H.D : สะดุดหัวใจนายพี่ว๊าก NC18+

    สะดุดหัวใจ : EP.25

            ​

            PRAEW TALK

            ​

            นี่ก็เป็๞๰่๭๫สอบแล้ว ฉันต้องอ่านหนังสือตลอด โชคดีที่ฉันมีพี่เจมส์คอยติวให้ ^^

            "สอบเสร็จสักที ฟู่วว" ฉันเอ่ยขึ้นอย่างสบายใจเมื่อสอบวิชาสุดท้ายเสร็จเรียบร้อย

            "แกเดินทางวันไหน" ยัยน้ำอุ่นหันมาถามฉัน

            "พรุ่งนี้เช้าเลยอ่ะ" ฉันหันไปตอบยิ้มๆ

            "เดินทางดีๆนะแก"

            "เช่นกันนะยะ" เรา2คนเดินกอดคอกันมาที่รถ และแยกย้ายกันกลับคอนโด

            .

            .

            .

            "พี่ช่วยเก็บกระเป๋านะครับ" พี่เจมส์เดินมานั่งข้างๆฉัน

            "ไม่เป็๞ไรค่ะ แพรวเก็บจะเสร็จแล้ว" ฉันเก็บของไปแค่ไม่กี่อย่าง เพราะบ้านฉันที่ต่างจังหวัดก็มีเสื้อผ้าอยู่แล้ว

            "แพรว พี่ขอไปกับพวกไอ้คิมได้มั้ย" พี่เจมส์เอ่ยขึ้น

            "ได้สิ่คะ จะได้ไม่เหงา" ฉันตอบยิ้มๆ ดีซะอีกเขาได้ไปเที่ยวจะได้ไม่ต้องอยู่คนเดียว

            "ขอบคุณครับ"

            "แพรวเก็บของเสร็จแล้ว เก็บของพี่เจมส์เลยเนอะ แพรวช่วย"

            "ไม่ต้องจ๊ะ พี่เก็บเสร็จแล้ว" เขาพูดพร้อมชี้ไปที่กระเป๋าเป้ใบใหญ่ที่วางอยู่ข้างเตียง

            "เก็บ๻ั้๫แ๻่เมื่อไหร่เนี่ย"

            "ก็ตอนที่แพรวอาบน้ำนั่นแหละ"

            "ไวจริงๆ" ฉันพูดยิ้มๆ

            "ขึ้นเตียงกัน" เขาพูดพร้อมดึงฉันให้ขึ้นมานั่งบนเตียง

            "มองทำไมเนี่ยเขิน" ฉันพูดขึ้น เขาน่ะนั่งมองหน้าฉันนิ่งๆตั้งนานจนฉันรู้สึกเขิน

            "ไปอยู่นู่นห้ามดื้อ ห้ามซน โทรหาต้องรับ" เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

            "รับทราบค่ะ" ฉันตอบพร้อมยิ้มจนตาหยี

            "พี่คิดถึงแพรวแย่เลย"

            "ไม่งอแงนะคะ แค่เดือนเดียวเอง" ฉันเข้าไปนั่งตักและกอดเขา เขาเองก็กอดตอบแน่นเลย

            "นอนเถอะ พรุ่งนี้ต้องรีบไปแต่เช้านิ่" เรากอดกันสักครู่ เขาก็เอ่ยขึ้นมา

            "ฝันดีนะคะ"

            "ฝันดีครับ"

            เช้าวันต่อมา

            "ขับรถดีๆนะครับ ห้ามขับเร็วนะ ถึงแล้วต้องรีบโทรหาพี่นะรู้มั้ย" พี่เจมส์กำชับฉัน เมื่อฉันขับมาส่งเขาที่คอนโดพี่ไกด์

            "ค่า แพรวรักพี่เจมส์นะ"

            "พี่ก็รักแพรว"

            เขาเปิดประตูลงจากรถและเดินเข้าไปหาพวกพี่ไกด์ ฉันจึงขับรถออกและไปบ้านฉันที่ต่างจังหวัด

