ภายในถ้ำลึกลับของูเาเงาั แสงสีฟ้าจาก ผลึกัเงา ส่องสว่างทั่วทั้งบริเวณ หลินฟางนั่งขัดสมาธิกลางแสงนั้น มือของเขาประคองผลึกเอาไว้ พลังกระแสปราณอันเข้มข้นไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายของเขา
หลินฟางรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกาย เส้นลมปราณที่เคยอุดตันเริ่มถูกเปิดออกทีละน้อย ร่างกายเขาเหมือนถูกหลอมใหม่ด้วยพลังอันบริสุทธิ์
"นี่มัน...เหลือเชื่อจริงๆ"
"เคล็ดวิชาสองแบบพร้อมกัน? ระบบนี่มันของวิเศษจริงๆ!" หลินฟางพูดพลางหัวเราะเบาๆ
เขาเริ่มทดลองใช้ ก้าวเงาั เคลื่อนที่ไปมาภายในถ้ำ ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก การเคลื่อนไหวราวกับเงาที่หายวับไปในพริบตา ขณะเดียวกัน เขาลองใช้ หมัดเงาั กระแทกเข้ากับผนังถ้ำ แรงะเิจากหมัดทำให้หินแตกกระจาย
"ด้วยพลังแบบนี้ ข้าจะไม่ต้องหลบซ่อนอีกต่อไป!"
ขณะที่หลินฟางกำลังฝึกฝนเสียงฝีเท้าหลายคู่ก็ดังขึ้นมาจากทางเข้าถ้ำ เขาหยุดฝึกและตั้งท่าระวังตัว
"หลินฟาง! ออกมาซะ เ้าไม่มีทางหนีไปได้!"
เสียงอันคุ้นเคยดังขึ้น หลินฟางมองไปยังกลุ่มคนที่ยืนอยู่หน้าถ้ำ เป็หลินเฉินและพรรคพวกที่นำคนมาเพิ่ม
"พวกเ้าตามมาที่นี่ได้ยังไง?" หลินฟางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
หลินเฉินหัวเราะเสียงดัง "เ้าไม่รู้หรือว่าูเาเงาัเป็พื้นที่ต้องห้ามของตระกูลหลิน? ข้ามาที่นี่เพื่อล่าขยะอย่างเ้าโดยเฉพาะ!"
"งั้นหรือ?" หลินฟางแสยะยิ้ม "ถ้าเ้าอยากได้ชีวิตข้าก็เข้ามาสิ แต่ข้าขอเตือน...มันจะไม่ง่ายเหมือนครั้งก่อนอีกแล้ว"
หลินเฉินพุ่งเข้าโจมตีทันที โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง พลังปราณของเขาแผ่ออกมารุนแรง ขณะที่พรรคพวกคนอื่นล้อมหลินฟางไว้
"เ้าขยะ! ข้าจะทำให้เ้าเสียใจที่เกิดมา!"
แต่ในเสี้ยววินาที หลินฟางใช้ ก้าวเงาั เคลื่อนตัวหลบหลีกการโจมตีของหลินเฉินไปด้านหลังของเขา
"ช้าเกินไป!" หลินฟางพูด ก่อนจะใช้ หมัดเงาั โจมตีเข้าที่แผ่นหลังของหลินเฉิน
เสียงดังสนั่น หลินเฉินล้มลงกับพื้น เืไหลออกจากมุมปาก
"นี่เ้า...ทำได้ยังไง!?" หลินเฉินร้องอย่างไม่อยากเชื่อ
พรรคพวกที่เหลือเห็นหลินฟางใช้พลังใหม่ของเขาก็เริ่มหวาดกลัว หลินฟางไม่ได้ไล่ล่าพวกเขา แต่กลับมองพวกเขาด้วยสายตาเ็า
"ข้าจะไม่ฆ่าพวกเ้าในวันนี้ แต่จงจำไว้ หากข้าถูกบีบอีกครั้ง คราวหน้าข้าจะไม่ไว้ชีวิต!"
หลังจากพวกหลินเฉินล่าถอยไป หลินฟางหันกลับไปที่ผลึกัเงา เขารู้ว่ามันยังมีพลังหลงเหลืออยู่
"ข้าต้องแข็งแกร่งยิ่งกว่านี้!"
หลินฟางตั้งใจจะใช้เวลาที่เหลือเพื่อดูดซับพลังในผลึกและฝึกฝนจนถึงขีดสุด เขารู้ดีว่าอนาคตข้างหน้าจะเต็มไปด้วยการต่อสู้และอันตรายที่ใหญ่หลวง
"ยุทธภพนี้ ข้าจะไม่เป็แค่คนอ่อนแออีกต่อไป"
หลังจากดูดซับพลังจากผลึกัเงาจนหมด หลินฟางรู้สึกถึงพลังปราณในร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้นอย่างชัดเจน ระดับพลังปราณของเขาได้พุ่งทะยานจากระดับพื้นฐานขั้นต้นไปยังระดับพื้นฐานขั้นสูง
"ระบบ แจ้งสถานะปัจจุบันของข้า"
"ยอดเยี่ยม! ในที่สุดข้าก็เริ่มเข้าใกล้เส้นทางที่แท้จริง" หลินฟางยิ้ม ก่อนจะมุ่งหน้าลงจากูเาเงาั
เมื่อเดินทางถึงเชิงเขา หลินฟางได้พบกับชายชราผู้หนึ่งนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ เขาดูเหมือนคนธรรมดา แต่สายตาที่เฉียบคมและออร่าที่แผ่ออกมาไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปมีได้
"เด็กน้อย เ้ามาจากูเาเงาัสินะ" ชายชราเอ่ยขึ้น
หลินฟางหยุดเดินและหันไปมอง "ใช่ ข้าพึ่งออกมาจากที่นั่น แล้วท่านเป็ใคร?"
