ราชาปีศาจกลับมาจากต่างโลก

ตอนที่ 36

เรื่อง ราชาปีศาจกลับมาจากต่างโลก

“เฮ้!!! แม็กม่าตื่นได้แล้ว ต้องรีบไปโรงเรียนนะ” เสียงของเรนตะโกนดังมาจากหน้าบ้าน

ตอนนี้ยังเป็นเวลาเช้ามืดอยู่ แม้แม่ของแม็กม่าก็ยังไม่ได้ขึ้นมาปลุก

“แม็กม่า!! หนูเรนรออยู่ข้างนอก รีบแต่งตัวได้แล้ว” แม่ตะโกนเรียกให้แม็กม่าตื่นอีกคน

เหมือนว่างานเทศกาลของโรงเรียนยังไม่จบ แม็กม่านึงต้องตื่นแต่เข้าเพื่อไปงานโรงเรียน

“ตื่นแล้วครับ!!!” แม็กม่ารีบไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยความรวดเร็ว

เมื่อออกไปที่หน้าบ้าน เรนกับอีฟก็ยื่นรออยู่ โดยมีเจ้าหญิงกับเรย์ยื่นรออยู่ด้วย

“เดียวนะ พวกเธอไม่เกี่ยวไม่ใช่หรือไง ทำไมใส่ชุดนักเรียนได้เนี่ย”

แม็กม่าชี้ไปหาเรย์กับเจ้าหญิงที่แต่งชุดนักเรียนของโรงเรียน

เจ้าหญิงดูไม่มีปัญหาอะไรเพราะอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน แต่เรย์ที่เป็นเอลฟ์และร่างกายของเธอ

ก็เหมือนกับคนอายุ25ปีไม่มีผิด และดูยังไงก็ไม่เหมือนนักเรียน ม.ปลายสักนิดเดียว

“พวกเธอจะขอไปด้วยให้ได้เลย ฉันก็เลยหาชุดให้พวกเธอใส่ เจ้าหญิงดูไม่มีปัญหาอะไร

แต่คุณเรย์นี่ยังไงก็ไม่เหมือนนักเรียนเลยสักนิด” อีฟถูกเรย์กับเจ้าหญิงถามเรื่องต่างๆ มากมาย

เมื่อทั้งสองได้ยินเรื่องที่อีฟต้องไปงานเทศกาลโรงเรียน พวกเธอก็ขออีฟให้พาพวกเธอไปด้วย

จนอีฟทำไมไหวและยอมให้ไปด้วยในที่สุด เจ้าหญิงมีสัดส่วนพอๆกับอีฟจึงใส่ชุดของอีฟได้

แต่เรย์ที่ตัวใหญ่กว่าอีฟก็ไปหาซื้อชุดขนาดใหญ่ให้เมื่อคืน

“บอกว่าไม่เรียกเจ้าหญิงไง ให้ฉันเรียกว่า เวเร็น”

เจ้าหญิงบอกให้อีฟเรียกชื่อของเธอตั้งแต่เมื่อวาน แต่เหมือนว่าอีฟจะยังไม่ชินสักเท่าไร

“จะเอายังไงแม็กม่าจะให้พวกเธอไปในสภาพนี้เลยเหรอ” เรนถามแม็กม่าที่ยังยืนนิ่งอยู่

“ช่วยไม่ได้แฮะ เรย์เอานี่ไปใส่ก่อนแล้วกัน น่าจะช่วยปลอมตัวได้อยู่”

แม็กม่าหยิบสร้อยคอแปลกๆ ออกมาให้เรย์ใส่ เมื่อเธอใส่ร่างกายก็หดเล็กลงเหมือนวัยรุ่นทั่วไป

และหูที่เป็นเอกลักษณ์ของเอลฟ์ก็เปลี่ยนเป็นหูของมนุษย์ธรรมดา

“สุดยอดเลย ฉันดูเหมือนพวกเธอแล้ว” เรย์ดูดีใจที่จะได้งานโรงเรียนด้วยกัน

“ปัญหาคือ พวกเธอจะเข้างานได้หรือเปล่า พวกเธอไม่ได้เป็นนักเรียนของโรงเรียนสักหน่อย”

แม็กม่าพูดเตือนเรื่องที่เรย์กับเจ้าหญิงไม่ได้เป็นนักเรียนของโรงเรียน

“งานโรงเรียนของเรา นักเรียนจากโรงเรียนอื่นก็เข้าได้ ไม่ต้องห่วงหรอก”

