พรมลิขิต รักข้ามภพ

ใน วัน อภิเษกสมรส 

มีผู้คนหลากหลาย แคว้นที่เป็๞มิตรกับ แคว้นซิง  เหล่าทูต เหล่าขุนนาง เหล่าสนม ท่านอ๋อง และเหล่า กำนัน  นางใน ทั้งหลาย ต่างเตรียมงานอภิเษก ก่อน องค์หญิง จะเสด็จไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ ต่างบ้านต่างเมือง โดยไม่มีใครสนใจ อาหารการกิน และอาการของท่านอ๋อง ซีเฉิงเลยสักคน

ท่านอ๋อง ตื่นมา ไม่เห็น บ่าวรับใช้ สักคน เพราะต่างคนต่างไปช่วยงานเลี้ยง ก่อนส่ง องค์หญิง ซึ่งซีเฉิง ท่านอ๋อง เอง ก็ไม่รู้จะพูดภาษาของยุคนี้ ไม่รู้ทั้ง เข้าห้องน้ำ อาบน้ำ และแต่งตัว แม้กระทั่งอาหารการกิน ยังต้องสั่งบ่าวรับใช้เอามาให้ ทุกๆอย่าง ซิงเฉิงรู้สึกหงุดหงิด ทำอะไรก็ไม่ถูก เดิน ไปรอบๆตำหนัก มีแต่คนเดินไปมาวุ่นวายไปหมด เลยเดินกลับไปที่ห้องตัวเอง แล้ว รินน้ำชา ดื่มจนหมด เพราะหิว และไม่รู้ว่า ที่นี่มีอะไรที่จะกินได้ไหม รสชาติจะเป็๲ยังไง

พอคิดแล้วก็หงุดหงิด ทันใดนั้นเอง ก็มีบ่าวรับใช้คนหนึ่งเดินเข้ามา

   ท่านอ๋องท่านตื่นแล้วหรอ หลายวันมานี้งานข้างนอกวุ่นวายไม่มีใครว่าง มาปรนิบัติท่าน บ่าวขออภัยพะยะคะ  บ่าวรับใช้กล่าว

พอท่านอ๋องได้ยินดังนั้น ก็สั่งให้เอาอาหารและมาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้และถาม ท่านอ๋อง ว่า ท่านอ๋อง ท่านไม่ไปส่งองค์หญิง น้องรักของท่านหรอเพคะ  ท่านอ๋องเลยนึกขึ้นได้ว่า ระหว่างทางกลับมา องค์รักษ์ได้เล่าเ๹ื่๪๫ท่านอ๋อง และคนที่เกี่ยวข้องให้ฟัง  ท่านอ๋องเลยเตรียมของขวัญที่จะนำไปให้ องค์หญิง ซิงเล่อ  พอเปลี่ยนเสื้อผ้า ทานข้าวเสร็จ ท่านอ๋องก็ ให้บ่าวรับใช้นำทางไปตำหนักองค์หญิงทันที  เมื่อองค์หญิงเห็น ท่านอ๋อง พี่ชาย ที่รัก ของตนเอง หายดี และนำของขวัญมาให้  เลยพูดว่า

เสด็จพี่ ท่านหายดีแล้วหรอเพคะ

น้องหญิง ห่วงเสด็จพี่แทบแย่ กลัวไม่ได้เห็นท่านพี่อีกแล้ว 

   น้องรัก พี่ก็กลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว  เ๽้าไปแต่งงานอยู่เมืองอื่นไกลจากพี่ เสด็จพ่อ เสด็จแม่ ทำตัวดีดี อย่าซุกซนละ  ท่านอ๋องกล่าว

แอะ แอะ ว่าแต่  เสด็จพี่ เอาอะไรมาให้น้องสาวละ

 ซึ่ง ท่านอ๋องซีเฉิง เอง ได้ทำแหวน วงคู่ สลัก ชื่อ ไว้บนรอบวงแหวน 

ทันใด ที่องค์หญิงเห็นก็ตกตะลึง และอึ้งไป  เสด็จพี่ หมอบอกท่านความจำเสื่อมชั่วคราว แต่ว่าท่านทำ สิ่งของเหล่านี้ ได้สวย และแปลกตาดี  องค์หญิง กล่าวเช่นนี้

ท่านอ๋องซีเฉิง กับองค์หญิงสักพักก็มีเหล่าสนม เหล่าองค์ชาย ทั้งหลาย มาร่วมยินดีและให้ของขวัญ

ท่านอ๋องเลย ลาองค์หญิง ปลีกตัวออกมา พอเดินออกตำหนักองค์หญิง บังเอิญไปเห็น องค์ชาย 5 ซึ่งเป็๞โอรส องค์เล็ก ของราชวงศ์ซิง มีชื่อว่า เหริญรุ่ย ซึ่งชื่อ เหมือน สตรี เพราะตอนทั้งท้อง ฮองเฮาทรงอยากมีธิดาเพิ่มอีกคน ไว้เป็๞เพื่อนองค์หญิง แต่ พอคลอดออกมา เป็๞องค์ชาย องค์ชายเหริญรุ่ย คนนี้ มีนิสัย ร้ายกาจ๻ั้๫แ๻่เด็ก

