Chapter 3 ทำความรู้จัก
วันนี้ผมตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะได้ลงมาใช้บริการสระว่ายน้ำในขณะที่ยังไม่ค่อยมีคน โชคดีที่วันนี้เป็วันธรรมดาที่คนส่วนใหญ่ไปทำงานกัน ผมเดินฮัมเพลงมาที่สระอย่างอารมณ์ดี อากาศวันนี้สดใสดีจังเลย
ขณะที่ร่างบางกำลังว่ายน้ำร่างสูงของสองแฝดที่เพิ่งลงลิฟต์ก็เดินมาหยุดที่ทางเข้าโซนสระน้ำ
“นั่นอันดา” เป็เทมส์ที่สังเกตเห็นก่อนและทักให้แฝดน้องหยุดเดิน
ทั้งสองคนยืนมองร่างบางที่กำลังแหวกว่ายในสระน้ำ รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าของไอ ทำให้ชายหนุ่มทั้งสองคนอารมณ์ดีมาก ชอบว่ายน้ำขนาดนั้นเลยรึไงนะ แล้วความคิดที่ไม่อยากให้ใครได้เห็นกายขาวเนียนก็เกิดขึ้น
“โจนี่ ปิดสระว่ายน้ำวันนี้ห้ามใครเข้าไปใช้จนกว่าอันดาจะขึ้นจากสระ” เทมส์หันไปออกคำสั่ง คอนโดนี้เป็ธุรกิจอสังหาฯ แรก ๆ ของเทมส์ มีเพียงน้อยคนเท่านั้นที่รู้ว่าเป็กิจการและที่อยู่ของแฝด เพราะทั้งคู่้าความเป็ส่วนตัว เมื่อยืนดูอยู่ครู่หนึ่งทั้งคู่ก็ต้องรีบไปประชุมที่บริษัทต่อ
ไอที่กำลังเพลิดเพลินไม่ได้เอะใจเลยสักนิดว่าทำไมวันนี้ไม่มีใครลงมาว่ายน้ำในสระเลยแม้ว่าจะเป็เวลาสายแล้วก็ตาม ไอขึ้นจากสระตอนประมาณสิบเอ็ดโมงสวมชุดคลุม เก็บของเสร็จก็รีบเดินขึ้นลิฟต์
“อาบน้ำก่อนหรือจะทานอาหารเลยดีครับคุณไอ” ลัทเดินเข้ามารับกระเป๋าเสื้อผ้าไป
“อาบน้ำก่อนดีกว่าครับ รบกวนพี่ลัทด้วย” ไอเดินกลับเข้าไปอาบน้ำ
วันนี้เทมส์และทรอสนั่งรถคันเดียวกันทั้งสองกำลังปรึกษากันว่าจะเริ่มเข้าหาอันหาอย่างไรดี
“อืมม ลูกชายคนเล็กของครอบครัว มีพี่ชายหนึ่งคน ทั้งครอบครัวอาศัยอยู่ที่ต่างประเทศ มีแค่ไอที่อยู่ไทย ส่วนที่อยู่ หืม ไม่ใช่ที่ตึกเรานี่ ข้อมูลที่ได้มาบอกว่าไอเช่าบ้านอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรแถว ๆ พระราม 9 แปลก” เมื่ออ่านข้อมูลที่ได้มาแล้วสงสัย ก็เห็น ๆ อยู่ว่าอันดาอยู่ที่คอนโดเค้าแล้วข้อมูลนี่มันอะไรกัน
“อันดาทำงานที่ไหน” เทมส์ถามขึ้น
“บริษัท ที แอล อิเล็กทรอนิกส์ ตำแหน่งพนักงานไอที” ทรอสก้มลงไปอ่านข้อมูลของอันดาอีกครั้ง
“มั่นใจแค่ไหนว่าข้อมูลนี่ถูก”
“ผมไปเช็คตามที่อยู่มาแล้วครับเพื่อนบ้านต่างก็ยืนยันตรงกันว่าคุณอันดาเช่าบ้านหลังนั้นอยู่” โจนี่สบตามเ้านายผ่านกระจกมองหลังอย่างมั่นใจ
“งั้นไปสืบมาใหม่” เทมส์รับแฟ้มมากวาดตาดูคร่าวก่อนจะปิดแฟ้มข้อมูลแล้วเดินลงจากรถทันทีที่มาถึงบริษัท
ตึกแอล เป็ตึกสำนักงานใหญ่ของบริษัทลูค ในเครือของเทมส์และทรอสทั้งคู่เนรมิตตึกแฝดที่ถูกพิษเศรษฐกิจจนต้องปล่อยร้างให้ฟื้นกลับมาเป็ตึกสำนักงานและโรงแรมอันดับหนึ่งใจกลางเมืองด้วยระยะเวลาเพียงไม่กี่ปี หลายคนที่เข้ามานั่งทานอาหารในโซนของโรงแรมบางคนหวังเพื่อจะได้เห็นCEO หนุ่มไฟแรงทั้งสองคนเป็ขวัญตาเท่านั้น และบางส่วนมาเพื่อหวัง .....