            บ้านฉันน่ะอยู่ไม่ไกลหรอกนะ ขับจากกรุงเทพประมาณ 3ชั่วโมงกว่าๆก็ถึงแล้ว

            ฉันจอดรถที่หน้าบ้าน และรีบเดินเข้าไป

            "แม่รีบทำสิ่ เดี๋ยวยัยแพรวมาจะได้กินเลย" เสียงพ่อฉันเอง ท่านกำลังพูดกับแม่ฉันอยู่

            "รู้แล้วน่า เสร็จแล้วเนี่ย" แม่ฉันตอบ

            "ดีๆยียแพรวมาถึงจะได้กินเลย"

            "งั้นแพรวขอกินเลยนะคะ" ฉันพูดพร้อมยื่นมือจะหยิบหมูสะเต๊ะในจาน

            "ยัยแพรว/แพรวของแม่" ทันทีพ่อกับแม่เห็นฉัน ท่านเอ่ยเรียกฉันด้วยความดีใจที่ฉันกลับมา

            "สวัสดีค่ะพ่อ สวัสดีค่ะแม่" ฉันยกมือไหว้สวัสดีท่านทั้ง2

            "คิดถึงจังเลยลูก" แม่เดินเข้ามากอดฉัน

            "มาๆ มานั่งกินข้าวกัน มีหมูสะเต๊ะของชอบแพรวด้วย" พ่อฉันพูดขึ้น

            "ไปนั่งเลยลูก เดี๋ยวแม่ไปจัดโต๊ะให้"

            "ไม่เป็๞ไรค่ะ แพรวช่วย"

            "ไปนั่งทั้งแม่ทั้งลูกนั่นแหละ เดี๋ยวพ่อจัดโต๊ะให้เอง" พ่อฉันพูดขึ้น พร้อมดันฉันและแม่ไปนั่ง

            ไม่นานพ่อฉันก็จัดโต๊ะเสร็จ เรานั่งกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน

            พ่อฉันน่ะเป็๲ทหาร ส่วนแม่ฉันเป็๲ครู ปกติแล้วพ่อฉันจะมาดดุมากกกก ส่วนแม่จะดูอ่อนโยน

            "เรียนเป็๞ไงบ้างลูก" แม่ฉันถามขึ้น ขณะที่เรากำลังนั่งกินข้าวกัน

            "สนุกดีค่ะแม่ เทอม1ยังไม่ค่อยยาก เทอม2นี่สิ่เริ่มยากแล้วค่ะ"

            "แล้วไปอยู่นู่น มีแฟนหรือป่าว" พ่อฉันถามด้วยสีหน้าเรียบๆ ทำไมใจฉันเต้นแรงจัง ฉันเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาแล้ว -.,-

            "อะ เอ่อ" ฉันไม่กล้าที่จะตอบออกไป

            "พ่อถามก็ตอบสิ่" พ่อฉันพูดเสียงเข้ม

            "คุณคะ" แม่ฉันหันไปพูดกับพร้อม

            "เงียบเลยคุณ ผมถามลูก / ว่าไงยัยแพรว"

            "มะ มีแล้วค่ะ แพรวขอโทษนะคะที่แพรวมีแฟนในวัยเรียน ทั้งที่พ่อไม่อยากให้มี" ฉันตอบพร้อมก้มหน้าลง

            "แล้วเป็๞ไงล่ะ คนนั้นเป็๞ยังไงบ้าง" พ่อยังคงถามเสียงเรียบ แม่เอื้อมมือมาจับมือฉันไว้

            "พี่เขาก็ดูแลแพรวดีค่ะ ตอนทำรายงานเขาก็สอน ตอนสอบเขาก็เป็๲คนติวให้ จนแพรวทำได้"

            "ก็ดีแล้ว"

            "คะ?" ฉันเอ่ยมองหน้าพ่อด้วยความสงสัย

            "ก็คบกันแล้วพากันไปในทางที่ดี พ่อก็ไม่ว่าอะไร" พ่อฉันตอบยิ้มๆ

            "ขอบคุณนะคะพ่อ"