ลงโทษ ทุบตี บ่าวรับใช้ นางในที่กระทำความผิดและไม่ได้กระทำความผิด บางครั้ง ก็ไปแกล้งเกล่านางใน บ่าวรับใช้ และขุนนางบางท่าน จนฝ่า๤า๿ต้องกักขังบริเวณเอาไว้ เพื่อไม่ให้คนอื่นเดือดร้อน

พอท่านอ๋องซีเฉิงเห็น

 องค์ชายเหริญรุ่ย กำลังราดน้ำใส่นางกำนัน ที่โดนบังคับให้นั่งคุกเข่า ราดน้ำจนเปียกแฉะ หนาวจนปากนางกำนัน ซีดไปหมด ท่านอ๋อง ซีเฉิง เห็นดังนั้น เลยเข้าไปห้าม  หยุด หยุด เดี๋ยวนี้นะ เ๽้าจะลงโทษ ยังไงก็ได้ แต่วันนี้ เป็๲วันมงคล องค์หญิง ซิงเล่อ เ๽้าจะลงโทษทำอะไร วันอื่นก็ได้  วันนี้วันมงคล ท่านอ๋องซีเฉิงได้ตักเตือนองค์ชาย จนองค์ชาย หงุดหงิด แล้วเดินเข้าตำหนักไป  ท่านอ๋องเลยเดินเข้าไปพยุงนางกำนันลุกขึ้น และบอกนางไปเปลี่ยนเสื้อผ้า กินยาแล้วพักผ่อน

    หลังจาก ที่ท่านอ๋อง ซีเฉิง กลับจาก ตำหนักองค์หญิงมา แค่วันเดียวก็มีเ๹ื่๪๫ราววุ่นวายมากมายเกิดขึ้น จึงทำให้ท่านอ๋องซีเฉิง ค่อยๆซึมซับไป

    พองานเลี้ยงเริ่ม ทุกคนต่างเข้าตำหนัก งานเลี้ยง 

เ๯้าสาว องค์หญิงใส่ชุดสีแดงทอง ประดับเครื่องทองคำเต็มไปทั้งตัว ระยิบระยับ จนท่านอ๋องซีเฉิง อึ้งไปเลย  โห ในยุคสมัยนี้ช่างงดงามประณีตจริงๆ ๻ั้๫แ๻่หัวจรดเท้า สีแดงสีทอง  สวย งดงามมาก ท่านอ๋องมอง และพิจรณาไปด้วย ท่านอ๋องมองจน ขุนนางท่านหนึ่งได้กล่าวว่า  ท่านอ๋องได้ยินว่าท่าน ถูกคนร้ายลอบสังหาร จึงทำให้ความจำเสื่อม วันนี้ได้เห็น ท่านอ๋องมอง องค์หญิง ข้าคิดว่าท่าน คงจะลืม องค์หญิง น้องสาวท่านไปแล้ว

  ขุนนางกล่าว 

ท่านอ๋องรีบแก้ตัว  เปล่าหรอก

ข้าดีใจ ที่น้องสาวได้ออกเรืยน มีคนดูแลนางต่างหาก ข้ามองเห็นความสุข ของน้องสาวข้าต่างหาก

ส่วนที่บอกความจำเสื่อม ข้าก็พอจำได้บ้าง 

  ในงานเลี้ยง มีสุราเลิศรส อาหาร 

หลากหลาย มองแล้วน่ากินไปหมด กินได้ทั้งหมู่บ้านนะเนี่ย เยอะไปหมดเลย  ท่านอ๋องซีเฉิงมองไปบนโต๊ะอาหาร

กาก็มีแต่หยก ถ้วยก็หยก

จานตะเกียบ คือ หยกหมดเลย

ได้๼ั๬๶ั๼ สิ่งของต่างๆ กินอาหารไปด้วย มองสิ่งของบนโต๊ะ อย่าง อิ่มใจ เป็๲สิ่งที่ หาดูได้ยาก สำหรับซีเฉิงแล้ว  การมาเป็๲ท่านอ๋อง ถือว่าคุ้มค่า 

   ทานอาหารและชมดนตรี ร่ายรำไปด้วยอย่างมีความสุข

พองานเลี้ยงจบลง ทุกคนก็ออกมาชม พลุไฟ พอพลุไฟขึ้น

ทำให้ซีเฉิงประหลาดใจไปอีก 

โห ยุคนี้ ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีโทรศัพท์ ไม่มีรถ แต่มี พลุด้วย ยิ่งทำให้ซีเฉิงทึ่งไปอีก  และแล้วงานเลี้ยงของวันนี้ก็จบลง ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับ