มินตราที่กำลังนั่งอ่านนิยายเื่ แม่เลี้ยงที่แสนดีและภรรยาที่น่ารักของสามี ที่พึ่งจะอ่านจบลงไป ก่อนที่ลูกสาวจะตื่นนอน
“น้องสารินหนูตื่นแล้วเหรอคะ คนเก่งของแม่” มินตราวางนิยายที่อ่านจบแล้วลง หันไปอุ้มลูกสาวและพูดกับลูกสาว
“แม่พาหนูไปล้างหน้านะ จะได้ลงไปกินข้าว” มินตราบอกลูกสาว ไม่ทันได้พาลูกสาวไปห้องน้ำ สามีของเธอก็เดินหน้าตาบึ้งตึงเอามาในห้อง มินตราเห็นว่าสามีมีอาการไม่ดี เธอรีบวางลูกสาวลงที่เตียงก่อน พอวางลูกสาวได้แล้ว กำลังจะหันไปถามสามี ว่าทำไมกลับบ้านเร็วได้ หน้าของเธอกับหันไปตามแรงตบของสามี
และเพราะเสียงตบจากแรงทั้งหมดของผู้ชายได้ทำมินตรา ที่ตัวเล็กและบอบบางถึงกับล้มลงไปที่พื้น และลูกสาวที่นั่งอยู่บนเตียงใจนร้องไห้ออกมา
“เธอเป็เมียฉัน แต่กล้าดียังไง!ถึงไปผลักแม่ของฉันจนล้ม!” สามีของมินตราตะคอกถามเสียงดัง
“คุณกลับบ้านเร็วก็เพราะเื่นี้หรอแม่คุณบอกว่าฉันเป็คนผลักท่านล้ม!” มินตราเอ่ยถาม มือยังกุมแก้มที่โดนสามีตบอยู่เลย
“บอกมาทำไมต้องผลักแม่ของฉัน!เธออยากจะให้ฉันหย่าจากเธอใช่ไหม!” สามีเอ่ยถามมินตรา
“อยากจะหย่าก็หย่าเลย ตลอดเวลาคุณไม่เคยทำหน้าที่สามีที่ดีหรือหน้าที่พ่อให้กับลูกเลย” มินตราลุกขึ้นไปกอดปลอบลูกสาวและเอ่ยท้าสามี
“ได้ อีกสามวันเราไปหย่ากัน และลูกสาวต้องอยู่กับผม คุณไม่ได้แต่ตัว” สามีบอก
“ลูกต้องอยู่ที่ฉัน ไม่งั้นเราก็เจอกันที่ศาล” มินตรากอดลูกสาวไว้แน่น จ้องตาสามีเื่นี้เธอไม่ยอมถอย
“อยากเอาไปเลี้ยงก็เอาไป!” สามีบอกและเดินออกจากห้องเหมือนพายุ
….
“ลูกพล จัดการมันให้แม่แล้วใช่ไหม” ดวงใจเดินเข้ามาถามลูกชาย
“ครับแม่ อีกสามวันผมจะไปหย่ากับเธอ” พลบอกแม่
“หย่า…ดีๆ หย่าไปเลย ผู้หญิงเลวๆ แบบนั้น จะเอามันไว้ทำไม! แต่ลูกอย่าให้ลูกไปกับมันนะ” ดวงใจเอ่ยบอกลูกชาย
“แม่ยกเด็กคนนั้นให้เธอไปเถอะครับ” พลบอกแม่
“ไม่ได้ เด็กนั้นยังไงก็เป็หลานของแม่” ดวงใจไม่ยอมให้หลานสาวไปกับลูกสะใภ้
“แม่ยังมีหลานอีกคน และเป็หลานผู้ชายด้วย” พลเอ่ยบอกแม่เบาๆ
“หมายความว่ายังไง!ลูกกำลังจะบอกแม่ว่า ลูกมีเมียน้อยและยังมีลูกชายกับเมียน้อย!” ดวงใจถามลูกชาย
“เธอไม่ใช่เมียน้อย เธอเป็เมียของผมและเป็คนที่ผมรัก” พลบอกแม่ เขาไม่ชอบให้แม่เรียกคนรักของเราแบบนั้น
“ได้ๆ แม่ไม่เรียก…แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็ใคร หลานชายแม่อายุเท่าไรแล้ว” ดวงใจถามอย่างตื่นใจ
“เธอชื่อกานดา เป็ลูกสาวนายตำรวจใหญ่ และน้องพายุพึ่งอายุ 2 ขวบครับ” พลบอกแม่ยิ้มๆ พอได้พูดถึงเมียและลูกชายแล้ว ก็ทำให้ชายหนุ่มอารมณ์ดี
“ลูกสาวนายตำรวจใหญ่!ดีดี..ลูกชายแม่เก่งมากที่จับลูกสาวนายตำรวจได้” ดวงใจกล่าวภูมิใจลูกชาย
“งั้นลูกก็ต้องรีบหย่ากับมันให้เร็วที่สุด” ดวงใจเอ่ยบอก
“ครับแม่” พลเอ่ยรับปากแม่และออกไปหาเมียกับลูกที่รัก โดยไม่สนใจลูกเมียที่อยู่ในบ้านเลย
….
