ในทุกๆ วันของเอล่าผ่านไปอย่างราบเรียบ เธอมักจะเอาหนังสือไปอ่านใต้ต้นไม้ข้างแม่น้ำ
แต่แล้ววันหนึ่งก็มีนกแก้วสีส้ม แก้มแดง อึใส่บนหัวเธอ
“เ้านก ทำไมเธอทำแบบนี้!” เอล่าเงยหน้าขึ้นไปคุยกับนกพยายามใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดหัว
“โอ๊ย ม..มาอีกแล้ว” นกน้อยพูดเสียงอ่อนแรง และตั้งท่าจะอึอีกรอบ เอล่ารีบวิ่งหลบทันที ทำให้รอดจากะเิอีกชุด
“เป็อะไรหรือเปล่าเ้านก” เอล่าถามเมื่อนกทำภารกิจเสร็จ และสะบัดก้น
“เฮ้อ ปวดท้องจริงๆ” นกพึมพำโดยไม่สนใจจะตอบเอล่า
“เธอท้องเสียหรือเปล่า ฉันช่วยเธอได้นะ” เอล่าพูดเสียงดังขึ้น เพราะเธอคิดว่านกอาจจะหูตึง
นกน้อยหันมามองเอล่า มันกะพริบตาปริบๆ ด้วยความงง
“นี่เธอคุยกับฉันเหรอ” นกน้อยถาม
“ก็ใช่น่ะสิ”
“เป็ไปไม่ได้ ฉันไม่เคยเจุ์คุยกับฉันได้มาก่อน”
“งั้นเธอคงยังไม่เคยเจอนางเอกในเทพนิยายล่ะสิ” เอล่ายิ้มสดใส
“นี่เื่จริงเหรอเนี่ย” นกน้อยบินลงมาหาเอล่า เอล่ายกฝ่ามือขึ้นมาให้นกน้อยเกาะ
“จริงสิ” เอล่ายิ้มกว้าง แต่กลับต้องยิ้มเจื่อนในทันทีที่นกน้อยทำหน้าบู้บี้ ก่อนที่ก้นของมันจะส่งเสียง
แปร๊ด นกน้อยอึราดใส่มือเอล่า
“ฉันขอโทษ ฉันว่าท้องของฉันมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ”
เอล่ามองมือของตัวเองที่ตอนนี้เละไปด้วยปฏิกูลของเ้านก เธอพยักหน้าช้าๆ เห็นด้วย
______________________________________________________________________________________
หลังจากที่เอล่าล้างมือไปสิบกว่ารอบ เธอก็ปรุงยาให้นกน้อยกิน และนกน้อยก็กลับมาท้องไส้ปกติ
“ฉันชื่อเอล่านะ แล้วเธอชื่ออะไรล่ะเ้านกน้อย”
“ฉันชื่อลิตเติ้ล”
“แล้วไปกินอะไรมาถึงท้องเสียแบบนี้ล่ะ”
“ก็คงจะขยะจากมนุษย์นั่นแหละ แม่เคยบอกว่าแถวนี้เป็ป่าอุดมสมบูรณ์ แต่ตอนนี้มันกลายเป็ตัวเมืองหมดแล้ว นกอย่างพวกฉันก็เลยไม่ค่อยมีอะไรให้กินแล้ว” นกน้อยตอบเจื้อยแจ้ว
“แล้วแม่เธออยู่ที่ไหนล่ะ”
“แม่จากไปแล้วล่ะ ส่วนพ่อก็ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน ฉันก็เลยต้องอยู่คนเดียว” แม้จะเป็เื่น่าเศร้า แต่นกน้อยก็พูดด้วยดวงตาแจ่มใส ซึ่งเอล่าชื่นชมในส่วนนั้น
“ฉันกับเธอคล้ายกันเลยนะ แม่ของฉันก็จากไปแล้วเหมือนกัน” เคธี่ยิ้มเศร้าๆ “มาอยู่กับฉันไหมล่ะ”
“เธอพูดจริงเหรอเอล่า” นกน้อยตาเป็ประกาย และแก้มแดงมากขึ้นไปอีก มันน่ารักจนเอล่าลูบหัว
“จริงสิ”
แม่จ๋า แม่จ๋า เสียงนกเหล็กร้องขึ้นมา มันเป็เสียงที่เอล่าได้ยินบ่อยใน่หลังมานี้ และจะมีข้อความของวิลลี่ตามมาเสมอ เอล่าคิดว่ามันคงเป็คำวิเศษอะไรบางอย่างที่เอาไว้ส่งข้อความ เหมือนกันกับเฟย์ที่จะมักจะมีคำคาถาต่างๆ
