J-Den Said
ผมยืนมองแผลบนมือตัวเอง ที่เป็รอยฟันเล็กๆ ของยัยเด็กเลี้ยงแกะแล้วยิ้มกริ่ม ...ก็นะ ท้าใครไม่ท้า มาท้าผู้ชายอกสามศอกอย่างผม
จริงๆ ผมล้วงเจอโทรศัพท์ั้แ่ 2 วิแรกแล้ว แต่แกล้งควานหาเพราะจะแอบจับหน้าอกเธอเฉยๆ ก็มันตู้มเย้ายวนชวนจับนี่หว่า ของแท้แม่ให้มาแบบนี้ นานๆ ทีผมจะเจอ
ผมอดใจแทบตายั้แ่ที่เธอนั่งตักในคืนนั้น ท่องในใจว่า ‘น้องสาว’ เป็พันครั้ง ถึงทำแค่โอบเอวกับลูบขาอ่อนเธอไป ถ้าผมยับยั้งชั่งใจไม่ได้ ป่านนี้เธอโดนลากขึ้นเตียงไปแล้วแน่ๆ
โดนสั่งสอน ให้รู้จักกลัวผู้ชายบ้าง จะได้เข็ด!
ั้แ่หนีเข้าห้อง เธอก็หายหน้าไปเลย ข้าวเที่ยงก็ไม่ลงมากิน จน่เย็น ขณะแม่กำลังทำอาหาร ผมแต่งหล่อ แล้วเข้าไปหอมแก้มแม่
“คืนนี้เพื่อนจะมารับออกไปเที่ยวนะครับ”
“นั่น ว่าละทำไมอ้อน กินข้าวเย็นก่อนไม่ได้หรอลูก”
“ผมว่าจะไปหากินข้างหน้าครับ…”
“พรีมขอไปด้วยได้ไหมคะ” เสียงเล็กๆ ดังลอดมาจากข้างหลัง ผมหันดูก็แทบใ เพราะยัยเด็กเลี้ยงแกะยืนยิ้มหวานให้ผมอยู่
“เด็กไปไม่ได้” ผมตอบ แล้วเมินหน้าหนีเธอ
’มาไม้ไหนวะ‘
“น่าาาา น้าลิลคะ พรีมอ่านแต่หนังสือ ตั้งใจเรียน ไม่ได้เที่ยวอย่างวัยรุ่นเขาเลย” เธอทำเสียงอ้อน แล้ววิ่งมากอดแขนแม่ผมแน่น
’ยัยเด็กเลี้ยงแกะนี่…‘
”อ้าวๆๆ มีอะไรกันบ้านนี้ ทำไมกระจุกกันอยู่ในครัวหมดเลย“
พ่อเธอเดินเข้ามา พร้อมกล่องเครื่องมือซ่อมปะปา
”อ่อ ลุงครับ พอดีน้องพรีม อยากออกไปเที่ยว ..กลางคืน.. น่ะครับ“
ผมแกล้งฟ้องพ่อเธอ
”น้องพรีม…เป็เด็กเป็เล็ก เดี๋ยวเถอะ“ พ่อเธอลากเสียงเข้ม เท้าเอวจ้องหน้าเธอ
”โถ พ่อ พรีม 23 แล้วนะ ปีหน้าก็จบมหา’ลัยแล้ว ไม่ใช่เด็กซะหน่อย“
”เฮ้อ คุณก็ ลูกโตเป็สาวแล้ว ยังหวงอยู่ได้ น้องพรีมถึงไม่มีแฟนจนถึงทุกวันนี้ไง อย่างนี้ใครจะมาเป็ลูกเขยฉันได้ล่ะ“
แม่ผมช่วยเข้าข้างยัยเด็กนั่น เธอซุกหน้าลงบนไหล่แม่ผม ทำท่าสะอื้น จนน่าตีจริงๆ
”เที่ยวตอนเช้าก็ได้ จะไปไหน พ่อจะพาไป ทำไมต้องเป็กลางคืนด้วย อีกอย่าง เราจะตามพี่เขาไปทำไม เขาไปหาเพื่อน“
”ฮึก แง้~~~ พรีมแค่อยากใช้ชีวิตวัยรุ่นบ้าง เพราะอีกปีเดียวพรีมก็ต้องทำงาน เป็ผู้ใหญ่แล้ว ฮึก ฮือออ“
จู่ๆ ผีตุ๊กตาทองก็เข้าสิง เธอเปิดโหมดดราม่า เล่นใหญ่ไฟกระพริบ ชนิดที่ผมต้องอ้าปากพะงาบๆ มองตาม แม่ถอนหายใจ ลูบหัวปลอบเธอ แล้วยื่นคำขาด
”แค่วันเดียวจะเป็ไรไป ให้น้องไปกับพี่ ยังดีกว่าไปคนเดียวนะคุณ อย่างน้อยก็ไว้ใจให้เจเดนดูแลน้องได้“
”แม่!!”