“พี่เทมส์คะ / พี่ทรอสคะ” เสียงเรียกทำให้ทั้งสองคนหยุดและหันกลับไปมองยังเ้าเสียง
ทั้งสองคนอยู่ในชุดเดรสรัดรูปโชว์ช่องอกและสรีระ ต้องยอมรับว่าไม่ได้โป๊จนน่าเกลียดแต่ก็นะถ้าเป็เมื่อก่อนคงจะพุ่งใส่แล้วแต่ตอนนี้ภาพตรงหน้าไม่ได้ทำให้เทมส์และทรอสให้ความสนใจไปมากกว่าอันดา เ้าของร่างบาง ขาว เนียน ตัวเล็กน่าถนุถนอม คิดถึงแล้วก็อยากเห็นหน้า
“ครับ” เอ่ยตอบพลางยิ้มให้เป็มารยาท
“แอนกับเบลมารอพี่สองคนั้แ่เช้านึกว่าจะไม่ได้เจอซะแล้ว” สองสาวปรี่เข้ามาคว้าแขนหนุ่มอย่างเอาใจ
“เอ่อ แอนกับเบลใช่มั้ยครับ คือพวกผมขอโทษด้วยนะครับ พอดีผมสองคนมีประชุมด่วนต้องขอตัวนะครับ” ทรอสเอ่ยขอโทษพลางตีหน้ารู้สึกผิดและค่อย ๆ ดึงแขนออก แล้วรีบลากเทมส์ให้เดินขึ้นลิฟต์ไป
“ให้ตายเถอะ ขนลุกชะมัด หน้าตาก็ดีไม่น่าทำตัวแบบนี้เลย”
“สองคนนั่นถ้าจำไม่ผิดเป็ลูกสาวของอาดำรง เพื่อนแด๊ดกับมัม ที่ทำรีสอร์ตแถว ๆ ภาคเหนือ” เทมส์เอ่ยตามที่คิดออก
“พี่แอน แล้วทีนี้จะทำยังไงล่ะ เค้าไม่สนใจเราเลย จำกันได้หรือเปล่าก็ไม่รู้”
“วันนี้กลับก่อนเถอะ เดี๋ยวค่อยว่ากัน”
ครั้งหน้าคุณสองคนไม่รอดแน่ แอนที่เดินออกจากตึกมองสูงขึ้นไปยังชั้นบนอย่างหมายมาด
“สั่งคนออกไปตามสืบดูว่าแอนกับเบลมาที่นี่ทำไม”
เทมส์รู้ว่าผู้หญิงสองคนนั่นมาด้วยจุดประสงค์อะไรบางอย่าง แน่ล่ะไม่งั้นคนถือตัวอย่างพวกเธอไม่มีทางมาไล่ตามผู้ชายถึงหน้าบริษัทหรอก
แฝดทั้งสองเข้าประชุมร่วมกับทีมบริหารจนเวลาล่วงเลยไปถึงบ่ายโมง
“กลับคอนโดเลย” เมื่อออกจากห้องประชุมทั้งสองต่างแยกกันไปสั่งงานเลขาหน้าห้องนิดหน่อยแล้วมาเจอกันที่หน้าตึกเพื่อกลับคอนโด
“มึงว่าอันดาจะอยู่ตึกมั้ย” ทรอสถาม
“เดายาก”
ทั้งคู่ต่างอยู่กับตัวเองคิดวนไปมา
“พี่ลัทครับ ไอจะลงไปดื่มกาแฟที่ล็อบบี้” ลัทหันมารับคำก่อนจะเปิดเครื่องดูดฝุ่นทำความสะอาดห้องต่อไป
ร่างบางลงมาสั่งมอคค่าร้อนแล้วไปนั่งที่มุมโปรดพร้อมกับหนังสือนิยายไซไฟเล่มหนาที่โปรดปราน ไอจมดิ่งในห้วงจินตนาการของนิยายจนไม่รู้ตัวเลยว่า มีแขกไม่ได้รับเชิญถึงสองคนกำลังนั่งลงตรงหน้า
