บนถนน...
เมื่อคุณหนูเกรซซื้อของจนครบ หญิงสาวก็สั่งให้พนักงานในห้างช่วยถือลงมาด้วย เธอไม่ได้บอกกล่าวไอ้พลเลยสักนิดว่ากำลังจะเดินทางกลับ โชคดีที่จังหวะนั้นคนขับรถได้ปลดปล่อยกำหนัดของตัวเองเรียบร้อยแล้ว คราบน้ำกามที่เลอะเบาะถูกเช็ดออกจนหมด ทิ้งไว้เพียงกลิ่นคาวกามอ่อนๆที่ลอยฟุ้งติดจมูกน้อยๆให้คุณหนูฟึดฟัดตลอดเวลา
“….เอ่อ….วันนี้คุณหนูอยากไปที่ไหนอีกมั้ยครับ”
“ไม่…ฉันเหนื่อย อยากรีบกลับบ้านไปพัก”
“ผมจะรีบขับให้นะครับ”
ไอ้พลมุ่งมั่นทำหน้าที่...
แต่รถในเมืองหลวงยามบ่ายก็เบียดแน่นเหมือนอย่างที่เคยเป็ หลังจากที่มุ่งตรงเข้าสู่ถนนใหญ่อีกครั้ง รถยนต์คันอื่นก็เบียดขนาบข้างและเริ่มขยับไปตามทางทีละนิด ณ เวลานี้บนถนนไม่ต่างจากเต่า เส้นทางทอดยาวจากไฟแดงหนึ่งไปถึงไฟแดงด้านหน้าสุดลูกหูลูกตา...
“ค่ะคุณแม่”
เสียงหวานยกหูคุยโทรศัพท์
“…..”
“หนูพึ่งชอปปิ้งเสร็จเมื่อกี้นี้เองค่ะ”
“…..”
“ดูท่ารถจะติดนะคะ ไม่รู้จะกลับถึงบ้านทันหรือเปล่า”
“…..”
“ค่ะ เดี๋ยวถ้าใกล้ถึงแล้วเกรซจะโทรบอกนะคะ”
หลังจากที่วางสายจากคุณนาย ร่างระหงก็กอดอกถอนหายใจจนไอ้พลได้ยิน สายตาชายวัยกลางคนมองกระจกรถด้านหลัง ใบหน้าหวานสวยปานนางฟ้าดูบึ้งตึงราวกับว่าไม่พอใจในการทำงาน แต่สองเต้าที่กระเด้งออกมาด้านหน้ากลับทำให้สายตาของคนขับรถแทบหยุดมองไม่ได้
“ไอ้พล รถข้างหน้าวิ่งไปนานแล้ว”
“ข…ขอโทษครับ”
“…..ไม่ได้เื่”
เสียงดูถูกเหยียดหยามกล่าวออกมาเบาๆ...
แต่ถึงอย่างนั้นหูของไอ้ลุงเถื่อนก็ได้ยินชัดเจน เรียวขาระหงนั่งไขว่ห้างกลางเบาะที่ไอ้คนขับใช้เอนกายผ่อนคลายช่วยตัวเองเมื่อสักครู่พอดี เมื่อไม่มีอะไรให้ทำระหว่างรถติด มือเรียวจึงเอื้อมไปกดหน้าจอทีวีขนาดใหญ่เพื่อจะหาอะไรดูฆ่าเวลา...
แต่สิ่งที่ฉายขึ้นมากลับทำให้ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความใ!
ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ!!!!!
“ค….คุณหนูครับ!”
“…..?”
เกรซจ้องมองหญิงสาวชาวญี่ปุ่นโดนไอ้หนุ่มกลัดมันนับสิบรุมสวาท ร่างกายของเธอถูกชือกสีแดงมัดล้อมรอบกายโดยที่มือของชายทั้งหลายเต็มไปด้วยอุปกรณ์ของเล่นสุดสยิว เสียงหวีดร้องครวญครางดังระงมสู้กับเสียงเนื้อกระทบกัน น้ำกามที่ฉีดพุ่งราดเต็มใบหน้านั้นมันทำให้รูหอยคนมองสั่นไหวจนเปียกแฉะไปด้วย!
