ตอนที่ 12: คลาสเรียนส่วนตัว
บรรยากาศเงียบสงัดภายในห้องฝึกซ้อมส่วนตัวระดับ VIP อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมสมุนไพรอ่อนๆ
มู่หรันเดินสะบัดสะโพกงามเข้ามาพร้อมท่าทางที่้าจะทดสอบขีดจำกัดความแข็งแกร่งของผมอย่างเต็มที่
ห้องฝึกซ้อมนี้ออกแบบไว้อย่างหรูหราอลังการ ด้วยผนังบุหนังสีครีมกันเสียงรอบทิศทางเพื่อความเป็ส่วนตัวสูงสุดของสมาชิกระดับ VVIP
พื้นห้องปูด้วยไม้ไผ่ธรรมชาติขัดเงาวับ สะท้อนแสงไฟโทนอุ่นเหลืองนวลที่ปรับระดับความสว่างไว้สลัวๆ ราวกับอยู่ในสปาหรู
เครื่องทำความชื้นพ่นละอองไอน้ำกลิ่นลาเวนเดอร์ผสมยูคาลิปตัสบางเบา ลอยเอื่อยๆ ประสานไปกับเสียงดนตรีบรรเลงขลุ่ยและพิณกู่เจิงโบราณแ่เบา เพื่อช่วยสร้างสมาธิและปรับอุณหภูมิร่างกายให้สมดุล
มู่หรันเดินไปหยิบเสื่อโยคะเกรดพรีเมียมสีน้ำเงินเข้มสองผืนหนานุ่มมาปูเคียงข้างกันในตำแหน่งกลางห้อง
ท่วงท่าการเดินโยกย้ายสะโพกและสัดส่วนบอดี้ไลน์สะพรั่งของคุณครูสาวช่างงดงามไร้ที่ติสะกดหัวใจ
สะโพกผายตึงเด้งขนาด 96 เิเบิดขยับพะเยิบยาบดึงดูดสายตาของผมตลอดเวลา กางเกงโยคะขายาวสีเทารัดรูปเน้นส่วนเว้าโค้งของก้นงอนงามและร่องขาที่ยืดหยุ่นดีเยี่ยม จนแผ่นหลังของผมร้อนผ่าว
“ก่อนเริ่มฝึกจริง ฉันขอบอกกติกาสำคัญอีกครั้งนะคะคุณเย่เฉิน”
มู่หรันหันหน้าประจันกับผม ยืนกอดอกเน้นหน้าอกคู่สวยขนาดคัพซีตึงเปรี๊ยะชูชันขึ้นตามธรรมชาติ
“คลาสเรียนส่วนตัวของฉันเน้นเื่วินัย การคุมลมหายใจประสาน และความทนทานของกล้ามเนื้ออุ้งเชิงกราน ท้อง และหลังเป็หลัก
มันไม่ใช่การออกกำลังกายทั่วไป ทว่าเป็การควบคุมสมาธิและขีดจำกัดทางร่างกาย
หากคุณทำท่าพื้นฐานไม่ผ่าน ฉันจะไม่สอนท่าระดับสูงให้เด็ดขาด และวันนี้ฉันจะทดสอบสมรรถภาพทางกายของคุณเป็อันดับแรก เพื่อดูว่าจะรองรับบทเรียนของฉันไหวหรือไม่”
ผมยิ้มรับด้วยความมั่นใจ แววตาคมปลาบจับจ้องใบหน้าสวยเฉี่ยวคิ้วโก่งเรียวดั่งคันศรของเธอ
“ยินดีครับครูมู่หรัน เชิญครูจัดบททดสอบและสอนท่าทางตาม้าได้เต็มที่เลยครับ ผมชอบความท้าทายและพร้อมรับคำแนะนำเสมอครับ”
