Please say love ยอมรับเถอะว่าเธอรักฉัน !!

ตอนพิเศษ (สั้นๆ #2)

        สองปีผ่านไป

        ในวันนี้เจ้าลูกหมาของพิมมี่กับแทนอายุเกือบสามขวบน้องธีเป็นเด็กช่างพูดช่างจดจำเห็นอะไรได้ยินอะไรก็เก็บมาเล่าให้พ่อกับแม่ฟังได้หมด

        โดยเฉพาะเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้นสดๆร้อนๆ

        “พ่อครับ!!”เจ้าตัวเล็กวิ่งมาแต่ไกล สองขาป้อมที่เริ่มยืดยาวก้าวกระชั้นถี่ตรงเข้ามาหาพ่อที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้าน

        “วิ่งช้าๆลูกแล้วนั่นธีทำไมไม่ใส่รองเท้า เดี๋ยวก็เหยียบหินหรอก”

        พอได้ยินน้องธีก็วิ่งช้าลงเพราะคิดว่าถ้าไม่ทำตามที่พ่อจะกลายเป็นเด็กดื้อ

        “ถ้าวิ่งเร็วธีดื้อไหมครับ”

        “หื้ม...?อะไรนะครับ?” แทนงงเล็กน้อยเขาปิดสายยางชั่วคราวเพื่อคุยกับลูกชาย

        “ธีไม่อยากเป็นเด็กดื้อเดี๋ยวโดนกัด”

        “...? ใครกัดน้องธีครับ”

        “ธีไม่ได้โดนกัดแต่ธีเห็นอาทิวกัดอากี๋”

        “ห้ะ!”

        “จริงๆนะครับพ่อ”คนที่ละม้ายคล้ายคลึงแทนเวอร์ชั่นย่อส่วนบอกพ่อพลางพยักหน้าขึ้นลง

        “อาทิวกัดอากี๋หรอ?”

        “ใช่ครับอาทิวดันตู้เย็นแล้วให้อากี๋ยืนตรงกลางแขนแบบนี้”

        เจ้าของร่างเล็กตอบพ่อแล้วแสดงท่าประกอบด้วยการค้ำยันมือสองข้างไว้ตรงหน้าขาของพ่อ(เพราะส่วนสูงถึงแค่นั้น)

        แทนมองลูกแล้วคิดตาม...

        เจ้าลูกหมาของเขาคงหมายถึงว่าทิวดันบุ้งกี๋ติดตู้เย็นแล้วกักขังเธอไว้ในอ้อมแขน

        ทำอะไรไม่ระวังเลยสองคนนี้!แทนได้แต่คิดในใจ!!

        “แล้วยังไงต่อลูก”

        “แล้วอาทิวก็กัดปากอากี๋บอกว่าคนดื้อต้องโดนลงโทษแล้วอากี๋ก็เจ็บครับ ธีเห็นอากี๋หน้าแดง”

        กัดนั่น...ลูกชายเขาน่าจะหมายถึงสิ่งที่ผู้ใหญ่เรียกว่า ‘จูบ’

        ส่วนที่น้องธีบอกว่าบุ้งกี๋หน้าแดงแทนคิดว่าน่าจะเป็นเพราะเธอเขินมากกว่าเจ็บ

        “แล้วมีคนเห็นน้องธีไหมแม่ไปไหน”

        “แม่คุยโทรศัพท์กับคุณยายไม่มีใครเห็นธีหรอก ธีซ่อนแอบ”

        คำตอบของลูกทำให้แทนโล่งอกไปนิดนึง

        “เรื่องอากี๋โดนกัดปากธีห้ามบอกใครนะลูก”

        “ทำไมล่ะครับ”น้องธีไม่เข้าใจ ใบหน้าจิ้มลิ้มเอียงคอเล็กน้อยอย่างุนงงว่าทำไมพ่อต้องห้ามเขา

        “ก็...”

        “...?”

        “อากี๋ไม่อยากให้ใครรู้ว่าอากี๋เป็นคนดื้อ”

        “อื้อ!”พยักหน้าเห็นด้วยกับพ่ออย่างถึงที่สุดเพราะเขาเองก็ไม่อยากให้ใครรู้ว่าตัวเองเคยดื้อแล้วโดนพ่อทำโทษด้วยการให้เขาช่วยแม่เช็ดฉี่ตัวเอง

        ถึงตอนนั้นจะเป็นเพราะวิ่งเข้าห้องน้ำไม่ทันแต่ธีคิดว่าการโดนลงโทษไม่เท่ห์เอาสะเลย

        อากี๋คงอยากเก็บความเท่ห์ไว้เหมือนกันกับเขาพอคิดได้แบบนั้นน้องธีก็ตอบพ่อไป

        “ธีจะไม่บอกครับ”

        ลูกน้อยยื่นนิ้วก้อยมาตรงหน้าหลังจากเกี่ยวก้อยทำสัญญาใจแทนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

        ลูกเขายังเด็กเห็นอะไรไม่นานเดี๋ยวก็ลืม

        แต่ผู้ใหญ่สองคนที่จูบกันให้เด็กเห็นนั่นแหละที่ลืมตัวลืมสถานที่และนี่แทนก็คิดว่าเดี๋ยวเขาต้องเรียกไอ้ทิวมาคุยสักหน่อยแล้วเขาต้องบอกมันว่าทีหลังอย่าทำอะไรประเจิดประเจ้อ!!

................จบบริบูรณ์.............