เรนเสนอให้ทำเอกสารและให้ทั้งสองได้เข้าเรียนที่นี่จริงๆ หลังจากงานโรงเรียนจบ

“มีคนรออยู่ด้วยแหละ” เจ้าหญิงเห็นใครบางคนกำลังยืนรออยู่ตรงแยกด้านหน้า

จิน่ากำลังรอพวกเขาอยู่ตรงแยกประจำ

“สวัสดีคุณจิน่า” ทั้ง3 (แม็กม่า อีฟและเรน) ทักทายจิน่าเหมือนทุกๆ วัน

“เออ~~ คุณจิน่าสินะคะ สวัสดีค่ะ” เจ้าหญิงทักทายจิน่า เธอยังจำชื่อของจิน่าไม่ค่อยจะได้

“สวัสดีจ้า~~~” เรย์ไม่รู้จักจิน่าแต่ก็ทักทายไปเพราะทำตามคนอื่นๆ

“มากันพร้อมหน้าพร้อมตาเลยนะ” จิน่าทักทายกลับทั้งหกคนก็เดินไปโรงเรียนด้วยกัน

ที่หน้าโรงเรียนก็มีนักเรียนจากโรงเรียนอื่นมาร่วมงานเพียบ แทบจะไม่มีที่ให้เดิน

พวกเขาจึงอ้อมไปเข้าอีกทางที่เข้าได้เฉพาะนักเรียนของโรงเรียนเท่านั้น

ชุดที่เจ้าหญิงกับเรย์ใส่ก็เป็นชุดของโรงเรียนจึงไม่ผิดสังเกตมากนัก

แม็กม่าสัมผัสได้ว่ามีคนกลุ่มหนึ่งกำลังมองพวกเขาอยู่ แต่แม็กม่าก็ไม่ได้คิดอะไร

เพราะตอนนี้อยู่โลกเดิมแล้วไม่ได้อยู่ต่างโลก ไม่น่าจะมีเรื่องให้กังวล

“ไม่ใช่ว่างานของห้องเราจบแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องรีบมาด้วยเนี่ย”

แม็กม่าบ่นที่ต้องมาโรงเรียนแต่เช้า แม้ว่างานแสดงของห้องจะจบไปแล้ว

เรย์กับเจ้าหญิงก็วิ่งไปทั่วงานเดือดร้อนให้อีฟต้องไปดูแลทั้งสองตลอด

“ยังมีงานอยู่อีกอย่าง วันนี้ห้องเราต้องไปจัดโต๊ะรับแขกด้วยให้ทางโรงเรียน

ตอนประมาณ8โมง ตอนนี้ก็7ครึ่งแล้ว รีบไปดีกว่า ให้อีฟดูแลพวกเธอไปแหละ”

เรนพาแม็กม่ากับจิน่าเข้าไปช่วยเพื่อนในห้องจัดโต๊ะรับแขกที่จะมาในตอนเช้า

“อาหารที่นี่อร่อยสุดๆ เลยละ” เรย์ให้อีฟซื้อของกินมาให้ ส่วนอีฟก็ได้เงินมาจากแม็กม่า

ที่แม็กม่าเอาทองของโลกปีศาจไปแลกเป็นเงินมา ส่วนเจ้าหญิงดูตื่นตากับทุกๆ อย่างในงาน

“ให้ตายสิ งานตอนเช้าเนี่ยนะ เซ็งสุดๆ เลย” แม็กม่าเดินแยกออกจากสาวๆ

หลังจากจัดโต๊ะเสร็จ งานเทศกาลโรงเรียนวันที่สองก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

“แม็กม่าซื้อไอ้นี่ให้กินหน่อยสิ” เรย์เดินเข้ามาหาแม็กม่าที่กำลังเดินเล่นชิวๆ อยู่

“กินของในมือให้หมดก่อนไหม” แม็กม่าเห็นเรย์หิ้วอาหารที่ซื้อมาอยู่เต็มไม้เต็มมือ

“เรนกับจิน่าละ” อีฟเดินตามเรย์มาอีกทีเหมือนว่าเธอจะเหนื่อยกับการดูแลสองสาว

“พวกเธอเดินไปไหนก็ไม่รู้ เดียวฉันดูยัยพวกนี้ให้เอง เธอไปพักเถอะ”

แม็กม่าเสนอตัวเองจะดูแลสองสาวต่างโลกให้ โดยให้อีฟไปนั่งพักก่อน

“แม็กม่ามานี่หน่อย ซื้อไอ้นี่ให้ฉันด้วยสิ” เจ้าหญิงหยิบหนังสือทำขนมหวานให้ดู

“ช็อกโกแลตงั้นเหรอ ในโรงเรียนมีขายอะไรแบบนี้ด้วยหรือไง” แม็กม่าหยิบเงินให้เจ้าหญิงไป