“กานดา ผมกลับมาแล้ว” พลเดินเข้ามาในบ้านและเอ่ยเรียกภรรยา
“คุณกลับมาแล้ว ฉันนึกว่าคุณจะไปอยู่กับนังเมียหน้าโง่ที่บ้านอีก” กานดาเอ่ยบอกสามีอย่างงอนๆ
“โธ่…ผมจะไปอยู่กับนังนั้นทำไม ลูกเมียที่รักของผมอยู่ที่นี่ ผมกลับไปจัดการมัน ที่บังอาจผลักแม่ผมล้มเท่านั้นเอง” พลเข้ามากอดภรรยาและเอ่ยง้องอน
“แล้วแม่คุณเป็อะไรหรือเปล่าคะ นังคนนี้ชั่วจริงๆ เลย” กานดาเอ่ยบอกสามี
“คุณแม่ไม่ได้เป็อะไรมาก หากคุณแม่เจ็บมากกว่านี้ผมคงเอามันตาย” พลบอกชู้รักของตัวเอง
“แล้วลูกล่ะครับ” พลเอ่ยถามหาลูกชาย
“หลับไปแแล้วคะ กว่าจะหลับได้ ถามหาแต่คุณพ่อ อยากให้พ่อมาเล่านิทานให้ฟัง” กานดาเอ่ยบอกสามี
“พรุ่งนี้ลูกตื่น ผมจะง้อเขาเอง” พลบอกและพาภรรยาเดินขึ้นห้อง ตอนนี้เขารู้สึกอยากทำอะไรกับภรรยาแล้ว
“เดี๋ยวคะ..เมื่อไรคุณจะหย่ากับนังเมียนั้นของคุณคะ ตอนนี้คุณพ่อของฉันถามแล้วนะ” กานดาห้ามสามีเอาไว้ก่อน และเอ่ยถามในสิ่งที่เธอ้า
“อีกสามวัน ผมจะไปหย่ากับมัน ตอนนี้คุณมาให้ผมชื่นใจก่อนเร็ว” พลเอ่ยบอก
“อิอิ..แล้วจะรออะไรละ เข้ามาสิ” กานดาหัวเราะอย่างมีความสุข แต่สายตาของเธอบ่งบอกว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่
มินตราที่กำลังนั่งอ่านนิยายเื่ แม่เลี้ยงที่แสนดีและภรรยาที่น่ารักของสามี ที่พึ่งจะอ่านจบลงไป ก่อนที่ลูกสาวจะตื่นนอน
“น้องสารินหนูตื่นแล้วเหรอคะ คนเก่งของแม่” มินตราวางนิยายที่อ่านจบแล้วลง หันไปอุ้มลูกสาวและพูดกับลูกสาว
“แม่พาหนูไปล้างหน้านะ จะได้ลงไปกินข้าว” มินตราบอกลูกสาว ไม่ทันได้พาลูกสาวไปห้องน้ำ สามีของเธอก็เดินหน้าตาบึ้งตึงเอามาในห้อง
มินตราเห็นว่าสามีมีอาการไม่ดี เธอรีบวางลูกสาวลงที่เตียงก่อน พอวางลูกสาวได้แล้ว กำลังจะหันไปถามสามี ว่าทำไมกลับบ้านเร็วได้ หน้าของเธอกับหันไปตามแรงตบของสามี
และเพราะเสียงตบจากแรงทั้งหมดของผู้ชายได้ทำมินตรา ที่ตัวเล็กและบอบบางถึงกับล้มลงไปที่พื้น และลูกสาวที่นั่งอยู่บนเตียงใจนร้องไห้ออกมา
“เธอเป็เมียฉัน แต่กล้าดียังไง!ถึงไปผลักแม่ของฉันจนล้ม!” สามีของมินตราตะคอกถามเสียงดัง
“คุณกลับบ้านเร็วก็เพราะเื่นี้หรอแม่คุณบอกว่าฉันเป็คนผลักท่านล้ม!” มินตราเอ่ยถาม มือยังกุมแก้มที่โดนสามีตบอยู่เลย
“บอกมาทำไมต้องผลักแม่ของฉัน!เธออยากจะให้ฉันหย่าจากเธอใช่ไหม!” สามีเอ่ยถามมินตรา
“อยากจะหย่าก็หย่าเลย ตลอดเวลาคุณไม่เคยทำหน้าที่สามีที่ดีหรือหน้าที่พ่อให้กับลูกเลย” มินตราลุกขึ้นไปกอดปลอบลูกสาวและเอ่ยท้าสามี
“ได้ อีกสามวันเราไปหย่ากัน และลูกสาวต้องอยู่กับผม คุณไม่ได้แต่ตัว” สามีบอก
“ลูกต้องอยู่ที่ฉัน ไม่งั้นเราก็เจอกันที่ศาล” มินตรากอดลูกสาวไว้แน่น จ้องตาสามีเื่นี้เธอไม่ยอมถอย
“อยากเอาไปเลี้ยงก็เอาไป!” สามีบอกและเดินออกจากห้องเหมือนพายุ
….