“คุณ!!”
ผมกับพ่อของเธอร้องห้ามพร้อมกัน ยัยเด็กเลี้ยงแกะยิ่งสะอื้นโหยหวนไปใหญ่ จนพ่อเธอถอนหายใจออกมา
“เฮ้อ แค่คืนนี้นะ ต้องกลับไม่เกินเที่ยงคืน”
“อะ อ้าว ลุงครับ..” ผมพยายามหาพวก หันไปขอความช่วยเหลือ เขาพยักหน้าเหมือนจะบอกว่า รับๆ ไปเถอะ แล้วเดินหนีเข้าห้องนอนไป
“ไปๆๆ ลูก แม่จะไม่โกธรที่ไม่อยู่กินข้าวกับแม่ แต่ดูแลน้องด้วยล่ะ”
“แม่ครับบบบบบ~~” ผมพยายามทำเสียงอ้อนตามยัยเด็กนั่น
เพี้ยะ!!
แม่ตีที่หัวไหล่ผม แล้วยืนกอดอก ทำหน้าดุ
“ไม่ต้องมาอ้อน เราจะสามสิบแล้ว แฟนก็ไม่มี หลานก็ไม่คิดจะทำให้แม่อุ้ม แม่ไม่ใจดีด้วยแล้ว”
“เอ้า … ผมผิดอะไรเนี้ย”
“ฮึก ขอไปเที่ยวด้วยนะคะ พี่ชาย..”
เธอทำเสียงเล็กเสียงน้อยใส่ผม จ้องด้วยสายตาอ้อนๆ มือเล็กกระตุกชายเสื้อเรียกร้องความสนใจ
น่าตีชิบ…
ปี้นนนน
เสียงแตรรถดังหน้ารั้ว ไอ้เจมส์มารับแล้ว ผมได้แต่ถอนหายใจแล้วเดินนำหน้าขึ้นรถ เธอเดินตามมาติดๆ นั่งลงที่เบาะหลัง ฮัมเพลงสบายใจ แล้วเช็ดน้ำตา นั่งปัดแก้มเพิ่ม
ลับหลังแม่เมื่อไร เธอโดนดีแน่ ยัยเด็กเลี้ยงแกะ
“หน้าคุ้นๆ น้องพรีมรึเปล่าครับ” ไอ้เจมส์หันไปถาม
“ค่ะ สวัสดีค่ะพี่”
“เฮ้ยยยย อะไรยังไง ไอ้เจ มึงเล่า” ไอ้เจมส์หันมาหาผมด้วยสีหน้าตื่นเต้น
“น้องสาวกู” ผมตอบเบาๆ อย่างหน่ายใจ
“ฮะ!!! อย่าบอกนะ ลูกติดผัวใหม่แม่มึง คือ น้องพรีม”
“เออ เซอไพร์สสัx” ผมสบถบ่น
“แล้วเมื่อคืนนั้น” ไอ้เจมส์ถาม
“แหะๆ เข้าใจผิดกันนิดหน่อยค่ะ” เธอแก้ตัว
“หึ”
“อุ๊บ ฮ่าๆๆๆ บังเอิญอะไรขนาดนั้น” ไอ้เจมส์หัวเราะลั่น
ทันทีที่ถึงโต๊ะ ไอ้เวย์ก็ตาลุกวาว มองสลับไปมาระหว่างผมกับยัยเด็กเลี้ยงแกะ
“หืม น้องพรีมหรอ?”