“ไอ้ช็อกโกแลตเนี่ยมันคืออะไรเหรอ ได้ยินนักเรียนในโรงเรียนคุยกันเพียบเลย”

เจ้าหญิงเปิดหนังสืออ่านไปเดินไป

“เธอซื้อแต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไรเนี่ยนะ ฟุ่มเฟือยสุดๆ” แม็กม่าบ่น

“นายเนี่ยบ่นจังนะ กลับมาโลกเดิมได้ก็บ่นไม่หยุดเลย”

เจ้าหญิงเริ่มโมโหแม็กม่าที่บ่นไม่เข้าเรื่อง

“อย่าทะเลาะกันน่า เดียวเรื่องบนเตียงก็ไม่สนุกหรอก” เรย์พูดให้ทั้งสองใจเย็น

“อย่าพูดเรื่องแบบนี้ในที่สาธารณะสิ” อีฟมาหยุดเรย์ก่อนจะพูดอะไรเกินเลย

“เฮ้!! พวกเธองานเสร็จแล้ว พวกเรากลับบ้านได้แล้วละ” จิน่ากับเรนเดินมาพร้อมกัน

งานของห้องเสร็จหมดแล้ว วันนี้จึงไม่มีอะไรมาก นอกจากเดินเล่นในโรงเรียน

“หนังสือทำช็อกโกแลตแหละ ยัยนี้จะทำอะไรเนี่ย” จิน่าร่างมืดเห็นหนังสือที่เจ้าหญิงถืออยู่

“ใกล้วันแห่งความรักแล้ว ถ้าพูดถึงวันนั้นก็ต้องช็อกโกแลตให้คนรักสิ” จิน่าร่างสว่างตอบกลับ

“งั้นเรากลับบ้านไปซ้อมสิ ยัยตัวจริงรีบกลับบ้านไปซ้อมทำเดียวนี้เลย”

ร่างมืดบอกให้ตัวจริงรีบกลับบ้าน

“ตอนนี้เลยเหรอ ฉันอยากอยู่กับแม็กม่าต่อ” จิน่าตัวจริงไม่เห็นด้วย

“เอางั้นก็ได้ จะยอมให้สักครั้งก่อนก็แล้วกัน”

ร่างมืดให้ตัวจริงทำตามใจไปก่อนเหมือนร่างมืดจะมีแผนอะไรบางอย่าง

“วันนี้เธอมาแปลกนะ ปกติต้องไม่ยอมแล้วสิ” ร่างสว่างรู้สึกไม่ค่อยดีที่ร่างมืดยอมง่ายๆ แบบนี้

“นี่ฉันเรน สอนทำช็อกโกแลตหน่อยสิ” เจ้าหญิงขอให้เรนที่น่าจะทำอาหารเก่งที่สุดช่วย

“เจ้าหญิง โทษทีต้องเวเร็นสิ เธอรู้ได้ไงว่าใกล้ถึงวันแห่งความรักแล้ว”

เรนสงสัยที่เจ้าหญิงมาขอให้สอนทำช็อกโกแลต

“วันแห่งความรัก!? คืออะไรเหรอ” เจ้าหญิงไม่รู้ว่าเรนกำลังพูดถึงวันอะไร

“ไม่รู้สินะ ไม่เป็นไรเดียวบอกตอนสอนทำก็ได้ พวกเธอจะไปด้วยไหม”

เรนชวนสาวคนอื่นๆ ไปด้วย จิน่าก็ต้องไปด้วยอยู่แล้ว

“ไปทำบ้านที่บ้านฉันก็ได้ ยังไงก็ไม่มีใครให้รบกวนอยู่แล้ว” อีฟบอกให้คนอื่นๆ ที่บ้านขอเธอ

“จะไปไหนกันงั้นเหรอ” แม็กม่าเดินเข้ามาหาสาวๆ ที่กำลังจะไปบ้านของอีฟ

เรย์ลากแม็กม่าไปซื้อของกินที่เธอยังไม่เคยกิน จึงไม่ได้ยินที่พวกเธอคุยกัน

“นายไม่เกี่ยว ไม่ต้องตามมาเลย” จิน่าไล่แม็กม่าออกไป

“ใช่ๆ เรื่องนี้เฉพาะผู้หญิงเท่านั้น” เรนไล่แม็กม่าอีกคน

“เรื่องอะไรงั้นเหรอ ฉันไปด้วยได้ใช่ไหม” เรย์ที่พึ่งมาก็สนใจเรื่องที่สาวๆ กำลังคุยกัน

