มีนานั่งอยู่ในรถหน้าคอนโดน้ำฟ้าอย่างคนหมดแรง
ถ้าเขารู้ว่าเพื่อนรักทรยศหักหลัง?
ถ้าเขารู้ว่าผู้หญิงที่เขารักแอบคบชู้กับเพื่อนตัวเอง?
ถ้าเขารู้ว่าลูกไม่ใช่ลูกของเขา?
ถ้าเขารู้เรื่องพวกนี้อีก เขาจะทนรับมันได้ยังไง
ความรักที่ธามวัตเชื่อมั่นมาตลอดกลับถูกทรยศหักหลังจากคนที่รักทั้งสองคนอย่างไม่มีชิ้นดี!
มีนาขับรถกลับบ้านธิตินันท์อย่างเหม่อลอย ตอนนี้เธอต้องเอาคีย์การ์ดไปคืนธามวัตก่อนที่เขาจะรู้ตัว ส่วนเรื่องวันนี้เธอยังคิดไม่ออกว่าต้องทำยังไงต่อไป
รถของมีนาแล่นมาจอดในบ้านธิตินันท์ เธอเดินลงมาจากรถกำลังจะตรงขึ้นบันได
"อ้าวมีนา ทำไมกลับมาเร็วละลูก" คุณพงศกรถามเมื่อเห็นมีนากลับมาเร็วกว่าปกติ
"อ้อพอดีมีนารู้สึกเพลียๆ เลยขอกลับมาพักก่อนค่ะคุณพ่อ" มีนารีบเอ่ย
"ถึงว่าหน้าตาซีดเซียว ไหวมั้ยลูก กินอะไรก่อนมั้ย เดี๋ยวพ่อบอกแม่บ้านทำให้" คุณพงศกรห่วงใยเธอมาก
"ไม่เป็นไรมากค่ะคุณพ่อ แค่นอนพักสักสองสามชั่วโมงเดี๋ยวก็ดีขึ้นค่ะ" มีนายิ้มบางๆ
"งั้นขึ้นไปพักนะลูก มีอะไรก็บอกแม่บ้านเขาได้เลยนะ" คุณพงศกรเอ่ย
"ค่ะคุณพ่อ ขอบคุณค่ะ" มีนารีบเดินขึ้นไปชั้นสอง
แม่บ้านกำลังทำความสะอาดห้องธามวัตอยู่พอดี
มีนารีบผลักประตูเข้าไปเจอแม่บ้านสองคนกำลังดูดฝุ่นและเปลี่ยนผ้าปูที่นอน
"เอ่อ ขอโทษนะคะ รบกวนไปดูที่ห้องมีนาหน่อยได้มั้ยคะ เหมือนจะมีแมลงอะไรไม่รู้อยู่ใต้เตียงเยอะมากเลยค่ะ" มีนาทำหน้าตาตื่นให้เหมือนว่าเธอกลัวมันมาก
"อ่อได้ค่ะคุณมีนา ป้าแตนไปช่วยดูกัน" ป้าแม่บ้านคนหนึ่งร้องเรียกป้าอีกคนให้ไปช่วยดู
ทั้งสองคนเดินออกไปแล้ว
มีนารีบหยิบคีย์การ์ดออกมาจากกระเป๋า เธอวางมันบนโต๊ะข้างเตียงที่เดิม
เธอกำลังหันตัวเดินกลับ ปรากฎว่าชายกระโปรงเธอเกี่ยวเข้ากับลิ้นชักโต๊ะข้างเตียงนั้น
อุ๊ย!
มีนาหันกลับมามองชายกระโปรงตัวเอง พร้อมดึงมันออกจากที่เปิดลิ้นชัก
ครื้ด~
กระโปรงดึงลิ้นชักนั่นออกมาตามแรงมือของเธอ
ปรากฎ ของบางอย่างในลิ้นชักนั่น
แผ่นรูปภาพอัลตร้าซาวน์!!
มีนามองรูปนั้นพร้อมหยิบมันขึ้นมา
รูปภาพขาวดำหลายแผ่นทบทับกัน
มีนาคลี่มันออก กลับพบว่ามันคือรูปภาพอัลตราซาวด์เด็กในครรภ์
ดูจากภาพและขนาดของเอ็มบริโอ อายุครรภ์น่าจะประมาณ 4-5 สัปดาห์
ลูกพี่น้ำฟ้า!!