“ลูกพล จัดการมันให้แม่แล้วใช่ไหม” ดวงใจเดินเข้ามาถามลูกชาย
“ครับแม่ อีกสามวันผมจะไปหย่ากับเธอ” พลบอกแม่
“หย่า…ดีๆ หย่าไปเลย ผู้หญิงเลวๆ แบบนั้น จะเอามันไว้ทำไม! แต่ลูกอย่าให้ลูกไปกับมันนะ” ดวงใจเอ่ยบอกลูกชาย
“แม่ยกเด็กคนนั้นให้เธอไปเถอะครับ” พลบอกแม่
“ไม่ได้ เด็กนั้นยังไงก็เป็หลานของแม่” ดวงใจไม่ยอมให้หลานสาวไปกับลูกสะใภ้
“แม่ยังมีหลานอีกคน และเป็หลานผู้ชายด้วย” พลเอ่ยบอกแม่เบาๆ
“หมายความว่ายังไง!ลูกกำลังจะบอกแม่ว่า ลูกมีเมียน้อยและยังมีลูกชายกับเมียน้อย!” ดวงใจถามลูกชาย
“เธอไม่ใช่เมียน้อย เธอเป็เมียของผมและเป็คนที่ผมรัก” พลบอกแม่ เขาไม่ชอบให้แม่เรียกคนรักของเราแบบนั้น
“ได้ๆ แม่ไม่เรียก…แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็ใคร หลานชายแม่อายุเท่าไรแล้ว” ดวงใจถามอย่างตื่นใจ
“เธอชื่อกานดา เป็ลูกสาวนายตำรวจใหญ่ และน้องพายุพึ่งอายุ 2 ขวบครับ” พลบอกแม่ยิ้มๆ พอได้พูดถึงเมียและลูกชายแล้ว ก็ทำให้ชายหนุ่มอารมณ์ดี
“ลูกสาวนายตำรวจใหญ่!ดีดี..ลูกชายแม่เก่งมากที่จับลูกสาวนายตำรวจได้” ดวงใจกล่าวภูมิใจลูกชาย
“งั้นลูกก็ต้องรีบหย่ากับมันให้เร็วที่สุด” ดวงใจเอ่ยบอก
“ครับแม่” พลเอ่ยรับปากแม่และออกไปหาเมียกับลูกที่รัก โดยไม่สนใจลูกเมียที่อยู่ในบ้านเลย
….
“กานดา ผมกลับมาแล้ว” พลเดินเข้ามาในบ้านและเอ่ยเรียกภรรยา
“คุณกลับมาแล้ว ฉันนึกว่าคุณจะไปอยู่กับนังเมียหน้าโง่ที่บ้านอีก” กานดาเอ่ยบอกสามีอย่างงอนๆ
“โธ่…ผมจะไปอยู่กับนังนั้นทำไม ลูกเมียที่รักของผมอยู่ที่นี่ ผมกลับไปจัดการมัน ที่บังอาจผลักแม่ผมล้มเท่านั้นเอง” พลเข้ามากอดภรรยาและเอ่ยง้องอน
“แล้วแม่คุณเป็อะไรหรือเปล่าคะ นังคนนี้ชั่วจริงๆ เลย” กานดาเอ่ยบอกสามี
“คุณแม่ไม่ได้เป็อะไรมาก หากคุณแม่เจ็บมากกว่านี้ผมคงเอามันตาย” พลบอกชู้รักของตัวเอง
“แล้วลูกล่ะครับ” พลเอ่ยถามหาลูกชาย
“หลับไปแแล้วคะ กว่าจะหลับได้ ถามหาแต่คุณพ่อ อยากให้พ่อมาเล่านิทานให้ฟัง” กานดาเอ่ยบอกสามี
“พรุ่งนี้ลูกตื่น ผมจะง้อเขาเอง” พลบอกและพาภรรยาเดินขึ้นห้อง ตอนนี้เขารู้สึกอยากทำอะไรกับภรรยาแล้ว
“เดี๋ยวคะ..เมื่อไรคุณจะหย่ากับนังเมียนั้นของคุณคะ ตอนนี้คุณพ่อของฉันถามแล้วนะ” กานดาห้ามสามีเอาไว้ก่อน และเอ่ยถามในสิ่งที่เธอ้า
“อีกสามวัน ผมจะไปหย่ากับมัน ตอนนี้คุณมาให้ผมชื่นใจก่อนเร็ว” พลเอ่ยบอก
“อิอิ..แล้วจะรออะไรละ เข้ามาสิ” กานดาหัวเราะอย่างมีความสุข แต่สายตาของเธอบ่งบอกว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่
32K
![[อัพวันละตอน] ระบบจอมจักรพรรดิแห่งต้าหมิง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748924363_78542567.webp)
![[จบ] ระบบร้านค้าแผงลอยขั้นเทพ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776316625_41806885.webp)