็เื่ของน้องลูกแก้วไงคะเป็แค่น้องสาวต่างสายเืแต่ทำตัวสนิทสนมกับพี่ชายไม่แท้อย่างเ้าสมุทรที่ออกจะเกินหน้าเกินตาไปสักหน่อยคงไม่ต้องบอกก็รู้นะคะว่าคนเขาจะพูดเขาจะมองน้องลูกแก้วกันอย่างไงพี่ว่าควรมีขอบเขตนิดหนึ่งก็ดีว่าเป็แค่น้องสาวก็ควรที่จะอยู่ในจุดน้องสาวอยู่นะคะ"น้ำชาบอกพร้อมเหยียดยิ้มให้กับลูกแก้วเธอดูออกว่าน้องสาวต่างสายเืของเ้าสมุทรคิดอย่างไงกับเ้าสมุทรผู้หญิงด้วยกันย่อมดูออกแต่ก็ได้แค่คิดไปเถอะเพราะถึงอย่างไงเธอก็จะไม่ยอมให้เ้าสมุทรเป็ของใครทั้งนั้น
"อืม...เขานี่ใครเหรอคะถ้าพี่น้ำชาเจอเขาฝากบอกให้ลูกแก้วหน่อยได้ไหมคะว่าให้เอาเวลาที่พูดเื่คนอื่นไปตั้งใจทำงานหรือทำประโยชน์อย่างอื่นจะดีกว่าอย่าเสียเวลามาพูดเื่ของคนอื่นที่ตัวเองไม่รู้จริงๆจะดีกว่ามันไม่มีประโยชน์หรอกนะคะเหนื่อยเปล่า"ลูกแก้วเอ่ยบอกพร้อมกับประตูลิฟต์ที่ถูกเปิดออกมาทันที ลูกแก้วก้าวขาเดินเข้าไปในลิฟต์และหันมาส่งยิ้มให้กับน้ำชาเล็กน้อยอีกครั้งก่อนที่ประตูลิฟต์จะปิดลงพร้อมกับอารมณ์ที่คุกรุ่นของน้ำชาที่โดนลูกแก้วพูดใส่ถ้าจะให้พูดตรงๆความหมายที่ลูกแก้วพูดก็คืออย่าเสือก!
"ปากดีนักนะสักวันเถอะฉันจะเล่นแกให้เจ็บเลยนังลูกแก้ว"น้ำชาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่ลอดไรฟันพร้อมกับอารมณ์ที่เดือดดาลก่อนจะเดินตรงไปยังห้องทำงานของเ้าสมุทร