“สวัสดีครับ”
“อ๊ะ อะ เอ่อ สะ สวัสดีครับ” ไอสะดุ้งใเมื่อจู่ ๆ ก็มีคนทักเสียงดัง แถมยังนั่งอยู่ตรงหน้าแล้ว
“พอดีพวกผมเห็นคุณนั่งอยู่คนเดียว ขออนุญาตนั่งด้วยนะครับ”
ตึกตัก ตึกตัก
ไอยังใไม่หายที่อยู่ ๆ ชายคนนั้นที่ทำให้หัวใจสูบฉีดมานั่งอยู่ตรงหน้าแถมสองคนอีกต่างหาก ไอพยายามเก็บอาการและสีหน้าและยังลอบสังเกตทั้งสองคน อา คุณคนนี้ที่เจอที่ภูเก็ตสินะ ส่วนอีกคนก็เจอเมื่อวานนี้
“ผมชื่อทรอสนะครับ ส่วนนี่เทมส์แฝดพี่ผมเอง เทมส์มันไม่ค่อยพูดนะครับ” ทรอสเอ่ยแนะนำอย่างอารมณ์ดี
“อันดาครับ” ไอแนะนำตัวเองพลางหยิบมอคค่าขึ้นมาจิบแก้เขิน
ฮืออ ทำไมเขินขนาดนี้ ไม่เคยเป็กับใครมาก่อนเลย พ่อครับแม่ครับไอขอโทษ ไอใจเต้นกับผู้ชายย
‘น่ารัก ยิ่งเห็นหน้าชัด ๆ แบบนี้ยิ่งน่ารัก’ แฝดคิดเหมือนกัน
“พักที่นี่เหรอ” เทมส์ไม่ได้ตั้งใจที่จะเสียงแข็งใส่แต่เป็เพราะควบคุมตัวเองไม่ได้ นึกเซ็งตัวเองที่เป็คนแบบนี้
“คะ ครับ ผมพักที่นี่” ฮืออ ทำไมเค้าดุแล้วยิ่งเขินอ่ะ
“ดีจังเลยครับ พวกเราสองคนเองก็พักที่นี่ พวกเราอยู่ชั้น 33 นะครับแล้วคุณอันดาล่ะครับ” ทรอสเห็นท่าไม่ดีที่เทมส์กำลังจะทำเสียเลยรีบตัดหน้า
“ครับ ผมอยู่ชั้น 29 คุณทรอสไม่ต้องเรียนผมว่าคุณหรอกครับเรียกอันดาเฉย ๆ ก็ได้”
ไอที่เริ่มควบคุมตัวเองได้แล้วก็เริ่มเป็กันเอง เริ่มยิ้มกับทั้งคู่มากขึ้น ไอไม่ได้รู้ตัวเลยว่าการทำแบบนั้นกำลังจะทำให้ทั้งสองคลั่งมากขึ้นไปอีก
“อยู่คนเดียวหรอ” เทมส์ถามเพราะนึกขึ้นมาได้ว่าชั้น 29 เป็ชั้นที่มีห้องเดียว
“เปล่าครับ ก็มีญาติอยู่ด้วยอีกคนนึง”
“นี่ก็บ่ายกว่าแล้ว ดื่มกาแฟตอนนี้จะนอนไม่หลับเอานะครับ” ทรอสพูดพลางดึงแก้วมอคค่าร้อนให้ห่างจากร่างบางเทมส์ก็หันไปรับแก้วโกโก้ร้อนที่สั่งมาวางแทนที่
น่าแปลก แทนที่ไอจะโกรธแต่กลับอุ่นวาบในหัวใจ ที่มีคนมาใส่ใจอะไรแบบนี้ให้นอกจากคนในครอบครัวและพี่ลัท
“เห็นคุณอันดาว่ายน้ำสองครั้งแล้ว ชอบว่ายน้ำหรือครับ” ทรอสชวนคุยต่อ
“ครับ มันเป็กีฬาชนิดเดียวที่ไม่มีเหงื่อแล้วก็สดชื่นน่ะครับ” ไอคุยกับทั้งคู่อย่างเป็กันเอง โดยไม่รู้ตัวเลยว่าปกติไม่ใช่คนที่จะนั่งคุยกับคนแปลกหน้าแบบนี้