ก่อนเริ่มทำท่ากายบริหาร มู่หรันสั่งให้ผมนั่งขัดสมาธิในท่าบัวหลวง (Lotus Pose) เผชิญหน้ากับเธอเพื่อฝึกการควบคุมลมหายใจเข้าออกช้าๆ
เรานั่งจ้องตากันในระยะใกล้ไม่ถึงสองศอก แววตาเฉี่ยวคมดุจนางพญาของเธอดึงดูดดวงตาคมปลาบเปี่ยมเสน่ห์ของผมอย่างแรงกล้า
ทรวงอกอวบอัดของเธอสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจลึกๆ จนส่งผ่านกลิ่นไออุ่นรักจางๆ ออกมา
ผมสังเกตเห็นแววตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อยยามจับจ้องริมฝีปากและใบหน้าหล่อเหลาของผม ดูเหมือนเสน่ห์ระดับเทพของระบบจะเริ่มละลายปราการความเ็าในจิตใจของเธอทีละน้อย
ผมเอ่ยถามชวนคุยเพื่อคลายบรรยากาศตึงเครียด
“ครูสอนโยคะมานานหรือยังครับ? ดูท่าทางครูรักและตั้งใจกับการสอนมากเลยนะ”
มู่หรันชะงักไปเล็กน้อยก่อนตอบเสียงเบาลง
“สอนมาสามปีแล้วค่ะ โยคะช่วยชีวิตฉันไว้ใน่ที่เครียดและเหนื่อยล้าที่สุด
มันสอนให้ฉันควบคุมร่างกายและอารมณ์ของตนเองได้ดี ดังนั้นฉันจึงค่อนข้างเข้มงวดกับนักเรียนที่เข้ามาเรียนค่ะ เพราะ้าให้ทุกคนได้รับรู้พลังแห่งความสงบที่แท้จริง ไม่ใช่มาเรียนเพราะกระแสนิยมหรือเื่อื่น”
คำตอบของเธอทำให้ผมรู้สึกชื่นชมในความตั้งใจจริงของเธอ
จากนั้น มู่หรันเริ่มสั่งให้ผมลงมือทำท่าแพลงก์แขนเดียว (One-arm Plank) สลับซ้ายขวาค้างไว้ เพื่อทดสอบกล้ามเนื้อแกนกลางลำตัว
ตามด้วยท่าเรือใบพับตัวยกขาลอย (Boat Pose) โดยเธอเดินวนรอบตัวผมเพื่อจับผิด พยายามมองหาจุดที่สั่นไหวของกล้ามเนื้อสะโพกหรือหลัง
แต่ตัวผมกลับมั่นคงดุจภูผาหิน จนเธอต้องแอบทึ่งในใจ
เพื่อเพิ่มความท้าทาย มู่หรันได้หยิบเอาบล็อกโฟมโยคะขนาดเล็กมาวางพาดไว้บนหลังส่วนล่างของผม
“ถ้าคุณสั่นแม้เพียงนิดเดียว บล็อกโฟมนี้จะร่วงลงมาทันทีและถือว่าสอบตกค่ะ”
เธอกล่าว ทว่าผมกลับทรงตัวนิ่งสนิทค้างไว้ได้นานถึงห้านาทีเต็ม โดยไม่มีอาการสั่นเทาเลยแม้แต่น้อย จนเธอถึงกับยอมชักบล็อกโฟมออกด้วยสีหน้ายอมจำนนและตื่นตะลึงในความแข็งแกร่งระดับอสูรกายของผม
“คุณ… คุณทนได้นานและร่างกายแข็งแกร่งขนาดนี้เชียวเหรอ?”