“อย่ามองนะครับคุณหนู!”
“อย่าบอกนะ….ว่าแก….อึก”
“….เดี๋ยวผมปิดให้เดี๋ยวนี้ครับ!”
ไอ้พลกระเสือกกระสนที่จะเอื้อมมือเข้ามาปิดหน้าจอ แต่เบาะนั่งคนขับก็อยู่ห่างจากบริเวณของคุณหนูมากเกินไป ท่าทางลุกลี้ลุกลนดังกล่าวยิ่งทำให้เกรซมั่นใจว่าชายผู้มาเปิดหน้าจอทีวีในรถตู้ก่อนหน้านั้นคือคนขับรถของเธอ
ดวงตากลมโตมองไปยังหน้าจอที่กำลังฉายหนังผู้ใหญ่อย่างร้อนแรง...
รสนิยมอันวิปริตบิดเบี้ยวของชายกลัดมันตรงหน้าทำให้คุณหนูยกยิ้มมุมปากเบาๆ...
ครืดดดด...
“ขอโทษครับ!”
“…..”
เมื่อไอ้พลเลี้ยวรถจอดเข้าข้างทางได้ ชายกลัดมันก็มุ่งตรงเข้ามาเปิดประตูและปิดหน้าจอทีวีจนเม็ดเหงื่อท่วมกาย ใบหน้าของมันซีดเซียวเหมือนไก่ต้ม แต่หญิงสาวที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเบาะกับไม่มีท่าทางใอะไรมากไปกว่านั้น เกรซกอดอกมองต่ำมายังร่างสูงใหญ่ ก่อนจะเอ่ยคำดูถูกออกมาเบาๆตามนิสัยของเธอ...
“กล้าดียังไงมาใช้ของร่วมกับเ้านาย”
“ผมขอโทษครับ…ผม…ผมผิดไปแล้วจริงๆ”
“…..ไอ้โรคจิต”
ไอ้พลเงยหน้ามองคุณหนูก่อนจะรีบยกมือไหว้ มันไม่อยากถูกไล่ออกจนต้องหอบผ้าหอบผ่อนไปทำงานที่บ้านเกิด เงินเดือนที่คุณท่านมอบให้เยอะกว่าเงินเดือนคนขับรถทั่วไปหลายเท่า กว่าจะได้เริ่มต้นทำงานใหม่ ภาระทางบ้านคงเพิ่มขึ้นจนลำบากกว่าเดิมอย่างแน่นอน!
“อย่าไล่ผมออกเลยนะครับ”
“…ยังมีหน้ามาขอร้องอีกหรอ”
“ผมขอล่ะครับคุณหนู ผมผิดไปแล้วจริงๆ จะให้ผมกราบเท้าผมก็ยอม”
“หึหึ….ฉันก็ไม่ได้หวงของใช้ขนาดนั้นหรอกนะ….แต่แกดันใช้ของของฉันในเื่….”
“ผม…ผมขอโทษครับ”
“…..รีบกลับไปขับรถได้แล้ว ส่วนเื่ความผิดของแก ฉันจะคิดทบทวนดูอีกที”
“ครับคุณหนู!”
ไอ้พลรีบยกมือไหว้ ก่อนที่ร่างกายของมันจะรีบขึ้นไปนั่งบนเบาะคนขับ เมื่อรถตู้คันใหญ่จอดหน้าคฤหาสต์ ร่างระหงก็เดินลงมาโดยที่ไม่สบตาชายเถื่อนแม้แต่น้อย คุณหนูเกรซสงสัยมาั้แ่แรกแล้วว่าทำไมในรถมีกลิ่นที่คุ้นเคยจมูก
เรียวขาทั้งสองมุ่งหน้าไปยังห้องนอน...
ก่อนจะถอดเสื้อผ้าอาภารณ์และบรรเลงเพลงนิ้วลงเนินตัณหาของตัวเองอย่างเมามัน!
“อื้ออออ ไอ้พล…ไอ้…ไอ้โรคจิต….อร๊ายยยย~~~”
17K