“คุณสองคนอยู่ที่นี่นานแล้วเหรอครับ ผมไม่เคยเห็นเลย”
“ปกติพวกผมออกไปทำงานแต่เช้าแล้วก็กลับดึกน่ะครับ แต่่นี้งานไม่ค่อยยุ่งเลยพอมีเวลาหายใจโล่ง ๆ บ้าง”
“ปากเลอะ” เทมส์ไม่ใช่คนชอบพูด ยิ่งอยู่กับอันดา เค้าชอบที่จะมองอันดาขยับปากพูดและดื่มโกโก้มากกว่า เพลินตากว่าสาวเป็ไหน ๆ เทมส์ยื่นกระดาษเช็ดปากให้ ไม่ใช่ว่าไม่อยากเช็ดให้แต่ถ้าเข้าใกล้กว่านี้คงเป็ตัวเค้าเองที่หยุดไม่ได้
“ขอบคุณครับ” ไอเขินจนหน้าแดงที่ตนเองกินเลอะเป็เด็ก ๆ
ไอชอบที่จะคุยกับทรอสแต่ก็ชอบที่เทมส์คอยเป็ห่วงและจ้องเค้าไม่วางตา
“เย็นนี้คุณอันดามีนัดหรือยังครับ จะเป็อะไรมั้ยถ้าผมอยากจะชวนคุณไปทานอาหารเย็นที่ห้อง” ฉ่า หน้าของไอร้อนจนเกือบสุกที่อยู่ ๆ ก็คิดถึงเื่อย่างว่าขึ้นมา แหงล่ะ ใครจะไม่คิดนี่เพิ่งรู้จักกันแต่ชวนเค้าขึ้นห้องเนี่ยนะ
“ไปข้างนอกก็ได้” เทมส์ขัดขึ้นเมื่อหน้าของอันดาแดงขึ้น ไม่ใช่ว่าไม่อยากพาขึ้นห้องหรอก แต่ครั้งแรกเดี๋ยวลูกกวางจะหนีเข้าป่าไปก่อนน่ะสิ
“ถ้าร้านอาหารก็พอได้ครับ” ไอก้มหน้าตอบ
เทมส์กับทรอสยิ้มกริ่ม นึกว่าจะชวดซะแล้ว หึ้ยย ยิ่งเห็นยิ่งน่าฟัด แก้มนั่นพอมีเืฝาดยิ่งน่าจูบ คนอะไรยิ่งแกล้งยิ่งน่ารัก สงสัยต้องคุยกับแด๊ด มัมเื่สะใภ้แล้วมั้งเนี่ย ไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่อันดาทำนั้นเสแสร้งหรือเปล่าแต่จากประสบการณ์บอกเค้าทั้งคู่ว่านี่แหละคืออันดา จะรู้ตัวมั้ยนะว่าสิ่งที่แสดงออกน่ะมันกำลังอ่อยพวกเค้าอยู่
“เอ่อ ถ้าอย่างนั้นผมขออนุญาตนะครับ นี่เบอร์โทรของผมเอง ถ้าผมจะขอเบอร์อันดาไว้ได้มั้ยครับ” ถึงจะเป็ทรอส แต่การขอเบอร์อันดาทำให้ประหม่าไม่น้อยเหมือนกัน กลัวไปหมดว่าจะไม่รับเบอร์เค้าและไม่ยอมให้เบอร์มา เทมส์เองก็กังวลไม่น้อย พวกเค้ารู้ว่ารุกจีบเร็วเกินไปแต่จะให้ทำยังไงเล่า ถ้าปล่อยไปครั้งนี้แล้วจะได้เจอกันอีกมั้ย ให้มานั่งรอที่ล็อบบี้คอนโดทุกวันก็คงจะไม่ได้ ด้วยภาระงานที่ค่อนข้างหนัก