มู่หรันเอ่ยเสียงอุทานเบาๆ แววตาเ็าที่เคยมีเริ่มเปลี่ยนเป็ชื่นชมและสงสัยในสมรรถภาพทางกายของผมอย่างมาก
“ดีค่ะ… งั้นเรามาลองเปลี่ยนเป็ท่าครึ่งจันทร์บิดตัว (Parivrtta Ardha Chandrasana) ซึ่งยากขึ้นอีกระดับ ต้องยืนด้วยขาข้างเดียวและบิดเอวชี้มือขึ้นฟ้าเพื่อทดสอบความยืดหยุ่นของเส้นประสาท”
ผมเปลี่ยนท่าทางตามคำสั่งของเธออย่างลื่นไหลไม่มีสะดุด ขาแกร่งปักหลักมั่นคงบนเสื่อโยคะ บิดตัวส่งมือขวาชี้ฟ้าอย่างสวยงาม
มู่หรันต้องก้าวสืบเท้าเข้ามาใกล้ เพื่อช่วยประคองเรียวขาอีกข้างที่ยกชี้ขนานกับพื้นและจัดแนวสะโพกของผมให้ตรงแนว
ปลายนิ้วอุ่นๆ ของเธอแตะลงที่ต้นขาด้านในของผม ััถึงมัดกล้ามเนื้อแกร่งแน่นตึง
กลิ่นกายหอมสะอาดของเธอผสมกลิ่นแป้งเด็กและเหงื่อซึมบางเบา ลอยมาแตะจมูก ปลุกสัญชาตญาณความเป็ชายในกายผมให้ตื่นตัวขึ้นอย่างช่วยไม่ได้
“สะโพกของคุณยังเอียงไม่ได้มุมเท่าไหร่ค่ะคุณเย่เฉิน… แล้วก็หัวไหล่ต้องกดลงต่ำและดันเอวขึ้นอีกนิด”
มู่หรันขยับก้าวขึ้นมายืนซ้อนหลังร่างสูงใหญ่ของผม
มือเรียวบางนุ่มนิ่มทั้งสองข้างของเธอเอื้อมมาทาบลงบนขอบสะโพกผายและหลังส่วนเอวของผม เพื่อออกแรงกดปรับท่าทางให้เข้าที่
การใกล้ชิดที่เนื้อตัวแนบเนื้อ ทำให้หน้าอกอวบอัดของเธอเบียดเสียดสีแผ่นหลังของผมเบาๆ
ผมจึงจงใจปล่อยฟีโรโมนเพศชายระดับสูงที่เพิ่งปรับปรุงจากระบบเลเวล 2 เข้าใส่เธอตรงๆ
ลมหายใจร้อนระอุของผมเป่ารดข้างขมับของเธอ
มู่หรันชะงักไปชั่วครู่ ผิวกายขาวผ่องเริ่มซับสีเืฝาดร้อนฉ่าขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
แววตาสั่นระริก หัวใจเต้นโครมคราม พะเยิบหน้าอกโตขึ้นลงรัวเร็วด้วยแรงอารมณ์กระสันสั่นไหวที่พุ่งกระฉูดในสมอง จนต้นขาของเธอเริ่มอ่อนแรงไร้สาเหตุ
ความคิดอกุศลเื่รสจูบและอ้อมกอดแสนเร่าร้อนแล่นวาบเข้ามาในหัว จนเธอต้องสะบัดหน้าดึงสติตนเองกลับมาอย่างยากลำบาก
ในระหว่างจังหวะถัดมาที่ผมต้องนอนหงายราบเพื่อดึงเรียวขาพับเข้าหาหน้าอกในท่าคลายกล้ามเนื้อสะโพก
กางเกงรัดรูปกีฬาเนื้อผ้าบางเบาสีดำของผมเน้นย้ำสัดส่วนท่อนเอ็นขนาดั์ 9 นิ้ว ที่เป็ปุ่มปมปูดโปนขยายตัวแข็งเกร็งขึ้นมาชี้ชันตระหง่านนูนเด่นชัดเจนใต้เนื้อผ้าอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
เผยรอยปูดนูนและโคนหนาเป่งเป็แท่งลำยาวเด่นชัด
มู่หรันที่โน้มตัวลงมาประคองจัดระเบียบหัวเข่าของผม ถึงกับเหลือบสายตาลงมาเจอภาพอัศจรรย์ตรงหน้า
แล้วดวงตาเบิกกว้างกลมโต อ้าปากค้าง ลมหายใจสะดุดหยุดกึก เนื้อตัวแข็งทื่อราวกับต้องมนต์สะกด ด้วยขนาดั์มหึมาระดับอสูรกายที่แข็งขึงปูดนูนเด่นชัดคาหน้าของเธอ ห่างไม่ถึงคืบ
“คุณ… คุณเย่เฉิน… ตรงนี้…”
เธอเอ่ยพึมพำน้ำเสียงสั่นเครือแหบพร่า ด้วยความใอย่างรุนแรงปนความเขินอาย จนใบหน้าสวยแดงสุกปลั่ง ปนเสียวซ่านในอุ้งเชิงกรานสาว จนรูรักของเธอเริ่มหลั่งน้ำหวานใสๆ ออกมาชุ่มชื้นเลกกิ้งตัวบาง
ผมแกล้งยิ้มละมุนและเอ่ยถามน้ำเสียงทุ้มต่ำอบอุ่นกระตุ้นเสน่ห์
“มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าครับครูมู่หรัน? หรือว่าผมจัดระเบียบเกร็งสะโพกไม่ถูกต้องตรงไหนครับ?”
