เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอเป็นเจ้าของที่ดินในยุค 90 [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]

        ลางสังหรณ์ของซูอินไม่ผิดจริงๆ คืนนั้นเมื่อเธอกลับไปที่โรงแรมหลินเฉวียนมานั่งรอเธออยู่ที่หน้าล็อบบี้ อธิบายเรื่องในวันนี้และขอโทษอย่างมีชั้นเชิง

        “ฉันผิดเองที่ไม่ได้คำนึงถึงจุดนี้ แต่เธอวางใจเถอะอย่างไรมันก็ต้องเป็นเงินของเธอ มันต้องถูกโอนเข้าบัญชีของเธอแน่นอน”

        ตอนแรกซูอินยังรู้สึกข้องใจเล็กน้อย หลังจากที่ได้ฟังคำพูดของเขาทัศนคติที่ตรงไปตรงมาและจริงใจทำให้ความรู้สึกเหล่านั้นละลายหายไป

        “ฉันรู้แล้วค่ะ ตอนนี้เงินเข้าบัญชีแล้ว”

        เธอพูดความจริงก่อนเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจหลังจากนั้นจึงเริ่มทบทวนตนเอง “ครั้งนี้ความจริงเป็นความผิดของฉัน หากไม่ใช่เพราะตั้งใจจะไปด้วยตนเองและให้คุณอาหลินเป็นคนไปซื้อ ก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ มาคิดดูจริงๆแล้วก็ต้องขอบคุณคุณอาหลิน หากไม่ใช่เพราะคุณแนะนำสถานที่แห่งนี้ให้รู้จักฉันคงไม่สามารถหาเงินได้มากขนาดนี้ภายในเวลาสั้นๆ”

        หลินเฉวียนอาจจะไม่รู้แต่ในใจซูอินรู้ชัดเจนว่าเงินก้อนนี้สำคัญกับเธอมากขนาดไหน

        ชีวิตคนบนโลกมีแค่เงินอย่างเดียวไม่ได้ แต่ถ้าไม่มีเงินทำอะไรก็ลำบากไปเสียหมด

        เงินในบัญชีราวๆ สี่แสนหยวนไม่ใช่เงินมากมาย แต่ก็เป็นจำนวนไม่น้อยเงินก้อนนี้ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย เป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย

        เมื่อคิดมาถึงจุดนี้ เธอจึงรู้สึกประทับใจในตัวหลินเฉวียน

        หลิวชิ่งกั๋วก็ส่วนหลิวชิ่งกั๋ว หลินเฉวียนก็ส่วนหลินเฉวียนแม้ว่าพวกเขาจะเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน แต่ก็ไม่ใช่คนคนเดียวกันเธอไม่ควรโกรธอีกฝ่ายเพียงเพราะมีคนหนึ่งที่มีความคิดไม่ดี

        หลายวันมานี้หลินเฉวียนพาเธอออกกำลังกายช่วยเธอไกล่เกลี่ยกับผู้ปกครองที่ดุร้ายเหล่านั้นเรื่องนี้ซูอินยังคงจดจำไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ

        บุญคุณต้องทดแทน เธอเคยให้อั่งเปาเขาแต่ถูกปฏิเสธถ้าเช่นนั้นก็คงต้องใช้วิธีอื่น

        แม้จะได้บทเรียนจากหลิวชิ่งกั๋วแต่เห็นได้ชัดว่าหลินเฉวียนไม่ใช่คนประเภทเดียวกับเขาซูอินครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเปิดเผยสถานการณ์บางอย่าง

        “คุณอาหลินคะ ฉันรู้สึกว่านัดต่อไปทีมเกาหลีใต้จะแพ้หากคุณเชื่อฉันก็ลองซื้อสักหน่อยได้นะคะ ครั้งนี้ฉันก็จะซื้ออีกแต่ว่าวันนี้เพิ่งจะเกิดเรื่อง ฉันคิดว่าคงไม่สามารถซื้อที่นั่นได้อีกหวังว่าคุณจะเข้าใจ”

        หากเป็นคนอื่น ซูอินไม่มีทางพูดความจริงออกมาเช่นนี้แน่

        แต่อีกฝ่ายคือหลินเฉวียนระยะนี้ที่ได้สัมผัสทำให้ซูอินรู้จักเขาในระดับหนึ่งอีกฝ่ายเป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมา

        แต่หลินเฉวียนก็เป็นอย่างที่เธอรู้จัก

        “เธอจะคิดอย่างนั้นมันก็สมควร ถึงแม้เหล่าหลินจะเป็นเพื่อนเก่าของฉันแต่ตอนนี้ฉันก็ไม่แนะนำให้ไปซื้อที่นั่น”