“เอ๊ะ นี่มันเสียงฉันนี่ ใครแอบมาอัดเสียงฉัน” ลิตเติ้ลพูด
“เสียงเธองั้นเหรอ แล้วทำไมไปอยู่กับนกเหล็กได้ล่ะ”
“เมื่อกี้เธอเรียกมือถือว่าอะไรนะ”
“นกเหล็ก”
“ใครบอกให้เธอเรียกแบบนั้น” นกน้อยหรี่ตา
“ก็ไม่มี ฉันแค่ได้ยินเสียงนกจาก… อะไรนะ มือถือเหรอ แล้วมันคืออะไรกันล่ะ”
นกน้อยมองเอล่าด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ แต่มันก็ค่อยๆ อธิบายว่ามือถือคือเครื่องมือการสื่อสารของโลกมนุษย์ หลังจากนั้นเอล่าก็หยิบมือถือขึ้นมาดูข้อความ
วิลลี่: เธอหายไปไหนเคธี่
เอล่าแทบจะลืมเคธี่ไปเลย ถ้าวิลลี่ไม่ส่งข้อความมาแทบทุกวัน และแสดงความเป็ห่วงเธอ เอล่าคิดว่าเธอต้องตอบกลับ ไม่งั้นอาจจะเกิดเื่ใหญ่ขึ้น
“แล้วแบบนี้ฉันจะตอบกลับได้อย่างไรล่ะ” เอล่าถามลิตเติ้ล และมันก็จัดแจงสอน เอล่าพบว่ามือถือก็คล้ายกับนกเหล็กอยู่ดี เพียงแต่มือถือไม่ต้องบินคาบเอาข้อความในจดหมายไปส่งใคร แต่มันสามารถส่งข้อความตามที่คนพิมพ์ และสามารถแสดงผลไปที่อีกฝ่ายได้เลย แต่พอลิตเติ้ลสอนเสร็จก็บินหนีไปเกาะที่โต๊ะอาหาร
“ฉันไม่อยากดูข้อความของเธอหรอกนะ ฉันเป็นกที่มีมารยาท” ลิตเติ้ลพูด แต่ว่ามันก็เริ่มหาอะไรกินต่อ โดยไม่คิดเลยว่าตัวเองเพิ่งจะท้องเสียมา เอล่ามองนกน้อยด้วยความเอ็นดู และก็กลับมาคิดคำตอบให้วิลลี่ด้วยตัวเอง
เคธี่ (ตัวปลอม): ฉันไม่ได้หายไปไหนค่ะ ฉันแค่อยากอยู่คนเดียวเท่านั้นค่ะ
แต่เหมือนข้อความนี้จะทำให้วิลลี่ยิ่งเป็ห่วง จนเอล่าสงสัยว่าวิลลี่เป็อะไรกับเคธี่ เอล่าพยายามตอบคำถามให้ดีที่สุด แต่เหมือนว่ายิ่งเธอตอบ วิลลี่ก็ยิ่งเป็ห่วง
วิลลี่: เธอมีอะไรในใจก็บอกมาเถอะ คราวนี้ฉันเป็ห่วงเธอจริงๆ แล้วนะ
เอล่าไม่รู้จะตอบอะไรเขาอีกดี เธอจึงตัดสินใจไม่ตอบวิลลี่ เธอคิดว่าจะปรึกษาเคธี่ก่อนตอบ เพราะวันนี้เป็วันพระจันทร์เต็มดวงครั้งแรกที่เธอจะคุยกับเคธี่พอดี
เมื่อตกดึกเอล่าก็ไปที่แม่น้ำ เธอไปที่นั่นคนเดียว เพราะลิตเติ้ลหลับทันทีหลังจากกินเสร็จ ระหว่างที่รอเวลา เอล่ามองลงไปที่แม่น้ำ มันช่างดูนิ่งสงบ เอล่าคิดว่าเธอน่าจะเห็นหน้าของเคธี่ได้ชัดเจน แม้จะไม่ใช่บ่อน้ำส่วนตัวของเคธี่ที่น้ำนิ่งมากๆ ก็ตาม
“อย่านะ” เสียงะโดังลั่นของผู้ชายคนหนึ่ง เขาวิ่งพุ่งมารวบตัวเอล่า จนเอล่าทรงตัวไม่อยู่ และล้มตัวไปพร้อมกับชายคนนั้น เอล่าสบตากับชายคนนั้นในระยะประชิด เอล่าเบิกตากว้างด้วยความใจบแทบจะลืมเจ็บเมื่อเห็นชายที่อยู่ตรงหน้า
“ค.. คุณวิลลี่” เอล่าพูดตะกุกตะกัก
______________________________________________________________________________________
ถ้าชอบนิยาย ฝากติดตามและให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ^^
3K