ชายชรายิ้มบาง "เรียกข้าว่าผู้เฒ่าอวิ๋นก็พอ ข้าเฝ้าสังเกตูเาเงาัมาเป็เวลานาน เ้าเป็คนแรกในรอบหลายสิบปีที่สามารถรอดกลับมาได้"
"ข้ารอดมาเพราะโชคช่วย และด้วยการฝึกฝน" หลินฟางตอบอย่างระมัดระวัง
"เด็กน้อย โชคไม่ได้พาเ้ามาถึงจุดนี้ มันคือพรหมลิขิต เ้ามีบางสิ่งที่ไม่ธรรมดาในตัว ข้าััได้"
ผู้เฒ่าอวิ๋นลุกขึ้นและชี้ไปที่หลินฟาง "ถ้าเ้า้าเรียนรู้สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า เ้าต้องพิสูจน์ตัวเองให้ข้าเห็น"
ทันใดนั้น ชายชราโจมตีหลินฟางโดยไม่ให้สัญญาณเตือน ร่างของเขาพุ่งเข้าหาด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ
หลินฟางใช้ ก้าวเงาั หลีกเลี่ยงอย่างหวุดหวิด เขารู้สึกถึงพลังปราณอันลึกล้ำที่แฝงอยู่ในทุกการเคลื่อนไหวของผู้เฒ่า
"ยอดเยี่ยม! แต่แค่นั้นไม่พอ!" ผู้เฒ่าอวิ๋นโจมตีต่อเนื่อง หลินฟางต้องใช้ทั้งความเร็วและพลังโจมตีเพื่อป้องกันตัว
เมื่อการโจมตียังคงดำเนินต่อ หลินฟางเริ่มสังเกตถึงรูปแบบการเคลื่อนไหวของผู้เฒ่า เขาเห็นช่องว่างเล็กๆ ในการป้องกันและใช้ หมัดเงาั โจมตีสวนกลับ
เสียงะเิดังขึ้นเมื่อหมัดของหลินฟางกระแทกเข้ากับฝ่ามือของผู้เฒ่าอวิ๋น
"ดีมาก!" ผู้เฒ่าอวิ๋นหัวเราะ "เ้าไม่เพียงแค่หลบเลี่ยง แต่ยังสามารถตอบโต้ได้ด้วย ดูเหมือนว่าข้าคงต้องสอนเ้า"
หลังจากการต่อสู้ ผู้เฒ่าอวิ๋นพาหลินฟางไปยังที่พักของเขา ซึ่งเป็กระท่อมเล็กๆ ในป่าลึก ภายในกระท่อมเต็มไปด้วยม้วนคัมภีร์เก่าและอาวุธที่ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี
"ข้าคืออดีตจอมยุทธ์ที่ครั้งหนึ่งเคยครองยุทธภพ แต่เมื่อข้าเบื่อหน่ายการแย่งชิง ข้าจึงหลบมาใช้ชีวิตอย่างสงบ" ผู้เฒ่าอวิ๋นกล่าว
"แต่ข้าััได้ว่าเ้าอาจเป็คนที่สามารถเปลี่ยนแปลงยุทธภพได้ ข้าจะสอนเ้าในสิ่งที่ข้าเรียนรู้มาตลอดชีวิต แต่มีข้อแม้หนึ่งข้อ เ้าต้องไม่ใช้พลังที่ข้าให้ไปเพื่อการทำลายล้าง"
หลินฟางพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ข้าสาบานว่าข้าจะใช้พลังนี้เพื่อปกป้อง ไม่ใช่เพื่อทำลาย"
ผู้เฒ่าอวิ๋นเริ่มสอนเคล็ดวิชาที่ลึกล้ำแก่หลินฟาง ไม่เพียงแค่การต่อสู้ แต่ยังรวมถึงปรัชญาการใช้พลังและการควบคุมจิตใจ
"จำไว้ หลินฟาง พลังที่แท้จริงไม่ใช่เพียงแค่ปราณที่แข็งแกร่ง แต่เป็การรู้ว่าควรใช้พลังนั้นเมื่อใด"
ใน่เวลาหลายวันต่อมา หลินฟางได้เรียนรู้ทั้งการเคลื่อนไหว การโจมตี และการป้องกันที่ลึกล้ำมากขึ้น เขายังได้เรียนรู้วิชาการใช้พลังปราณเพื่อรักษาาแและฟื้นฟูพลัง
แต่เขาก็รู้ดีว่าเส้นทางของเขายังอีกยาวไกล และเขาจะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่ร้ายกาจยิ่งกว่าในอนาคต