            "มีรูปมั้ยยัยแพรว" แม่ฉันเอ่ยถาม

            "มีค่ะ" ฉันตอบพร้อมเปิดรูปพี่เจมส์ในโทรศัพท์ให้พ่อและแม่ดู

            "หล่อนะเนี่ย แต่หล่อน้อยกว่าพ่อตอนสมัยหนุ่ม คิกๆ" แม่ฉันเอ่ยขึ้น

            "คุณก็พูดอะไรไม่รู้" พ่อฉันพูด สงสัยจะเขิน ฮ่าๆ

            "แล้วทำไมเขาไม่มาด้วยล่ะลูก" แม่ฉันถาม

            "แพรวไม่กล้าพามาอ่ะค่ะ ไว้ครั้งหน้าแพรวจะพามานะคะ" ฉันตอบแม่ยิ้มๆ

            เรา3คนนั่งกินข้าว ต่อ ด้วยหมูสะเต๊ะ จนอิ่มพุงกางเลย ฉันช่วยแม่เก็บจานล้างจาน และขึ้นมาบนห้องเพื่อพักผ่อน

            ฉันเก็บของในกระเป๋าเสร็จ ก็คลานขึ้นเตียงแล้วหลับเลย จนตอนเย็นฉันตื่นขึ้นมา เปิดโทรศัพท์ดู พี่เจมส์ทักมาเป็๲10ข้อความ สายที่ไม่ได้รับอีกเพียบ ตายแล้ว ฉันลืมไลน์หาเขา =="

            JAME TALK

            เมื่อเช้าแพรวมาส่งผมที่คอนโดไอ้ไกด์ พวกมันกำลังจะเดินทางพอดี ดีนะที่มาทัน

            ผมมาคันเดียวกับไอ้ไกด์ โบว์ และเอแคร์ ระหว่างทางผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูตลอด ทำไมยัยตัวแสบยังไม่ไลน์มาหาอีกนะ

            จะไลน์ไปหาเองก็กลัวว่าจะอยู่กับพ่อแม่ เดี๋ยวจะไม่สะดวกซะอีก

            "ผัวน้อย ดูโทรศัพท์ตลอดเลย รอน้องแพรวทักมาหรอ" เอแคร์เอ่ยถาม เธอคงสังเกตุเห็น

            "ใช่จ๊ะ เนี่ยบอกถึงแล้วจะไลน์มา จนป่านนี้ยังไม่ไลน์มาเลย" ตอนนี้ก็บ่าย2แล้วครับ

            "ผัวน้อยก็ไลน์ไปสิ่"

            "กลัวเขาจะไม่สะดวกอ่ะ"

            "ทักไปเถอะ เดี๋ยวน้องเขาสะดวกก็ตอบกลับมาเอง"

            "จะดีหรอ"

            "ดีที่สุดเลยมึง ทักไปเถอะ ดีกว่ามานั่งเป็๞หมาหงอยแบบนี้" ไอ้ไกด์เอ่ยขึ้น ส่วนโบว์หลับไปแล้วครับ

            "เออๆ จะลองทักดู ขอบใจทั้ง2คนเลยนะ" ผมตอบรับและส่งไลน์หาแพรว

            ~LINE~

            JAME : ถึงหรือยังคร้าบบบ

            14.15น

            .

            1ชั่วโมงกว่าๆผ่านไป ไร้การตอบกลับ และไม่เปิดอ่าน

            JAME : ทำไมหายเงียบไปเลยอ่ะ พี่คิดถึง

            15.20น

            .

            JAME : ไม่ว่างหรอ ว่างแล้วรีบตอบพี่ด่วนเลยนะ

            15.20น

            .

            "น้องแพรวไม่ตอบเลยหรอ" เอแคร์หันมาถามผม

            "ใช่ เริ่มเป็๞ห่วงแล้วเนี่ย" ผมเริ่มรู้สึกเป็๞ห่วงขึ้นมา หายเงียบผิดปกติ

            "ใจเย็นๆเว้ย ลองโทรดู" ไอ้ไกด์เอ่ยขึ้น

            ผมกดโทรศัพท์ต่อสายหาแพรวเธอก็ไม่รับ...

            **********END EP25**********

            SPOIL

            "รู้มั้ยเนี่ยว่าพี่เป็๲ห่วงแพรวแค่ไหน"

            "แพรวขอโทษ อย่างอนเลยน๊า"

            *****************************