"วางลงเดี๋ยวนี้!" ธามวัตตะคอกเสียงดังมาแต่ไกล
เขาเดินมาถึงตัวมีนาพร้อมดึงภาพอัลตร้าซาวน์จากมือของเธอ
"ใครบอกให้เธอมาแตะต้องของของฉัน!!" ธามวัตโกรธจนตัวสั่น
"นั่นรูปอัลตร้าซาวน์ของ..." มีนากำลังจะพูดต่อ
"ลูกฉัน เขาคือลูกของฉัน! เขาไม่มีโอกาสได้เกิดมา เพราะเธอ! เธอฆ่าเขา!" ธามวัตพูดเสียงสั่น
"พี่ธาม! มีนาไม่ได้เป็นคนฆ่าเขานะคะ" มีนาพยายามอธิบาย ยิ่งเรื่องที่เธอรู้มาวันนี้ด้วยแล้ว เธอจะบอกเขายังไงดี
"เธอทำให้ฟ้าต้องเสียใจ จนกระโดดตึกลงมา เธอกล้าพูดออกมาได้ยังไง ว่าเธอไม่ได้ฆ่าพวกเขา!" ธามวัตโกรธจนตัวสั่น
"ถ้าความจริงมีนาไม่ได้เป็นคนทำ พี่ธามจะขอโทษมีนายังไง จะชดใช้ให้กับมีนายังไงบ้าง พี่ธามบอกมีนามาที"
"ที่มีนายังอยู่ตรงนี้ ยังไม่ไปไหน เพราะมีนารักพี่ธาม มีนาไม่อยากเห็นพี่ต้องทนทุกข์ทรมานอยู่แบบนี้!" มีนาพูดอย่างอ้อนวอน
"รักหรอมีนา..เธอเป็นคนฆ่าพวกเขา! เธอฆ่าคนที่ฉันรักทั้งสองคน เธอพรากพวกเขาไปจากฉัน! แค่เห็นเธอยังยืนหายใจอยู่ตรงนี้ ฉันเจ็บปวดจนไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว!" ธามวัตตะคอกกลับ
"ถ้าไม่มีพี่ฟ้า พี่ธามจะหันมารักมีนาบ้างมั้ยคะ" มีนาอยากรู้เรื่องนี้มาตลอด
"ไม่มีทาง ฉันรักแค่ฟ้าคนเดียว!" ธามวัตตอบกลับแบบไม่คิด
"แล้วที่ผ่านมามันคืออะไร ที่ให้มีนากลับมาจากออสเตรเลียแล้วมาอยู่กับพี่ที่นี้ตอนนี้มันคืออะไร!"
"ฉันแค่ต้องการแก้แค้นคนที่ทำร้ายเมียกับลูกฉัน ฉันแค่อยากเห็นชีวิตเธอย่อยยับลงต่อหน้าฉัน!"
"แต่มีนาคือคนที่ยังอยู่ตรงนี้ อยู่ข้างพี่มาตลอด รักพี่มาตลอด ทำไมพี่ธามไม่เคยเห็นมันบ้าง!"
"ต้องให้ฉันพูดกี่ครั้ง ว่าฉันไม่เคยรัก และไม่เคยคิดจะรักเธอเลย มีนา! ไม่ใช่แค่ไม่รักนะ ฉันทั้งรังเกียจและขยะแขยงสิ่งที่เธอทำและพยายามยัดเยียดให้ฉันมาตลอด จนวันที่ฉันตาย ก็อย่าหวังว่าจะได้หัวใจฉันไป" คำพูดเจ็บแสบของเขาเหมือนน้ำกรดราดลงกลางใจ
"พี่ธามจำคำพูดวันนี้ของพี่ให้ดี อย่าลืมมันแม้แต่วินาทีเดียว เพราะมีนาก็จะไม่มีทางลืม!" มีนามองสบตาธามวัตน้ำตาไหลพราก ปาดน้ำตาอย่างเจ็บปวด แล้วเดินออกจากห้องเขาไปโดยไม่หันกลับมามอง
เธอเจ็บมาพอแล้วรึยัง ต่อให้ไม่มีพี่ฟ้า ต่อให้ไม่มีเรื่องราวนี้เกิดขึ้นมา เขาก็ไม่เคยรักเธอเลย ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวหัวใจของเขาที่แบ่งไว้ให้เธอเลย
เธอเหนื่อยเกินไปที่จะอธิบายความจริงอะไรทั้งนั้น พี่ธามที่เธอรัก และเป็นรักข้างเดียวมาตลอด จนวันนี้มันก็ยังเป็นแบบนั้น ความดีไม่สามารถดึงรั้งหัวใจใครได้
เธออยากจบเรื่องราวนี้ทั้งหมด จะไปบอกกานต์ว่าเธอรู้เรื่องเขากับพี่น้ำฟ้าแล้ว และให้พี่กานต์มาสารภาพกับพี่ธามเอง
ส่วนเรื่องวางยาธามวัต เธอจะเค้นความจริงกับกานต์ เพราะยังไง เขา ต้องเป็นคนสร้างเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อให้ธามวัตเลิกกับน้ำฟ้า และเขาสองคนจะได้รักกันแบบไม่มีความผิด!