“ค่ะ สวัสดีค่ะ”
“น้องสาวไอ้เจมัน…” ไอ้เจมส์พูดแล้วทำท่าขำ
“อ่อ กูเข้าใจละ ว่าทำไม…”
ไอ้เวย์มองผมและหันไปมองยัยเด็กเลี้ยงแกะ มันไล่สาวดริ้งข้างๆ ไป แล้วขยับเข้ามานั่งใกล้เธอแทน
“งี้พี่ก็จีบได้ดิ”
“ได้สิคะ….” เธอบอกแล้วยิ้มหวานแบบเดียวกับเมื่อวานที่ยิ้มให้ผม
“ไม่ได้” ผมรีบบอก
“อะไรของมึงครับ คุณว่าที่พี่เมีย”
“พี่เมียพ่อง” ผมตบหัวมันเบาๆ แล้วนั่งลงข้างยัยเด็กเลี้ยงแกะ
“อะไรวะ มีน้องสาววันเดียว มึงหวงแล้วหรอ”
“พ่อยัยเด็กนี่เอาไขควงแทงกูไส้ไหลแน่”
“นั่นก็เื่ของมึง... เนาะ น้องพรีม”
“แหะๆ ค่ะ”
“อ้ะ งั้นชน ให้กับมิตรภาพใหม่ครับ… น้องพรีม”
ไอ้เวย์กล่าวนำ ชูแก้วสีอัมพันขึ้น ส่งให้ยัยเด็กเลี้ยงแกะ ไอ้เจมส์ยกชนตามติดๆ เหลือผมที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่
“เฮ้ย ไอ้นี่ ดึงหน้าอีกละ มาๆ ชนๆ ”
ไอ้เจมส์ยัดแก้วใส่มือผม ผมจำยอมยกชนแล้วดื่มรวดเดียวหมด คนข้างๆ ยังนั่งหน้าระรื่นเหมือนแฮปปี้สุดๆ ที่ตามมาขัดแข้งขัดขาผมได้
“ว่าแต่ วันนี้ตามไอ้เจมาเฉยๆ หรือนัดเพื่อนไว้ครับ”
“นัดเพื่อนค่ะ อีกสักพักคงมาแล้ว”
“ให้เพื่อนมาร่วมโต๊ะกับพวกพี่ก็ได้นะ พี่เป็เ้าภาพเอง”
“จะดีหรอคะ เกรงใจจังเลยค่ะพี่เวย์”
เธอทำหน้าอ้อน น่าตี แล้วทำท่าจะเอนหัวไปซบไหล่ไอ้เวย์
ฟึ้บ
“อ้ะ…มันเจ็บนะ!”
“ยัยเด็กเลี้ยงแกะ ให้มันน้อยๆ หน่อย ..”
ผมกระตุกปลายเส้นผมเธอเบาๆ ดึงกลับมาให้นั่งตรงเหมือนเดิม เ้าตัวยกมือขึ้นลูบหัวปร้อยๆ มองค้อนใส่ผมแล้วแยกเขี้ยวอย่างกับลูกแมว
“ไอ้บ้า..” เธอพึมพำด่า ยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ
ไม่นานเธอก็โบกไม้โบกมือให้เพื่อนหญิง 2 คน ของเธอ แล้วตบเบาะข้างๆ ให้เพื่อนเธอนั่งด้วย
“นี่เพื่อนพรีมค่ะ เลย์ กับ แอม…”
“สวัสดีค่ะ.. เลย์ร่าค่ะ จะเรียกเลย์เฉยๆ ก็ได้ ฮิฮิ”
“หึ เรวัฒน์เถอะ ยัยเจ๊“ เพื่อนเธออีกคนพูดแซว
“กรี้ด ชะนี หล่อนจะไปตบกับฉันที่หน้าร้านไหม”
“แบร่… สวัสดีค่ะ แอมมี่ค่ะ”
“ฮ่าๆ สวัสดีครับ สองสาว พี่เวย์ นั่นเจมส์ ไอ้หัวทองหน้าหล่อนั่นเจเดนครับ…..”
“อ่าาาา ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักพี่ๆ นะคะ”
“ครับๆ เชิญนั่งเลยครับ ดื่มเต็มที่ ไม่ต้องเกรงใจ พี่เลี้ยงเอง”
“จัดไปค่าาาา” สาวเลย์พูด แล้วมองผมตาเยิ้ม
-J-Den END
950
