(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่60: สงคราม

“หืม?”

เฮรัค เลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจเขาไม่คาดคิดเลยว่าแลร์รีจะเตรียมยารุ่งอรุณไว้ให้เขาสำรองไว้แล้ว

แลร์รียิ้มพลางจิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์

“เดิมทีข้าตั้งใจจะใช้โอกาสนี้ให้เจ้าได้ลองปรุงยาด้วยตัวเองเพื่อสั่งสมประสบการณ์ข้าคิดว่ายารุ่งอรุณอาจจะยังยากเกินไปสำหรับระดับของเจ้า แต่เจ้ากลับทำสำเร็จจริงๆอัจฉริยะ... ข้าเคยเห็นพ่อมดมามากมายแต่พรสวรรค์ด้านยาพลังเวทของเจ้านั้นไร้ผู้เทียบ พรสวรรค์พ่อมดทั่วไปของเจ้าอาจอยู่ที่75คะแนน แต่สำหรับด้านยา ข้าให้เจ้าถึง 95 คะแนน”

เฮรัคเกาหลังศีรษะแก้เก้อเขาไม่ได้บอกความจริงว่าส่วนหนึ่งที่ทำสำเร็จเป็นเพราะ เชนหลาน คอยช่วยคำนวณและควบคุมจังหวะการใช้พลังเวทมนต์ ผ่าน ชิปพันธุกรรม อย่างแม่นยำ

“ขอบคุณสำหรับคำชม ท่านแลร์รีนี่คือวัตถุดิบที่ข้ายืมไปและยังไม่ได้ใช้ ข้าขอคืนให้ท่าน”

แลร์รีดีดนิ้วเบาๆวัตถุดิบเหล่านั้นก็หายวับไปทันที ก่อนที่เขาจะปรับสีหน้าให้จริงจังขึ้น

“อีกไม่กี่วันเมื่อเจ้าเลื่อนเป็นศิษย์พ่อมดระดับสอง สถาบันอาจจะมอบหมายภารกิจบางอย่างให้เจ้า”

“ภารกิจ?”

เฮรัคทวนคำ

“เจ้าคงรู้ข่าวเรื่อง กระท่อมสีเขียว แล้ว”

แลร์รีอธิบาย

“ตอนแรกมันเป็นแค่เรื่องส่วนตัวของมัลคอล์มแต่เมื่อสัปดาห์ก่อน พ่อมดระดับหนึ่งของทั้งสองฝ่ายเริ่มปะทะกันเองแล้วนั่นหมายความว่านี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ของพวกศิษย์อีกต่อไปแต่มันคือการเผชิญหน้าขององค์กรพ่อมดอย่างเต็มตัวป่าแสงจันทร์กำลังกว้านซื้อยาพลังเวทจากข้าจำนวนมากเพื่อเตรียมรับศึกใหญ่สงครามกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว เฮรัค”

เฮรัคใจหายวาบเขาเคยอ่านในตำราว่าสงครามพ่อมดนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใดอาคมบางอย่างถึงขั้นต้องสังเวยชีวิตศิษย์พ่อมดนับร้อยเพื่อปลดปล่อยอานุภาพทำลายล้าง

“ข้ายังจำสงครามครั้งก่อนได้”

แลร์รีรำลึกความหลังด้วยสายตาหม่นแสง

“ไม่มีแสงไฟเหลืออยู่ในบ้านเรือนแถบป่าเหนือเลยทุกคนล้มตายอย่างน่าสลด”

“ไม่มีศิษย์พ่อมดคนไหนหนีรอดเลยหรือ?”

เฮรัคถาม เพราะในสถานการณ์เช่นนี้การหลบหนีดูจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

แลร์รีส่ายหน้า

“เจ้าจำแบบฟอร์มที่กรอกในวันแรกได้ไหม?มันไม่ใช่แค่การบันทึกตัวตน แต่มันคือ สัญญามนตรา หากป่าแสงจันทร์ต้องการให้เจ้าสู้เจ้าก็หนีไม่พ้น”

เฮรัครู้สึกอึดอัดลึกๆเขาไม่ชอบให้ชะตากรรมของตนถูกผูกไว้กับใคร

“แล้วพวกเราไม่มีทางเลือกอื่นเลยหรือ?”

“มีสี่ทาง”

แลร์รีชูนิ้วขึ้นมา

“หนึ่งเลื่อนเป็นพ่อมดอย่างเป็นทางการเพื่อปลดพันธะ สองยื่นขอลาออกซึ่งแทบจะเป็นไปไม่ได้ สามหนีไปกบดานในที่ห่างไกลแต่ตอนนี้ป่าคุมเข้มการเข้าออก และสี่...ออกไปปฏิบัติภารกิจภายนอกอย่างเปิดเผย”

เฮรัคครุ่นคิด

“ทางที่สี่ดูจะเหมาะกับข้าที่สุด”

“ในทางทฤษฎีใช่แต่ภารกิจเหล่านั้นมีคนแย่งกันมากและระยะเวลาไม่แน่นอน”

แลร์รียิ้มอย่างมีนัยสำคัญ

“แต่ยังมีอีกวิธีหนึ่ง... มาเป็นศิษย์ของข้า”

เฮรัคชะงักไปเล็กน้อยเขาคาดเดาไว้อยู่แล้วว่าแลร์รีดูแลเขาเป็นพิเศษต้องมีเหตุผล

“แล้วข้าต้องจ่ายอะไรบ้าง?”

แลร์รีหัวเราะ

“พ่อมดไม่พูดเรื่องอารมณ์แต่พูดเรื่องผลประโยชน์ที่มั่นคง ข้าช่วยเจ้าตอนนี้และหากวันข้างหน้าเจ้าแข็งแกร่งพอและช่วยข้าได้ นั่นคือการแลกเปลี่ยนที่ยุติธรรมพรสวรรค์ด้านยาของเจ้ามีค่าพอที่ข้าจะลงทุนตอนนี้”

เฮรัคหัวเราะเบาๆแล้วลุกขึ้นโค้งตัวอย่างสุภาพ

“คารวะ ท่านอาจารย์แลร์รี!”

“ดีมาก”

แลร์รีพยักหน้าอย่างพอใจ

“หลังจากเจ้าดื่มยารุ่งอรุณและเลื่อนขั้นสำเร็จข้าจะจัดภารกิจพิเศษให้เจ้าออกไปนอกป่าแสงจันทร์ทันทีเพื่อหลีกเลี่ยงพายุสงครามที่กำลังจะมาถึง”

“แล้วท่านล่ะครับอาจารย์จะอยู่ที่นี่ต่อหรือ?”

เฮรัคถามด้วยความสงสัย