“อะไรอีกวะเนี่ย ฉันว่าผู้หญิงเผ่ามนุษย์เข้าใจยากสุดแล้วมั้ง” แม็กม่าคิดในใจ

แม้จะมีประสบการณ์หลายร้อยปีเกี่ยวกับผู้หญิงก็ไม่ให้แม็กม่าเข้าใจพวกเธอเลยสักนิด

ณ บ้านของอีฟ

เรนได้ไปเอาเครื่องมือทำขนมมาจากบ้านของเธอ ส่วนประกอบทุกอย่างพร้อมแล้ว

“สรุปแล้ว เราทำช็อกโกแลตในวันแห่งความรักกันทำไมเหรอ”

เจ้าหญิงยังไม่ได้ข้อสรุปในเรื่องนี้

“วันแห่งความรัก เราจะให้ช็อกโกแลตกับคนที่เราชอบยังไงละ  อาจจะมีอย่างอื่นเช่น

ดอกกุหลาบหรืออะไรที่คนคนนั้นชอบก็ได้ มันก็เหมือนการแสดงความรักนั่นแหละ”

เรนพูดพร้อมเตรียมอุปกรณ์ทุกอย่างให้พร้อม

“อ้อ ที่พวกเธอมาทำช็อกโกแลตกันเพราะจะเอาไปให้แม็กม่าสินะ” เรย์พูด

แค่คำพูดของเรย์ก็ทำให้สาวๆ ในบ้านต้องสะดุ้งไปตามๆ กัน

“พวกมนุษย์เข้าใจยากจริงๆ แฮะ ยังไงพวกเธอก็เป็นผู้หญิงของเขาอยู่แล้ว

เรื่องแสดงความรักก็แค่ขึ้นเตียงไปหาเขาคืนนี้ก็ได้แล้ว ไม่เห็นต้องเรื่องมากเลย”

เรย์พูดกับสาวๆ ในบ้าน ทำให้เรน อีฟและจิน่า เข้ามาพูดเรื่องความรักให้เรย์ฟัง

ส่วนเจ้าหญิงก็สติแตกอยู่ในห้องครัว เรย์เป็นเอลฟ์ที่อยู่มานาน เธอผ่านเรื่องรักมาจนเบื่อแล้ว

อย่างมากก็แค่สนุกทางกายไปเท่านั้น แถมเธอยังเป็นเรนเจอร์ที่บอกสำรวจป่า

ไม่ค่อยได้มีเวลาเรื่องผู้ชายมากนัก ทำให้เธอไม่ค่อยอินเรื่องความรักมากสักเท่าไร

“ฉันเห็นด้วยกันคุณเอลฟ์นะ แต่ก็เข้าใจพวกเธอแหละ ฉันมีแผนจะเสนอพวกเธอสนใจไหม”

จิน่าร่างมืดปรากฏตัวให้คนอื่นๆ เห็นหลังจากที่ไม่ได้โผล่ให้ใครเห็นมานาน

“เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้เห็นภูติแปลกๆ แบบนี้ ทำไมมีหน้าตาเหมือนจิน่าได้ละ”

เรย์คิดว่าจิน่าร่างมืดเป็นภูติของจิน่า

“ไม่ใช่ย่ะ ฉันเป็นส่วนหนึ่งในจิตใจของจิน่าต่างหาก”

จิน่าร่างมืดทำท่าเหวี่ยงใส่เรย์ที่มาเหมารวมว่าเธอเป็นภูติ

“ฉันเคยเห็นภูต เป็นครั้งแรกเลยนะ น่ารักจัง” เจ้าหญิงเข้ามาเล่นกันจิน่าร่างมืด

“หยุดเดียวนี้เลย เข้าเรื่องได้แล้ว” จิน่าร่างมืดหยิบมือถือของตัวจริงออกมา

พร้อมเปิดภาพที่เธอต้องการให้สาวๆ ทำ

“จะบ้าเหรอ เอาของกินมาราดตัวแบบนี้” จิน่าตัวจริงพึ่งจะได้ยินแผนนี้เป็นครั้งแรก

“ทำไมละ ยังไงพวกเธอก็ให้ช็อกโกแลตเขาอยู่แล้ว ให้ไปทั้งตัวเลยไม่ดีกว่าเหรอ”

จิน่าร่างมืดพูดพร้อมเปิดภาพต่อๆ ไปให้ดู

“ในโลกนี้ เอาอาหารมาราดตัวด้วยเหรอ” เรย์ดูสนใจภาพที่จิน่าร่างมืดเปิดให้ดู

“ฉันว่าก็น่าสนใจอยู่นะ” อีฟเห็นด้วยกับจิน่าร่างมืดที่เสนอแผนนี้ให้สาวๆ

ทำให้จิน่าตัวจริงตกใจที่อีฟเห็นด้วยกับจิน่าร่างมืด เรนก็ยังดูท่าทีของคนอื่นๆ อยู่

