วันนี้ของดหนึ่งวันครับ จริงๆ ไรท์เองก็ลืมไปแล้วเพราะแทบจะไม่รู้วันเวลาเนื่องจากหลายๆ อย่างที่กำลังเผชิญอยู่ และวันนี้ก็วิ่งวุ่นั้แ่เช้า หลักๆ ก็ต้องวิ่งรถไปที่ขนส่งเ้าหนึ่งที่ไม่สามารถมาส่งของได้ แต่ผมต้องใช้จริงๆ เพราะอาหารของพ่อจะหมดแต่ขนส่งช้าไปวันสองวันแล้ว...
ฟังไว้ถือว่าเป็ข้ออ้างอะไรก็ได้ครับ แค่อยากบอกเฉยๆ แฮ่ะๆ
ส่วนมีเื่หนึ่งในๆ วันนี้ก็เป็วันมาฆบูชาแล้ว ก็มีเื่ที่อยากจะบอกนักอ่านทั้งคนที่นับถือศาสนาอื่นๆ และศาสนาพุทธครับ รับรองว่าผมไม่ได้เชิญชวนมานับถือพุทธแต่อย่างได้ อ่านได้สบายใจครับ แค่อยากแบ่งปันสิ่งที่ทำให้ผมสามารถเอาตัวรอดจากภาวะที่เป็อยู่ได้จริงๆ ทั้งๆ ที่หลายๆ คนบอกว่ามันหนักสาหัสมากๆ...
สำหรับคนต่างศาสนาครับ(คนพุทธก็ทำได้นะ ดีต่อทุกคนจริงๆ) อันนี้ถือว่าผมขอก็ได้ครับ แค่ทำเล่นๆ ขอเวลาสักห้านาที ไม่ว่าตอนนี้จะเหนื่อย จะท้อ จะมีความสุข จะโกรธ จะเกลียด หรือจะรักใคร ขอแค่ห้านาทีครับถ้าพอเจียดเวลาได้ ไม่ว่าจะเดิน นั่ง นอน ขับรถ ผมขอแค่ตอนนี้หยุดคิดอะไรก็ตามที่คิดอยู่ แล้วมองให้เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าในตอนนี้ รู้ให้ได้ว่าตอนนี้เราทำอะไรอยู่ หายใจเข้าลึกๆ เอาแบบแค่พอหายใจเข้าสดวก คาไว้สัก5-10วิแล้วแต่ เอาแค่พอไม่อึดอัด แล้วหายใจออกให้แค่พอรู้สึกสบาย แล้วหยุดสัก2-5วิแล้วทำซ่ำอีกสัก5-10ครั้ง
จากนั้นลองคิดทบทวนอะไรที่ทำให้เราไม่สบายใจในตอนนี้ หรือใครที่ทำให้เราไม่สบายใจ หรือจะให้ง่ายที่สุดลองนึกทบทวนว่าในชีวิตนี้เราทำอะไรที่ผิดพลาดจนอยากจะแก้ไขมันบ้าง แล้วลองบอกตัวเองดูนะครับ จะพูดออกมาหรือบอกในใจก็ได้ ว่าไม่เป็ไรนะ สิ่งที่ผ่านมาเราแก้ไขมันไม่ได้แล้ว ถ้ามีโอกาสค่อยเอาใหม่ ...ลองให้อภัยตัวเองดูสักครั้งนะครับ
สำหรับคนพุทธเรา...