มู่หรันพยายามสะกดกั้นความปั่นป่วนวุ่นวาบในใจ
เธอส่ายหน้าช้าๆ พยายามเบนสายตาหนี แต่แววตากลับจดจ้องมองเป้ากางเกงที่นูนยาวเป็ท่อนลำใหญ่นั้น ด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ดั่งต้องมนต์สวาท
มือเรียวบางของเธอยื่นกลับเข้ามาทาบช่วยกดบริเวณสะโพกและหน้าขาของผม เพื่อประคองท่าทางอีกครั้งตามหน้าที่ผู้ฝึกสอนที่ดี
ทว่าหน้าอกอวบอิ่มคัพซีของเธอที่เบียดปะทะเข่าของผม และอารมณ์เสน่ห์ของระบบที่พลุ่งพล่าน ทำให้ปลายนิ้วเรียวบางของเธอลื่นไถลเฉียดพลาดไปโดนท่อนลำเนื้อร้อนรุ่มขนาดอสูรกาย 9 นิ้วที่ดุนเกร็งตึงเปรี๊ยะเข้าอย่างจัง!
ฝ่ามือนุ่มนิ่มของเธอััได้ถึงความร้อนระอุ ผิวััแข็งดุจหิน และเส้นเืปูดเต้นตุบๆ ของมันผ่านเนื้อผ้าบางเบาจนรู้สึกชัดเจน
ร่างกายสะสวยของครูโยคะสาวสั่นสะท้านวูบวาบ เหมือนโดนกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งผ่านช่องทางรักจนบีบรัดตึงแน่น ขนลุกซู่ไปทั้งตัว
สองมือนุ่มสั่นเทาของเธอเกร็งค้างอยู่บนส่วนหัวบานหยักที่นูนปูดเป่งใต้กางเกงรัดรูปนั้น ครู่ใหญ่ยาวนานหลายวินาที อย่างไร้เรี่ยวแรงจะชักมือกลับ
ราวกับิญญาและความรู้สึกของเธอถูกความยิ่งใหญ่มหึมานี้ตรึงไว้แน่นสมบูรณ์แบบแล้วในวินาทีนั้น!
ดวงตาฉ่ำปริ่มน้ำสั่นระริก สบเข้ากับดวงตาคมปราบของผมที่มองด้วยรอยยิ้มรู้ทัน
มู่หรันรีบชักมือกลับด้วยความตื่นตระหนก พลางกระแอมไอแก้เขิน
ใบหน้าสะสวยก้มต่ำหลบสายตาของผม เธอจัดระเบียบเสื้อคลุมและพยายามปรับโทนเสียงให้กลับมาเป็ปกติ แต่ก็ยังมีกระแสความสั่นสะท้านหลงเหลืออยู่
“อะ… เอ้อ… วันนี้พอแค่นี้ก่อนค่ะคุณเย่เฉิน เวลาเรียนของคลาสแรกหมดลงแล้ว… พรุ่งนี้เจอกันในเวลาเดิมนะคะ”
เธอกล่าวจบ รีบเบนหน้าหนีหันไปเก็บอุปกรณ์เสื่อโยคะ เพื่อซ่อนความเขินอายปนความ้าทางอารมณ์รักที่ถูกกระตุ้นจนแฉะเปียกโชกตรงร่องรักของเธอ
ผมอมยิ้ม ก้าวลุกขึ้นยืนจัดแจงเป้ากางเกงที่นูนเด่น แล้วกล่าวตอบน้ำเสียงทุ้มต่ำเปี่ยมเสน่ห์ชวนฝัน
“ขอบคุณครับครูมู่หรัน ร่างกายและตัวตนของผมพร้อมสำหรับการฝึกสอนและการปรับสรีระของครูในวันพรุ่งนี้เสมอครับ เจอกันพรุ่งนี้ครับ”
ผมส่งสายตาเร่าร้อนกระชากใจิญญาให้เธออีกครั้ง ก่อนก้าวเท้าเดินออกจากห้องพักส่วนตัว
มู่หรันทรุดกายลงยืนพิงกำแพงไม้เบาๆ หอบหายใจรัว สะโพกสั่นระริก ด้วยไฟรักที่คุกรุ่นค้างคาในร่างกายของเธอไปตลอดทั้งคืน!