“แบบนี้เป็นเรื่องปกติสินะ ฉันควรจะทำด้วยหรือเปล่า มันดูน่าอายแปลกๆ”

เจ้าหญิงคิดอยู่สักพักก็ตัดสินใจจะเอาด้วยกับแผนของจิน่าร่างมืด

“เหลือสองคนแล้วจะเอาด้วยไหม ยัยตัวจริงยังไงเธอก็ต้องทำ”

จิน่าร่างมืดบังคับให้ตัวจริงตอบตกลงในที่สุด เมื่อจิน่าตอบตกลงเรนก็ตอบตกลงไปอีกคน

“เรื่องนี่ชักจะน่าสนใจอีกแล้วสินะ” เรย์คิดในใจพร้อมเข้าไปช่วยงานในครัว

“เอาละ ส่วนพวกเราก็ไปดักรอ แม็กม่าที่หน้าบ้าน”

จิน่าร่างมืดกับร่างสว่างกำลังเตรียมแผนขั้นต่อไปโดยการไปดักรอที่หน้าบ้านของแม็กม่า

ผ่านไปสักพักใหญ่ๆ

“แบบนี้น่าอายสุดๆ เลย มีแค่ช็อกโกแลตปิดส่วนสำคัญแบบนี้”

เจ้าหญิงเริ่มอาย ร่างกายของเธอเริ่มร้อนขึ้น ทำให้ช็อกโกแลตเริ่มละลาย

“เจ้าหญิงใจเย็นๆ สิ เดียวก็ละลายหมดหรอก” จิน่าบอกเจ้าหญิงให้ใจเย็นๆ

“พวกเธอขึ้นไปบนห้องได้แล้ว” จิน่าร่างมืดได้รับสัญญาณจากร่างสว่างว่าแม็กม่ามาแล้ว

“แต่มันยังไม่ถึงวันแห่งความรักไม่ใช่หรือไง พวกเรารีบไปหรือเปล่า” อีฟเกิดอาการลังเล

“ไม่ทันแล้วละ พวกเราขึ้นไปข้างบนกัน” เรย์ผลักคนอื่นๆขึ้นไปด้านบน

“นี้ๆ แม็กม่าทางนี้ ด้านหลังนาย” ร่างสว่างเรียกแม็กม่าให้หันมาหาเธอ

“คุณจิน่าร่างสว่างงั้นเหรอ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า” แม็กม่าถามจิน่าร่างสว่างที่มาดักรอ

“รับนี่ไปสิ แล้วไปที่บ้านของอีฟก่อน พวกเธอรอนายอยู่”

จิน่าร่างสว่างหยิบกล่องถุงยางที่อยู่บนห้องของแม็กม่ามาด้วย เขายังไม่ใช้มัน

“เธอไปเอามาจากห้องฉันเนี่ยนะ” แม็กม่าตกใจที่เห็นมันอีกครั้ง

เพราะครั้งก่อนก็เกิดเรื่องที่ทำให้พ่อแม่เข้ามาเห็นเขากับเรย์กำลังจะมีอะไรกัน

“เอาน่ารีบไปได้แล้ว” จิน่าร่างสว่างเร่งให้แม็กม่าเข้าไปด้านใน

“กล่องเดียวคงไม่พอหรอก ฉันไปซื้อมาให้แล้ว” จิน่าร่างมืดโผล่ออกมา

“อะไรเนี่ย มีช็อกโกแลตหยดเต็มพื้นเลย” แม็กม่าเห็นช็อกโกแลตหยดอยู่ตามพื้นเป็นทาง

จึงเดินตามรอยไปเรื่อยๆ จนมาถึงชั้นสองที่หน้าห้องของอีฟ ร่างมืดกับร่างสว่างเปิดประตูให้

“อย่างงี้นี่เอง ใกล้ถึงวันแห่งความรักพวกเธอเลยจะให้มันกับฉันสินะ งั้นฉันรีบไว้ด้วยความยินดีเลย”

แม็กม่าที่เห็นสาวๆ ทั้ง5คนมีแค่ช็อกโกแลตปิดส่วนสำคัญอยู่บนตัวก็เข้าใจทันที

เขาเดินเข้าไปและปิดประตู พร้อมเข้าไปกินช็อกโกแลตบนตัวพวกเธอ

***************จบตอนที่ 36**************