หลังจากทำตามข้างบนแล้ว ลองดูนะครับ ลองพยายามทำอะไรสักอย่างให้ฝืนจากปกติที่เคยทำ ลองฝืนมันดูสักครั้ง
เคยขี้โมโหก็ลองหายใจลึกๆ แล้วลองปล่อยวางมัน
เคยขี้เหนียวเคยไม่อยากให้ ลองให้ดูกสักครั้งครับ จะบริจาคเงินออนไลน์ ในเฟสในแอบต่างๆ มีเยอะแยะ ลองให้ขนมเด็กๆ ที่อยากได้ ให้ความช่วยเหลือคนที่เขา้า หรือแม้แต่ให้อภัยตัวเองหรือคนใกล้ตัวดูครับ จะแฟน จะพี่ จะน้อง จะพ่อ จะแม่ จะเพื่อน ส่วนศัตรูกันถ้าการให้ภัยมันยากก็แค่อย่าไปนึกถึงก็พอ แค่ไม่ยุ่งเกี่ยวก็จะสบายใจขึ้นมากเลย
เคยแอบชอบแฟนชาวบ้าน เคยหลงรักคนที่มีเ้าของ ก็ลองบอกตัวเองว่าอย่าทำดู เพราะถ้าเป็เราเองเราก็คงไม่อยากโดนใครมาวุ่นวายกับคนของเราเหมือนกัน
ถ้าเราเคยโกหก ยังไม่ต้องไปถึงขนาดต้องไปขอโทษหรือบอกเล่าคำนั้นถ้าหากตัวเองต้องเดือดร้อนก็ได้ ขอแค่สัก่เวลาหนึ่ง เราหยุดโกหกสักเดี๋ยวนึง แล้วลองให้อภัยตัวเองบ้าง อย่าเอาแต่โทษตัวเอง
ถ้าหากเราเคยกินเหล้าทุกวัน กินเบียร์เป็ประจำ ขอลองงดมันสักวันก็ได้ครับ หรือถ้างดไม่ได้ขอแค่พยายามรู้ว่าเรากินเหล้านะ เดี๋ยวเราจะสมองช้าลง อาจจะทำให้เกิดอุบัติเหตุได้ แล้วพาตัวเองกลับบ้านอย่างปลอดภัยนะครับ
ทั้งหมดที่ว่ามาขอไหนที่ทำได้ก็ทำครับ ไม่ได้ก็แค่รู้ว่าเราทำไม่ได้ แต่ถ้าได้ผมขอแค่สัก5นาที10นาที ถือว่าผมขอแลกกับพรุ่งนี้ผมจะแต่งนิยายให้อ่านอย่างน้อยสามตอนถ้าไม่มีอะไรฉุกเฉินจริง....นะครับ *-*
สุดท้ายนี้อยากจะบอกนักอ่านทุกคน ขอแค่ไม่ลืมว่าทุกสิ่งที่เราทำ ย่อมมีผลที่ตามมาเสมอ ไม่ต้องทำตามศีลตามวัตปฏิบัติใดๆ ที่เราไม่เข้าใจไม่เชื่อมันก็ได้ เราจะทำอะไรก็ได้ที่เราชอบหรืออยากทำ แต่สุดท้ายแล้วไม่ว่าเราจะเชื่อหรือไม่เชื่อในมันก็ตาม แต่ผลของสิ่งที่ทำนั้นย่อมตามมา เหมือนที่เราอยากกินข้าวไปซื้อข้าวมากิน ก็จะได้กินข้าวนั้น ตราบเท่าที่ไม่มีปัจจัยอื่นอย่างร้านปิดหรือไม่มีตัง...สู้ๆ นะครับ ผมเป็กำลังใจให้
ถ้ากำลังไม่สบายใจอยู่ มองมาที่ผมก็ได้ครับ อาจจะดูอวดดีไปหน่อย แต่ขนาดคนอยากผมที่ไม่แม้แต่จะมีเวลามากพอที่จะนอนให้เต็มอิ่ม ก็ยังสามารถมีความสุขในทุกๆ วันได้ ผมเชื่อว่านักอ่านที่มีกำลังมากพอจะอ่านนิยายมาถึงตรงนี้ ก็สามารถมีความสุขในชีวิตได้เหมือนกันครับ สู้ๆ นะ
ด้วยรัก
สุขนิรันดร์
12K
