อุบัติรักนายกับฉัน

        เฟย์วันนี้อย่าลืมนะงานสำคัญ ห้ามป่วย ห้ามลา ห้ามมาสาย

        เธอจำประโยคสุดท้ายก่อนที่จะวางสายจากเบลล์เพื่อนรักที่สนิทที่สุดของเธอได้ดี เธอตั้งนาฬิกาปลุกแล้วนอนหลับอย่างสบายใจ

        แต่เมื่อคืนเธอนอนดึกไปหน่อยจึงเผลอหลับยาวนานจนนาฬิกาปลุกแล้วก็ยังไม่ตื่น เธอนอนคลุมโปง เอาผ้าห่มมาปิดจนมิดแล้วหลับต่อจนกระทั่งกึ่งหลับกึ่งตื่น แล้วตื่นขึ้นมาด้วยอาการกระวนกระวายใจเธอรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งไปหยิบผ้าเช็ดตัวก่อนจะไปเข้าห้องนอน

        เมื่อออกมาจากห้องน้ำเรียบร้อยเธอรีบแต่งตัวให้เสร็จภายในห้านาที อย่างเร่งด่วน แล้วหยิบแว่นขึ้นมาสวมใส่ก่อนจะออกจากห้องพักของเธอ

        ระหว่างที่เธอยืนรอรถเมล์ที่หน้าป้ายจอดรถสาธารณะในใจอยากให้รถมาอย่างเร่งด่วน แต่ก็อดไม่ไหวที่จะรอนานไปมากกว่านี้เธอรอมาสักพักแล้วก็ไม่มีวี่แววที่จะมา

         เธอดูเงินในกระเป๋าสตางค์แล้วคำนวนว่าเพียงพอต่อการใช้เงินขึ้นรถแท็กซี่ จึงยืนรอโบกรถแท็กซี่แทนจนกระทั่งมีรถแท็กซี่คันหนึ่งผ่านมาพอดี เมื่อเธอโบกรถแท็กซี่สำเร็จ กำลังจะขึ้นรถแต่รถกลับจอดกลางถนนซะได้ เธอจึงข้ามถนนอีกเลนหนึ่งแต่ไม่ทันระวังมีรถมอเตอร์ไซต์ขับผ่านมาระหว่างที่เธอข้ามถนนอีกเลนเธอเกือบจะโดนรถชน เธอพยายามจะวิ่งให้ทัน แต่มีมือนึงที่ฉุดรั้งเธอไว้ได้ เขามาช่วยชีวิตเธอไม่ให้เธอได้รับ๤า๪เ๽็๤

        หน้าตาหล่อเหลาของเขามันทำให้ใจของเธอเต้นรัวเมื่ออยู่ใกล้เขาขนาดนี้ เธอทำตัวไม่ถูกขณะที่ยังอยูในอ้อมอกเขา จนกระทั่งเขาค่อยๆปล่อยมือออกช้าๆและพยายามให้เธอยืนได้โดยไม่ล้มลงไป

        “เป็๲ยังไงบ้างครับเจ็บตรงไหนไหม” เขาถาม

        “น้องจะไปหรือเปล่า”แท็กซี่ที่จอดอยู่กลางถนน ซึ่งตอนนี้ขับรถมาชิดขอบฟุตบาทแล้ว ทำให้เธอนึกขึ้นได้ว่าต้องรีบไปทันทีจึงรีบลุกขึ้นยืน ทรงตัวได้แล้วก็วิ่งไปที่รถแท็กซี่

        “ไปค่ะ”เฟย์กล่าว ก่อนจะหันไปหาคนที่ช่วยชีวิตเธอ

        “ขอบคุณนะคะ”เธอบอกเขาแล้วก้มหัวลงเล็กน้อยก่อนจะขึ้นรถแท็กซี่แล้วจากไป เขาซึ่งมอกดูรถแท็กซี่ออกไปไกลแล้ว

        เฟย์มาถึงคณะที่เธอเรียนเมื่อรถแท็กซี่จอดเรียบร้อยแล้ว เธอวิ่งเข้าไปยังลานกิจกรรมทันทีเบลล์เห็นเฟย์มาถึงก็โบกมือเรียก แล้วรีบวิ่งมาหาเฟย์

        “ทำไมสายรู้ไหมว่าตอนนี้ใกล้จะจบกิจกรรมแล้วนะ เธอเป็๲รุ่นพี่ก็ต้องโดนทำโทษ” เบลล์กล่าว

        “มาๆจะทำอะไรก็บอก ทำให้จบๆไป” เฟย์พูดน้ำเสียงนิ่งเฉย ไม่สะทกสะท้านเธอไม่สนใจอะไรอยู่แล้ว เบลล์จึงจับแขนเธอแล้วเดินไปตรงที่ตอนนี้รุ่นพี่กับรุ่นน้องอยู่ด้วยกัน

        “รุ่นพี่เรามาสายจะทำโทษยังไงดีคะ”เบลล์ถามรุ่นน้องที่ตอนนี้นั่งกันอยู่ที่โต๊ะ สายตาเกรงกลัวที่มองรุ่นพี่ไม่กล้าบอกว่าควรทำโทษยังไงดี เฟย์มองรุ่นน้องก็พอเข้าใจ วันนี้ทุกคนนัดกันเพื่อทำกิจกรรมแข่งกับทีมฝั่งตรงข้ามแต่ก็มาแพ้เพราะรุ่นพี่มาสายทำให้ฝั่งนั้นได้เงินสนับสนุนจากอาจารย์ไปตั้งสองหมื่นบาท

        “จริงๆไม่ใช่รุ่นพี่ที่มาสายหรอกค่ะ แต่ตอนนี้มีรุ่นน้องมาสายกว่า”รุ่นน้องผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆ เธอเป็๲ผู้หญิงหน้าตาธรรมดาๆ ที่สวมแว่นตาหนาเตอะไม่ต่างจากเธอและคนที่รุ่นน้องกล่าวถึงกำลังวิ่งเข้ามา นั่นคือหนุ่มหล่อที่ช่วยชีวิตเธอเขาเป็๲รุ่นน้องเธอหรือนี่