        ได้ยินเช่นนั้นซูอินก็เข้าใจแล้วว่า เรื่องราวได้พลิกผันแล้ว

        เช้าตรู่วันต่อมา เธอเดินลงมายังชั้นล่างก็พบหลินเฉวียนที่รออยู่หลังจากวอร์มข้อมือ ข้อเท้า กดขา จากนั้นจึงออกกำลังกาย

        ทุกอย่างเป็นเหมือนก่อนหน้านี้

        หลังจากผ่านช่วงเวลาสั้นๆ ของชีวิตที่พลิกผัน นอกจากมีเงินเก็บราวๆสามแสนกว่าหยวนในธนาคาร ชีวิตของซูอินก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

        ออกกำลังกาย ช่วยดูแลร้าน อ่านหนังสือไปด้วยชีวิตช่วงนี้ของเธอสงบสุขและสบาย

        ในเวลาเดียวกัน การแข่งขันฟุตบอลโลกก็ดำเนินไปอย่างดุเดือดหลายวันต่อมาการแข่งขันรอบก่อนรองชนะเลิศจบลง ได้สี่ทีมที่ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศเมื่อผลการแข่งขันออกมาจึงมีการเปิดขายลอตเตอรี่กีฬารอบใหม่

        แต่ในรอบนี้ไม่เหมือนรอบก่อนๆ

        ไม่ว่าจะเป็นรอบรองชนะเลิศหรือก่อนรองชนะเลิศคู่ต่อสู้ของทีมเกาหลีใต้ล้วนเป็นศัตรูตัวฉกาจภายใต้ความแข็งแกร่งที่ไม่เหมือนกันทำให้อัตราต่อรองแตกต่างกันด้วย

        อย่างไรก็ตามทีมเจ้าภาพมีโชคและเอาชนะทีมเยือนที่แข็งแกร่งได้อย่างต่อเนื่องจนเข้าสู่รอบรองชนะเลิศซึ่งสิ่งที่ทำให้ทั่วโลกเกิดการรับรู้ผิดๆ ก็คือ

        ทีมเจ้าภาพคือทีมฟุตบอลที่เก่งกาจ

        อย่างน้อยก็ไม่ได้แย่เท่ากับอันดับโลกของพวกเขา

        พลังของทีมเจ้าภาพแข็งแกร่งขึ้นส่วนความแข็งแกร่งของทีมรถม้าเยอรมันคงไม่ต้องพูดถึงการเผชิญหน้าที่ดุเดือดทำให้คนแยกไม่ออกว่าผลจะเป็นอย่างไร

        ส่งผลให้อัตราต่อรองของทั้งสองฝ่ายไล่เลี่ยกัน

        มันแตกต่างจากครั้งก่อนๆ มากอัตราต่อรองหากทีมเกาหลีใต้ชนะนั้นลดลงส่วนอัตราต่อรองหากทีมเยอรมันชนะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

        เมื่อซูอินกับหลินเฉวียนมาถึงจุดลงเดิมพันอย่างเป็นทางการและเห็นโปสเตอร์แสดงอัตราต่อรองที่ติดไว้ เธอตกตะลึงมาก

        สูงขนาดนี้เชียวหรือ

        แม้จะรู้มาก่อนแล้วว่าอัตราต่อรองจะมีการเปลี่ยนแปลงแต่เธอไม่คิดว่ามันจะสูงขนาดนี้

        ทีมเยอรมันที่แข็งแกร่งมีอัตราต่อรองมากกว่าทีมอิตาลีและทีมโปรตุเกสที่แข่งไปก่อนหน้านี้1:2ซึ่งไม่น่าจะเป็นไปได้ หากเป็นบ่อนใต้ดินก็คงไม่แตกต่างกันมากนัก

        เมื่อเป็นเช่นนั้นเธอยืนอยู่ที่หน้าประตูครู่หนึ่งก็มีคนทยอยเข้ามาซื้อลอตเตอรี่จำนวนเงินเดิมพันนั้นไม่มากนัก แต่ไม่มีใครเลยที่ลงเดิมพันว่าทีมเยอรมันจะชนะ

        ซูอินพอจะเข้าใจความคิดของคนเหล่านี้ อย่างแรกทีมเกาหลีใต้มีโชคติดต่อกันหลายครั้งอย่างที่สองทุกคนต่างเป็นชาวเอเชียในเวลานี้ทีมเพื่อนบ้านประเทศนี้ก็ไม่ได้เอารัดเอาเปรียบไม่ได้ทำเหมือนว่าจักรวาลนี้เป็นของพวกเขาทีมประเทศจีนต้องแพ็กกระเป๋ากลับบ้านตั้งแต่แข่งขันแบบกลุ่มในฐานะทีมเดียวที่เหลืออยู่ในรอบรองชนะเลิศเพื่อนร่วมชาติในเอเชียตะวันออกจึงคาดหวังให้ทีมเกาหลีใต้ชนะ