“เดี๋ยวผมกดโทรเข้าไปนะครับ” อันดาหยิบนามบัตรของทรอสไปไว้ในมือแล้วกดโทร
คู่แฝดโล่งใจมากที่อันดายอมให้เบอร์ อย่างน้อยก็ก้าวขึ้นบันไดขั้นแรกสำเร็จล่ะวะ
“ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ เอ่อ แล้วค่าโกโก้ร้อนเท่าไหร่ครับ” อันดาหยิบกระเป๋าเงินขึ้นมาเตรียมหยิบ
เทมส์
“ไม่ต้อง เลี้ยง” ตึกตัก ตึกตัก งือออออ ตายย พูดน้อยต่อยหนักขนาดนี้ ไอจะไหลลงไปในถ้วยโกโก้แล้ว
ทรอส
“หึ หึ เจอกันตอนเย็นนะครับน้องอันดา” ฮือออ นี่ก็ด้วยใครให้ใช้น้ำเสียงแบบนั้นเรือกชื่อไอแบบนี้
แฝดทิ้งะเิไว้แล้วลุกเดินออกจากร้านไปก่อนที่จะเห็นว่าร่างบางหัว หูแดงมาก ถ้าสองคนรู้ว่าจะเป็แบบนี้คงไม่รีบเดินหนีอันดาไปแน่ ๆ
“คุณไอครับ” ลัทเดินเข้ามาหาไอที่นั่งเขินตัวแดงอยู่ที่โต๊ะ
“พี่ลัท ช่วยไอด้วย ไอเหมือนกำลังจะตาย ฮือออ”
“ให้ผมโทรหาคุณท่านเลยมั้ยครับ”
“พี่ลัท!!” ไอรีบลุกขึ้นทำตาโตใส่ลัท ไอรู้ว่าลัทมานั่งอยู่โต๊ะด้านหลังตนนานแล้ว และคงได้ยินบทสนทนาทั้งหมด แน่นอนว่าไม่เกินพรุ่งนี้เช้า ประวัติส่วนตัวของคู่แฝดจะวางอยู่บนโต๊ะอาหารเช้า และแน่นอนส่งตรงถึงพ่อกับแม่เค้าด้วย
“อย่าเพิ่งบอกพ่อกับแม่ได้มั้ย ไอยังไม่มั่นใจ” ไอขอขณะที่ทั้งคู่เข้ามาอยู่ในห้องเรียบร้อยแล้ว
“คุณไอยอมไปทานอาหารกับเค้าแล้วนะครับ จะไม่ให้ผมรายงานได้ยังไง” พี่ลัทยิ้มล้อ
“ไอไม่รู้พี่ลัท แต่ไอไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้เลย ไอกลัว”
“คุณไอทำใจให้สบายนะครับ อยากทำอะไรก็ทำ แต่ถ้ามันจะเกิดอะไรขึ้น ผมจะอยู่ตรงนั้นคอยช่วยคุณไอเสมอ”
ลัทเชื่อว่าสองคนนั้นจะช่วยทำให้ไอโตเป็ผู้ใหญ่ขึ้นในหลายเื่ ต้องยอมรับเลยว่าทั้งสองคนวางตัวได้ดีมาก คนแบบนั้นไม่จำเป็ต้องมานั่งใจเย็น ทำความรู้จักกับใคร อยากได้ใครแค่กระดิกนิ้วก็มีคนเข้ามารอแล้ว แต่กลับรออย่างใจเย็น และเข้าหาได้อย่างเป็ธรรมชาติแถมยังให้เกียรติไออย่างมาก อย่างน้อยก็ไว้ใจได้เปราะนึงละนะ
947
![[จบ] เก้าพี่น้องเลี้ยงซาลาเปาสุดแสบ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1665036869_61001246.webp)