        แต่น่าเสียดายที่คนพวกนี้ถูกลิขิตให้ต้องผิดหวัง

        ซูอินถอนหายใจก่อนจะเดินตามหลินเฉวียนเข้าไปในศูนย์จำหน่ายลอตเตอรี่กีฬาเนื่องจากปริมาณที่ซื้อค่อนข้างมาก หลินเฉวียนจึงไม่แนะนำให้เธอซื้อตามจุดที่เป็นตัวแทนจำหน่ายแต่พามาซื้อที่ศูนย์จำหน่ายในเมืองผิง

        “สี่แสนกว่าหยวน ซื้อทั้งหมดเลยหรือคะ”

        เมื่อเผชิญหน้ากับพนักงานที่ตกตะลึง ซูอินยิ้มจนตาหยี “ใช่ค่ะหวยสวัสดิการนี่แหละคือตัวช่วยปัญหาชีวิต”

        พนักงานค่อนข้างรู้สึกหวาดกลัวหลินเฉวียนหน้าบากที่อยู่ข้างกายเธอเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเมื่อได้ยินเด็กสาวพูดเช่นนี้ หล่อนจึงอดไม่ได้ที่จะโน้มน้าว “แม่สาวน้อยเงินนี่เป็นจำนวนไม่น้อย การซื้อลอตเตอรี่กีฬามีความเสี่ยง หากซื้อผิดเงินแค่หยวนเดียวก็ไม่เหลือเลยนะ คิดดูดีๆ อย่าหุนหันพลันแล่น”

        อีกฝ่ายแนะนำด้วยความหวังดี แต่ซูอินรู้ว่าตนเองจ่ายไหว

        “ขอบคุณค่ะ แต่ความเสี่ยงสูงก็ให้ผลตอบแทนสูงเช่นกันช่วยจัดการให้หนูเถอะค่ะ”

        เธอยังคงดื้อดึง

        ขณะที่กำลังปรินต์เอกสารซื้อลอตเตอรี่ พนักงานอดไม่ได้ที่จะพูดแขวะในใจหน้าตาก็สวยอยู่หรอก เวลายิ้มทำให้คนที่เห็นสบายใจ แต่ไม่คิดว่าสมองจะมีปัญหา

        ลอตเตอรี่แต่ละใบมีขีดจำกัดราคาในที่สุดลอตเตอรี่ยาวเหยียดก็ถูกปรินต์ออกมาจนหมดพนักงานถอนหายใจก่อนจะดึงมันออกมาให้เธอ

        “ขอบคุณค่ะ”

        เมื่อรับลอตเตอรี่มาตรวจดูความถูกต้องแล้ว ซูอินก็ส่งให้หลินเฉวียน

        ถึงแม้มันจะเป็นแค่การทำไปพอเป็นพิธี แต่หลินเฉวียนยังคงยืนกรานว่าต้องทำเช่นนี้เพื่อความปลอดภัยและถูกกฎหมายของซูอินจะได้ไม่ถูกตรวจสอบพบว่ามีผู้ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะมาซื้อจนอาจถูกยกเลิกเป็นโมฆะ

        หลังจากที่ซูอินจ่ายเงินสี่แสนกว่าหยวนไปจนหมดก็เกิดสิ่งที่ไม่คาดคิด หลินเฉวียนหยิบบัตรออกมาหนึ่งใบ

        “ฉันลงทีมเยอรมันหนึ่งแสน”

        พนักงานคิดว่าสองคนนี้เป็นพ่อลูกกันจึงไม่คิดอะไรมากตรงกันข้ามกลับทำให้พวกเขาต้องตกใจอีกครั้ง

        เมื่อครู่ก็พยายามโน้มน้าวแล้ว แต่อีกฝ่ายไม่ฟังพนักงานจึงไม่พูดอีก สำหรับธุรกิจที่มาถึงหน้าประตูเช่นนี้ พวกเขาแทบไม่ต้องทำอะไรจากนั้นจึงปรินต์ลอตเตอรี่ออกมาให้ด้วยความพึงพอใจ

        ลอตเตอรี่ราคาหนึ่งแสนหยวนถูกปรินต์ออกมา หลินเฉวียนเก็บมันไว้อย่างดีก่อนที่ทั้งคู่จะออกมาจากศูนย์จำหน่าย

        หลังจากซื้อลอตเตอรี่ฟุตบอลในครั้งนี้ภารกิจสุดท้ายที่ซูอินอยู่จัดการที่เมืองผิงก็จะเสร็จสิ้น

        การแข่งขันรอบรองชนะเลิศจะเริ่มพรุ่งนี้อย่างช้าสุดวันมะรืนเธอก็คงได้เงิน

        เธอกลับมาถึงก็ไปที่ร้านของพี่หงทำความสะอาดเสร็จก็ใช้โทรศัพท์บ้านของทางร้านโทรไปตามเบอร์ที่สองสามีภรรยาตระกูลซูทิ้งไว้ให้